Kerstmis was voor mij iets bijzonders …

Door Candice gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Kerstmis was voor mij iets bijzonders …

7811582359f244e8bf96bd560099dd64_medium.

Even voor wie het nog steeds niet weet of het spontaan vergeten zijn. Ik ben dus een Kerstkindje. Ik ben geboren op 25 december 1959 in Huisduinen … tijdens een thuisbevalling van wat dus mijn moeder werd. En serieus … ik vond er geen barst aan om geboren te zijn en vond en vind het nog steeds een misdaad dat me dat is overkomen.

En tot zover deze – voor velen slaapverwekkende vele malen herhaalde– inleiding!

5f837abf9fe06ea7dde9b36bb851d754_medium.

Kerstmis was voor mij iets bijzonders …

Een Kerstkindje zijn is dus echt niet altijd leuk, want een verjaardagsfeestje geven ging niet echt, want al de kinderen vierden Kerstmis en het eerder of later vieren is eigenlijk nooit ter sprake gekomen. Maar zelfs als dat wel het geval was geweest … waren het mogelijk alsnog soloverjaardagsfeestjes geworden, want mede om mijn zijn wat ik niet had moeten zijn en in alles was en gedroeg … maar niet was (een meisje), plus mijn altijd aanwezig geweest zijnde “Liever alleen zijn gevoel” had ik dus niet echt heel erg veel vriendjes/vriendinnetjes die dan langs hadden willen komen. En dat niet echt heel erg veel is dan een flink overdreven hoog genoemd aantal. Ik had geen vrienden en vriendinnen en met die familie heeft het nooit echt geboterd. Maar toch kan ik niet anders (ondanks mijn intens diepe haat) zeggen dan dat ze (die ouders) met Kerst hun best deden om er een leuke Kerst van te maken. Geld hebben ze nooit veel gehad, maar die vent (die vader) was erg artistiek qua het gezellig in Kerstsfeer maken van het huis en het was een geweldige kok en bakker. Al had het aan mij dan weinig eer van zijn werk, want de meeste dingen die het bakte of kookte lustte ik dus totaal niet … behalve gevulde speculaas. Die was echt waanzinnig lekker.

Kerst bij die familie:

Wij hadden een min of meer Duits soort van Kerstmis … met dus tellers onder de Kerstboom, maar ook met heel veel mooie Kerstmuziek.

Mahalia Jackson, Jim Reeves, Ivan Rebroff, Harry Belafonte, Nana Mouskouri, Heintje, Elvis Presley, Wiener Sangerknaben, Bing Crosby, Frank Sinatra, Mario Lanza, Dean Martin en ook alle Kerstliedjes gezongen door diverse kinderkoren.

 

 

 

Tot ik 13 werd in 1972 (mijn broer was toen 15, mijn zus 13 en mijn zusje 8) gingen wij op 24 december om 4 uur naar bed of gewoon naar boven tot 6 uur en dan mochten we naar beneden komen en stonden de tellers vol met snoep, walnoten en veel meer spul onder de Kerstboom (voor ieder één teller en voor die twee ouders één samen) en lag er op elke teller een Kerstcadeau.

Zingen deden we nooit … echt geen idee waarom niet, maar het werd dan wel altijd gezellig gemaakt en op tv had je (en weet niet meer precies of dat de 24e, 25ste of 26ste was) Billy Smarts Kerstcircus.

billy-smarts-christmas-circus.jpg

We aten de 24e ‘s avonds nooit … die vader maakte dan altijd wat hapjes en dergelijke klaar (die ik dan dus niet lustte) en dan werd het dus 0.00 uur en dan was het dus 1e Kerstdag en mijn verjaardag … maar dat was even wat cadeautjes krijgen en that was it en veel van die troep (zeg maar het meeste) vond ik geen barst aan, want dat was voor een jongetje en niet voor wat ik toen al (vanaf mijn 7e) voelde te zijn … een meisje! Maar ja … ze zullen die troep wel goed bedoeld hebben of anders bewust daar ik niet mocht zijn wat ik in alles voelde te zijn en ik herinner me dat toen ik naar de lagere school ging dat de hoofdmeester twijfelde of ik wel een jongetje was, want (geloof het of niet) toen ik nog een klein kind was zag ik er qua gezicht meisjesachtig uit. Net als mijn bewegingen in niets op dat van een jongen leken.

Kerstdiner:

Credits voor wie ze hoort te krijgen ondanks hoe ik dus over dat denk. Mijn zus kon prachtig tekenen en schrijven en ze maakte (ontwierp) elk jaar de Kerstmenukaarten en dan dus met hele speciale namen voor de gerechten. Die verzon ze dan altijd samen met die vader en het Kerstdiner bestond uit heel erg veel gangen en die vader deed er echt een dag zijn best op. En dat wat ik wel lustte was ook echt heel lekker, alleen ben ik mijn hele leven al één van de lastigste eters uit de geschiedenis van de mensheid geweest en at ik gewoon echt niks wat ik niet lekker vond of wat er ook maar een heel klein beetje uitzag als iets wat ik volgens mij dan niet lustte. Het moet gezegd worden, veel plezier had die familie niet van mij en op het gebied van eten nog vele malen minder.

En wat destijds ook bijna elk jaar op tv was en waar ik echt niet naar kan kijken en luisteren zonder dat de Wereldrecords snotteren en tranen keer op keer verbeterd worden ….

 

 

 

Maar ... ik vond destijds de Kersttijd (niet oud en nieuw ... daar heb ik echt nooit iets aan gevonden) iets speciaals en heel bijzonder en niet vanwege mijn verjaardag, maar gewoon bijzonder en speciaal op een hele warme manier en had het graag tot de dag van vandaag zo willen voelen.

Kerstmis was voor mij iets bijzonders …

... maar toen werd het 25 december 1977 en verdween Kerst (en mijn verjaardag) voor eeuwig uit mijn hart en gevoel! En zal ik het ook nooit meer toelaten in mijn hart en gevoel!

f6f1aac60830d28ea731f50a3087f3fd_medium.

*Candice*

07/12/2018 22:58

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert