Herinneringen aan mijn opa ...

Door Candice gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Herinneringen aan mijn opa:

79b6487e11f7efc460ee33e20f80693f_medium.

Eigenlijk heb ik hem maar 1 keer gezien, hij kwam nooit bij ons thuis en daar waren mijn ouders ook nooit rouwig om. Hij was niet echt geliefd, om welke reden dan ook. Hij was de vader van de man die zich jarenlang wettelijk mijn vader noemde maar het achteraf gelukkig toch niet bleek te zijn.

https://tallsay.com/page/4294990494/ik-ben-israelische-yeahhh

Zijn vrouw en de ouders van mijn moeder heb ik dus helemaal nooit gezien en geen idee wanneer ze zijn overleden. Mijn opa stierf ergens in de begin jaren 70 voor zover ik me het nog kan herinneren.

Wij noemden hem Opa Duitsland en meer wist ik ook niet van hem. Er werd niet over hem gepraat, want in de oorlog werkte hij in de Krupp wapenfabriek in dat land. En algemeen namen we aan dat hij dus fout was, maar wat hij niet was.

a712d5e387396097a2a7b510397faa48_medium.

Pas ver na zijn dood kwam ik er toevallig ooit achter dat hij door Wilhelmina na de oorlog was onderscheiden met een knap hoge onderscheiding en hij had er ook nog een paar uit Engeland. Al die tijd dat hij daar werkte schijnt hij informatie te hebben doorgespeeld aan de Engelsen, meerdere malen sabotage te hebben gepleegd aan tanks en nog wat meer. Hij was dus feitelijk een verzetsstrijder. En het gekke is dat mijn vader dat had kunnen weten. Misschien wist hij alles, maar hield hij het stil uit haat voor zijn vader. Maar toen hij in dienst ging bij de marine in ik meen 1949, dus vrij kort na de oorlog, ondervond hij totaal geen screenings problemen ... en als zijn vader dus serieus fout zou zijn geweest had hij wel die problemen gehad.

Hoe oud mijn opa geworden is en waar hij overleden is, dat weet ik allemaal niet en hoef ik ook niet te weten. Maar toch begint die man mij te boeien. Wil dus eigenlijk meer van hem weten en dat komt omdat hij hoofdschuldige is aan mijn bestaan. Hij heeft die vader van mij geproduceerd. Maar ben gewoon benieuwd naar die man ... niet naar zijn vrouw, die zegt me niks.

Heb dat elk jaar wel een beetje. Vraag me echt af hoe groot de haat van mijn vader voor zijn vader is geweest (vast niet meer dan mijn haat voor hem) en waarom? Mijn ouders zijn ooit ontstaan in 1932 (moeder) en in 1933 (vader) en ze kwamen alle twee al op heel erg jonge leeftijd in een kindertehuis terecht. Maar niet in hetzelfde kindertehuis uiteraard. Ze waren beiden kinderhuiskindjes. Ik heb dus echt geen flauw idee waarom mijn moeder destijds al vuurrood werd als je alleen al naar haar geboorteplaats informeerde en ze liep helemaal paars aan als je haar naar haar ouders vroeg (ik herinner me dat als ik - weer eens - kwaad op ze was ik haar soms bewust die vragen stelde). Ze is ergens in Drenthe ontstaan en mijn 'vader' ergens in Brabant en om dit even af te maken, er is nog iets van familie in Apeldoorn, mijn broer is daar geboren. Zus in Utrecht en ik en mijn zusje uiteindelijk in het paradijs naast het nationale verbanningsoord boven in Noord-Holland. Heb nog een tante ergens in Hilversum en nog wat familie in Brabant (Oss, Uden, Nistelrode, Volkel, Oirschot. En of er verder nog bestaat ... vast wel, neefjes, nichtjes van mijn zusjes en mogelijke kinderen daarvan. Dat zou ik echt niet weten en wil dat ookhelemaal niet weten.

c4900bd3148088353c797e7c3a0e642a_medium.

Nee is niet vandaag genomen.

Maar na al die jaren begint het bij mij te leven. Het gevoel van het willen weten wie nou die ouders van mijn ouders waren en hoe het dus met hun vergaan is. Ze zijn natuurlijk wel de schuldigen van het onstaan van dat wat mijn ouders werden. Heel erg vaag herinner ik me verhalen vanuit hun jeugd, maar daadwerkelijke info was er nooit. En dat was dan enkel vanuit de kant van wat mijn vader was, over de ouders en eventuele famiie van mijn moeder daar heb ik nooit iets over gehoord. Daar werd niet over gepraat. Maar goed ..... mijn opa was dus helemaal geen landverrader en was niet fout en dat doet me heel erg goed. Ik weet dat natuurlijk al de nodige jaren en kan niet ontkennen dat ik best wel iets van trots voor hem voel. 

En dan komen de vragen.

Hoe zou hij over mij gedacht hebben? Zou hij mij wel hebben willen accepteren als zijnde zijn kleindochter? Zou hij mij liefdevol hebben behandeld als ik hem zou hebben kunnen opzoeken?  Vragen waar ik nooit meer een antwoord op zal vinden en krijgen. Ik ben nooit jaloers op mensen die ik ken die wel een goed contact met beide grootouders duo's hebben gehad, maar benijd het ze wel. En dan denk ik wel eens aan wat ik dus mogelijk heb moeten missen. Wat voor een mensen waren het? Wat was de reden dat ze beiden één (of meer ... geen idee) van hun kinderen in een kindertehuis onder hebben gebracht? Waren het dan zulke grote misbaksels, of hadden ze zo'n verstandige blik op het leven dat ze dat deden? Of waren er andere redenen en welke dan? Hoe zagen ze eruit en hoe oud zijn ze geworden? Bestaan er überhaupt nog wel foto's van ze? Van mijn kinderjaren bestaan ze sowieso niet, die heb ik ooit zelf allemaal verscheurd in een kwade bui toen ik 16 jaar was. Echt allemaal stuk voor stuk. Herinner me dat die familie van mij er niet blij om waren, want op die foto's stonden ook nog vrij veel familieleden van mij. Broer en zusjes en die twee creaturen die ouders werden genoemd. En ben toen ook wel heel rigoreus aan het slopen gegaan. ;-)

Hebben ze ooit geprobeerd om het contact te herstellen of is er vanuit mijn ouders ooit een poging daartoe ondernomen? Het zijn vragen die ik toch best wel belangrijk vind, maar waarvan ik weet dat ik er nooit antwoorden op zal krijgen.

Vragen, vragen en nog eens vragen ..... en de antwoorden die zijn meegenomen in graven waarvan ik niet eens weet waar die zijn. Ja die van mijn nep-vader, maar aangezien ik niet welkom was bij die begrafenis of crematie, geen idee eerlijk gezegd, zal ik ook echt nooit naar zijn graf gaan. Was niet welkom en nu hoeft het van mij niet meer. Tenzij ik ooit nog eens zin heb om echt fenomenaal te gaan zitten wildplassen. 

Maar de vragen blijven er zijn en hoe ouder ik nu dus wordt, des te meer vragen er komen bovendrijven en des te minder kans er bestaat dat er ooit ook maar één antwoord op welke vraag van mij dan ook zal komen. Want ja, die moeder is inmiddels een jaartje of 86 en zal het niet heel lang meer maken (hopelijk) en met haar zullen dan ook de laatste eventuele antwoorden voorgoed meegenomen worden.

Mijn opa was in ieder geval een man die zich een man heeft getoond, een erg moedig man die zich heeft ingezet voor de vrijheid van ons land, mijn land en er nooit vanuit de familie vandaan op de juiste manier voor geëerd is. Maar ja die familie heeft nu eenmaal nog nooit iets goeds gedaan. Helemaal niks.

6792abbe30e4211d3725bb98ad6bb143_medium.

*Candice*

 

26/12/2018 10:18

Reacties (4) 

1
27/12/2018 19:13
Veel vragen kunnen waarschijnlijk enkel nog door je moeder beantwoord worden.

Wil je weten waar en wanneer je grootouders geboren en gehuwd zijn dan kun je dat vinden op wiewaswie.nl Zijn zij meer dan 50 jaar geleden overleden dan zal je op deze site ook de overlijdensakte kunnen inzien. Zoeken naar hun graf kun je op begraafplaatsenonline.nl of graftombe.nl (beide sites werken met foto's en gegevens genomen van grafzerken, is er nooit een gedenksteen op het graf geplaatst dan zul je ze niet vinden).

Als je weet waar ze woonden kun je ook in het regionale archief zoek...
1
27/12/2018 19:35
Weet er heel weinig van en die vragen ga ik niet aan dat mens stellen. Gaat mij alleen om die opa (wat niet eens mijn echte opa is).
Van de kant van die moeder weet ik niks, weet niet eens hoe ze van haar eigen heet. En niet waar ze geboren is en dat vind ik ook niet belangrijk.

Merci voor je tips ... maar ik laat het zoals het is. Heb nog mijn echte opa te zoeken en die zal ook al wel niet meer leven lijkt mij.
1
26/12/2018 22:04
Mooi, diepgaand en confronterend! Niets is zoals het lijkt in het leven. Ieder verhaal komt voort uit een verhaal!!!!
1
26/12/2018 22:14
Merci.

Ach hij is dus eigenlijk ook niet eens mijn echte opa, maar ik accepteer hem wel als opa.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert