1374 Debuteren met een prachtig boek

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Dit is de basistekst van het praatje dat ik gisteren mocht houden bij de presentatie van Huis aan de Handelskade, de debuutroman van mijn zus Ria Borkent:

Lieve mensen, lieve Ria en Jan, lieve Ria, je hebt een prachtig boek geschreven. Ik heb het gelezen en dat zou u ook moeten doen. Ze staan ervoor.

Gisteren las ik in het Nederlands Dagblad, Ria, dat je 69steverjaardag nabij is. Je bent 68, bijna 69. Waar heb ik dat meer gehoord? Precies, vader was 68, bijna 69 toen hij overleed. Ik het niet prachtig dat jij debuteert precies op de leeftijd dat je vader overleed? Misschien is het aardig om je voor te stellen dat vader en moeder er bij zijn vandaag. Moeder zou een prachtige zomerjurk dragen en een lichte hoed, ze zou er een zondag van maken. En vader? Moeder zou ook zorgen dat vader er goed uitzag: z’n nek uitgeschoren en een overhemd zonder brandgaatjes. Ze zouden beiden apetrots op je zijn en vader zou natuurlijk iets zeggen: Sakkerloot, meisje, je hebt een roman geschreven, dat is potverdikkie mooi. En hij zou misschien wel vertellen over de opdracht van de indiaan, die van haar vader de opdracht krijgt een kind te baren, een paard te berijden en een boek te schrijven. Ik weet niet of je al eens hebt paardgereden, maar zo ja, dan ben je nu klaar!

Goed, Huis aan de Handelskade. In Monnickendam staat ook een huis aan het water, het heet ook Huis aan het Water en is een huis van troost en gesprek voor mensen met kanker en mensen die met kanker te maken hebben. In Rotterdam staat ook een huis aan het water, het huis van onze jeugd, het huis van onschuld, liefde en pijn.

Aan de overkant van dat water ligt Schiebroek en in Schiebroek, eh in Sluisbroek staat het huis aan de Handelskade. We weten niet precies waar Sluisbroek ligt, maar het is in een streek van Nederland waar ze het water Diep noemen. Het huis aan de Handelskade kun je het huis van gezichtsverlies noemen. Het verliest z’n panelen en daar mee z’n schoonheid. Door de vallende panelen krijgen we zicht op Sophie, de hoofdpersoon van het boek en voorzitter van de Vereniging Van Eigenaren. Welnu, als je voorzitter bent van de VVE en de panelen vallen van het huis dan ben je wel aan de beurt, daar kun je wel een boek over schrijven. En dat is precies wat jij gedaan hebt.

Zal Sophie zich weten te handhaven, zal ze zich laten kennen in dit conflict? Wij zeggen vaak dat je je niet moet laten kennen, maar is dat wel een goed advies? Is het niet beter je wel te laten kennen? Zal Sophie overeind blijven en integer of zal ze vallen voor de macht, of misschien wel vallen in liefde? Lees het boek voor de antwoorden op al deze vragen. 

Tenslotte is er de vraag die altijd gesteld wordt aan elke schrijver: Is het fictie of waar gebeurd? Zoals neef Onne het zo mooi zegt: Is het compleet fictie of zijn er nog ware gebeuren erin verwerkt? Je hoort wel dat die uit Zuid-Afrika komt. Het antwoord van Ria is helder: Het is compleet fictie en compleet het bestaande leven. Ik maak geen deel uit van de verhalen, ik schrijf ze op. Tegelijk zit ik er helemaal in.

De vraag of het een mozaïek van het bestaande leven is of een roman, wordt al beantwoord op de omslag van het boek. Daar staat het: Ria Borkent, Huis aan de Handelskade, Mozaïek/Roman. Dank u wel.

Ate Vegter, 7 april 2019



Winteravondstraattheater 2015:
www.atevegter.wordpress.com/174

 

07/04/2019 09:47

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert