Lang leve de middelbare school / camping

Door Lesley Schrijft gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Toen ik op de middelbare school kwam was dat best een beetje eng, omdat ik in mijn ééntje als enige naar die school ging en verder niemand kon daar. 
Ik weet nog goed dat ik s'morgens met knikkende knieen daarheen ging na gewuifd door ma. 
Ik zat in de klas keek om me heen en inderdaad ik kon echt niemand. 
Naast mij zat een grietje die een beetje arrogant over kwam, een week later waren we dikke vriendinnen en dat zijn we nu nog steeds. 
Met haar en nog een paar andere leuke meiden uit de klas was het altijd feest. 
Ik moet bekennen dat ik er met de pet naar gegooid heb op school, ik maakte nooit huiswerk en ging alleen naar school om te keten met die meiden. 
Als ik thuis kwam en mijn vader vroeg of ik huiswerk had zei ik altijd dat ik dat niet had en wimpelde het onderwerp huiswerk af en lulde eroverheen over wat anders. 
Tijdens een ouderavond kwam het onderwerp huiswerk natuurlijk ter sprake omdat mijn ouders vroegen aan de leraar "krijgen ze hier nooit huiswerk"? 
Waarop de leraar antwoordde...ja natuurlijk wel, altijd. 
Daarna kreeg ik natuurlijk een preek van mijn ouders en ook nog eens van de leraren. 
Maar ik kon me er totaal niet druk om maken, ik had het veel te druk met plezier maken met die meiden en huiswerk maken daar had ik geen zin in. 
Nu ik achteraf eraan terug denk besef ik wat voor een rotjong ik op school voor de leraren ben geweest. 
Ik had schijt aan alles, luisterde totaal niet naar wat er verteld werd en lulde en lachte overal dwars doorheen. 
Tot ik op een gegeven moment de klas bij bepaalde lessen niet meer in mocht en maar op de gang moest gaan zitten met mijn zooitje. 
Zo hadden we ook een leraar van kennis der natuur en daar hadden we helemaal lak aan met zijn allen. 
Hele partijen strafwerk kreeg ik van die man wat ik nooit maakte. 
En als hij erom vroeg waar het strafwerk was wat ik gemaakt had dan zei ik dat ik dat op zijn bureau had gelegd en dat ik er niks aan kon doen dat hij het kwijt was. 
Ik weet nog goed dat er een keer een bij in de klas rondvloog. 
Iedereen gillen, ik pakte mijn boek en terwijl die bij op het raam ging zitten sloeg ik hem dood. 
Die leraar werd helemaal gek omdat ik die bij had vermoord. 
Ja riep hij naar me...200 keer "ik mag geen bij dood slaan, wel bewusteloos" Ik hoor het hem nog zeggen. 
Die man verzon altijd van die rare strafregels daar deed ik niet aan mee.

Koken was onze favoriete bezigheid, we hadden een juf die we niet echt leuk vonden en maakten er altijd een zooitje van. 
(mandarijnen tegen het plafond gooien was ook altijd leuk) 
Je zat met zijn tweeen in een keukentje en meestal kookte je iets voor een cijfer. 
Je was verplicht om het op te eten en je mocht niks weggooien. 
Maar aangezien ik geen spinazie lust spoelde ik dat snel door de gootsteen terwijl ik dacht dat de juf het niet zag. 
Mijn vriendin stond op de uitkijk en ik spoelde vlug die spinazie weg, opeens werd er op mijn rug geklopt en werd er gevraagd waar ik mee bezig was. 
Betrapt door de juf, die er daarna voor zorgde dat ik spinazie van een ander moest eten.

We hadden zo'n weegschaaltje en alles moest precies afgewogen worden. 
Daar deden wij niet aan en we mikten maar op goed geluk van alles in de pan. 
Tomatensoep zou er gemaakt worden voor een cijfer, dan moest je met een dienblad in de rij gaan staan bij de juf, die zou proeven wat je gemaakt had en dan kreeg je een cijfer. 
Mijn vriendin en ik hadden het zo druk met kletsen zodat we heel die soep vergeten waren die stond op het gas en het gas stond veel te hoog. 
Ik haalde het deksel van de pan keek erin en wist niet wat ik zag. 
Er was geen soep meer over alleen een harde kleverige grote klont. 
En daar moesten we mee in de rij gaan staan voor een cijfer. 
Ik veegde de klont bij elkaar uit de pan en deponeerde het op het soep bord, en ging met dat bord gewoon in de rij staan. 
Iedereen lag in een deuk over onze soep. 
Toen wij aan de beurt waren en de juf keek naar onze soep riep ze met grote ongelovige ogen..."wat is dááát"? 
Tomatensoep juf...zei ik ernstig. 
Jullie hebben lef riep ze, ga naar je plaats en eet het op. 
Juf...riep ik nog, wat voor cijfer hebben we nou? 
Daar kregen we niet eens antwoord op, en later hoorden we dat het een 1 was. 
Alles wat wij maakten mislukte door ons geouwehoer en geflauwekul. 
De pannenkoeken waren zo stijf als een bord. 
De Haagse bluf moesten we toen het klaar was ondersteboven houden. 
Zo riep de juf, nu is het genoeg geklopt en dan houden we nu allemaal onze Haagse bluf ondersteboven en je zal zien dat het in het schaaltje blijft zitten. 
Nah dat bleef inderdaad bij iedereen zitten alleen niet bij ons. 
Het droop eruit en kwakte op de grond. 
Hup weer een 1 verdiend.

Meestal gingen we tijdens de pauze bij de benzine pomp allerlei snoep inslaan zoals roze koeken en kitkat en chips. 
En dat namen we dan mee de klas in en terwijl er iets in de pan op het vuur stond zaten mijn vriendin en ik gebukt achter het keukentje te vreten. 
Dat ging altijd goed tot de keer dat we allebei onze waffel helemaal vol hadden en opeens een paar voeten naast ons zagen staan. 
Ik keek omhoog en keek in het kwaaie gezicht van de juf. 
Wat zitten jullie hier nou weer te doen? Riep ze kwaad. 
Ga staan en spuug onmiddellijk uit wat je daar hebt. 
Ik ging staan spuugde het in de gootsteen en spoelde het door. 
Maar mijn vriendin weigerde dat en zei dat ze het wel even door zou slikken.
Dat vond de juf geen goed idee en zette haar meteen de klas uit. 
Na 5 minuten kreeg ik een idee en stak mijn vinger omhoog. 
Ze vroeg wat er was en ik zei dat ik naar de wc moest. 
Ja dat zal wel zei ze, ik geloof er niks van, jij gaat de gang op om met die vriendin van je te klieren. 
Nee juf echt ik doe het bijna in mijn broek zei ik, en trok een zo serieus mogelijk gezicht. 
Nou vooruit zei de juf, ik geef je 1 minuut en dan ben je weer terug. 
Ik kwam niet meer bij en ging de gang op, ik riep mijn vriendin en zei tegen haar...ik kom je halen je mag weer naar binnen van de juf. 
Mijn vriendin liep niks vermoedend de klas in en ik erachteraan 
De juf kreeg zowat een rolling en riep met rooie kop...heb ik jou naar binnen geroepen? 
Nee maar Lesley zei dat ik weer naar binnen mocht van u. 
Het volgende moment zaten we met zijn tweeen bij de directeur.

Bij zo goed als ieder vak werden we uit elkaar gehouden, ik helemaal voorin met mijn tafel en stoel bij de leraar boven op zijn lip. 
En mijn vriendin helemaal achterin. 
Dus ik zat altijd met mijn rug naar haar toe. 
Daar had ik ook weer wat op gevonden, ik ging gewoon achterste voren zitten en communiceerde met haar via gebarentaal, of we gooiden geschreven briefjes heen en weer de klas door. 
Dat deed ik natuurlijk alleen als de leraar met zijn rug naar me toe iets op het bord aan het schrijven was. 
Want verder kreeg ik daar de kans niet voor omdat hij anders meteen schreeuwde dat ik voor me moest kijken.

Waar wij ons begaven het was altijd bal.

Wij hadden een stacaravan op de beekse bergen daar mocht mijn vriendin ook vaak in het weekend of in de vakantie mee naartoe. 
Naast ons stond een caravan die altijd verhuurd werd aan verschillende mensen. 
Op een keer kwamen er mensen uit Groningen met twee zonen van onze leeftijd. 
Ze zouden voor 3 weken blijven maar waren na 1 week al naar huis gevlucht. 
Wij waren een keer Tilburg in gegaan en toen we terug op de camping kwamen werden we opgewacht door mijn woeste moeder. 
Zo...zei mijn ma, jullie hebben het voor elkaar hoor. 
Wat hebben we voor elkaar vroeg ik onnozel. 
Nou de buren van hiernaast die zijn naar huis vertrokken, ik kreeg vanmiddag een kwaaie buurman op bezoek. 
Hoezo? vroeg ik onschuldig. 
Omdat jullie die familie hebben weggetreiterd, daarom. 
Die man zei tegen me...mevrouw ik wil even zeggen dat wij voor 3 weken zouden blijven maar we gaan vandaag naar huis want we worden gek van uw dochters (haha hij dacht dat we zussen waren). 
Ma boos, resultaat, mijn vriendin mocht voorlopig niet meer mee. 
Hierzo nouja, riep ik tegen mijn moeder, die lui kunnen ook nergens tegen. 
Vind je het gek zei mijn ma met die stomme geintjes van jullie. 
Hun caravan bekogelen met dennen appels midden in de nacht. 
Ik moet toegeven dat het inderdaad zo was dat wij vrij vervelend waren. 
De buren zaten buiten koffie te drinken en wij gooiden met badminton elke keer expres de shuttle richting hun. 
Ik presteerde het om hem zelfs een keer bij die vent rechtstreeks in zijn kop koffie te meppen. 
Toen ik mijn shuttle terug ging halen sloeg ik de shuttle terug naar mijn vriendin maar ik stond dichterbij die vent dan ik dacht en sloeg mijn racket boven op zijn kop. 
En daarna trokken we de haringen van het windscherm eruit, waarachter hun koffie zaten te drinken en het hele zooitje omviel bovenop hun. 
Hun boos... en wij? wij kwamen niet meer bij van het lachen.

27/04/2019 21:58

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert