Als het regent, verschijnen de vissen, Andalusië deel 11, Franco en de schuilkelders

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                       images?q=tbn:ANd9GcTUfRqTVh0m9sUqKk5UEY9

'De tijd van Franco was een bewogen tijd, een tijd waarin Spanje met een ijzeren hand teruggevoerd werd van de Burgeroorlog naar een min of meer normaal bestaan. Een burgeroorlog dat een schaakbord werd van politieke en ideologische bewegingen. Men leed in spànje onder de broederstrijd, maar meer leed men in de acht provincies die Andalusië vormen.

Een volk verscheurd door strijd

Prachtig Andalucia parel van Spanje, land van prachtige zonsondergangen en wonderschone stranden. Van noeste hard werkende boeren met vriendschappen die reiken tot in het oneindige. Wat heb je geleden onder de burgeroorlog en de nasleep ervan. Met je steden die verwoest werden uit grootheids waanzin van  een leider die Hitler's gelijke was. Waar mensen niet met meer dan twee mensen buiten mochten praten omdat het anders als een bijeenkomst of een samenscholing cq samenzwering werd gezien.

Dan werd je gearresteerd en na verloop van tijd legde je verklaringen af over gebeurtenissen waarvan je niet eens had geweten dat die plaatsgevonden hadden. Waar als je een kus wisselde met je vrouw of verloofde in het openbaar, je afgeranseld werd door de militaire politie. Waar je de klop op de deur 's nacht vreesde, omdat je opgehaald werd om nooit meer te worden gezien. Een lot dat óok de dichter Lorca trof, nadat hij een kritisch gedicht over de dictatuur had geschreven. Opgehaald en in een bos gefusilleerd en begraven.

                               images?q=tbn:ANd9GcTIbEZ1ALXYG2fmtcVAl-3

Andalusïe, de pijn leeft door in de verhalen bij het vuur en aan de tafels in de kroeg. Verhalen van grootouders waar de militaire politie het laatste varken of de aanwezige kippen meenamen. Het haardhout dat de boeren woningen moest verwarmen werd zonder pardon in beslag genomen. De wijn en de olijfolie en eigenlijk alles wat maar waarde had en wat zij wilde meenemen. Want Andalusië was toch maar bevolkt door boeren en zij de Guardia Civil  was alleen verantwoording verschuldigd aan Franco.

Andalucia was en is in vele opzichten feodaal. We hebben de caciques, zij die de dienst uitmaken, de kerk en de boerenbevolking. De scheidingen zijn niet zo gedefinieerd meer, maar wel terdege aanwezig. Hoe kwam het dus zover dat dorpen elkaar afslachtten?

De burgeroorlog brak uit als een antwoord van een groep rechtse generaals onder de leiding van Jose Sanjurjo op de 2de Spaanse republiek, die overigens een democratisch gekozen regering was. Een republiek die zijn geboorte had bij het aftreden van de koning Alfonso de XIII de. De republikeinen wonnen de verkiezingen en ja in een republiek is geen plaats voor een koning. Het was een uitermate geladen tijd die maar 3 jaar duurde maar haar tol aan doden wel had. In die paar jaar sneuvelden 1000 000 mensen. I miljoen zijn de geschatte cijfers en historici betwijfelen of het niet meer geweest zijn, de respectievelijke regeringen hebben juist (opzettelijk?) lagere inschattingen. Het onderwerp is nogal controversieel.

Er waren communistische groeperingen  met hulp en steun uit Rusland, steun in de vorm van wapens. Anarchistische bewegingen, die gewoon anti authoritair waren,  Monarchisten, Nacionalisten die een bundeling waren van allerlei rechts groeperingen en uiteindelijk de oorlog beslisten in hun voordeel en de internationale brigade.'

5ba2a1149d4e7bc8860ae1f10359bdd1dW50aXRs                                 images?q=tbn:ANd9GcTNCRcMjp-QgRqe6ALImuo

Franco´s  fascistische vrienden en zijn rol in het geheel

'Toen Spanje verscheurd werd door allerlei brigades onder leiding van generaals of plaatselijke bevelhebbers die allen een stukje koninkrijk uitkerften was Generaal Franco met zijn leger in Africa. Hij was een hard en meedogenloos leider en een groot analyticus. Hij organiseerde de eerste in geschiedenis bekende luchtbrug, naar Spanje, om zijn leger vliegensvlug te verplaatsen. Dit gebeurde met hulp van zijn fascistisch vriend Mussolini, die zijn luchtmacht daartoe beschikbaar stelde. Hij kon zijn gehele leger in enkele uren verplaatsen wat hem een geweldig voordeel gaf, over de andere strijdende partijen.'

130214d369d555e15e6b1621771809adaW1hZ2Vz                                   images?q=tbn:ANd9GcTIbEZ1ALXYG2fmtcVAl-3

' Van 1936 tot en met 1939  vonden over en weer gevechten plaats met een intensiteit en wreedheid die zich nog nauwlijks doet beschrijven, nu zouden we van oorlogsmisdaden spreken. een brigade komt een dorp binnen en haalt iedereen van de andere partij naar buiten, gooit ze in vrachtwagens, rijdt hen buiten het dorp,vermoord ze en begraaft ze in massa graven. Dat over en weer .. en represailles omdat dat gebeurd is.'

                                            images?q=tbn:ANd9GcSmLiCXCt5i0WEdp9kxVwC

Het gaat Franco niet snel genoeg 

'De Andalusische provincie Almeria met de gelijknamige hoofdstad houdt stand tegen Franco en de Nationalisten, zij bleven trouw aan de democratisch gekozen republikeinen en dat zouden ze weten.  Franco had nou eenmaal de  gewoonte omdat alles wat hij vond afwijken van de norm, af te slachten of in werkkampen te stoppen. Lees concentratiekampen.  Spanje concentreerde anders denkenden in kampen waarin mensen verhongerd werden en dwangarbeid moesten verrichten tot zij er bij neervielen. Dat waren niet alleen politieke tegenstanders, maar ook zigeuners, homofielen, vrijmetselaars en  niet katholieken. Kortom mensen die in gemeenschappen waren waar hij geen controle over uit kon oefenen. In de regel verliet je zo´n kamp niet levend.

Franco was in Marokko geweigerd als lid van een vrijmestelaarsloge, daarna heeft hij ze altijd geprobeerd uit te roeien. Door niet katholieken meedogenloos te vervolgen, wilde hij de steun van de katholieke kerk verwerven. Zigeuners waren ook gemeenschappen waar hij geen grip op had. Hij was ernstig gewond geraakt aan zijn geslachtsdelen in een Afrikaanse veldslag  en daardoor impotent wat misschien zijn frustratie met sex of sexuele uitspattingen verklaart en homofilie werd zwaar tot zeer zwaar bestraft.

Hij bepaalde de norm en wat niet aan de norm voldeed werd verwijderd.

De fascistische vrienden schieten Franco weer te hulp

De Andalusier wist hoe de strijd zou aflopen, maar je loopt de "Andaluz" nu eenmaal niet snel onder de voet. Franco nodigde de Duitse Luchtmacht en de Duitse marine uit  om Almeria als schietschijf oefening te gebruiken. Daar hadden de Duitsers oren naar. Dus voordat Rotterdam platgebombardeerd werd was dat al 52 keer in Almeria gebeurd. Voordat de 2de Wereldoorlog begon had Spanje concentratiekampen en bombardeerden Duitsers onze steden. Hoe is het mogelijk dat de rest van Europa dat niet opgemerkt heeft.'6439f1811e3c2d3f8870ea979b91a5a3aW1hZ2Vz                                  images?q=tbn:ANd9GcS4M47Dpcx_NKybWcn_Z-o

'De Duitse marine bestookte eerst de havencomplexen en steden maar al gauw werden doelen zonder  preferentie bestookt. De Duitse Luchtmacht en de Duitse marine bombardeerden civiele doelen, dus de stad. Daar vielen doden bij, erg veel doden en Hitler was blij met het oefengebied dat hem gegeund was. Franco wilde het moraal van Almeria en haar bevolking breken, maar een boeren bevolking heeft zo haar eigen normen en waarden en zij volharden in de tegenstand en accepteerden niet het machtsvertoon van iemand die niet gekozen was. Je kunt ook stellen dat zij trouw bleven aan de democratisch gekozen republikeinen. De Andaluz is nu eenmaal zo, wit is wit en niet een beetje wit en zwart is zwart en daar ga je niet mee schipperen.

Arm Andalucia parel van Spanje, knooppunt van culturen, genocide was je deel je steden verkracht en verwoest en je hield stand want jij had wat de tegenstander niet had, eer. Het was je eer te na om voor Fascisten te buigen!

                                        images?q=tbn:ANd9GcTSs_n5IRrDkAbGdgEV2sG

Mijn dochter Daisy die in Almeria studeerde vroeg of ik wel eens van de refugio gehoord had. De schuilplaatsen onder Almeria. 'nee,' zei ik, 'ik heb geen idee wat je daar bij voor moet stellen.' Zullen wij daar heen gaan dit weekeind,' stelde zij voor, 'je kunt het bezoeken en ik heb er op de Universiteit over gehoord.' Ik stemde meteen in en dacht ik lees mij alvast wat in.

Een stuk geschiedenis waar ik geen weet van had openbaarde zich voor mij. Over een ondergrondse stad met een ziekenhuis en de ingangen door de hoofdstad om in de 'schuilstad' te komen. Een brilliant project waar Delft universiteit trots op zou zijn geweest, maar verricht uit noodzaak door mannen met schop en houweel. Een Hercules klus uit lijfsbehoud.

Elk probleem heeft zo zijn oplossing

De gemeentelijk architect Guillermo Langle Rubio kwam met een voorstel om de bevolking te beschermen. Het bouwen van een ondergrondse stad. Daar is uitvoering aangegeven, een ondergronds stelsel van kamers en gangen met langszij gemetselde banken en luchtkokers op een diepte tussen de 8 en 12 meter onder het straat oppervlakte. Met een lengte van 4 en halve kilometer een bouwkundig meesterwerk , met gewapend beton en trappen er naar toe van verschillende locaties in de stad. Er zijn welgeteld 67 ingangen. Onder kranten kiosken, in een theater "Cervantes", van uit het stadhuis, vanuit de bibliotheek, aangegeven met pijlen in privehuizen... waar die deur naar de gang nooit dicht was.'

ca7be8306ecc3f5fa30ff2c41e64fa7baW1hZ2Vz                             images?q=tbn:ANd9GcTgWGuBdLr4YtZQ66hW0MS

Ik ontmoette mijn dochter en we hadden een cafe solo voor wij de trappen afdaalden naar de schuilstad. 'Ik heb er over gelezen,' begon ik en zij knikte na een slokje koffie en zei 'ik ook'. 'Heb je hier op de middelbare school nooit iets over gehoord,' wilde ik weten. 'Nee,' antwoordde zij mij. Ik heb op school wel geschiedenis gehad natuurlijk,' en zij keek even voor zich uit, 'maar men behandelt de Spaanse Burger oorlog heel afstandelijk en analytisch.' Daar had ik wel een beeld bij in het Spaans zeggen wij dan  'un pueblo tienes mucha memoria' (pueblo kan dorp of streek betekenen) Een streek heeft een lang geheugen en je wilt de oorlog niet te veel oprakelen. Het is bij wet nog steeds verboden om de gebeurtenissen (misdaden) uit die tijd te onderzoeken.

Wij daalde de trappen af en een gevoel van Claustrofobie overviel je, maar alles is beter natuurlijk dan aan flenters geschoten te worden.

'Vandaag de daag, 70 jaar na de oorlog, kun je het bezoeken. Het heet de "refugios", het toevluchtsoord. Je moet wel goed ter been zijn en spaans spreken want er is niets vertaald. Je daalt af en komt in de grote gang met ruimtes en wachtkamers  waar 40 000 mensen in pasten, let wel we praten over iets dat gebouwd is in de 30 er jaren. Je komt langs een operatiezaal. . en er is een verhaal dat je leest van plek tot plek waar je loopt. Het is een vervolgverhaal. Het gaat over een grootvader die met zijn kleinzoon snel de Refugio indook toen de luchtalarmen afgingen.

                                 images?q=tbn:ANd9GcT7Nxjwy0bNnPQuXrZ3aRl

                                

Het jongetje is jarig en vraagt: " grootvader, wat voor cadeau heeft u voor mij". De grootvader zit met zijn hoofd bij andere zaken, het bombardement, zijn familie en wat hij straks zal aantreffen als het achter de rug is. " je moet geduld hebben jongen, ik heb iets heel moois voor je". . en om de tijd te doden zingt hij met het handje van jongetje in de zijne, liedjes om hem af te leiden. Het jongetje vraagt weer," opa wat krijg ik".. De grootvader zegt, 'als we straks naar buiten gaan dan krijg je je cadeau.'

De tocht door de tunnels duurt best lang en af toe zie je weer een bordje met het vervolg van het verhaal  de opa met zijn kleinzoontje.

                               images?q=tbn:ANd9GcRW6MNrTQQY2kJPEVyNqwr

Na vier uur wordt het teken "stad veilig" gegeven iedereen loopt de trappen op. De grootvader ook met zijn kleinzoontje. Buiten gekomen vraagt het jongetje:" opa mijn cadeau, wat is het". De grootvader zoent zijn kleine jongen en zegt: " je leven"'

Mijn dochter en ik kwamen weer uit het gangenstelsel in de buitenlucht en wij waren bedroefd en het imago van de bombardementen kleefde nog aan ons. Wij streken weer neer op het zelfde terras en bestelden een kopje koffie. Wij dronken het in stilte. 'Ik moest maar eens gaan,' opende ik het gesprek, 'en bedankt dat je mij meegenomen hebt.' 'Weet je Pap,' zei zij, 'dat jongetje...he?' 'Ja,' antwoordde ik, 'wat was daarmee''

Zij keek mij aan, 'ik hoop dat hij gelukkig is geworden.' 'Kind lief wat houd ik van je,' dacht ik en gaf haar een knuf en wij gingen ons weegs.

lees ook 12

San Daniel 2019

deel gemist? druk op de link

landingspage-san-daniel

Best verkochte boeken in leestips

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.:landingspage-san-daniel

en 

Nederlandse auteurs page van San Daniel in Hebban

and the page of Dutch authors in Hebban

Author's pages:

Amazon author’s page San Daniel

Hebban.

Deel dit artikel aub! / share this information please! 

Vriendelijke groet en God Bless, kind regards and God Bless!

Bronnen:

verhalen en ooggetuigverslagen van mijn dorpsgenoten

  • Buchanan, Tom (1997). Britain and the Spanish Civil War. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 0-521-45569-3.
  • Casanova, Julián (2010). The Spanish Republic and Civil War. Cambridge, New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-73780-7.
  • Cleugh, James (1962). Spanish Fury: The Story of a Civil War. London: Harrap. OCLC 2613142.
  • Howson, Gerald (1998). Arms for Spain. New York: St. Martin's Press. ISBN 0-312-24177-1. OCLC 231874197.
  • Jackson, Gabriel (1965). The Spanish Republic and the Civil War, 1931–1939. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0-691-00757-8. OCLC 185862219.
  • Jackson, Gabriel (1974). The Cruel Years: The Story of the Spanish Civil War. New York: John Day.
  • Borkenau, Franz (1937). The Spanish Cockpit : an Eye-Witness Account of the Political and Social Conflicts of the Spanish Civil War. London: Faber and Faber.
  • Bowen, Wayne H (2006). Spain During World War II. University of Missouri Press. ISBN 978-0-8262-1658-8.
06/01/2019 20:18

Reacties (7) 

1
07/01/2019 01:03
Een gruwelijke tijd - en nog niet eens 100 jaar geleden.
Extremisten, van welke couleur dan ook: het is allemaal één pot nat. Of het nu de Rode Garde van Mao was, IS of de SA van Hitler - allemaal gepeupel. Als je die een ideologie en de ruimte geeft...
1
07/01/2019 05:43
Mijn grootvader zei altijd, 'zet iemand een pet op, en het wordt een nazi'....
1
07/01/2019 11:37
En toch...
Mijn ouders brachten in de jaren van 1965 tot 1976 elk jaar de winter in Spanje door: eerst in Andalusië en later op de Balearen of aan de Costa del Sol. Ze waren daar vol lof over: over de Spaanse bevolking en over het klimaat. Er was onder Franco bijna geen criminaliteit.
Na de dood van de 'generalissimo' in 1975 veranderde dat onmiddellijk: zakkenrollers, inbraken, overvallen en moorden. Het was net alsof het tuig de straat overnam, zei mijn vader altijd. Na de winter van 1976/77 zijn ze nooit meer in Spanje geweest, het was er niet meer veilig. Ze wisselden toen naa...
1
07/01/2019 18:03
je hoort dat vaak hier... 'onder Franco.. gebeurde dat niet ..enz..'' dat is best eng .. het is de roep om de sterke man.. en wij weten waar dat toe leidt..
1
08/01/2019 21:48
Precies, Daniel. Laten we dat nooit vergeten!
1
06/01/2019 22:46
Ja de Spanjaarden hebben ook zo het een en ander meegemaakt onder een terreurregime dat niet voor Hitler Duitsland onder deed.
1
06/01/2019 22:47
idd Franco was een aanwezig heerschap..
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert