Er bij horen

Door Machteld gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Een aantal jaren geleden heeft in China een, inmiddels volwassen, man zijn nier verkocht om met het geld dat hij daar voor kreeg een iPhone en iPad te kopen. Uiteraard zonder hier zijn ouders van op de hoogte te brengen. Wat zullen die arme mensen geschrokken zijn. De jongen wilde graag aan zijn klasgenoten bewijzen dat hij een coole gast was. Gelukkig zijn de mensen die dit mogelijk maakten opgespoord en veroordeeld. Het bericht kwam onlangs weer in het nieuws omdat de man nu lijdt aan nierfalen. Hij is inmiddels aan bed gekluisterd. Wel in het bezit van een iPad om dit wat draaglijker te maken. Dat dan weer wel. Hoe dom kan iemand zijn.

Of is het niet alleen dom? Is de druk om er bij te horen zo groot dat je er zelfs dat soort drastische en onherroepelijke maatregelen voor neemt? Er zijn zelfs sites voor jongeren die je vertellen hoe je hier mee omgaat. Dat je jezelf moet blijven en geen dingen moet doen die je echt niet wilt. Wat voor mij wil zeggen dat dat dus wel gebeurt. Dat mensen zich laten leiden door wat de groep wil. En daardoor buiten hun eigen comfortzone stappen. Zelfs crimineel gedrag gaan vertonen, alleen maar om indruk te maken.

Als kind wilde ik er ook graag bij horen. Welk kind wil dat nu niet. In de laatste klassen van de lagere school vormde zich al een groepje populaire meisjes. Ze droegen hippe kleren en mochten bij de kapper om meer vragen dan alleen puntjes er af. Hun moeders begrepen dat het heel belangrijk is om goede schoenen te dragen, maar dat die schoenen in de ogen van meisjes wel heel erg stom zijn. Mijn moeder was toch meer van het individualisme, geloof ik. Ze vond het ook niet zo belangrijk dat haar dochters ‘er bij hoorden’. Ik ben echt wel eens uitgelachen. Nu weet ik dat die meisjes mij niet veel zouden kunnen brengen maar toen voelde dat toch anders.

In de eerste klassen van de middelbare school was het al niet veel anders. Meisjes zijn veel geslepener dan jongens. Jongens schelden of vechten en dan is het klaar. Meisjes stoken en zijn achterbaks. Ik mag dat zeggen, ik ben ook een meisje. Smoezen en dan stil houden als jij binnen komt. Steelse blikken, stiekem lachen. Ik heb het allemaal gezien. En waarom? Alleen maar omdat je misschien niet precies volgens de laatste mode gekleed was.
Gelukkig heb ik er niks aan overgehouden. Ik hoefde niet naar een praatgroep. Hulpsites via internet bestonden sowieso nog niet dus ik klaarde het in mijn eentje. Zoals zoveel meisjes in die tijd. Want een groepje populairen kan alleen maar bestaan bij de gratie van de ‘gewone kinderen’.

Ik weet niet of de groepsdruk in deze tijd groter is dan toen ik puber was. Ik weet niet of er toen meer gepest werd dan nu. Ik ben nooit gepest, gelukkig. En ik heb gelukkig nooit lichaamsdelen verkocht. Misschien ook wel omdat toen nog niemand van Steve Jobs en zijn iPhone had gehoord. En de Commodore 64, ach, die was toch een stuk minder sexy.

03/02/2019 09:49

Reacties (5) 

04/02/2019 13:00
Erbij horen is inderdaad voor velen belangrijk, was vroeger zo, is zo en zal altijd zo blijven. Lijkt me erg vermoeiend.
04/02/2019 00:32
Zelf was ik mij. Volgens de laatste mode gekleed was ik nooit; ik droeg wat mijn oudere zussen niet meer pasten en toch kon ik me - als ik wilde - tussen de populaire meiden scharen (aan hun roddels en achterklap deed ik niet mee, heb daar nog steeds een hekel aan), maar schoof net zo makkelijk aan bij de 'gewone' meiden.
03/02/2019 12:15
Deze Chinees heeft een keuze gemaakt: dat die achteraf gezien verkeerd uitgepakt is - dat is zijn lot. Er zijn tenslotte ook mensen bij wie beide nieren falen.

Groepsdwang? Je bent óf trendsetter óf trendvolger. Dat is een karakterkwestie. De kunst is om met je 'stomme' schoenen een trend te zetten, maar ik begrijp dat dat in het YouTube en Instagram tijdperk wat moeilijker is dan vroeger.
Zo te lezen lijk je op je moeder...;-P
1
03/02/2019 12:26
Klopt, ik lijk op mijn moeder. Vroeger wilde ik dat niet zien, maar ik heb dezelfde onafhankelijkheidsdrang. En daar ben ik blij om.
03/02/2019 10:08
Goed stuk van je.

Ben (om bepaalde redenen) altijd gepest geweest op school ... maar aangezien ik onwijs kon leren kon ik het volhouden.
Heb ook nooit echt ergens bij willen horen. Vind dat zo ... drammerig om ergens bij te horen. Ben en was liever op mezelf en alleen en ik snap al die kids niet die al die moderne troep moeten hebben om niet uit het gareel te vallen. Dan zijn speeltjes dus belangrijker voor je klasgenoten en vriendjes/vriendinnetjes dan hoe of wat je als mens/kind bent.
Als ik naar buiten ga heb ik nooit een mobieltje bij mij (staan sowieso al zelden ...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert