x

Misbruik melden

Bedankt dat je Tallsay wilt helpen door schendingen van onze regels en richtlijnen te melden.

Wil je een inbreuk op jouw auteursrecht of intellectuele eigendom melden? Gebruik dan a.u.b. het formulier Inbreuk auteursrecht / intellectuele eigendom

Welke vorm van misbruik wil je melden?




Annuleren

De Jodenvervolging in Amsterdam:

Door Candice gepubliceerd in Geschiedenis

De Jodenvervolging in Amsterdam:

Het is al een oudere, maar ik heb er (vanwege de crash van 2017) heel veel aan moeten herstellen ... en ik kan pas weer sinds een aantal maanden herstellen en daardoor kunnen er dus soms (maar dan geef ik het aan) oude artikelen weer als nieuw verschijnen.

9b0937ebbb03fb8a953f375be9621056_medium.

Zo'n beetje de Joodse Wijk die door de Nazi's was afgezet en afgesloten van de rest van de stad.

In totaal 101.800 Joodse Nederlanders werden tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Nazi's vermoord en vernietigd. Nederland kende destijds een totaal van 140.000 Joden. En dankzij de vele moedige Nederlanders die actief meewerkten aan het laten onderduiken van de Joden en door de oprukkende geallieerden en Sovjets, overleefden wat Nederlandse Joden de oorlog.

De eerste deportatie van Nederlandse Joden vond plaats op donderdag 27 februari 1941 toen 390 mensen uit Kamp Schoorl, vanaf station Alkmaar, naar concentratiekamp Mauthausen werden getransporteerd. Mauthausen was geen officieel vernietigingskamp, maar stond wel te boek als een zo geheten. categorie 3 kamp en dat wilde zeggen dat een terugkeer van de gevangenen niet gewenst was. Het uiteindelijk allerlaatste transport, de 109e, vond plaats op woensdag 13 september 1944 vanuit Westerbork met 279 mensen naar Bergen Belsen.

Bij dit allerlaatste transport zaten ook de 'Onbekende kinderen van Westerbork'.

Note: De onbekende kinderen van kamp Westerbork waren een groep van 54 Joodse kinderen in de leeftijd van 0 tot 11 jaar. Deze jonge kinderen waren gedurende de Jodenvervolging in ons land hun ouders (en andere familieleden) kwijtgeraakt ..... die waren al weggevoerd en moesten hun jonge kinderen zelfs net geboren kinderen achterlaten daar die dus niet op de transportlijsten stonden. Deze kinderen hadden ook geen papieren en werden vaak door mensen verstopt gehouden voor de Nazi's, maar kwamen veelal door verraad toch in Westerbork terecht. Veel van die kinderen wisten nog niet hun eigen naam, doordat ze nog te jong waren. Gemiddeld waren ze vier jaar en ze kregen naamplaatjes om met de naam 'Unbekanntes Kind'.

Op één baby van negen maanden jong na overleefden ze allemaal de oorlog.

De volgorde van transporten:

5 naar Mauthausen. 1.185

51 naar Auschwitz. 46.454

8 naar Sobibor. 10.069

1 naar Theresienstadt. 295

5 naar Sobibor. 9.210

1 naar Theresienstadt. 2

6 naar Sobibor. 15.034

4 naar Auschwitz. 3.997

1 naar Theresienstadt. 305

4 naar Auschwitz. 4.130

1 naar Bergen Belsen. 1.037

1 naar Theresienstadt. 870

1 naar Auschwitz. 948

1 naar Bergen Belsen. 908

1 naar Auschwitz. 1.015

1 naar Bergen Belsen. 773

1 naar Theresienstadt. 810

1 naar Auschwitz. 732

1 naar Bergen Belsen. 210

1 naar Auschwitz. 599

1 naar Theresienstadt. 289

1 naar Bergen Belsen. 101

1 naar Auschwitz. 240

1 naar Ravensbrück. 41

1 naar Buchenwald. 28

1 naar Auschwitz. 453

1 naar Bergen Belsen. 238

1 naar Auschwitz. 496

1 naar Theresienstadt. 213

1 naar Bergen Belsen. 178

1 naar Auschwitz. 1.019 (waaronder Anne)

1 naar Theresienstadt. 284

1 naar Bergen Belsen. 279

De gruwelijke totalen per kamp:

Auschwitz: 60.083

Sobibor: 34.313

Bergen Belsen: 3.724

Theresienstadt: 3.068

Mauthausen: 1.185

Ravensbrück: 41

Buchenwald: 28

Totaal: 102.442

f08b186ccaeb4ec5c10437b7f39fc7d2_medium.

De Jodenvervolging in Amsterdam:

Het artikel draagt dan wel bovenstaande titel, maar dat wil echt niet zeggen dat de Jodenvervolging in andere delen van het land minder zou zijn, absoluut niet. Ik kies nu voor Amsterdam daar in die stad destijds 75.000 Joden woonden. Dus ongeveer 54% van alle Joodse Nederlanders. Amsterdam was de eerste stad waar de burgers openlijk in verzet kwamen tegen de deportaties van de Joden. En daarna volgden nog de Zaanstreek, Haarlem, Velsen, Hilversum, Utrecht en directe omgeving. Overigens is er dus verder nergens in het door de Nazi's bezette Europa tegen de Jodenvervolging gedemonstreerd. Al mogen we de Denen niet vergeten die door een echt enorme collectieve actie in oktober 1943 zo'n beetje de hele Joodse gemeenschap (7.000) in het geheim met vissersboten naar Zweden brachten. Dat ze voor de Nazi inval, Joodse vluchtelingen persoonlijk terug brachten naar Nazi-Duitsland dat vergeten we dan maar gemakshalve.

images?q=tbn:ANd9GcS-gBUxj0lNIe8EIZ5DBul

Jacques Franklin Peereboom Amsterdam, 21 september 1941 – Auschwitz, 7 september 1942 Bereikte de leeftijd van 11 Maanden.

Er is veel gesproken over het waarom het aantal gedeporteerde en vermoorde Joden uit Nederland zoveel hoger ligt dan bijvoorbeeld in België. Daar zijn diverse verklaringen voor zoals het feit dat in Belgie aan het begin van WO2 ongeveer 75.000 Joden woonden (25.000 werden er vermoord) en wat dus net zoveel waren als in Amsterdam, maar dus bijna de helft minder dan in heel Nederland. Maar de belangrijkste oorzaak was zonder meer het feit dat wij, Nederland, tijdens de oorlogsjaren een burgerlijk en België een militair bestuur had. Maakt dat dan nog zoveel uit? Ja, want dat burgerlijke bestuur werd gevormd door ideologische SS-ers die aanzienlijk meer voort wilden maken met het uitroeien van de Joden dan de militairen. En ook anno 2e WO was Nederland al een land waar regels, regels en nog eens regels golden en dus ook ambtelijke regels en precisie. En dat betekende dat de Nederlandse ambtenaren ook de bevolkingsregisters netjes aan de bezetter ter beschikking stelden. De Pietje precies ambtenaren van de burgerlijke stand noteerden de gedeporteerde Joden zelfs als 'Geëmigreerd'. En er speelde nog een niet echt onbelangrijk detail mee. Namelijk dat voorafgaand aan de analyse van de bevolkingsregisters door de Nazi's, het toenmalige Nederlandse Ministerie van Binnenlandse Zaken een groot uitgebreid onderzoek heeft gedaan naar de historische herkomst van Nederlandse geslachtsnamen. En familienamen van Nederlandse Joden werden daarin in een aparte sectie opgenomen en verklaard. Van dit onderzoek is nog tijdens de bezetting een samenvatting van de hand van de onderzoekende rijksambtenaar in boekvorm gepubliceerd. De Nazi's kregen ze dus op een presenteerblaadje. Ze hoefden ze alleen nog maar af te voeren als het ware. Mogen we dit die ambtenaren aanrekenen? Tja ... Nederland was voor de Duitse inval al een land van regeltjes en met alles geordend. En ondanks geruchten die overwaaiden uit Duitsland en later Polen valt het aan te nemen dat men niet geloven kon wat er aan het gebeuren was. Er was nog geen internet en je had nog geen smartphones, dus nieuws van ver weg kon niet of amper worden geverifieerd. En het was een periode dat overal in Europa een behoorlijk antisemitische tendens voelbaar was ... net zoals nu in bijvoorbeeld Frankrijk. Ruim 70 jaar na de holocaust.

Het merendeel van de antisemitische incidenten in Frankrijk vindt haar oorsprong in de toestand in het Midden-Oosten en het conflict tussen Israël en de Palestijnen. In het land wonen ongeveer vijf miljoen moslims en rond de 550.000 Joden. Een groot deel van de Franse moslims beschouwen de Franse Joden gewoon als Israëli’s, waardoor hun anti-Israëlische houding al erg snel vervalt in een antisemitische houding. 

5398f120cb5f167f1ec509aa7f8d42cd_medium.

De Joodse geschiedenis van Amsterdam:

Amsterdam en Joden is gewoon een twee-eenheid die nooit doorbroken is of zal worden. Ze horen gewoon bij elkaar en ze hebben dan ook een gezamenlijke geschiedenis van eeuwenlang. Een ruime 200 jaar (217) nadat Amsterdam werd gesticht arriveerden al de eerste Joodse vluchtelingen in 1492 uit Spanje waar ze hun leven niet meer veilig waren. Amsterdam sloot de Joden in hun harten en dat kwam mede doordat ze en niet bepaald arm waren en handel meebrachten uit de Zuid-Amerikaanse koloniën van Portugal. Die eerste Joodse vluchtelingen waren Portugese Joden en vanaf hun komst begon voor Amsterdam een enorme economische groei en waar uiteindelijk ook de Gouden Eeuw uit voortkwam. Dit lag niet alleen aan die Joodse vluchtelingen, maar alles klopte voor Amsterdam op het juiste moment. De haven groeide hard en werd de belangrijkste van Europa, de handel begon meer en meer te groeien en dat samen met de Joodse handelsgeest en geld maakte Amsterdam tot de stad die het voortouw nam in de aanloop naar de Gouden Eeuw.

Amsterdam was de enige plek in Europa waar de Joden in vrijheid konden leven. En dat zorgde dus voor een grote Joodse gemeenschap en waardoor diverse Jiddische woorden een plek verkregen in de Amsterdamse volkstaal.

https://tallsay.com/page/4294993795/de-verschillen-tussen-jiddisch-en-hebreeuws

ef697684e810a9bf45e645100d1afaa4_medium.

Unie van Utrecht 1579:

Nadat in 1572 de noordelijke zeven provinciën zich onafhankelijk hebben verklaard van Spanje en de Republiek der Zeven verenigde Nederlanden hebben uitgeroepen volgt in 1579 het volgende en heel belangrijke verdrag. De Unie van Utrecht. En het - vind ik hoor - belangrijkste Grondrecht dat werd afgesproken in dat verdrag is die dat voor alle inwoners vrijheid van persoonlijk geweten geldt. En daarmee was Wereldwijd de eerste wettelijke basis voor vrijheid geregeld ..... en waarvoor de jaren daarna met bloed zou worden betaald. In de praktijk hield de hele afscheiding en onafhankelijkheid in dat de Katholieke kerk verboden werd, maar dat Katholieken niet vervolgd zouden worden en dit was de aanleiding voor de gevluchte Spaanse en Portugese Joden in Nederland dat ze vrij waren om hun eigen geloof en cultuur weer te gaan uitoefenen. Het Jodendom. Zie hier de oorsprong van wat nu door met name links vaak ter discussie wordt gesteld ... het ontstaan van onze Joods-Christelijke cultuur. Die cultuur, die door links zo graag wordt vervangen door een Joods-Islamitisch-Christelijke cultuur, bestaat dus al 438 jaar. Ongeveer 375 jaar voor de eerste moslims in Nederland arriveerden. In 1639 werd de eerste openbare Synagoge aan de voormalige Houtgracht ingewijd. Amsterdam en de Joden .... ze hebben een eeuwenlange band met elkaar.

3644a5aa876b5a2e2083e7c51419d8ff_medium.

"Ik was de bijna-vreemdeling die alles aan moest horen wat ieder ander uitentreuren had gehoord en ik kocht met mijn gewillig oor en mijn discrete zwijgzaamheid aanvaarding'', schreef Gerhard Durlacher, die met zijn ouders in 1942 uit Apeldoorn werd weggevoerd en in 1945 als enige van de familie terugkeerde.

b238eee5aec5955c3e24fe4abded1dfa_medium.6b267d54716892ae50e73a7aadaa6ed5_medium.

Razzia's in Amsterdam:

Ik noem alleen die razzia's en ik weet dat ze overal plaatsvonden.

01. Op 22 en 23 februari 1941 - 425 Joodse mannen opgepakt.

Vanaf 15 september 1941 gold deze regel:

Plakkaten met opschriften "Verboden voor Joden" verschijnen. Joden mogen geen bezoeken meer brengen aan parken, dierentuinen, cafés, restaurants, hotels, pensions, schouwburgen, cabarets, variétés, bioscopen, sportinrichtingen, concerten, openbare bibliotheken, leeszalen of musea.

Tegenwoordig wordt er soms een beetje de schouders opgehaald om die maatregelen, maar probeer u eens voor te stellen dat u ermee geconfronteerd zou worden. Dat u niks meer zou mogen!

02. Op 10 januari 1942 vertrokken meer dan 1400 Joodse mannen richting werkkampen in Drenthe.

Ik herinner me nog goed, dat de Jodenster werd verplicht. Vrijwel alle Joden gaven er gehoor aan, omdat het gevaar van het niet dragen van zo’n ster, te groot was. Zij deden er, althans uiterlijk, soms lacherig over en “pronkten” er mee. Joden, die geen uitgesproken Joods uiterlijk hadden, droegen er vaak geen. Dat was riskant, maar het gaf hun wel meer bewegingsvrijheid. Helaas waren er altijd verraders, die deze mensen bij de autoriteiten aanbrachten.

b2342a36ff14a8393f846c3455e5e567_medium.

03. Op 14,15 en 16 juli 1942 werden in het centrum en zuid grote razzia's gehouden waarmee de 'Endlösung der Judenfrage' voor Nederland werd ingezet.

04. Op 6,7,8 en 9 augustus 1942 vonden er wederom razzia's plaats.

Er woonden ook enkele Joodse gezinnen, o.a. de familie de Wolf, een paar huizen naast ons. Toen verscheidene mensen van de Duitsers de opdracht kregen hun koffer in te pakken en mee te gaan, gaven ze aan mijn vader, (inmiddels een beetje de vertrouwensman geworden) de huissleutel en zeiden: “Joop, bewaar die even tot wij weer terug zijn!” Terug kwamen ze helaas nooit, en de sleutel werd overbodig omdat Duitse soldaten de huizen leeghaalden.

05. Op 2 en 3 oktober vonden er weer grote razzia's plaats. Eind 1942 waren er circa 40.000 Joden vanuit Nederland naar de vernietigingskampen afgevoerd.

06. Op 26 mei 1943 vond de volgende razzia plaats.

Je lippen die ik heb gekust,
Je haren, donker en verward,
En dan je hart, je jonge hart,
Waaraan 'k zo heerlijk heb gerust.....

Ik denk: het heeft zo moeten zijn.
Soms is 't alsof je bent gestorven.

Wie weet, hoe ver, in leed en pijn,
Wij zullen hebben rondgezworven,
Voordat wij weer tezamen zijn.

J. Presser

07. Op 20 juni 1943 vond er een hele grote razzia plaats en in totaal zouden op die dag 5500 Joden worden opgepakt en afgevoerd.

"In de oorlogsjaren wonen wij in de Uiterwaardenstraat 366hs. De grote razzia van zondag 20 juni 1943 herinner ik me als klein kind van zes nog goed. Ons gezin moet die dag afzien van de gebruikelijke gang naar de gereformeerde kerk in de Waalstraat. Vader draagt zijn zondagse pak. We bevinden ons in de zonnige voorkamer. Op straat is er een hoop bedrijvigheid. Ik zit in de vensterbank met een doosje met centen te spelen. Op straat mensen met opgerolde dekens en koffertjes. Zonnige straat. De brievenbus kleppert. Twee soldaten met petten op (reuze interessant) staan in de kamer. Moeder voert het woord. Ze lopen de kamer uit naar de gang. Bij de keuken blijven ze staan. De soldaten dragen hun helm met de kinriem aan hun elleboog. Gedurende de huiszoeking is de straatdeur open blijven staan want de twee bezoekers lopen zo door de gang en de hal weer naar buiten. Ik wil ook naar buiten maar óf vader óf moeder trekt me weg en dicht gaat de deur. Ik wordt naar m'n kamer gebracht. De gordijnen zijn dicht. Tijdens het avondeten rijdt er langzaam een cabriolet met "hoge omes" (vader) voorbij. Zonnige avond. Lege straat."

"Mijn vriendje is nu aan de beurt. Hij staat tussen zijn ouders in voor hun deur. Zijn ouders worden een open vrachtwagen ingejaagd. Mijn vriendje kan er niet inklimmen, hij is tamelijk klein voor zijn negen jaren. Een Duitser grijpt hem onder zijn oksels, gooit hem in de vrachtwagen."

 

"Op zondag 20 juni 1943, de verjaardag van mijn broertje, was de grote razzia in de Rivierenbuurt. Ook mijn oma, tantes en nichtje die om de hoek woonden, moesten mee. Ik zie mij daar nog lopen in de Uiterwaardenstraat. Ik wilde hen niet alleen laten en droeg dus hun koffers. Ik moest hen toch beschermen?
Mijn tante probeerde me tevergeefs weg te sturen. Toen nam zij maatregelen. Een Duitser kwam op mij af en schopte en stuurde mij weg. Ik heb geen afscheid kunnen nemen."

 

*Hannah Goslar
Op die dag werd ook de hele familie Goslar opgepakt. Tot dat moment hadden zij zich nog door gekochte Paraguayaanse paspoorten aan deportatie kunnen onttrekken. Ook het feit dat haar vader tot de erkende Zionisten behoorde had daartoe bijgedragen.

Hannah: 'Op die dag begonnen de Duitsers iets nieuws. Ze hadden heel Zuid afgezet, 's ochtends om vijf uur terwijl iedereen sliep. En ze gingen van deur tot deur, belden aan en vroegen: "Wonen hier joden?" "Ja? U krijgt twintig minuten de tijd, neem een rugzak, doe er maximaal 20 kg in en kom vlug naar buiten." Dat was onze buurt, dus ook wij konden gaan inpakken. Geen paspoort of zo hielp. We kregen maar kort de tijd en moesten mee. We dachten echt dat wij naar een werkkamp gingen.
* Hannah Goslar was een van de beste vriendinnen van Anne Frank.

08. Op 29 september 1943 vond de laatste extreem grote razzia plaats. 10.000 Joodse medeburgers werden opgepakt en afgevoerd. Nederland werd officieel 'Judenfrei' verklaard.

09. Op 1 februari 1944 worden nog een aantal Portugese Joden opgepakt en afgevoerd.

10. Het is 4 augustus 1944 als om 10 uur in de ochtend 'Het Achterhuis' wordt binnengevallen en iedereen die zich daar bevond werd opgepakt. Waaronder Anne.

De laatste dag in het achterhuis. Op 1 augustus 1944 schreef Anne voor het laatst in haar dagboek.

- 1 augustus 1944 -

"In gezelschap is de lieve Anne dus nog nooit, nog niet één keer te voorschijn gekomen, maar in het alleenzijn voert zij haast altijd de boventoon. Ik weet precies wat hoe ik zou willen zijn, hoe ik ook ben... van binnen, maar helaas, ik ben het enkel voor mezelf. En dat is misschien, neen, heel zeker de reden waarom ik mezelf een gelukkige binnennatuur noem en andere mensen me een gelukkige buitennatuur vinden. Van binnen wijst de reine Anne me de weg, van buiten ben ik niets dan een van uitgelatenheid zich losrukkend geitje."

"Het snikt in me: Zie je wel, dat is er van je terechtgekomen, slechte meningen, spottende en verstoorde gezichten, mensen die je antipathiek vinden, en dat alles alleen omdat je niet naar de goede raad van je eigen goede helft luistert. Ach, ik zou wel willen luisteren, maar het gaat niet, als ik stil en ernstig ben, denkt iedereen dat het een nieuwe komedie is, en dan moet ik me wel met een grapje eruit redden, nog niet eens over m'n eigen familie gesproken, die beslist denkt dat ik ziek ben, me hoofdpijnpillen en kalmeertabletten laat slikken, m'n hals en voorhoofd voelt of ik koorts heb, naar m'n ontlasting vraagt en m'n slechte bui bekritiseert, dat houd ik niet vol, als er op me gelet wordt, dan word ik eerst snibbig, dan verdrietig en ten slotte draai ik m'n hart weer om, draai het slechte naar buiten, het goede naar binnen en zoek aldoor naar een middel om te worden, zoals ik zo erg graag zou willen zijn en zoals ik zou kunnen zijn, als... er geen andere mensen in de wereld zouden wonen.

Je Anne M. Frank"

In 10 weken, van 20 mei tot 4 augustus 1944, herschreef Anne Frank een heel groot deel van haar dagboek. Vooral het begin van het dagboek verbetert zij sterk. Ondertussen schrijft zij ook verder in haar gewone dagboek. Het herschrijven wordt afgebroken door de arrestatie op 4 augustus 1944. Anne Frank heeft dan 324 losse vellen volgeschreven.

e3ea88c5987773876f594a4b6a522187_medium.

Anne en Margot Frank zijn in maart 1945 in Bergen-Belsen gestorven aan tyfus. Op 15 april 1945 bevrijdden Engelse soldaten het kamp. Ze troffen er duizenden dode gevangenen aan. De weinige overlevenden waren erg ziek. Er was absoluut geen tijd om alle doden netjes te begraven. Ze zijn in grote kuilen gegooid ..... ook Anne en Margot Frank.

3849354aec44f7ad8ac06800dfdf009a_medium.

Ben er geweest en tijdens het lopen door die vreselijke hel probeer je iets te doen en wat niet kan, wat geen normaal mens ... en wat al die mensen daar in die massagraven ook waren ... niet kunnen. Je probeert je een idee te vormen van hoe het geweest moet zijn. En je probeert je Anne voor de geest te halen, haar gezicht kent iedereen. En je weet gewoon dat dat graf ... dat zij en Margot daar niet liggen. Ze liggen gewoon net als alle anderen in één van die enorme massagraven, maar toch is dat graf heel bijzonder. Het is niet het graf van Anne en niet van de vermoorde en omgekomenen in Bergen Belsen ..... nee het is veel meer het graf van alle zes miljoen door de Nazi's vermoorde en vernietigde Joden. En Anne .... Anne, was er één van!

*Candice*

http://www.joodsegeschiedenisamsterdam.nl/joodse-geschiedenis-van-amsterdam/

http://www.dedokwerker.nl/jodenjacht.html

https://nl.wikipedia.org/wiki/Holocaust_in_Nederland

http://www.niod.nl/nl/vraag-en-antwoord/gedeporteerde-joden

https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_Jodentransporten_vanuit_Nederland

https://www.joodsmonument.nl/ (Echt een heel bijzondere site)

22/01/2019 20:31

Reacties (1) 

27/01/2019 12:54
https://nos.nl/artikel/2269239-de-jodenvervolging-in-foto-s-aangrijpende-beelden-als-je-weet-wat-er-is-gebeurd.html

Vandaag is de nationale Holocaust herdenking en hoort stil bij gestaan te worden, want het mag nooit verwateren!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert