Als het regent verschijnen de vissen, Andalusië, Spaanse macho's, het stierevechten 22

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

 

'San Daniel is verbaasd als hij nog na zoveel jaar in zijn prachtige bergdorp in Andalucia ontdekt hoe macho zijn dorpsgenoten wel niet zijn. Het een overtreft het ander, het macho gedrag is haast niet bij te houden. Mannen zijn aanwezig door woord en daad.

                                          images?q=tbn:ANd9GcSjbPHIQZOuHrnGnd7xmRS

Macho´s in hart en nieren

'Zo,' zei de burgemeester glunderend tegen mij, in het kleine donkere kroegje naast het gemeentehuis,' ik heb de kaartjes.' 'Mooi,' antwoordde San Daniel,' ik heb zoiets nog nooit gezien. Was het duur?' 'Wel nee,' zei de burgemeester,' ik heb ze gratis gekregen van mijn collega burgemeester uit het dorp waar het gehouden wordt. De hele gemeenteraad met hun vrouwen is uitgenodigd. We zullen voor hen wel eens iets terug moeten doen. We bedenken wel wat'. 'Hoe laat begint het,' wilde ik weten? 'Niet voor 5 uur  anders is het te warm voor de stieren,' luidde het antwoord. 'Neem wat wijn mee en een hap eten,' raadde hij mij aan,' het zal wel laat worden.'

De picador, ja die prikt, dat is zijn werk

Zo werd San Daniel uitgenodigd voor het stierenvechten, iets waar hij altijd gemengde gevoelens over had gehad. Zinloos sterven voor volksvermaak stuitte hem tegen de borst. De dag verstreek en velen uit het dorp hadden kaartjes bemachtigd. De "Toros", "stieren"  werden het gesprek van de dag. Er werd overal druk beraadslaagd wie wat zou meenemen..

Uiteindelijk werd het 5 uur en de zon nam iets af in kracht alhoewel hij nog altijd prikte in de gezichten en in de nekken die niet bedekt waren. In grote drommen liepen dorpelingen naar de "ring".,.een bonte kakafonie van kleuren, een opgewonden groep mensen vol verwachting van wat er stond te gebeuren. Het orkest arriveerde even later, en begon "Sevillana´s (de moeite waard om naar te luisteren)te spelen, heldhaftige muziek met veel trompet geschal. De ring vulde zich en er was een gespannen afwachting van wat er zou gaan plaats vinden. Er klonk trompet geschal van uit het orkest en een poort ging open en een "picador"een prikker kwam op een groot paard statig binnen stappen.

                                         images?q=tbn:ANd9GcTuBkO0iMujarpN7VC9pCB

Het paard was bepantserd zo dat een wilde stier het niet zou kunnen verwonden. Na een rondje gemaakt te hebben en het publiek gegroet te hebben, knikkend naar de 4 windstreken, weerklonk er weer een bazuin geschal. Een grote poort opende en daar kwam een verbaasde stier uit die duidelijk moest wennen aan de grote ruime vlakte voor hem. De picador gaf zijn hengst de sporen en prikte de stier in een vetlaag. Het zijn lansen met een kraagje er om heen zou dat ze niet echt kunnen binnendringen, maar slechts pijnlijk en vervelend "prikkelen". De stier veranderde meteen in een woeste geweldenaar. Keihard beukte hij op de flank van het paard in en met zijn 1000 kilo smeet hij hem haast om. Ondertussen prikte de picador weer in de stier.

De stier loeide nu uit machteloosheid en woede.Er klonk weer een bazuin en twee afleidings clowns kwamen binnen. Met grote doeken wapperend wakkerde zij de onrust in de stier nog meer aan en gaven zo, terwijl hij zich op hen richtte, de picador de gelegenheid om met zijn paard weer te verdwijnen. Bij tijd en wijle moesten zij voor hun leven rennen en ontkwamen dan aan de dood door snel achter een schot te springen waar de stier niet bij kon komen. Ondertussen werd er overal om mij heen zenuwachtig gekauwd, broodjes werden gebroken en gedeeld en er werd wijn in wijnzakken doorgegeven. Het leek Verona wel in Italie. 

                                      images?q=tbn:ANd9GcQbMEW5CZuytyiFYTq2cqt

Enter the dragon

Trompet geschal en daar kwam onze macho binnen, schrijdend met afgepaste stappen in een veel te strakke verkeerde broek. Het was Fandi een heel bekende Andalusische stierenvechter. 'Dit wordt goed,' zei de burgemeester met fonkelende ogen van opwinding, 'hij is een groot matador.'

Fandi boog naar de vier windstreken en begroette het publiek. Het oog van de stier werd getrokken door deze kleurige uitgedoste man. Fandi kreeg twee kleurige "prikkers" aangereikt van een clown, die zich daarna snel uit de voeten maakte.Hij liep met afgemeten stramme passen richting stier. Passen als van een pauw. In de arena waren alleen de stier en Fandi aanwezig.Zij waren tijdloze  beelden geworden. Symbolen van een Andalusich leven door de eeuwen heen. De stier schraapte met zijn rechterhoef over de grond en wierp een stofwolkje op. Een waarschuwing:"benader mij niet meer,ik ben gevaarlijk","je komt op mijn gebied". Geconcentreerd "stram paste" Fandi nader, hij hield zijn ogen niet van de stier af, de stier stond gefixeerd in zijn blik en ineens kwam de kolos in beweging.  Als de mythische minotaur donderde hij op onze macho af, die geen stap week maar alleen zijn rug kromde en de twee "prikkers omhoog hief.

Hij sprong met alleen nog maar aandacht voor de nu woeste stier omhoog en plantte met alle kracht in zijn lichaam en met zijn lichaamsgewicht er aan toegevoegd als extra impuls de twee "bandarillos" in de stier.  en wierp zich zelf terzijde. De stier donderde langs. Hij wilde nu alleen nog maar doden en vermorzelen en zijn horens door lichamen halen.

                                        images?q=tbn:ANd9GcSds-DrdutMMa-RAjzJbyT

Fandi, "pauw stapte" met gestrekte benen weg van de stier. Hij ging op zijn knieen met zijn rug naar de aanstormende stier zitten. Zijn rode doek in de handen. 'Dit kan niet waar zijn,' dacht ik, 'dit is zelfmoord.' In werkelijkheid was het enorm extrovertmacho gedrag. "Ik vrees de dood niet, ik ben dapper, kijk eens hoe dapper".

De dood die belichaamd werd door 2 degen scherpe horens, met een stoot kracht van 1000 kg maal de snelheid van het monster, denderde gericht op de lap in Fandi´s hand, rakelings langs onze macho.  'Olé,' brulde de tribune, 'Olé'. Als instemming met de toreador. Fandi stond op liep een paar passen richting de stier met zijn blik onafgebroken verbonden met het monster. Het beest voelde de dreiging van de dood die Fandi uitstraalde. Er op of er onder, de stier kwam aanrazen hij wilde die vent die hem durfde te benaderen spiesen.   

                                           images?q=tbn:ANd9GcQXkvls35gW5NzqNKHn6wz

Het gaat goed zolang het goed gaat

De ole´s waren niet meer van de lucht.. De risico´s die de toreador nam om nog meer ole´s te ontlokken werden steeds groter. Het zal een soort wisselwerking zijn, en koortsachtige trance tussen publiek, stierenvechter en de stier, een driehoeks verhouding die elkaar aanwakkert en naar een hoogtepunt voert. Zo verliep niet alles even vlekkeloos voor onze grote macho die dag. De stier verraste hem door net iets wendbaarder en of sneller te zijn dan verwacht of misschien was het oog afgeleid door het oor dat door een oorverdovend ólé', geroep dat het oor welgevallig was. Hoe dan ook de stier spietste de toreador. 'OOOHHH,'klonk het nu ontzet door de menigte.

De clowns kwamen aanrennen om de stier af te leiden. Onze donkere vriend had alleen nog maar oog voor zijn tegenstander. Hij sleurde hem mee en wreef hem over de grond om hem te vermorzelen met zijn hoorn nu diep in zijn ingewanden. De clowns prikte hem nu met lansen en ranselde er op los om de stier af te leiden, het mocht niet baten. De stier rook bloed en het was het zijne niet. Hij wreef hem als een voddelap heen en weer.

                                  images?q=tbn:ANd9GcTgrHXWCgwDJNvuUtJ0bTP

Waarom komt er niet iemand met een geweer vroeg ik aan mijn vrienden?  "es su trabajo", het is zijn werk was het antwoord. Leuk werk om plat gewreven te worden terwijl je levenskrachten uit je vloeien, meende ik. Hij had ook wijnboer kunnen worden was de algehele mening. je kiest wat je wordt en ja dan is dat je leven. De clowns waren er in geslaagd om de stier nu af te leiden. 

De zwaargewonde toreador richtte zichzelf op en begon te strompelen richting stier. 'Nee he', riep ik! 'Waarom houdt niemand hem tegen, hij bloedt dood.  Hij heeft geen schijn van kans.' 'Het is zijn werk.' zei mijn buurman weer. Ik vroeg mij even af hoe mij buurman zou reageren als hij achtervolgt zou worden door een killer druif. Het was nu doodstil in de arena. De stier draaide zich verbaasd om.

Hij schraapte zijn rechterhoef over de grond en wat stof warrelde op en hij begon richting Fandi te denderen. Die richtte zich op, terwijl hij bedekt met bloed was en mij deed denken aan de man van smarten, en trok het matador´s zwaard. Hij wankelde door bloedverlies, struikelstapte naar voren en bleef doodstil staan. Hij dreef het zwaard door de aanstormende kracht van de stier diep in zijn rug door de longen en het hart van het dier terwijl hij weg gesmeten werd en roerloos bleef liggen. Daar lagen ze dan op enige meters van elkaar Er klonk een luid olé overal om mij heen. Maar het olé gejuich bereikte de twee dappere strijders niet meer. 

De stier was morsdood.  De poorten gingen open er kwam een ambulance binnen en twee broeders hesen het lichaam van de toreador op de brancard. Zij verdwenen met zwaailicht.De stier werd weggesleept door een tractor met een ketting. Zo verlaat je niet allemaal op gelijke manier de arena.

                                           images?q=tbn:ANd9GcSG7YlKXdom82jHMBDuxqh

Heil Cesar, zij die sterven gaan groeten u  

Trompet geschal, de wereld staat immers niet stil. De volgende Toreador werd aangekondigd, voorafgegaand door een picador te paard. De " lol"  was er echter wel af. De executies van de stieren verliepen nu minder macho maar wel vlekkeloos. Na 20 minuten werd er omgeroepen dat Fandi opgenomen was, dat hij ernstig gewond was en buiten bewustzijn op intensive care lag maar buiten levensgevaar.  Een luid gejuich brak los. Wij verlieten de arena en wandelden terug naar het dorp om nog een biertje te pakken, enigszins bedrukt over het gebeurde. 

Fandi was Macho tot hij omviel tot het laatst toe. Zulk macho schap is niet gespeeld het was cagefighting tussen mens en dier, er is er atijd een die niet meer opstaat. ik heb er heel gemengde gevoelens aan over gehouden. Eerst zonder ooit een stierengevecht bezocht te hebben was ik het er niet mee eens, ik had medelijden met de stier. Nu heb ik medelijden met beide participanten.  Ik besef nu dat het, in ieder geval in Andalucia, een diep geworteld cultuur verschijnsel is.  Het gaat u allen goed   Olé!'

lees ook 23

deel gemist? druk op de link

San Daniel 2019

landingspage-san-daniel

Best verkochte boeken in leestips

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.:landingspage-san-daniel

en 

Nederlandse auteurs page van San Daniel in Hebban

and the page of Dutch authors in Hebban

Author's pages:

Amazon author’s page San Daniel

Hebban.

Deel dit artikel aub! / share this information please! 

Vriendelijke groet en God Bless, kind regards and God Bless!

 

18/01/2019 08:01

Reacties (3) 

2
18/01/2019 13:30
Ik hoop ook altijd dat de stier wint - maar ik begrijp dat die hoe dan ook afgemaakt wordt.

Da's niet eerlijk. Eigenlijk zou die onder applaus van het publiek de arena moeten verlaten en vervolgens weer terug de weide in. En de toreador? Wat mij betreft mag die dan een ander beroep zoeken. Bij de Salvation Army misschien, met de collectebus rammelen?
1
18/01/2019 22:43
Als de stier wint, hoeft hij nooit meer de arena in en mag hij voor de rest van zijn leven vrij in de wei vertoeven. Althans, dat werd mij verteld toen ik een farm in Andalucia bezocht waar jongvolwassen stieren werden 'getest' of ze arenawaardig waren.
1
19/01/2019 00:08
Daar geloof ik niet zonder meer in. Misschien een praatje om diervriendelijke toeristen gerust te stellen? Volgens mij gaan ze direct naar de slacht, behalve misschien een heel slimme enkeling die ze dan voor de fok gebruiken.
San moet het maar zeggen: die moet het weten.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert