Verloren en vergeten

Door Ptries gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Wat een dubbel gevoel  heb ik weer.

Iedereen weet, (misschien ook niet, dan weet je het nu) , in het algemeen ben ik een tevreden vrouw doch, het is tot hiertoe echt niet anders; ik ben steeds weer diegene die verliest en uiteindelijk alleen gelaten wordt.

Drie keer getrouwd, drie keer gescheiden. Alle drie de keren, alles kwijt; en dan bedoel ik echt alles wat mij lief en of dierbaar was; vooral de vrienden , de kinderen en de diertjes.

Met Koningsdag, alweer bijna twee jaren terug, kwam ik een man tegen waar ik meteen kriebels van in mijn buik kreeg. Jullie kennen dat vast, het is heerlijk zo een gevoel.

Ik bleef vrij rustig, hij ook trouwens. We werden een stel en ik weet nog heel goed dat ik als een kind zo blij was. Het was wel raar. Ik werd niet zo gedragen door hem, niet zoals ik gewend was; vanaf het begin was hij niet zo handtastelijk, niet zo lijfelijk en niet zo zoenerig als anderen wel waren. Dat vond ik wel jammer, ik zoen namelijk graag en ik ben best een knuffeltje. Hij gaf mij geen zoen in het openbaar, ja zoals je een vriendin een zoen geeft, ook zijn status bleef op vrijezel staan op zijn FB pagina, en ik?

Ik dacht dat het wel over zou gaan, dat we buiten een drankje en heel af en toe een sauna of een dag aan het strand liggen voor ons uitkijken en verder weinig zeggen, nog wel plezier zouden beleven samen. Ik dacht; hij haalt me wel op, hij neemt me wel mee; niet dus.

Natuurlijk voelde ik het knagen toch hield ik vol, wist ik veel dat het voor nop was.

Vorig jaar waren we samen een dag op het strand. Nu vind ik zo één dagje niets doen oké, het was niet heel bijzonder, niet even wat eten daarna, hij vertelde weinig, lag enkel maar te bakken in die zon.

Daarnaast wisten weinig mensen wie ik was. Ik had al een paar pogingen gedaan om erover te praten, wilde nu echt wel graag zijn kinderen ontmoeten; graag weten hoe verder zou gaan tussen ons, of er plannen waren, dat soort dingen.

Ik voelde me onderhand wel onnozel, ik had het eerder zelfs uitgemaakt omwille van zijn laksheid en onverschilligheid. Over mij sprak hij enkel tegen zijn moeder wie helaas overleden is, tegen zijn broer, schoonzus, tegen één vriend van hem en tegen één andere vriendin, een ex collega van hem waar hij nog wat mee gehad heeft. Verder wist niemand van mijn bestaan en ik denk nu nog niet.

a844a285dd1b101bdab91b8a0ef535c3_medium.

Vorig jaar zomer; hij had vakantie en ik ving hem zoals gewoonlijk met lekker eten en drinken bij mij thuis op. De ochtend erna gingen samen naar het naaktstrand. Ik heb geen probleem daarmee, wij saampjes, heerlijk.

Het was vrij saai, hij zei bijna niets, we lagen er maar te bakken, ……de dag erna zou het ook weer erg heet worden. Toen we terug bij mij thuis kwamen vroeg hij of ik de volgende dag weer mee zou gaan naar het strand de hele dag, ….. ik heb een autootje, hij rijd, das lekker makkelijk.

Ik zei nee omdat één dag voldoende is voor me, …..hij ging dan wel alleen.

Ik hoopte toen, dat hij niet zou gaan, dat hij liever bij mij wilde zijn en we iets anders zouden doen samen; niet dus.

En toen. ik zat die vroege avond bij een vrouwtje van 80 op haar bootje, ik had gekookt en was naar haar toe gefietst om samen lekker te eten; hij was toch alleen naar het naaktstrand, ...... Krijg ik een berichtje van hem dat die ene vriendin, die ex collega waar hij nog wat mee gehad heeft, ook gekomen is en nu naast hem ligt.

Ik reageer met de tekst dat het me een raar gevoel geeft. Ze wist namelijk dat hij alleen was, ze had me niets gevraagd, ze heeft mijn telefoonnummer.

O ja, ik moet erbij vertellen dat ik met dat die ex collega van hem, ook wel een fijne avond heb gehad op het terras een keer. We hadden veel lol samen toen, hij was er niet bij, hij had zijn kinderen. Zij was erg blij dat ik met hem samen was, ze vond ons zo'n leuk stel samen.

Op mijn reactie krijg ik een bericht terug; ineens vraagt zij, mij via hem, of ik mee ga naar de sauna de dag erna met haar; …………. Serieus, ik kan niet beschrijven wat ik voelde; ik gaf verder geen reactie meer, ik was zo teleurgesteld. Hadden ze compassie met mij of zo, omdat ik zei dat het mij een raar gevoel gaf, hun twee naakt naast elkaar, elkaar insmeren, ….. en nu dat bericht of ik mee ga naar de sauna, …. Wie denken ze wie ze zijn zeg; hebben die helemaal geen gevoel of ben ik nu gek?

Het was daarna een week of twee stil tot hij mij opnieuw overtuigde  dat wij een prima stel waren; hij vond me zo knap, zo lief, ik kan zo goed koken, hij miste me zo, ……

Het is nog een keer of twee aan en uit geweest tussen ons; hij overtuigde me steeds dat het nu anders zou worden, dat hij mij echt zou betrekken in zijn leven, dat ik zijn kinderen zou gaan ontmoeten; we waren anderhalf jaar verder.

Ik heb zijn kinderen nooit ontmoet.

Net voor Nieuwjaar is het defintief uit tussen ons, hij had het ook graag anders gewild schreef hij nog. …..Het zal, ...... Wanneer dat waar is, was het ook anders gegaan dan had hij wel enige moeite gedaan voor me.

Vanmorgen zag ik op zijn FB pagina het bericht van hem en die ex collega  samen, alsof het een gelukkig stelletje is. de reactie van vele bevestigen dit.

Ik besef, ik ben weer de achtergelaten partij, ik ben weer verloren,  ik zit hier alleen, geen echte vrienden, geen direkte mensen, geen echte vrienden dichtbij.

Ik heb hem een bericht gestuurd, gezegd dat hij niet 1 keer iets over mij gezegd heeft toen wij samen waren en dat zijn bericht, M en me zoals hij het beschrijft op zijn FB pagina me pijn doet. Geen respons tot hiertoe.

Tja, ik wist toen en ik weet nu, dat het zo niet hoort te zijn, liefde zonder enige passie, hoef ik niet en toch zit ik hier met tranen in mijn ogen.

Hoe kan het nu? Hoe kan het dat ik blijf verliezen, dat er steeds weer een andere vrouw met de man waar ik mee ben, vandoor gaat. Hoe kan het dat die ander steeds dat krijgt wat ik verlies en ik achterblijf met ofwel de schulden, de lasten of allebei?

Hoe kan dit en nog belangrijker; kan ik het veranderen en zo ja hoe?

Zoals met mijn derde man bijvoorbeeld; jarenlang alles gedeeld, zijn schulden mee afbetaald, hard gewerkt samen en dan ineens van de enen op de andere dag zijn onmenselijk bedrog; hij had mij zelfs op straat gezet, moest ik niet de huur betaald hebben, om met zijn ondertussen nieuwe vrouw in dit huis te kunnen wonen. En al die vrienden van toen; …..

Tja. die hebben mij allemaal laten stikken, nooit meer een woord van gehoord, niet één van hen heeft mij ooit gevraagd hoe het met mij gaat.

Ben het even kwijt nu, ben het kwijt op papier. Dit soort gedoe heeft even wat tijd nodig bij me; het doet me nu nog verdriet want, ik snap het gewoon niet.

Het is wel zo dat het verdriet steeds korter duurt, een paar daagjes en ik ben er weer klaar mee hoop ik.

Mijn grote angst is dat mijn liefde voor welke man dan ook, kapot is, dat ik het niet meer kan; ik ben bang dat ik net te vaak en te diep gekwetst ben en dat mijn liefde op is en dat vind ik echt vreselijk want, ik ben vóór liefde, ik hou van liefde, ik verdien liefde.

X Ptries

 

 

 

 

13/04/2019 16:45

Reacties (9) 

19/04/2019 00:25
Ik wens je veel echte liefde toe..x
19/04/2019 07:51
Dank je wel San-Daniel. X
1
16/04/2019 09:36
Jeetje, ben er geen expert in! Maar aan jezelf denken hoor!
1
15/04/2019 13:50
Misschien ga je te snel overstag en stel je je te afhankelijk op. Als je een relatie begint vanaf dag 1 duidelijk zijn en niet bang zijn om vragen te stellen. Op het het moment dat jij een vraag stelt in de persoonlijke sfeer en je krijgt daar geen of raar antwoord op moet bij jou al een belletje gaan rinkelen en als het al zo´n lulmeier is die het er constant over heeft hoe goed jullie het samen hebben en hoe perfect jullie bij elkaar passen is het sowieso oppassen geblazen, dat is immers wat jij graag hoort. Ben zelf 30 jaar getrouwd moet het nog meemaken dat mijn man iets in deze bewoo...
15/04/2019 11:24
Pijnlijk verhaal
1
15/04/2019 13:46
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Ach ja, Rabbit, het is toch weer maandag, het ligt alweer in het verleden.
1
16/04/2019 08:58
gelukkig
2
13/04/2019 23:35
Ga voor jezelf, leef je uit in je creativiteit (daar ben je goed in), koester de mensen om je heen die jou wel waarderen en ga van FB af (snap werkelijk niet waarom je iemand waarmee je gebroken hebt nog volgt via dit medium of je moet het fijn vinden om nog wat extra zout in je wonden gesmeerd te krijgen). Die prins op het witte paard komt er misschien spontaan of misschien helemaal niet. Hou op met je te laten gebruiken.
2
13/04/2019 17:41
Vind je creaties mooi, dat wilde ik even kwijt.

Meis .... ik ben hier een noob in, want ik doe niet aan relaties omdat ik niet trouw kan zijn en met niemand kan samenleven vanwege mijn manier van leven en amper eten etc. etc,

Dat bevalt me prima en dus kan ik nooit in zo'n situatie als jou belanden, maar ik gun je enorm veel geluk met een goede man ... maar mijn verkeerde advies is. Laat ze lopen en ga lekker voor dates van een dag en nacht en meer niet. x
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert