De Da Vinci Code (Film-Boek recensie)

Door Lander_Aelbrecht gepubliceerd in Boeken en recensies

Missie voltooid, naam waar gemaakt?

Inleiding

Het tweede boek van de Robert Langdon serie, inmiddels bestaande uit vijf boeken, is beter bekend als De Da Vinci code en wordt door velen het beste werk van Dan Brown genoemd. Maakt ook de film zijn naam waar?

Zowel de film als het boek beginnen met de moord op de conservator van het Louvre, Jacques Saunière. De politie richt al hun aandacht op Robert Langdon, omdat vlak voor zijn dood Saunière Langdons naam op de grond heeft geschreven. Hoewel Langdon van niets weet is hij gedwongen te ontsnappen als hij niet wil worden opgesloten voor iets wat hij niet heeft gedaan. Samen met een agente ontdekt hij dat zijn naam op de grond niet verwijst naar de moordenaar, maar naar de werken van Leonardo Da Vinci en het oudste en grootste geheim uit de geschiedenis. Een geheim van de Priorij van Sion over de heilige graal, de sangreal.

b9abf52b8697b077bc6746de0e033a89_medium.

 

Vergelijking

Dit is een interpretatie waarbij eerst het boek is gelezen en dan pas de film is bekeken. Dit zorgt natuurlijk voor een andere kijk op een aantal zaken.

Bij het lezen van het boek hangt er een zekere spanning in de lucht. Op elk moment kan Langdon gepakt worden. Wat is in godsnaam het grote geheim waarvoor Saunière bereid was zijn leven te geven? Samen met nog een aantal andere aspecten zorgen deze zaken ervoor dat de lezer gekluisterd zit aan het boek. De Da Vinci code is een schoolvoorbeeld van een page-turner. De lezer wil blijven lezen, een gevoel dat de kijker bij het zien van de film minder heeft. Tegenover het fenomenale boek zwakt de film helaas af.

Het neventhema van het boek is cryptologie en symboliek. De Da Vinci code zit vol raadsels en dubbelzinnigheden. Dit brengt een onbeschrijfelijk gevoel met zich mee wanneer op het einde van het boek alle puzzelstukjes in elkaar vallen. Ook hier laat de verfilming wat steken vallen. Zo is O, DRACONIAN DEVIL! OH, LAME SAINT! een volmaakt anagram van Leonardo Da Vinci! The Mona Lisa!. In het boek doet men hier welgeteld 50 bladzijden over om dit te ontrafelen, terwijl men dit in de film in 2 minuten kan. Zo gaat het ook met de andere aanwijzingen, waardoor een groot deel van de spanning uit de film wordt gehaald. Ergens is dit ook logisch aangezien de regisseur een boek van 429 pagina’s moet weergeven in twee uur en een half.

De antagonist van Robert Langdon probeert de documenten over het geheim van de sangreal te bemachtigen. Wat de intenties van de tegenspeler zijn met deze documenten weet de lezer pas op het einde van het boek. Wanneer de antagonist Teabing Leigh blijkt te zijn, staat de lezer aan de grond genageld en kijkt hij wat stomverbaasd om zich heen. Het enige personage dat hij had uitgesloten was toch de boosdoener. Leigh was namelijk een goede vriend van Langdon en speelde een immens grote rol bij het ontcijferen van een paar raadsels. In de film is te zien hoe Langdon en Leigh beide een verschillend standpunt innemen als het gaat over de heilige graal. Hierdoor geeft men de kijker al een hint naar het einde van de film toe. De spanning die Brown in het boek weet te verwerken, haalt de regisseur er hier vlotjes uit.

Hoewel de documenten over de sangreal in het boek nooit worden gevonden, is dit in de film wel het geval. Het is te zeggen, in het boek vindt Langdon de documenten wel, maar hij komt er nooit aan. In de film lezen ze deze documenten door en ontdekt men de afkomst van Sophie Neveu, de agente waarmee Langdon is ontsnapt. Deze ontknoping is volledig tegenstrijdig met de afloop van het boek. Nevue blijkt in de film een afstammeling van Jezus te zijn, haar familie is vermoord en dus werd ze beschermt door de grootmeester van de priorij zelf, Jacques Saunière. In het boek is Nevue ook een afstammeling van Jezus, maar zijn enkel haar ouders vermoord, vindt ze haar oma en jongere broertje terug en is Saunière haar echte grootvader.

Dan Brown schrijft beschrijvend en rustig, maar weet er toch voor te zorgen dat er op elk moment wel iets gebeurd. Hierdoor krijg je een lang boek met een duidelijke structuur en opbouw. De lezer heeft tijd om na te denken en wordt lang in spanning gehouden. De  verfilming is echter een stuk hectischer. Alles moet snel gebeuren en soms raakt de kijker het overzicht kwijt. Dit maakt dat de film ook weer hier zijn naam niet waarmaakt.

2269f825e00ffb194f602e697b6e58b0_medium.

 

Besluit

De film De Da Vinci code is zeker geen slecht werkstuk, maar wordt geweldig overschaduwt door het boek. Dan Brown doet simpelweg beter zijn werk dan Ron Howard, die een  moeilijkere taak had. Howard kon de verwachtingen niet inlossen en laat al dan niet grote steken vallen met zijn verfilming van De Da Vinci code.

 

04/01/2019 12:29

Reacties (4) 

1
06/01/2019 15:44
Persoonlijk vind ik de Da Vinci code een matig verhaal. Het grootste deel van feiten en kennis zet ik qua oorspronkelijkheid tussen aanhalingstekens. het verhaal leunt zwaar op het boek '' het heilige bloed en de heilige graal'' uit de tachtiger jaren van de vorige eeuw. En dat boek van Henry Lincoln, Michael Baigent en Richard Leigh is dan ook nog eens geschreven naar aanleiding van jarenlang onderzoek en speurwerk. Iets dat Dan Brown totaal niet heeft gedaan... Weliswaar sprak de rechter hem vrij van plagiaat, maar wie beide boeken heeft gelezen ontkomt niet aan de gedachten dat Dan Brown...
2
06/01/2019 16:43
Dat zou kunnen. Ik ken het andere boek niet.
06/01/2019 16:49
Dan zou ik je aanraden dat eens te gaan lezen. Het is van een veel hogere informatieve kwaliteit dat die Da Vinci code. Het vult tevens enkele gaten in de geschiedenis op, al is daar over nog steeds geen wetenschappelijke consensus.
2
06/01/2019 18:15
Zal ik zeker doen. Bedankt!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert