1329 Een zwart gat

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Ik droomde vannacht dat het scherm van mijn iPhone gebarsten was. Ik zat in een bootje en legde hem op de kant en toen zag ik het. Later zag ik dat ook het scherm van de iPad gebarsten was, terwijl ik geen iPad heb. Ik liep naar binnen op mijn werk en moest bij een poortje antwoord geven op ‘de vragen waarvan je weet dat ze voor ons belangrijk zijn.’ Ik rende naar boven en ging op de bovenste trede zitten. Ik wist dat ik nu eerst naar iRepair moest voor een nieuwe scherm, of zou ik de schaamte voor en het gevaar van een gebroken scherm kunnen verdragen? Toen werd ik wakker. Ik voelde een grote opluchting. Alles was nog heel.

Alles? Sinds een paar maanden zit er een enorme barst in het scherm van onze 27 inch iMac. Sinds een paar weken is er een barst bijgekomen en sinds een paar dagen kruipen ze gezamenlijk verder en naar elkaar toe als jonggeliefden. Eergisteren lag er een heel stuk los, zeker 9 inch. Ik nam het losse stuk eruit. Het bleek echt glas. Ik legde het in een krant en brak het in kleine stukken, waarna ik het weggooide zodat niemand zich eraan zou kunnen verwonden. Nu was er een groot gedeelte van het scherm weg en ik kon de zacht vibrerende plastic beelddrager aanraken. Bijna kon ik de foto’s op het scherm binnenlopen, maar ik wist dat bij een volgende stap alles zou verdwijnen. Het is bijzonder, en tegelijkertijd heel gewoon en heel dicht bij de dagelijkse werkelijkheid om te werken met gebrokenheid en onvolmaaktheid. Het was een heel menselijk scherm geworden.

We willen er wel vanaf. We gaan ‘alles’ eraf halen en in de wolken en op de Macbook zetten en dan gaat-ie weg. Hij is een jaar of tien oud, elke dag dat-ie het doet is meegenomen, zei Smile al voordat de ruit gebarsten was. Ik was daar nogal verbaasd over maar nu al is zijn tijd dan echt gekomen. Hij is vrij en hoeft niet meer te werken. Als hij uit staat zie ik een groot zwart gat en als hij aan staat kan ik zo de wijde wereld in. Weg ermee! Nou ja, in liefde en dankbaarheid zullen we afscheid nemen van hem die ons de wereld bracht en andersom.

Ate Vegter, 21 februari 2019

www.atevegter.wordpress.com/129

21/02/2019 08:00

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert