Natuurfotografie: een mooie, koude zondagavond

Door Ktje gepubliceerd in Dieren en natuur

De laatste nachten hebben de temperaturen geflirt met het vriespunt. Half acht 's avonds zijn we nu en het geeft nog 6,5 graden als buitentemperatuur aan op de thermostaat maar het voelt veel kouder. Ik kijk terug op een mooie, productieve week.

Onze kater besloot in de voormiddag samen met mij door ons bos te struinen. Terwijl ik foto's maakte gaf hij m'n been kopjes en sprong hij tegen m'n been... om daarna zijn nagels in mijn been te zetten omdat hij méér aandacht wou. Hij wil, hij krijgt.

Hier lijkt het wel alsof hij een lachstuip krijgt - ik ben dan ook ontzettend grappig ;) Het zonnetje deed hem deugd: het is nogal een koukleum. Zijn kattenvriendinnetje lag op dat ogenblik bovenop de CV-ketel te slapen. Die weet haar warme plaatsjes wel te vinden.

Het is mooi buiten, heel mooi. Vorige week had ik bij de kapper een gesprek met iemand die de herfst maar niets vindt. Van haar mocht het elke dag zomer zijn, het hele jaar lang. Ik mag er niet aan denken... en zeker niet met de temperaturen die we voor de kiezen kregen vorige zomer. Ieder z'n ding...

Onze kippetjes geven nog elke dag eitjes, zelfs nu het voelbaar kouder wordt. Daarnet lagen er twee te soezen in het hooi en eentje zat op stok. Voor de deur dicht gaat 's avonds eisen ze alle drie hun aandacht op - het blijft aandoenlijk om te zien. Er is geen dag die voorbij gaat zonder dat ik even denk aan hoe ze leefden voor hun redding... en het verschil met nu.

CNN staat hier even aan. Het Trumpbashen gaat z'n ellendige gangetje en ze vallen weer over elkaar om 'het volk' te overtuigen van hun gelijk en het ongelijk van Trump. Mede door dit circus en het gedram langs alle kanten interesseert het me maar weinig wie dinsdag 'wint'. 

EJ (of een andere E) was ook weer van de partij vandaag. Zijn staart is héél donker geworden en hij besloot vandaag om een paar poses van vader zaliger na te bootsen. Het is hem goed gelukt:

Hier wou hij de drinkbak induiken maar de afstand was iets te groot. Ik heb de bak dan maar dichter bij het laddertje geschoven toen hij richting bos verdween. Het witte object dat in de weg hangt is trouwens een bijna leeg netje voedsel voor de vogels. De twee foto's hieronder zijn genomen door dubbel glas en tientallen meters verwijderd van de kleine E-schat. Vandaar dat het licht en de kleuren wat met elkaar vloeken en ze niet zo heel duidelijk zijn, toch is EJ goed in beeld. Hij knabbelt van een nootje met op de grond onze kerstpoes die hem ligt te besluipen.

Vanavond staat er niets meer op het programma. Ik gooi zo meteen nog wat houtblokken op de openhaard, steek nog wat kaarsjes aan en kruip in de zetel met een dekentje. Het zal niet lang duren voor onze jack haar plaatsje komt opeisen onder het deken en onze herder naast mij in de zetel komt liggen met een zucht. Die zucht betekent dat ze blij is dat de lichten uit gaan en dat het rustig wordt in huis. Niet alleen mensen hebben behoefte aan rust - onze herder maakt het heel duidelijk als het huis wat te rumoerig is naar haar zin. 

Deze week hadden we heel wat gezellige avonden waar de kinderen beneden bleven om te praten en herinneringen boven te halen. Ik weet niet van waar het kwam maar ze hadden er duidelijk nood aan en er werd heel wat afgelachen. Morgen is het weer school en nu zitten ze weer in hun privé-appartement slash slaapkamer. Deur dicht, in hun eigen wereldje. Wat gaat de tijd snel... grote monden en typische tiener/jong-volwassen kuren daar gelaten, hebben we het maar wat getroffen met onze kindertjes. Ook dat is niet vanzelfsprekend in deze gekke wereld. Een mooie, rustige zondagavond gewenst!

04/11/2018 19:27

Reacties (13) 

Nieuwe reacties weergeven
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert