1342 Rommelpotten in Monnickendam

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Lief was tijdens het sporten gevraagd om te helpen bij het Rommelpotten op de Middendam, maar omdat ik er niet bij was zag ze haar kans schoon en zei ze: ‘Vraag Ate maar!’ en ze voegde eraantoe: ‘Die vindt dat leuk. Heeft toch niks te doen!’

En zo zit ik in de vooravond in de prachtige woonkamer van Martin H. aan de koffie en de speculaas met een bont gezelschap waar ik de helft van ken van het Gluren bij de Buren en de andere helft van gezicht. We verdelen de taken en voor het eerst zie ik achter mijn naam verkeersregelaar staan. Ik mag ook een van de gele hesjes aan waar ik onmiddellijk opstandig van wordt, want zo gaat dat. Ik doe het niet aan. En dan later toch.

We gaan naar buiten en kiezen positie op onze post. De avond valt en een vuurpijl schiet de hemel in als startschot voor nog veel meer herrie. Of ik de eitjes wil meenemen in mijn fietstas. De eitjes dat is een pannetje met een elastiek eroverheen, boordevol paaseitjes, die straks uitgedeeld worden. Ik denk aan mijn broertje die in maart 1960 in Apeldoorn negen jaar wordt en een koektrommel vol eitjes mee naar school krijgt om uit te delen. Op het schoolplein wil hij zijn traktatie laten zien, de trommel wil niet gemakkelijk open, maar dan opeens schiet de deksel eraf en de eitjes vliegen over het schoolplein. Dan vervliegt de herinnering en ben ik weer terug bij de fietstas. Ik zet mijn fiets neer bij de kerk en loop naar de Middendam, waar het nog stiller is dan op 4 mei. 

Nee, toch niet, in de verte hoor ik gerommel van potten en pannen en Olympia Con Brio en ook Volendam trommelt een potje mee. Zachtjes horen we de herrie naderbij komen. Dan komt het eerste gezelschap de hoek om en even later is het een lawaai van je welste.

Het is Vastenavond en dit is het Monnickendamse carnaval en we maken zo veul mogelijk herrie. Even later loopt de stoet naar de katholieke kerk, waar het geluid oorverdovend tussen de heiligen heen en weer golft. Martin legt uit wat er aan de hand is en verloot een klimmetje op de toren van de Grote Kerk. Alle kinderen krijgen een eitje, wat ze pas op zondag mogen opeten. Dat zal ze leren. De vastentijd duurt veertig dagen tot Pasen, maar ja, je moet ergens beginnen. Iedereen gaat weer naar huis, toch ook opgelucht dat het carnaval hier maar een uurtje duurt.

Ate Vegter, 6 maart 2019


Mag ik ook een hapje:
www.atevegter.wordpress.com/142
 

06/03/2019 07:36

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert