Het nattebroek syndroom.

Door Theuntje gepubliceerd in Kronkels

Ooit raakte onze flat-buurvrouw (ja, ze was lang) in één klap haar gevoel voor humor kwijt.
Door toedoen van haar kabouter echtgenoot kwam zij nogal hardhandig in aanraking met een gietijzeren koekenpan, die hij toevallig bij de steel vasthield. Geen groot verlies overigens, want de buurvrouw kende geen beter vermaak dan leedvermaak. De Wereld Draait Door, is mijn favoriete programma van (ver) gezochte commentaren. Nou, daar gaat ‘ie dan: Die buurvrouw is (of was) ronduit een kreng. En lees het maar als humor.
Ik hoor u al hardop denken: “Ja maar, je hebt allerlei soorten humor”. Klopt!
Ondanks verschillende definities van humor hebben de meeste lezers één ding gemeen: relativiteitszin. En door het vermogen afstand te nemen tot een bepaalde situatie, vergroot je je inzicht. Bij een helderder kijk hoort een (glim)lach. Er bestaan echter twee parallelle werelden:
met en zonder humor. Jawel.

Maar ik ga even verder met die buurvrouw. Sinds die rotklap leeft ze in een lachvrije wereld waarin alles letterlijk wordt opgevat. Gelukkig leven de lezers van mijn ‘stukjes’ in een wereld waarin de betrekkelijkheid der dingen wel duidelijk is. Daar wordt gelukkig vaak om gelachen. 
Het verhaal van de buurvrouw is in deze een welkome aanvulling, omdat zij als enige in staat is (of was) zich te verplaatsen in mensen die in een humorvrije zone vertoeven.
Met mijn uitgesproken voorkeur voor satire vind ik dat lichte ironie daar ook in hoort.
Ergens in 1992 liet ik een concepttekst zien aan een paar familieleden, vrienden en buren die met een gulle lach reageerden. Behalve de buurvrouw! Ze keek verstoord en zei:
“Ik snap er geen ruk van Theuntje” en het komt nogal ironisch over!”. O, nog zo’n goeie:
“Mooi taalgebruik Theuntje, maar ik mis een beetje coherentie”.
Ik zal het proberen uit te leggen. De coherentie in mijn tekst, die de buurvrouw miste, vond ik een belangrijk ding om verder aan te werken. Tijdens het omgooien van wat zinnen snapte ik ineens waarom de buurvrouw zo reageerde. Ze was ergens achterin de concepttekst begonnen met lezen. Typisch een staaltje “begrijpend lezen à la carte. Zij werkte zich in omgekeerde volgorde naar het begin van de tekst. Tja, en wie zo leest en hier en daar iets uit de tekst oppikt, verstoort zelf de samenhang! Haar kritische opmerkingen waren misschien dan terecht, maar totaal niet valide. 

Hoe afwezigheid van humor iemand toch in staat stelt het onbegrijpelijke te begrijpen, demonstreer ik even aan de hand van dit voorbeeld. In de supermarkt vroeg ik een jongeman, die de vakken vulde, of hij wist waar de Branderij-koffiepads stonden. 
Hij keek mij glazig aan en zei (bemoedigend voor mij): "Ja". 
Ik: "Kun je mij die dan aanwijzen?". 
De jongeman bleef in zijn behulpzame rol met een: "Ja". 
De dag was gelukkig nog niet om en vervolgde ik geduldig met: "Wil je mij die dan ook aanwijzen?". 
Niet geheel verrassend antwoordde hij: "Ja". En daar bleef het ook bij.
Met zo’n dialoog kun je een script voor een comedy vullen, want dat kon zo nog een tijdje doorgaan.
Maar ja, een Theuntje scheep je niet zomaar even af dus bleef ik volhardend, maar zwijgend, in een afwachtende houding bij hem staan. Nog steeds bezig met de producten in de stelling te schuiven, voelde hij blijkbaar mijn blik in zijn rug prikken. Hij draaide zich om en vroeg: "Ja?". 
Ik gaf niet op, dus ik zei tegen hem: "Ik sta nog steeds erop te wachten dat u mij de Branderij-koffie aanwijst". Kijk, dat vind ik een nou een fantastische afronding van een discussie, of dialoog zo u wilt.
Ik wachtte zijn volgende “Ja” niet af en ging ik zelf maar op onderzoek uit.

Weer even terug naar die buurvrouw. Haar gevoel voor humor is door die dreun veranderd!
Volgens een neuroloog zou de buurvrouw het “Syndroom van Nattebroukx” hebben opgelopen.
Ik was er echter stellig van overtuigt dat hij zei: ‘nattebroek’ Achteraf hebben de buurvrouw en ik ons daarover bescheurd en het niet droog gehouden.
Raar verhaal? Klopt, het is klinkklare onzin!

Theuntje, 2019.

 

09/03/2019 12:07

Reacties (7) 

1
09/03/2019 22:55
Wel een mooie klinkklare onzin. :-)
2
09/03/2019 17:45
Tijd om op te biechten: ik heb een mankement. Ja, je leest het goed!

Tijdens het giechelen (of in een stuip liggen) bij jouw stukjes stel ik me alles visueel voor. Ik kan er ook niets aan doen... dat zorgt ervoor dat de humor nog versterkt wordt en het helemaal een feestje wordt in m'n hoofd - met een droge broek welteverstaan! ;)
Theuntje tegen Ktje
09/03/2019 17:49
Geweldig dat je het droog kunt houden!
Leuke reactie. Dank je wel.
1
09/03/2019 16:07
Ik probeer nu al uren een passende reactie te bedenken, maar de woorden willen maar niet komen, Heb ze al gemaild om op te schieten, maar ze vertikken het gewoon en dus vandaar (voorlopig) enkel maar een hartje .... maar zodra de woorden zijn gearriveerd kom ik met een reactie.

Oftewel: Ik weet geen passende reactie te bedenken. ;-)
1
09/03/2019 16:33
Hahahaha, mooie reactie!
Toch nog gelukt.
1
09/03/2019 14:17
Laat je je buurvrouw jouw kronkels lezen dan? Dat is vragen om misverstanden lijkt mij...;-)

Leuk! Ik zie de gietijzeren pan precies het (goede) doel treffen.

1
09/03/2019 15:34
Mijn buurvrouw leest geen kronkels, denk ik.
En ja, ik houd van misverstanden, vooral van de humor die daar inzit.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert