De klokslagen vervagen

Door Yneke gepubliceerd in Mens en Natuur

 

Seconden zijn geteld waarin vervolgens door oorverdovend geluid de klokslagen vervagen. Toch tikt de tijd door alles heen. Geen jaar dat in een wisseling verdween. Wanneer klokslagen vervagen telt het moment. Die ene stand van de klok waar omhelsen omarmen wordt en een vluchtige kus tot zoen wordt verheven. Een terugblik op beleven van een jaarlang in een minuut gepropt. En na de laatste knal is waar dierbaar omarmen opeens stopt. Over tot de orde van de dag!

De dag die een nieuw begin van een oude gewoonte insluipt met voornemens die net als klokslagen vervagen in een seconde van oorverdovend geweld. Fysiek of mentaal ieder kent zijn eigen verhaal. Niet nieuws maar doorgaan waar je bent gebleven om uiteindelijk aan het einde van dit jaar zelf overeind te zijn gebleven. Een beter voornemen is er misschien niet, doorgaan ondanks intens verdriet. Blij zijn op cruciale momenten die je zuinig bewaard voor de momenten waarin het iets slechter gaat. Een gouden herinnering die licht geeft in sombere dagen.

De wind die eeuwen lang zijn stem laat horen langs graspluimen in blankwitte duinen, spreekt een taal die troostend fluistert; 'het komt wel goed.'  'Het komt wel goed, houdt moed!' Je zucht voegt zicht bij de adem van een eeuwenoude wind en even is het of je de moed hervindt. Neem het mee naar huis, pak het beet wanneer je vast zit in gedachten gespuis. Houdt die moed vast en laat het door je aderen stromen. Het zal wel goed komen. Kracht zit in jezelf meer dan dat je ooit vermoeden kon.

Wanneer klokslagen vervagen is het een moment waarin je iets van jezelf herkent. Vervagen betekent niet dat het er niet is. Besef dat je er bent ook al lijkt het alsof je aan het vervagen bent. Als je klokslagen weer gaat horen hoor je de tijd die mee ging in je strijd. Zie jezelf staan en kijk hoe vooruit je bent gegaan. Besef dat je bestaat hoe vaag de klok ook slaat. Het zijn niet de klokslagen die onze tijd bepaalt, het zijn gevoelsmomenten die de tijd in ons hart vast prent. Beleef je tijd! 

Bedankt voor het lezen.

© Yneke

02/01/2019 01:58

Reacties (10) 

1
05/01/2019 20:17
Heel mooi Yneke
Ik ben helemaal een liefhebber van vuurwerk. Dieren zijn bang, mensen soms onvoorzichtig en het kost hen zelfs nog veel geld :-(
In Tielt staat een beperking op afschieten van vuurwerk, er moet een vergunning gegeven worden. In veel steden is het verboden.
1
06/01/2019 21:36
Dankjewel Chrisrik. In Canada is het ook verboden herinner ik me.
1
04/01/2019 00:01
Mooi geschreven en je foto's zijn prachtig. Het elkaar welgemeend het beste wensen heeft hier gelukkig nog de overhand. Slecht enkele pijlen siervuurwerk gaan de lucht in daarna is er weer rust.
1
04/01/2019 02:42
Dankjewel Willemijntje voor je mooie reactie, Elkaar welgemeend het beste wensen is altijd het fijnst. Siervuurwerk is zeker wat anders dan die vreselijke knallen en heerlijk die rust daarna.
2
03/01/2019 09:53
Genoten van de foto's!

Verder gaand op de reactie van Zevenblad: er zijn in onze omgeving al zeker twee honden slachtoffer geworden van de vuurwerkgekte - eentje liep de straat op, eentje liep in blinde paniek tegen een afsluithek in volle snelheid. Beiden zijn er niet meer... de eigenaar van de paarden hier rechtover in de weides heeft een wijze beslissing genomen daags voor oudejaar en heeft zijn paarden bij hem thuis op stal gezet - ondertussen staan ze terug.

Eén van de kinderen was in gezelschap naar het vuurwerk gaan kijken (niet in deze buurt) - op die leeft...
1
Yneke tegen Ktje
03/01/2019 10:03
Die arme honden! Verstandige eigenaar van de paarden. Vuurwerk zorgt voor veel narigheid! Dankjewel Ktje!
4
02/01/2019 19:19
Voor mij is de oudejaarsnacht de nacht van het agressieve klootjesvolk: de vandalen, de vernielers, de treiteraars en de nacht van agressie, onzinnige schade en onnodige vervuiling. De vuurwerkslachtoffers krijgen alleen maar wat ze verdienen: dat is de natuurlijke selectie.

Voor mij betekent het alleen maar dat ik de kater moet troosten en moet afwachten totdat de vogels weer terugkomen. Die zijn allemaal het bos in gevlucht, net als mijn vossen. Gelukkig vriest het niet.
Wat de mensen betreft: van mij mag het met Oud en Nieuw drijfmest regenen, in heel Europa.
Toch e...
1
03/01/2019 01:31
Dat is inderdaad een nare kant van oud en nieuw en blijf er ook ver bij uit de buurt. Vreselijk voor de dieren, heb erg met ze te doen en hoop dat jou tuingasten gauw weer tot rust weten te komen. Wat dat betreft begrijp ik je reactie helemaal.

Dankjewel Zevenblad voor het compliment.
1
02/01/2019 05:57
Wij zijn onze eigen klok.. tot wij vervagen
1
02/01/2019 12:38
Mooi samengevat! Dankjewel San Daniël.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert