Het was Kerst .....

Door Candice gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Het was Kerst …

b8fa090948c134252e605254b1c1dd9b_medium.

Het was eerste Kerstdag 1959 (geen idee hoe laat of vroeg) in een huis in Huisduinen toen de vrouw des huizes besloot om haar zwangerschap af te sluiten en op bed te gaan liggen om een pakketje wat zo’n negen maanden – heb ooit eens gehoord dat het acht maanden en twintig dagen waren – lang in haar buik voor de nodige amok had gezorgd en wat én niet gemaakt had willen worden én niet eruit gehaald wilde worden, er toch echt uit te gooien.  Ze voegde de daad bij het woord en weinig later lag er een pakketje op bed wat het liefst terug wilde kruipen, daar het toen nog heel preuts was, maar wat geacht werd om te gaan krijsen … daadwerkelijk te krijsen. Alleen had dat krijsen een toch echt heel andere reden. Het pakketje was boos en dat krijsen uit boosheid is nooit verdwenen, had het erg koud en zag tot ontsteltenis niet direct geworden te zijn wat het had moeten zijn en het vroeg zich in al die boosheid af waarom het er uitgerekend op eerste Kerstdag uitgeworpen was. Waarom niet met beter weer ergens in de lente?

Het geboren pakketje keek even naar buiten en logde met haar laptop even in op buienradar om even goed te kunnen zien wat het voor weer was … maar buienradar lag eruit en dus dan maar even naar de site van het KNMI en daar las het dat dit het weer van die dag was.

5f3688feb438827ea0f5bb5d5faaa477_medium.

Het pakketje was er niet eens echt ontevreden mee, want het sneeuwde en vroor in ieder geval niet! Het keek eens om het heen en zag gezichten van mensen (dat moesten het wel zijn) en schrok, daar het bang was van wat het zag. Het kroop in elkaar en begon voor het eerst, maar dus zeer zeker niet voor het laatst te janken en dat flinke janken werd verkeerd begrepen door die mensen. Wat die dachten is ook verder niet relevant, maar het pakketje huilde omdat het begreep dat het de gezichten waren van wat doorgegeven werden als zijnde de ouders van het pakketje. Pakketje pakte haar mobiel en belde met een advocaat om onder die dus gesloten deal uit te komen, maar ja de advocaat verstond helaas geen baby gebrabbel (en dat onverstaanbaar brabbelen is nooit verdwenen … pakketje praat ook nu nog heel veel binnensmonds en/of volgens een therapeut van decennia terug via de neus … maar ze meende dat vast niet, want praten door de neus kan niet … tenzij je er een mond zou hebben en ook al heb ik 0,0000000 % verstand van biologie en het menselijk lichaam, ik heb toch echt geen mond in mijn neus zitten) en hing op, waardoor de enorme boosheid van pakketje omsloeg in snoeiharde woede! Pakketje besloot ter plekke om het verblijf bij die twee mensen, voor die twee mensen minder dan aangenaam te maken en pakketje was amper klaar met het smeden van diabolische plannen toen het met nog twee gezichten werd geconfronteerd. Het ene van een jongetje van twee en een half en het ander van een meisje van bijna elf maanden … en pakketje wist toen nog niet dat vier jaar en twee maanden later er nog een meisje bij zou komen. Als pakketje dat destijds had geweten had het onmiddellijk ondergoed, kleren, schoenen en een jas aangetrokken en had dan “DOEI” gezegd en had de buitendeur achter het ook toen al bevallige kontje dichtgetrokken op weg naar waar dan ook en wat ook toen al uiteraard Israël zou zijn geweest. Bovendien bleek de papa van pakketje niet eens de echte te zijn en daar was pakketje dan wel weer blij mee toen het dat hoorde (ongeveer 56 jaar later), maar bleek de echte pappa van het pakketje een echte Israëliër uit Hadera te zijn (ligt ten zuiden van Haifa en ten noorden van Tel Aviv en is een kustplaats).

https://tallsay.com/page/4294990494/ik-ben-israelische-yeahhh

aab05b679e1a71915779ca75f3f3d7b7_medium.

Pakketje groeide op en het leerde zelfs (redelijk) normaal te praten en bleek enorm goed te kunnen leren. Over alle andere vele minder leuke bijkomstigheden die de jeugd en het hele verdere leven van pakketje zouden tekenen gaat het dit schrijvend pakketje het nu eens niet hebben, daar dat al bekend genoeg is en zelfs dit pakketje valt dus niet altijd in herhalingen. Na het eerste decennium was pakketje ook urinezindelijk (al is dat nooit definitief het geval geworden bij pakketje) en waren er sporadische momenten waarop pakketje zowaar het idee had dat leven toch nog niet zo’n heel slechte tijdsverspilling was.

bbe1bfbec3918c958d98d39f1b322e56_medium.

Pakketje heeft onderhand al bijna 58 hele levensjaren achter de rug en weet dat ze niet heel erg lang meer levend actief zal zijn (dood ook niet … geesten bestaan namelijk niet) en pakketje is door alle jaren die het volbracht heeft toch nog altijd een echt zeer positief en optimistisch ingesteld pakketje, wat alleen totaal geen zin heeft om een oud, verlept, eng, verschrompelend en gammel pakketje te worden. Wat ook ten koste van het bevallige kontje zal gaan.

Pakketje bleek meer dan gewoon goed te zijn in het maatvoeringswerk en ze stond daardoor destijds in een bouwmagazine (Cobouw) met een lang interview waarin pakketje uitgebreid mocht ingaan op hoe ze werkte en wat haar ambities waren. Dat interview vond plaats twee jaar nadat het pakketje definitief werd wat ze dus al had moeten zijn vanaf haar geboorte. Het interview was in januari 2000 n.a.v. de bouw de Gooische Brink in Hilversum waar het zo lieve pakketje de maatvoering van had gedaan op een manier die zo goed en foutloos was dat ze gevraagd werd voor een interview. Die bouw was tussen 1996 en 1998. Soms mag je best wel eens trots zijn op je talenten.

fe25cff78a30639e03a7b03a690407ae_medium.

Jaren kwamen en jaren gingen en pakketje werd ouder en ouder en nog ouder en nog veel ouder en ze bleef dus evengoed dat pakketje dat op 25 december 1959 het levenslicht zag, tegen haar zin in. De decembermaand werd door de jaren heen meer en meer een maand die pakketje zou gaan haten en dat zou ook nooit meer verdwijnen. Gelukkig mocht pakketje vanaf 2007 beginnen met het zijn van Zwarte Pieternelletje en deed vanaf Kerst 1999 de Top 2000 haar intrede.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Top_2000_(Nederland)

 

 

 

Pakketje praat, 

df425014247e20ef6b8118a13fe3fc2c_medium.

"Ik doe niet aan Kerst, niet aan mijn verjaardag en zeer zeker niet aan dat oud en nieuw. Dat laatste daar kan ik maar niet van snappen wat daar nou zo bijzonder aan is. Kerst doe ik alleen in mijn hart aan. Het gevoel voor Kerst is op 25 december 1977 vermoord en pakketje kan, zal en wil dat nooit meer vergeven en/of vergeten. Dat klinkt bizar …. maar die haat zit bij pakketje zo diep dat het dus nooit zal verdwijnen en daardoor zal mijn Kerstgevoel ook nooit meer naar buiten komen, enkel in mijn hart zal het zitten … want ben nu eenmaal een Kerstkindje en zelfs dat is niet mijn eigen schuld!"

"Dit is geen Kerstverhaal en ook geen zeik op Kerstverhaal, maar gewoon wat ik even kwijt wilde en meer niet."

"Heb zelfs een hekel aan bijna alle moderne Kerstliedjes. Liedjes zoals die van een Wham en dergelijke. Liedjes die niets met Kerst te maken hebben. Een uitzondering maak ik voor John Lennon … omdat alleen John Lennon zoiets moois en blijvend kon schrijven.

 

 

 

Ach het was stil op Tallsay en dacht bij mijzelf:

“Laat ik eens wat schrijven … "

Nog een paar dagen en dan begint de Top 2000 editie 2018 en dat is voor mij jaar na jaar waar ik naar uitkijk en optimaal van geniet.

fd007ec136204c64c158cf9523927280_medium.

*Candice*

22/12/2018 14:17

Reacties (4) 

1
23/12/2018 17:42
Niks mis met jou pakketje, heb het eerder al eens gezegd, jou pakket heeft verdomd goeie benen. XXX
23/12/2018 17:51
Merci. x
1
22/12/2018 17:40
Ga maar het bos in met de kerstdagen: daar knapt ook een pakketje van op...
1
22/12/2018 17:55
Oh maar dat doe ik evengoed elke dag wel en pakketje zit heel goed in haar vel.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert