De culinaire hoogstandjes van mijn man

Door Lesley Schrijft gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Het was zeven uur s'morgens toen ik wakker werd, merkte dat het bed rechts van mij leeg was dus dat betekende dat mijn man naar zijn werk was gegaan en ik niks had gemerkt. 
Ik stapte uit bed deed de lamp aan en mijn blik viel op de mes en vork die op zijn nachtkastje lagen. 
Ik vreesde voor het leven van mijn konijnen en rende de trap af om hun hok in de achtertuin te bekijken. 
Gelukkig ze zaten er nog in. 
Wat er aan de hand was weet ik niet maar ik moet zeggen mijn man vertoonde de laatste tijd erg vreemd gedrag. 
Althans dat vind ik dan, hij doet s'nachts dingen waarvan hij de andere ochtend niks meer weet. 
Zo heb ik bijvoorbeeld wel eens een glas cola willen nemen waarvan ik dacht wat drijft daar op de bodem van de fles? 
Daar lag de bodem bedekt met dropjes, niemand wist hoe dat kwam. 
De kinderen waren onschuldig zeiden ze, ik had het ook niet gedaan dus was Piet de enige die over bleef. 
Ik weet nergens van joh zei Piet...maar ik nam vannacht een beker melk en ik neem een slok en dat smaakte vies...ik ging zowat over mijn nek. 
Toen ik goed en wel wakker was besefte ik dat ik er zout bij had gedaan. 
De nacht daarop had hij trek in een boterham dus ging zijn bed uit, toevallig moest ik naar de wc dus ik ging er ook uit, wilde daarna wat water nemen in de keuken en terwijl ik de keuken in kwam lopen zie ik Piet een boterham smeren ik dacht zie ik het nou goed, naast zijn bord met daarop de boterham stond de pot sudocrem, je weet wel van die zinkzalf voor de baby bips. 
De creme die altijd in de keuken staat en die ik gebruik voor mijn handen ivm eczeem ( werkt goed overigens ) Die zinkzalf stond hij smakelijk op zijn brood te smeren en nam er nog een hap van ook. 
Met grote ogen staarde ik naar mijn man die op zijn brood stond te kauwen, daarna toch een beetje vreemd uit zijn ogen begon te kijken en de boel op de grond uit spuugde. 
Ik dacht wat is diiiit, die wordt gek, die wordt vroeg dement ofzo. 
En zo volgden er nog meer vreemde praktijken midden in de nacht. 
Ik vond s'morgens de snoeptrommel van de kinderen leeg met het deksel eraf op de salontafel, en na een hoop zoeken vond ik alle snoep terug in de vuilnisbak of ook wel eens in de etensbak van de hond. 
Mijn koekenpan was ik kwijt en die vond ik later terug in de schuur. 
Ik was mijn afwasmiddel kwijt en dat vond ik later terug in de koelkast. 
Hij at midden in de nacht gele vla met een scheut afwasmiddel erin. 
Op een ochtend kwam ik beneden staat de deur van de magnetron open en had hij een boek van mij in de magnetron gelegd. 
Ik vond half aangevreten schuursponsjes waar ik mijn gasfornuis normaal mee schoon maak of de gootsteen met jif mee uit boende. 
Toen ik s'avonds naar bed ging had ik nog een hele in de keuken liggen en de andere ochtend was de helft van mijn schuurspons verdwenen. 
En nadat Piet uit zijn werk kwam en ik hem met mijn halve schuurspons confronteerde, zei hij dood leuk...oh ja ik werd opeens wakker met een stuk schuurspons met aardbeien jam in mijn mond. 
Voor mij waren er twee mogelijkheden, of hij werd dement op zeer jonge leeftijd, of hij leed aan een achterlijke vorm van slaapwandelen. 
Je moet maar eens naar de dokter gaan hoor want dit is niet normaal meer hoor Peet. 
Om een lang verhaal kort te maken, Piet ging naar de dokter en werd doorverwezen naar een specialist en die vertelde dat hij voor een slaap onderzoek in het ziekenhuis moest blijven slapen. 
Daar lag Piet dan, helemaal aan draden en toeters en bellen om de oorzaak op te sporen van zijn tja hoe zal ik het zeggen...aparte gedrag. 
En uit het onderzoek bleek de aap uit de mouw te komen, piet hield 47 keer per minuut zijn adem in en dat betekent dat hij leed aan slaapapneu. 
En door die slaapapneu ging hij rare dingen doen. 
Dus de arts besloot daar wat aan te doen en een paar dagen later ging bij ons de deurbel en stond er een knul voor de deur met een koffer. 
Komt u binnen speelde ik de perfecte gastvrouw, wilt u koffie. 
Piet ging met de knul aan tafel zitten de koffer ging open en ik....dacht dat ik erin bleef. 
Ik kwam werkelijk niet meer bij en bestierf het zowat in die keuken. 
En aangezien wij een open keuken hebben waar de eethoek bij staat was er geen mogelijkheid om te vluchten. 
Voor ik goed en wel mijn broek had verschoond zat Piet aan de tafel met een soort gasmasker op en de knul stond hem met een serieus ernstig gezicht tekst en uitleg erover te geven. 
Jeetje mina het was de bedoeling dat hij voortaan met dat ding op moest gaan slapen. 
De knul keek mij aan en zei tegen mij...dit masker hoeft hij niet op tijdens de romantiek. 
Het masker gaat op na de romantiek. 
Hallo zeg, na de romantiek, na de romantiek, we zitten niet in het jaar 1945. 
Dus ik hielp de knul om een beetje over zijn verlegenheid heen te komen en zei, dus na het penetreren moet hij dat masker op. 
Alsjeblieft zeg, ja wat dacht je anders, dat ik met hem van bil ga als hij dat masker op heeft? 
Alhoewel het heeft wel iets kinky achtigs.

Ja maak jij er maar geintjes over, leuk ben jij hoor met dat stomme gelach toen die vent hier was zei Piet. 
Ach ben je mal wat kan jou het schelen wuifde ik zijn onzekerheid weg. 
We hebben allemaal wel wat om ergens onzeker over te zijn. 
Ik ben ook zo vaak onzeker, als ik bijvoorbeeld een ovenschotel in de oven heb staan dan vraag ik me altijd gespannen af of het wel te pruimen is. 
Want je wil toch niet van je kinderen horen dat het eten bij oma lekkerder is dan bij mama. 
Of bijvoorbeeld de buurvrouw die is ook onzeker, want die begint altijd heftig te blozen als ze mij aan ziet komen na dat akkefietje van een poosje geleden. 
Zelfs mijn eigen moeder is onzeker, die vraagt ongeveer 5 keer in de week aan mij of ze haar haar nou bruin moet verven of kastanje rood. 
Die kan ik ook niet overtuigen dat allebei de kleuren wel leuk staan en dat ze gewoon niet zo moet zeiken. 
En hallo nu ik er zo over nadenk, oh man dan moet je mijn schoonvader eens meemaken, nah die is helemaal onzeker. 
Laatst heeft hij een douchecabine bij ons in de badkamer geplaatst. 
De beste man was klaar de douche die stond er en wat denk je? 
Hij meende te denken dat de douche te krap was, veel te klein en te smal. 
Hij was er vrijwel zeker van dat we achteraf beter een grotere douche hadden kunnen nemen omdat deze naar alle waarschijnlijkheid veel te klein zou zijn. 
Ik vergeet het steeds te zeggen tegen hem maar zodra ik hem weer zie zal ik hem vertellen dat de douche absoluut niet te klein is maar juist perfect van maat is. 
Dat ik er gewoon voorover gebukt in kan staan terwijl zijn zoon achter me staat.

En ikzelf trouwens ook hoor, ik ben ook nooit zeker van mijn zaken. 
Op zaterdag middag wordt Piet altijd helemaal gek van me en staat altijd zenuwachtig op en neer te lopen in de boeken winkel. 
Elke zaterdag middag krijg ik een tijdschrift van Piet en dan sta ik gerust anderhalf uur met in de ene hand de story en in de andere hand de privé na te denken over welke ik zou nemen. 
En dat is me toch moeilijk joh, want ik kan niet kiezen. 
Dan neem ik ze toch allebei? zeg ik dan. 
Maar Piet vind 1 zo'n flut blaadje genoeg en zonde van zijn centen, dus vandaar. 
Ik heb het trouwens ook wanneer we ergens wat gaan drinken op diezelfde zaterdag middag. 
Dan bestel ik cola en dan wil zo'n jochie net weglopen en dan roep ik hem terug, joehoe...doe toch maar sinas. 
Een sinas voor mevrouw, zegt hij dan en verander dat op zijn notitie dinges. 
Nah en als hij dan net weer weg loop, sta ik op loop achter hem aan klop op zijn schouder en zeg hem dat ik toch maar liever cassis heb. 
Volgens Piet heeft dit niks met onzekerheid te maken, volgens hem ben ik een zeikerd. 
En met mij alle vrouwen, Piet vind alle vrouwen zeikerds. 
Zijn eigen moeder vind hij zelfs een zeikerd. 
Nou moet ik hem daar wel gelijk in geven, want ze kan er niet over uit dat ik mijn verjaardag dit jaar niet wil vieren en blijft erover door zeiken waarom ik het niet vier. 
Waarom wil je je verjaardag niet vieren dan? 
Nou gewoon daarom...omdat ik het niet vier. 
En zo vallen steeds dezelfde vragen en antwoorden in herhaling. 
Je hebt best kans dat ze me morgen om 2 uur belt met de vraag...zeg, waarom vier je je verjaardag niet? 
En dan zeg ik vervolgens weer...nou gewoon daarom...omdat ik het niet vier.
En zo zou het dan door kunnen blijven gaan vanaf 2 uur tot een uur of vier.

Maar goed terug naar de slaapapneu van Piet. 
Ik had op een gegeven moment alle messen van het bestek maar verstopt voor het geval hij mij tijdens het slaapwandelen aan zou zien voor een inbreker en in mootjes zou hakken.

Het is natuurlijk niet leuk om met zo'n apparaat te moeten pitten, maar sindsdien gaat het veel beter met Piet, slaapwandelen doet hij niet meer, en liggen de messen gewoon weer in de keukenla.

27/04/2019 22:59

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert