1317 Een loopje nemen

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Dit verhaal zal eindigen in Pannenkoekhuis De Witte Swaen in Broek, maar zover is het nu nog niet. Het begint met een douchekophouder die los zit. Een douchekophouder die zo mooi is afgewerkt dat je hem eenmaal vast niet meer los kan draaien, tenzij met enig geweld. 

Het geheel bestaat uit een koperen plaatje wat je op de muur schroeft en daarop draai je dan de dkh. Zolang alles vast zit (nu ca. 12 jaar) is er niks aan de hand, maar zodra hij los begint te zitten (nu ca. 10 jaar) zullen de poppen uiteindelijk gaan dansen en nu is het zover. Ik heb hem van de muur maar krijg hem niet uit elkaar en kan hem dus ook niet opnieuw vastzetten. Techniek en ik zijn geen vrienden. Ik ga naar de Hubo, waar de vriendelijke meneer Sombroek hem in een mum van tijd loskrijgt, met een bankschroef.

Op de terugweg breng ik mijn fiets naar de maker, want mijn koplamp, remmen en standaard branden niet en dat is gevaarlijk in de winter. Ik loop verder naar huis en zet de dkh vast. Om hem mooi recht te stellen draai ik hem ietsje terug, maar het koperen plaatje draait mee en nu heb ik net zoveel speling als in het begin. Mijn hormonen beginnen op te spelen Ik wrik alles weer los en loop nu (geen fiets) naar Sombroek. Onderweg kom ik op de Haven K en P tegen. Ze herkennen mij aan mijn loopje. We spreken af dat ze straks komen koffiedrinken. Sombroek lacht en herhaalt zijn trucje en ik loop terug, onderweg mijn loopje spiegelend in de winkelruiten. Ik val steeds een beetje voorover en zet dan nog net op tijd een stap. Zo ziet het eruit, al jaren. Thuis zet ik het klereding weer vast en recht. Klaar.

Gezellig, daar zijn K en P al. We drinken koffie en wijn en bier met kaas en worst en we spreken af samen te gaan eten bij De Witte Swaen. Ik reserveer. Dan komen Piep en Mallie terug van spelen. We leggen ze uit dat we op een geheime plek gaan eten en geblinddoekt stappen ze in de Volvo. Het is net een ontvoering, maar niemand houdt ons tegen. In De Witte Swaen is het druk en gezellig en het eten is lekker: pannenkoeken, bavette, biefstukje en Bambi met patat. We nemen een toetje toe en rijden dan weer naar huis. Einde verhaal.

Ate Vegter, 9 februari 2019


Lees ook De boodschap van Alje:
www.atevegter.wordpress.com/119

 

09/02/2019 08:42

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert