Rukwinden, een donderslag maar toch af en toe de deugddoende zon

Door Ktje gepubliceerd in Dieren en natuur

De krokusvakantie zit er alweer bijna op. Die hele week leek het meer op herfst maar goed... daar kunnen we niets aan veranderen. Een paar dagen hadden we te maken met heel felle rukwinden - af en toe gepaard gaand met een stevige donderslag waar onze kleine prinses zo bang voor is. Het beetje zon dat we kregen, verspreid over de hele vakantieweek, daar genoten we dan extra van.

Vorig weekend eindigde een ochtendwandeling met de viervoeters in mineur. Jagers waren op pad... we kwamen er eerst eentje tegen die in een bocht van het veldpad stond - die vroeg ik of ze honden meehadden. Ik had namelijk geen zin in een vechtpartij met onze (over)beschermer en een andere viervoeter. Een beetje verder, opnieuw in een bocht, stond nog een jager - of beter gezegd jaagster. Die was naar de velden aan het kijken. Twee akkers verder stond er dan nog eentje... op het veld. 

Echt op m'n gemak liep ik niet maar goed... jager nummer één had gezegd dat het veilig was om door te lopen. Toen we dichter en dichter bij de laatste jager kwamen klonk er opeens een schot. Ik schrok me dood - ik had geen idee wie nu juist het schot gelost had en de honden werden natuurlijk ook lichtjes opgefokt. Een paar seconden later zag ik een haas letterlijk een paar meter verder vliegen... gewond, bang probeerde hij nog weg te raken. Toen kwamen de waterlanders bij stoere Ktje al natuurlijk. We bleven toch even staan - al was het maar om de honden terug rustig te krijgen. Meneer Ktje vertelde me dat de jager niet lang zou wachten om het genadeschot te geven... de woorden waren nog niet uitgesproken of de jager kwam inderdaad dichterbij. Op dat moment stond ik met m'n hand voor m'n mond, tranen bengelend over m'n wangen, te... wachten. De laatste meters begon de jager te lopen - en toen: het beeld en geluid vergeet ik echt nooit meer. Die haas was natuurlijk ontzettend bang en wie weet hoeveel pijn hij had. Het geluid dat hij maakte seconden voor hij het leven liet was verschrikkelijk. In plaats van het genadeschot werd er trouwens een mes bovengehaald.

Toen hebben we de wandeling maar halverwege gestaakt en zijn ons omgedraaid. Leuk, zo'n heerlijke ochtendwandeling die je verder half in shock en huilend als een klein kind moet ondergaan. Blijkbaar was de slachtpartij ter plaatste ook meteen over want de jagers gingen allemaal richting hun auto. Daar moesten we dan ook nog eens voor opzij gaan. De eerste auto stopte en met een lach op z'n gezicht zei meneer dat we gerust mochten omkeren om verder te wandelen. Ik heb mezelf heel subtiel met m'n rug naar hem gedraaid en hem in stilte verwenst. Als ik er aan terugdenk word ik nog misselijk.

Over naar leukere onderwerpen nu: onze kater. Hierboven ligt hij te 'slapen' in het zonnetje, bovenop de terrastafel in een plastic mandje gevuld met hooi. Hij weet zijn mooie plekjes wel uit te kiezen. Hieronder zie je hoe vast hij lag te 'slapen' als ik dichter kom en hij het geluid van de camera hoort:

Onze kippedames kunnen ook niet ontbreken. Hun ellendige 'jeugd' zal hen op sommige vlakken wel voor altijd parten spelen. Zo hadden ze geen winterstop wat eitjes betreft maar stopten ze met leggen toen het weer beter werd. Dat vond ik heel raar. Ons aller Zevenblad vertelde me toen dat het nu een paar maanden kon duren vooraleer ze terug zouden beginnen leggen. Nu... de laatste week kreeg ik toch twee eieren. Enorm grote dan nog wel. Hun cyclus zal wel voor altijd verstoord blijven vrees ik. Geen probleem - zelfs al leggen ze vanaf nu geen enkel ei meer, hun dagen slijten ze hier. Gezond, gelukkig en vooral vrij.

Ze hebben elk zo hun eigen karakter, het blijft heerlijk om met hen bezig te zijn. Het zorgenkindje Josefien is er weer helemaal bovenop na de zonnestralen van een paar weken geleden. Haar trager zijn zal er niet op beteren, integendeel maar ook dat mag. Ze trekt haar plan wel. Katrien raast nog altijd als een gek achter mij als het tijd is om de wijde tuin in te ruilen voor hun eigen verblijf maar Marie: the leader of the pack wil nogal eens koppig zijn als ze nog geen zin heeft. Dan treuzelt ze wat en kijkt ze door de afsluitingsdraad door naar mij - als ik IN het kippenverblijf sta en zij nog aan het beslissen is of ze zal komen of niet. Als ze het echt vertikt neemt ze gewoon de Ktje-trein (op m'n arm) en ik heb nu echt niet de indruk dat het met tegenzin is. 

Hieronder nog een klein 'Me too' moment. Er zijn grenzen, dames!

Op deze twee foto's staat mijn 'naam' niet omdat ik er eerst een collage van had gemaakt maar het leek me toch leuker om de foto's in de originele grootte te tonen. Tot slot nog wat foto's die ik de laatste weken bij elkaar sprokkelde:

Voor iedereen een prettig weekend! Ik probeer mijn leesachterstand zoveel mogelijk in te halen - in welk tempo kan ik niet beloven.

 

 

 

08/03/2019 15:23

Reacties (12) 

09/04/2019 19:19
mooie plaatjes, wel een afschuwelijk verhaal over die arme haas, dat da zo maar mag openlijk stropen?
1
09/03/2019 22:49
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Als eerste ben ik onder de indruk van je sfeervolle foto's! Kan me zo voorstellen hoe erg dat moet zijn om dat jagen zo dichtbij te zien gebeuren. Ik geniet nog even na van je foto's en wens je ook een heel fijn weekend.
1
Ktje tegen ----
10/03/2019 10:12
Dank! Een heel onprettige ervaring was dat - ik ga eens goed de regels opzoeken voor het jagen , als ze zich er niet aan houden schrijf ik vanaf nu gewoon hun nummerplaat op en geef hen aan.

Fijn weekend ook voor jullie - hier verloopt het nog steeds nat en winderig.
1
09/03/2019 19:24
Mooie foto´s weer.
Wij wonen ook in een jachtgebied moet eerlijk zeggen dat we er weinig tot geen last van hebben. Wat je kippetjes aangaat, wij hebben 10 jaar een huiskip gehad, de eitjes die zij legde waren heel klein.
Ktje tegen Mippel
10/03/2019 10:10
Dankjewel.... ik hoop onze kippetjes ook zo lang bij ons te mogen houden!
1
09/03/2019 14:06
Geweldig mooie foto's en mooie vertelling(en).
1
Ktje tegen Theuntje
10/03/2019 10:08
Merci Theun :)
2
09/03/2019 01:15
Ik had je echt wel gemist, met je prachtige foto's.
Wat zijn ze ook weer mooi: de slapende kater die ook alert is als hij de ogen dicht doet: leer mij katten kennen...en dan die aandoenlijke kipjes. Zo ken ik ze ook, heel tam en toch eigenzinnig. Blij te horen dat Josefien over haar dieptepunt heen is.
Nee, ik heb geen ervaring met dieren die in hun jeugd mishandeld zijn: mijn kipjes heb ik altijd zelf grootgebracht. Als hier nu niet de marters en de vossen aan het bewind waren zou ik er zo weer aan beginnen, als ik de plaatjes zie. Maar helaas, het is kiezen of delen.

...
1
09/03/2019 09:51
Dank! Je weet ondertussen meer...

Fort Zevenblad zou heerlijk zijn om kippetjes in te laten rondpikkelen maar inderdaad, een mens moet kiezen. Met vossen en marters in de buurt weet je op voorhand dat ze gewoon op het menu zouden komen.

Wat een lol inderdaad... toen we ons omgedraaid hadden hoorden we ze na een tijdje lachen toen ze naar hun auto gingen. Dat viel bij mij ook niet zo goed, kan ik zeggen. We waren toen hun geparkeerde 4 x 4's al gepasseerd, wie weet had ik anders wel een streek uitgehaald. Ik weet niet of er nu nog mag geschoten worden, ik heb maanden...
2
09/03/2019 01:05
Weer een heerlijke Ktje. Ik denk niet dat het aan het afschuwelijke verleden van de meisjes ligt; ik krijg ook al een aantal weken weer verse eitjes toegestopt, meer kippen zijn dus duidelijke van de leg door helemaal niet van de leg te zijn.

Het verhaal van de haas. Snap ik helemaal, heb ook ooit zoiets meegemaakt. Heb niet eens echt wat tegen jagers, maar wel tegen dat knullige gedoe. Schiet enkel als je zeker weet dat je het dier terstond dood! En dat gebeurt bij hazen vrijwel nooit. Sindsdien gun ik ze zo min mogelijk ruimte, zodra ik jagers zie stap ik het veld in en probeer ...
1
09/03/2019 09:36
Merci... interessant om weten dat meer kippen datzelfde gedrag vertonen. Misschien ligt het dus niet aan hun verleden.

Ik weet nog dat je hier ooit over geschreven hebt - om eerlijk te zijn had ik jou ook in gedachten toen we besloten door te lopen. Daarom schrok ik me wezenloos toen er toch een schot kwam met ons heel dicht in de buurt.
1
09/03/2019 23:15
De inmiddels ruim 9 maanden oude kuikens (nou ja, inmiddels enorme kippen) van buurvrouw leggen ook al een eitje. Zal ze binnenkort weer eens op de foto zetten (ze zijn zo leuk).

Vermoed dat in NL het jagen aan strengere regels gebonden is dan in BE. Schieten met iemand in de buurt is hier uit den boze. Jagers moeten hier ook uitdrukkelijk toestemming hebben van de eigenaar van het perceel om op dat gebied te mogen jagen, ondenkbaar dat er hier op eigen terrein opeens een jager verschijnt (zag je reactie aan Zevenblad).
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert