De school en de Kinderschrik

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Het is al een klassiek schoolgebouw. Dat zie je aan de kleine details. Ook zie je dat het veel gebruikt wordt. Vind je het gek? Het is een school. Piep heeft er een uurtje Theatersport. Dat is theater zonder optreden, las ik in de folder van de Bolder.

Ik wacht op de trap. Piep zal later misschien ook naar deze school gaan, mijmer ik wat. Het is een bijzondere trap, een grote brede bruine trap, midden in de hal van de school. Op de trap zijn zitjes gemaakt, bankjes en tafels waaraan de kids kunnen zitten, eten en kletsen en commentaar geven. Het zijn pubers toch? De stoeltjes zitten muurvast maar als je bovenaan zit en er loopt iemand over de eerste verdiep, dan voel je het ritme van de stappen trillen in je billen. 



Rechts op tafel ligt mijn boek. Het is Kinderschrik van Paul Franssens. Prachtige verhalen over zijn jeugd en zijn liefdes. Direct en eenvoudig geschreven zoals het leven zelf. Daardoor heel herkenbaar. Lijkt mijn jeugd op die van hem of herkent iedereen zich in deze zo mooi zoemende meeleesverhalen? Het titelverhaal gaat over opoe Luut die in een onbewoonbaar verklaarde woning komt. Ze is een echte heks met kromme schouders en een zwarte kat en ze wordt de Kinderschrik genoemd. De ik-figuur krijgt van opoe Luut een oude doos met daarin een toverlantaarn, iets wat hij altijd heel graag heeft willen hebben, iets moois waar je blij mee bent omdat het helemaal van jezelf is. Opoe Luut licht nog toe: De plaatjes zijn een beetje griezelig, ze gaan over de Kinderschrik, maar dat went wel.

Zulke prachtige verhalen went gelukkig nooit, ook de verhalen over zijn Spaanse liefde zijn mooi verteld. Er staan prachtige tekeningen in het boek, van de schrijver zelf. Dat ontroert en brengt de verhalen nog dichterbij. Ik kreeg het boek ooit van mijn broer voor mijn verjaardag.

Ah, daar is Piep. We kunnen gaan.
‘Was het leuk?’
Ze knikt. Zegt niets. Shit, ik had ook een open vraag moeten stellen.
Dan zegt ze iets vanuit het niets:
‘Ik wil niet naar deze school.’
‘Oh, waarom niet?’
‘Nou gewoon, ik wil naar Amsterdam.’

Ate Vegter, 13 maart 2019



Sappemeer: gesprekken op de kwekerij van Jan:
www.atevegter.wordpress.com/2015/11/19/396

 

13/03/2019 07:50

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert