Ballenbak

Door Machteld gepubliceerd in Dieren en natuur

fb_img_1495267644533.jpg

In ons gezin zijn tennisballen een verbruiksvoorwerp. Dat klinkt vreemd. Normaal gesproken is een tennisser betrekkelijk zuinig op zijn ballen. Natuurlijk, ze gaan niet oneindig mee, maar ze worden gekoesterd en goed behandeld. Zo niet bij ons.

En de grap is, wij tennissen niet eens, mijn maatje en ik.

Wij hebben een kleine zwarte hond die verzot is op tennisballen. Hij doet er, figuurlijk, een moord voor. Natuurlijk figuurlijk, de kleine man doet geen vlieg kwaad. Ondanks zijn slechte naam. Je doet hem geen groter plezier dan met een nieuwe tennisbal. Hij springt enthousiast om je benen en kan niet wachten tot hij, braaf zittend op zijn hondenmand, zijn kado in ontvangst heeft mogen nemen. Met zijn machtige kaken behandelt hij de bal als een soort kauwgum. Ik moet direct weer denken aan die mierzoete hubba bubba kauwgom van vroeger. Een enorme roze blok chemisch goedje waar je acuut pijn in je kaken van kreeg. Stef heeft daar geen last van. Hij ligt tevreden kauwend op zijn kussen. Zijn kaken zijn tegen serieuzer werk bestand.

Ineens, ja hoor, pttssss. We horen het, de bal is alweer lek. Stef staat op en legt het kleffe geval op je schoot. “Spelen baasje?”

De hoeveelheid ballen die wij aanschaften werd toch wel serieus. We probeerden het merk van de Action. Dat was geen succes. Goedkoop is duurkoop en ons hele huis lag continue vol stukken rubber. Het zag er niet echt fris uit. Maar om nou iedere week naar de sportzaak te rijden voor een paar kokers Wilson’s is ook weer zo wat.

Een rondgang op het internet bracht ons bij de website www.oudetennisballen.com. Geweldig. Je bestelt een voorraad ballen, van 12 tot 96 stuks per keer, voor een heel acceptabel bedrag. De ballen worden verstuurd in wat er maar als doos voorhanden is. Soms staat er met grote letters “fragile” op. De postbode overhandigt het pakket met gepaste voorzichtigheid.

Een deel van de opbrengst gaat naar het indoor gehandicapten tennis. Dat is een mooie bijkomstigheid. Tenslotte hebben wij toch regelmatig een nieuwe voorraad nodig. Wij blij, zij blij. En Stef blij, zijn slopershobby levert alleen maar lachende gezichten op.

 

 

 

30/12/2018 09:49

Reacties (8) 

07/01/2019 13:31
03/01/2019 02:29
Prachtige foto en mooi om te lezen. Mooi geschreven zag het voor me ;-)
30/12/2018 23:34
Zo grappig die foto. We hebben heel wat honden gehad, maar enkel onze Bink was fan - maar dan ook écht fan, de rest had er niets mee.
30/12/2018 12:11
Stef de ballenkoning, heerlijk. Onze Megan krijgt ze niet meer, tanden slijten te snel. Wilde ze ook allen maar in de tuin. Binnen is het heel de dag met de flos!
30/12/2018 10:45
Oh heerlijk. Mijn cavia had dat met mijn panty's. Die slingeren/den overal rond en daar zat dat krengetje dan aan te knagen en soms sleurde ze er één naar mij toe als ze er klaar mee was. ;-)
30/12/2018 10:38
Vroeger zei men dat het binnenste van tennisballen giftig voor honden was.
Maar dat zal inmiddels wel veranderd zijn.
Een gelukkige jaarwisseling, met niet teveel vuurwerk vlakbij. Of vindt die ballenjunk dat soms niet erg?
1
30/12/2018 10:54
Gelukkig is hij helemaal niet bang van vuurwerk. En vinden wij het afsteken van vuurwerk eigenlijk zonde van ons geld.
1
30/12/2018 10:03
Leuk! En heel herkenbaar...

Onze duitse herder is ook gek op speelballen - hoeft geen tennisbal te zijn, als het maar rolt. Jarenlang beet ze alle ballen kapot en speelden we dan maar met de afgebeten 'flapjes' - daar was ze even blij mee. Onlangs viel mijn oog op een lichtgevende bal in de dierenspeciaalzaak. Het leek me leuk voor 's avonds in het donker: dan zagen we waar dat ding lag buiten. Tot nu toe blijkt die bal onverwoestbaar te zijn! (ik zal het maar niet te luid zeggen)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert