Zelfbeschadiging & mooi weer, wat nu?

Door Brokensoul gepubliceerd in Psychologie

Zelfbeschadiging 

Vooraleer ik dieper inga op het onderwerp zelfbeschading en de combinatie met het mooie weer, wil ik eerst wat meer vertellen over het zelfbeschadigen zelf. Wanneer je hier zelf niet mee te maken hebt, kan dit overkomen als iets vreemd. En ergens is het dat ook, niet op de manier dat je je moet schamen, maar net dat niemand zichzelf pijn zou horen te doen. Toch is het voor sommige verschrikkelijk moeilijk om dit níet te doen. 

Er is niet één reden waarom iemand aan automutilatie doet. En zoals sommigen onder ons misschien denken dat het een keuze is, toch voelt het niet altijd zo aan. 

Nu zal ik één van de redenen blootleggen, namelijk die van mezelf. De reden dat ik liever niet teveel uitwijdt over nog andere redenen of oorzaken, is omdat ik het nooit volledig juist zal kunnen verwoorden en ik wil niet het risico lopen om mensen te beledigen of verkeerde informatie te verspreiden. De eerste keer dat ik aan zelfverwonding heb gedaan, is inmiddels wat meer dan een jaar geleden en jammer genoeg ben ik er nog niet mee kunnen stoppen. Bij mij gaat het vooral over mijn innerlijke pijn even te verlammen, door te focussen op fysieke pijn. Die ik mezelf aandoe. Wanneer ik het doe, voel ik even een gevoel van opluchting en rust. Maar voor welke prijs? En bereik ik er iets mee op lange termij? Nee. En daarom strijd ik tegen de drang die ik dagelijks ervaar. En op een dag zal ik met trots kunnen zeggen dat ik al een hele tijd clean ben! 

"Ik wil niet met mijn littekens/wondes in het openbaar gaan"

Nu er net een weekje mooi weer voorbij is gegaan, heb ik nog maar eens mogen beseffen dat ik niet zomaar kan aan doen wat ik wil. Niet omdat dit niet mag omdat ik littekens heb, maar net omdat ik het niet durf. Wanneer ik iemand zie met littekens, of zelfs nog vrij verse wondes, zal ik deze persoon niet vies aankijken. Maar toch zit er ergens een angst in mij dat mensen dat bij mij wel zullen doen. Want laten we eerlijk zijn, mensen kunnen soms monsters zijn. 

Maar ondanks dat ik zelf de moed nog niet heb gevonden om me in het openbaar te tonen met mijn bagage, heb ik wel enkele tips voor diegenen die zich hier wel klaar voor voelen. En misschien krijg ik hier zelf ook wel motivatie van. Dat zou mooi meegenomen zijn. 

Ten eerste wil ik graag duidelijk maken dat je je niet hoeft te schamen voor je littekens. Het is een teken dat je een vreselijke periode hebt moeten doorstaan, maar dat je er nog steeds staat. En ook als je hervalt, betekent dat niet dat je zwak bent. Je had een moment van zwakte, dus dat bepaalt niet wie jij bent. Daarna ga je weer verder, als de strijder die je bent! 

Wat te doen in de zomer?

Oké, nu dat duidelijk is, maar je net zoals mij de moed nog niet verzameld hebt om je in het openbaar te vertonen, dan zijn er ook enkele oplossingen voor. In de koude maanden ligt dit natuurlijk makkelijker aangezien lange mouwen en broeken dragen dan geheel normaal is.

Maar wat nu in de zomer? Natuurlijk hangt het er ook vanaf waar en in welke maten je 004786cc3bcb4e4c2ba79f74a0fa4983_medium.littekens zich bevinden. Als het op je bovenbenen is kan je altijd lang genoege broeken/shorten/rokjes/kleedjes... aandoen. Op je bovenarmen heb je hetzelfde verhaal, er bestaan t-shirts en kleedjes waarvan de mouwen lang genoeg zijn om het te bedekken. En vanzelfsprekend zijn er ook voldoende kledingstukken die een volledige mouw hebben, maar in de zomer is dat geen pretje. Daarom bestaan er ook zaken zoals een tubigrip. Zelf heb ik hier geen ervaring mee, dus ik weet ook niet hoe dit zit met de warmte en zweten enzo, maar heb van anderen wel al positieve reacties gehoord! 

Dit zijn dus enkele oplossingen om te bedekken. Maar ondanks dat ik al gezegd heb dat het helemaal niet iets is waarvoor je je moet schamen, zou ik graag toch nog enkele dingen aanhalen die je dit gaan laten inzien. 

Het is zonde van je lichaam dat je dit jezelf hebt aangedaan en dat je dacht/denkt dat dit een goede oplossing is. Maar dat betekent nog niet dat jij een slecht persoon bent, of wat dan ook. Probeer te kijken naar je littekens als een oorlog die je overwonnen hebt of waartegen je op dit moment aan het vechten bent. En als anderen dat niet zo zien, fuck hun! Want wat weten zij ervan? Wat weten zij van die strijd in je hoofd, die je uit op je lichaam? Helemaal niets. Dus moeten ze zich er ook niet mee moeien als dat op een negatieve manier is. 

Kijk niet naar je littekens als 'die slechte periode', en begrijp me niet verkeerd, het is inderdaad een slechte periode geweest voor je. Maar probeer toch in te zien dat je nu sterker bent, en nog sterker gaat worden. Kijk naar al die dagen dat je hebt gevochten en kijk hoeveel stappen je al in de goede richting gezet hebt. En heb je nu het gevoel van te hervallen of dat je er nog helemaal niet mee op kan houden? Zoek naar andere manieren om voor rust te zorgen in je hoofd, wat je ook nodig hebt. 

Enkele alternatieven kunnen zijn: een elastiekje rond je arm doen en laten springen, een ijsblokje in je handen nemen (niet te lang!), hard op een kussen slaan, tekenen op de lichaamsdelen waar je jezelf pijn wil doen, krassen met een balpen op een blad papier, ... . 

Hopelijk heb ik hier iemand mee kunnen helpen, of anders laten denken over bepaalde zaken. Onthoud dat je je niet hoeft te schamen, en dat je hierdoor komt!

28/02/2019 17:04

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert