Spongebob in de politiek

Door Nonnie gepubliceerd in Nieuws en politiek

Eigenlijk schrijf ik nooit over politiek. Op die regel heb ik in 2015 een uitzondering gemaakt voor onderstaand politiek portret.

a9eab74fc4dcb327b89f1080c9937327_medium.

Door één van de kleine ruiten van de Binnentuin in Den Haag tuurde de regeringsleider naar het groepje rondzwermende lange regenjassen op het schemerige binnenplein. Persmuskieten: de ogen, oren, neus, tong en vingertoppen van het volk. Het was zaak om deze schare te vriend te houden en ze op de juiste manier te voeden met informatie. Terwijl hij met zijn handen op de rug langs het raam ijsbeerde, was hij zich bewust van zijn profiel, dat als een schaduw langs de glas-in-loodramen trok en hij tilde zijn kin iets op voor een wilskrachtiger voorkomen. Eén van zijn bewindslieden kwam op hem af om iets te vragen.
‘Nu even niet’, beet hij zijn collega scherp toe en vervolgde zijn schaduwspel langs de vensters van de Binnentuin. Toen hij zich uiteindelijk voldoende van zijn taak als gewetensvol leider van de Tweede Zaal had gekweten, keerde hij zijn rug naar het venster en marcheerde langs de propjesgooiende, joelende zaalleden naar het centrale spreekgestoelte, waarbij hij in het voorbijgaan een slapende collega op zijn schouder tikte. Deze schrok op en riep prompt: ‘Meer blauw op straat,’ waarna hij weer verder sliep. Een trotse glimlach kon Spongebob niet onderdrukken. Veiligheid was één van de speerpunten van het landsbestuur.

Eenmaal bij de microfoon sprak hij: ’Geachte leden van de Tweede Zaal, als bestuur van dit land dragen wij gezamenlijk de verantwoordelijkheid om de crisis in goede banen te leiden. Ik ben bang dat dit betekent dat het ook vanavond weer laat kan worden. Licht u het thuisfront en uw achterban alvast even in.’
Laptops, tablets, smartphones en dumbphones werden overal tevoorschijn getoverd en het was een gekwetter van jewelste in de Tweede Zaal. Een uur later toen Spongebob opnieuw het woord nam, was alleen de geblondeerde leider van de Partij voor de Vrijheid van eigen Haarkleur nog aan de telefoon.
‘Gruella!’ bulderde de hoge stem van Spongebob door de microfoon ‘Afronden graag.’ Dat liet de partijleider zich niet welgevallen en zij stak de middelvinger op om haar sterke opvattingen hieromtrent kracht bij te zetten. Spongebob negeerde deze amicaliteit en hervatte zijn toespraak.

‘Gaan wij het vandaag hebben over belastingverlagingen of het creëren van werkgelegenheid?’
Nadat iedereen was uitgelachen over de suggestie klonk het beslist uit meer dan honderd monden: ‘Nee!’
‘Over de problemen in de zorg of de overgang van een verzorgingsstaat naar een participatiesamenleving?’
Een nieuw lachsalvo barstte los, gevolgd door een hartgrondig ‘Nee!’
‘Bespreken wij de graaicultuur, de topsalarissen en bonussen in het bedrijfsleven of het immigratiebeleid?'  Wederom Nee!
‘Waar gaan we het dan over hebben? Over het extra geld dat in het onderwijs gepompt moet worden, zodat we een stabiele basis vormen voor de toekomst?’
Droopy met zijn puppy-oogjes van de Vooruit-met-die-geit-partij stak een vinger op en wilde overeind komen om hier iets aan toe te voegen, maar werd door omringende collega’s teruggeduwd in zijn zetel. En weer galmde de ontkenning als uit één mond door de Tweede Zaal.
‘Onze defensie-uitgaven?’ Dit was meer dan de leden van de Zaal konden verdragen en ze rolden over de vloer van het lachen met benen trappelend in de lucht en gierende uithalen. Spongebob liet iedereen uitbulderen en wachtte geduldig tot het rumoer was verstomd.

‘Alle gekheid op een stokje en weer over tot de waan van de dag. Onze collega’s Bert en Ernie zijn papieren kwijt, waaruit blijkt dat ze in het verleden dealers waren in het criminele circuit. Uiteraard kan dat de beste overkomen, waarmee ik overigens niet wil beweren dat dat hier ook het geval is. In dit geval betreft het dus Bert en Ernie.
Als leider van de Partij voor de Vrijwillige Postnatale Abortus van Potentiële Terroristen en andere Lastposten uit het Buitenland schaar ik me vierkant achter Bert en Ernie, zoals ik ook vierkant stond achter die spookrijder met dito declaraties, die niet zo lang geleden nog in deze Zaal rondwaarde. Zoals jullie zullen begrijpen geldt deze vierkante opstelling, waar ik trouwens mijn naam aan te danken heb, tot vlak voor het moment dat deze onhoudbaar is geworden.’
Verschillende leden in de Zaal knikten begripvol.
‘Mijn verzoek aan jullie is om je volledige medewerking te verlenen aan dit onderzoek en de onderste steen boven te halen om deze bonnen boven tafel te krijgen.’
Dat lieten de leden zich geen tweemaal zeggen en ze begonnen terstond onder de banken te kruipen, laatjes en kasten te openen en de inhoud van hun tassen over tafel uit te strooien. Enkele leden raakten afgeleid door de kekke kleurtjes lipstick die open en bloot op tafel lagen en begonnen de nieuwe tinten uit te proberen, anderen zochten tussen de snoeppapiertjes naar lekkere snoepjes, een enkeling rookte snel een sigaretje onder de tafel. Kortom, het was weer een jolige boel.
Uiteindelijk haalden de leden de schouders op en namen onverrichterzake weer plaats. Bert en Ernie verlieten daarop de strafbank om vanachter de centrale microfoon te bevestigen dat de bonnen duidelijk onvindbaar waren en nooit meer boven water zouden komen, maar dat ze sowieso niet meer wisten hoeveel geld hiermee gemoeid was. Dat leek  de aanwezigen zeer plausibel en de aandacht verschoof naar de activiteiten voor de rest van de avond. Spongebob waarschuwde dat er later op de avond geen tijd meer zou worden ingeruimd voor een pauze, dus dat alle zeikerds nu hun kans moesten grijpen. Prompt stroomde de zaal leeg.

Na het langdurige reces ging de Tweede Zaal aan de slag. Spongebob nodigde voor die gelegenheid de voorzitter van de Tweede Zaal uit om de honneurs waar te nemen. Plechtig stond ze op en liep weg om even later weer terug te keren met een hele stapel spelletjesdozen in de armen. Haar glunderende ogen konden er amper overheen kijken.

In de zaal hadden zich al groepjes gevormd die ongeduldig stonden te wachten. Wat Spongebob verwachtte, gebeurde ook. In no time stond de volledige oppositie aan zijn tafel om te klagen over de keuze aan spelletjes. Ze hadden de buik vol van de partijtjes pesten of mens-erger-je-nieten en wilden wel eens iets anders: Cluedo, de Kolonisten van Catan, Monopoly, sjoelen of desnoods Pictionary. Alles was beter dan steeds maar weer diezelfde spelletjes, maar Spongebob was onvermurwbaar.
‘Als je andere spelletjes wil spelen, moet je bij de volgende verkiezingen zorgen dat je in de regering komt. En nou opzouten.’
Duidelijke taal, daar houden ze van in de Tweede Zaal. Met de staart tussen de benen droop de oppositie af, één van de leden zelfs met een echte staart. Spongebob riep haar terug.
‘Katrien Duck, de Partij voor de Beesten is nog tot daar aan toe, maar het is hier geen asiel, ook niet voor zielige, schattige straathondjes.’ Haar grote ogen in haar duckface keken hem schuldbewust aan en vervolgens haalde ze een schurftig hondje uit haar broek. Het huppelde op drie pootjes de zaal uit.

‘Oké, laat de bitterballen, kaasblokjes en de borrelhappen nu maar aanrukken.’
Al snel was de hele zaal geconcentreerd aan het spelen, de regeringspartijen naar volle tevredenheid en de oppositie zoals altijd iets minder content. Van alle partijen hadden Bert en Ernie aan het kortste eind getrokken, want zij hadden geen keuze. Zij speelden Russische Roulette. Als de knalrode doek met ‘pang’ tevoorschijn zou komen, konden ze vertrekken.

cfbcce3225bfaa7ccf8426a38f086301_medium.

Straks als Spongebob na een vermoeiende avond naar buiten komt, weet hij dat hij van alle kanten wordt belaagd met microfoons. De boodschap voor het volk staat al klaar en is niet anders dan andere avonden: ‘Geen commentaar!’

 

Meer Nonnie lezen?
http://www.nonniegelezen.nl

 

11/01/2019 15:27

Reacties (10) 

1
12/01/2019 12:19
A stroll down Memory Lane. Ik heb weer genoten. ;-)
12/01/2019 13:20
Kan aardig druk zijn in dat laantje, maar fijn dat je even langs kwam wandelen.
Heb je gezien dat ik de bomen heb bijgesnoeid?
1
12/01/2019 11:25
Wat (be)schrijf je dit toch weer heerlijk.
1
12/01/2019 13:12
Dank, Willemijntje.
Fijn dat je even langs kwam.
1
12/01/2019 11:17
Mooi geschreven en heb je website gelijk maar even bezocht, heerlijk om te lezen. Je gedichten zijn prachtig net als de rest van je site.
Nonnie tegen Yneke
12/01/2019 13:11
Superlief. Dank je wel, Yneke.
1
11/01/2019 22:48
Prachtig stuk satire.
Dat past ook in Frankrijk en Duitsland: eigenlijk in de hele EU.
1
12/01/2019 13:10
En vlak het Britse parlement niet uit.
Als ik dan toch over politiek moet schrijven, dan bij voorkeur satire. Lijkt me ook passend.
1
11/01/2019 16:06
Oh ik vind deze echt geweldig van je.
1
11/01/2019 17:26
Dank je wel, Candice.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert