Inspirerende vrouwen - een nieuwe serie

Door Edwin Bruinooge gepubliceerd in Inspirerende vrouwen

Een nieuw project van ondergetekende. Artikelen over beroemde of relatief onbekende vrouwen die voor mij persoonlijke inspiratiebronnen zijn. En een hommage aan de kracht en creativiteit van de helft van onze wereldbevolking.

6e617fcfe85c6dd16c3620743f9cc3a4_medium.

Achter elke grote man staat een grote vrouw

Een bekende uitspraak die je in veel talen en een aantal varianten overal kunt tegenkomen. Er spreekt enige waarheid uit. Een succesvolle man kan pas succesvol zijn als hij in zijn thuissituatie kan rekenen op een vrouw die alle dagelijkse beslommeringen voor haar rekening neemt. Een vrouw die hem bovendien kan ondersteunen, inspireren en op gezette tijden een aantal habanero-pepers in niet nader te noemen lichaamsdelen kan steken, mocht de succesvolle man de neiging hebben eventjes te zwelgen in lethargie of zelfmedelijden. Zou het ook de andere kant op werken?

Wie de geschiedenis van de mensheid bestudeert, kan de indruk krijgen dat deze voornamelijk bepaald en beschreven is door mannen. Het is een feit dat de meeste culturen die ons bekend zijn, op een patriarchale manier zijn ingericht. Laatst las ik een artikel waarin werd beweerd dat dit slechts een noviteit is. Een ontwikkeling, een trend die zich pas de laatste 12.000 jaar van onze geschiedenis heeft geopenbaard. 

Er zijn inderdaad aanwijzingen dat voor die tijd matriarchale culturen of egalitaire culturen vaker voorkwamen. Veel zogenaamd primitieve volken vereerden een vruchtbare Moedergodin in diverse vormen en incarnaties. Ongetwijfeld heeft dat maatschappelijke consequenties gehad voor de toenmalige man-vrouwverhoudingen. 

d870014168a8e5b6e806f8eaa9d24b5a_medium.

De invloed van patriarchale religies en culturen

In de Griekse mythologie is het beeld overduidelijk. In de natuurlijke orde, zowel op de Olympos als op aarde, staan mannen aan het hoofd. Vrouwen hebben wel degelijk invloed, maar vervullen toch een ondergeschikte rol. Beoordeel het gedrag van oppergod Zeus en je ziet typisch mannelijke stereotyperingen terugkomen. De goede god heeft niet genoeg aan zijn wettige gemalin Hera, maar pist geregeld naast de pot. Met andere godinnen en bovennatuurlijke wezens, maar ook met schone dames van puur menselijke oorsprong. Ik kan me even geen verhaal herinneren waarin godinnen openlijk hetzelfde gedrag vertonen. Toch moet de godin van de Liefde, Aphrodite, zich ooit aan een aardse man hebben gegeven. De geluksvogel in kwestie was de vader van de Trojaanse held Aeneas, die na de val van Troje en jaren omzwervingen in Italië terechtkwam en een van de oervoorvaderen werd van het Romeinse Rijk. Julius Caesar geloofde in elk geval dat zijn familie, de clan van de Julii, afstamde van Venus, de Romeinse naam voor Aphrodite. Se non è vero, è ben trovato.

Als je de Bijbel leest, of de later verschenen Koran, dan is de natuurlijke orde van de Abrahamistische religies klip en klaar. God is mannelijk en vervult in feite dezelfde, maar dan gesublimeerde rol van elke patriarch uit de traditionele culturen in het Midden-Oosten. Het onaantastbare mannelijke hoofd van een familie is heer en meester over leven en dood, ook over dat van zijn vrouw(en) en kinderen. De patriarch is iemand die je moet liefhebben en tegelijkertijd vrezen. Zijn wil is wet en tegenspraak of rebelse gedachten of daden, zijn niet aan de orde. De patriarch kan uiteraard zorgzaam en liefdevol zijn, maar ontsteekt hij in toorn, dan zijn de rapen gaar. 

Wat gedrag betreft, lijkt er in het Midden-Oosten in al die duizenden jaren maar bitter weinig veranderd. In de Bijbel staan een aantal fragmenten waarin wordt beschreven hoe een overwonnen volk ter dood wordt gebracht. Met uitzondering van de vrouwen "die nog geen man hebben gekend". Wie nog romantische illusies koestert en denkt dat deze jongedames een redelijk beschut leven kregen achter het weefgetouw, think again en denk aan het lot van de Yezidi-meisjes die in handen van ISIS vielen. Al eeuwenlang eigenen veroverende partriarchen zich het recht toe om jonge vrouwen te degraderen tot seksslavinnen. Of zoals Prediker zegt: "Er is niets nieuws onder de zon". 

f378f89501cbc166beb39b70f1c106cd_medium.

Helaas zijn patriarchale religies en de culturen die zich op die religies baseren dé voornaamste oorzaak dat vele eeuwen lang de helft van de wereldbevolking "veroordeeld" was tot een leven van dienstbaarheid en de productie van nageslacht. Een leven als tweederangs burger, als mobiele legbatterij, met minder rechten dan diegenen die geboren zijn met een Y-chromosoom. Volgens de Sharia heeft een vrouw recht op een minder groot erfdeel dan haar broer. Ook heeft ze tijdens een gerechtelijke procedure meer getuigen nodig om haar verhaal geloofwaardig te maken. In de Bijbel zien we in Leviticus het aantal shekels dat een man, vrouw, jongen of meisje waard is. Mannen zijn meer waard dan vrouwen en dat wordt duidelijk in bedragen tot uitdrukking gebracht. Een grappig detail: vóór de leeftijd van 1 maand heeft zowel een mannelijk als vrouwelijk kind geen waarde dat in geld uitgedrukt wordt. Hoge kindersterfte, anyone?

Het Bijbelse verbod op homoseksualiteit is op een aantal plaatsen duidelijk beschreven. Echter, altijd gaat het om de mannelijke variant. Over vrouwelijke homoseksualiteit wordt nergens gesproken, alsof het niet bestaat. Als er überhaupt over vrouwelijke seksualiteit wordt gesproken, dan is het voor zover ik weet altijd in negatieve bewoordingen. Zoals de dochters van Lot, die zo graag een kind willen. Maar omdat er geen man in de buurt is (Sodom en Gomorra waren inmiddels met de grond gelijk gemaakt), "bestijgen" ze hun vader maar, die blijkbaar voor het grootste deel volledig willoos is. Voorwaar, voorwaar, ik zeg u: een bijzonder knappe prestatie van de goede man. Wijs mij één jonge vrouw aan die haar vader als een seksueel object ziet en ik wijs je iemand aan die dringend behoefte heeft aan een psychiater. En natuurlijk, de moraal van dit verhaal: de nakomelingen van de bewuste dochters zijn nou nét volkeren waar het volk Israëls behoorlijke mot mee heeft. Ik heb ergens medelijden met mensen die deze overduidelijk geconstrueerde geschiedsvervalsing en mythologisering als volledig waar dienen te accepteren. Dat kan echt alleen maar als je er van jongs af aan mee geïndoctrineerd bent. Uiteraard door zelfbenoemde 'mannen van God'. 

De tijden zijn veranderd en eigenlijk is dat nog maar heel recent. Stemrecht voor vrouwen kwam in veel landen tot stand, nog geen 100 jaar geleden. In de jaren vijftig mocht een ongetrouwde en volwassen vrouw gerust zelfstandig een auto kopen. Maar niet als ze getrouwd was. Dan was ze ineens handelingsonbekwaam en was toestemming van de echtgenoot nodig. In veel landen, ook westerse, zijn het voornamelijk mannelijke leiders en rechters die bepalen wat een vrouw wel of niet met haar eigen lichaam mag doen. Om over de zelfbenoemde "mannen van God" maar niet te preken (pun intended).

645182c6ec4333e5ed4e15b84d6a858b_medium.

De trigger voor deze serie kreeg ik toen ik de levensgeschiedenis van Joseph von Fraunhofer hoorde en las. En ja, het klopt, hij was een man. Joseph von Fraunhofer was een arme Beierse jongen die eind 18de eeuw op 11-jarige leeftijd zijn ouders verloor. Hij werkte als leerling in een glasfabriek toen de fabriek instortte. Hij overleefde het en had het bijna bizarre geluk dat prins Maximilian Joseph zich over zijn lot ontfermde. Hij liet de jongen studeren en tijdens zijn studie bleek hij een grote belangstelling te hebben voor optiek. Hij ontdekte de naar hem genoemde Fraunhoferlijnen in lichtspectra en vond de spectrometer uit. Hiermee is het voor ons mogelijk om de samenstelling van materialen te bepalen, maar ook van sterren die vele lichtjaren van ons verwijderd zijn. Een arme en in principe kansloze weesjongen kreeg per toeval een kans en ontpopte zich tot een van de grote ontdekkers van de afgelopen eeuwen. Hoeveel duizenden vrouwelijke varianten van Joseph von Fraunhofer zijn er wel niet geboren en gestorven zonder ook maar een idee te hebben gehad van hun eigen talenten en potentieel, gedwongen als ze waren tot een leven van "netjes voldoen aan die rolpatronen die wijze mannen voor jullie hebben bepaald"? 

Het wordt de hoogste tijd dat vrouwen hun rechtmatige positie opeisen en vasthouden. De mensheid kan niet langer zonder hun onderdrukte potentieel.

6f463a367981fe1974eba0383c51f5f6_medium.

Welke vrouwen komen aan bod?

Ik heb nog geen flauw idee hoe uitgebreid deze serie gaat worden. Misschien wel een project van jaren. Er zijn een aantal vrouwen die me meer dan anderen inspireren. Ik ben zeker niet van plan om van deze serie een soort "Best of Human Females" te maken. Dat geeft alleen maar zinloze discussies. Het gaat me puur om die vrouwen die mij persoonlijk inspireren. Vrouwen uit de wetenschap, kunst, maatschappelijk relevante organisaties en wellicht ook politiek. Beroemde vrouwen, vrouwen die op de achtergrond een belangrijke rol spelen, maar ook totaal onbekende vrouwen die van mij een plek in de spotlights hebben verdiend. Momenteel vind je deze tien dames op mijn shortlist. Ik behandel ze stuk voor stuk in het kort, als voorpublicatie van nog te schrijven artikelen.

 

b297f20cadc0d6c5c328f6118f754f3b_medium.

1. Jennifer Doudna

Jennifer Doudna is professor aan de vakgroepen Chemie en Moleculaire Celbiologie van de Universiteit van Californië in Berkeley. In 2012 doorgrondden zij en haar naaste medewerkers een systeem dat je zou mogen omschrijven als het voornaamste immuunsysteem van bacteriën, waarmee ze zich wapenen tegen virusinfecties. Dit relatief makkelijk te isoleren én te programmeren systeem, CRISPR-Cas9, is bijzonder efficiënt en kan door ons worden gebruikt om erfelijke ziektes bij mensen en dieren te elimineren en gewassen te verbeteren. Genetisch knip-en-plakwerk met een uitzonderlijke mate van precisie. De mogelijkheden lijken eindeloos. Het grote publiek, ethici en politici hebben nog totaal geen idee van deze mogelijkheden en ook niet van de risico's. We kunnen namelijk ook onze overerfbare eigenschappen ingrijpend wijzigen. Dit heeft maatschappelijke consequenties waarover naar Doudna's mening niet alleen wetenschappers mogen beslissen. Daarom riep ze in 2015 op tot een moratorium op onderzoek waarbij met CRISPR-Cas9 menselijke geslachtscellen worden aanpast. Want in feite kan de mensheid met CRISPR-Cas9 zijn eigen evolutie sturen en vormgeven. Volgens Doudna is nu de maatschappij aan zet. Maar dan moet de maatschappij zich wel in de materie en de ethische consequenties verdiepen, los van dogma's en makkelijke complottheorieën, zoals we hedentendage helaas zien rondom genetisch gemodificeerde voedingsgewassen. Voor mij is Jennifer Doudna niet alleen een briljante wetenschapper die in aanmerking zou moeten komen voor de Nobelprijs, maar juist ook een wetenschapper die verdomd goed snapt dat ingrijpende ontdekkingen consequenties hebben waarover we met zijn allen een gefundeerde mening moeten vormen. 

 

97d5d93ac5db5de8f5a8f2fc83253976_medium.

2. Lynn Margulis

Onze wereld is eigenlijk een bacterieplaneet en miljarden jaren lang waren het inderdaad uitsluitend bacteriën die onze wereld vormgaven. Totdat er ineens compleet nieuwe cellen ontstonden, als ééncellige organismen, maar ook in meercellige varianten. De kiem voor schimmels, planten, dieren en uiteindelijk ook voor ons, was hiermee gelegd. Volgens de Amerikaanse biologe Lynn Margulis speelde symbiose hierbij een cruciale en allesbepalende rol. De voorloper van eukaryote cellen, cellen met een celkern, oftewel de cellen die ook onze lichamen vormgeven, was volgens haar met een aantal bacteriën samengesmolten. Die opgenomen bacteriën droegen in de loop der tijd de meeste van hun erfelijke eigenschappen over aan de centrale celkern. Echter, ze behielden nog veel van hun bacteriële eigenschappen. In cellen van dieren, planten en schimmels herkennen we ze als mitochondriën, onze eigen interne energiecentrales. Planten hebben nog een extra symbiont: bladgroenkorrels, die zonlicht en CO2 omzetten in zuurstof en glucose. Deze zogenaamde Endosymbionthypothese is inmiddels zodanig onderzocht en voorzien van bewijsmateriaal, dat we tegenwoordig spreken over de Endosymbionttheorie. In het begin van dit artikel ben ik al eens dieper ingegaan op de Endosymbionttheorie, voor mijn gevoel een van de belangrijkste biologische ontdekkingen van de vorige eeuw. Met dank aan Lynn Margulis. 

 

e6f9bf1b41b612f221d9c98da60d4be0_medium.

3. Hedy Lamarr

Voor mij is ze de perfecte combinatie van 'beauty and brains', een combinatie die voor mij persoonlijk onweerstaanbaar is. Hedy Lamarr was een actrice uit de gouden jaren van Hollywood, met een indrukwekkend aantal films op haar naam. Maar ze was meer dan alleen een Hollywood-diva. Ze was een van de eerste actrices die in de jaren dertig naakt in beeld verscheen. Ze was een van de eerste actrices die op uiterst smaakvolle wijze een vrouwelijk orgasme in beeld bracht, misschien wel de eerste. Daarnaast had ze een uitvinding gedaan en er patent op gekregen. Dit patent droeg ze over aan de Amerikaanse Marine, die er vervolgens niets mee deed. Haar uitvinding wordt nu gezien als de basis waarop technologieën als wifi en Bluetooth zijn gebouwd. Tijdens haar leven heeft ze de erkenning hiervoor niet gekregen. Na haar dood is het besef dat ze een wel heel bijzondere vrouw was, langzamerhand tot het grote publiek doorgedrongen.

 

f1a1c16ef5112d3cf1b5a46678237ada_medium.

4. Henriëtta Lacks

Henriëtta Lacks was een donkere Amerikaanse vrouw zonder formele opleiding. Ze was moeder en fabrieksarbeider toen ze ziek werd, ergens in de jaren vijftig. Ze bleek een bijzonder agressieve vorm van baarmoederhalskanker te hebben, waar ze ook snel aan overleed. En toen begon haar verhaal. Haar kankercellen bleken moeiteloos te kweken te zijn. In feite zijn ze onsterfelijk en kunnen ze zich blijven delen, bijna tot in het oneindige. In de jaren na haar dood zijn er zoveel cellen gekweekt dat hun totale gewicht neerkomt op een aantal maal dat van de Empire State Building. Door de HeLa-cellijn beschikken we nu over een poliovaccin en is die afschuwelijke ziekte bijna wereldwijd uitgeroeid. De HeLa-cellijn met zijn vele unieke eigenschappen is al meer dan zestig jaar lang uiterst belangrijk bij medisch en biomedisch onderzoek. 
Zelf heeft ze nooit geweten wat haar impact op de wetenschap was, maar haar kinderen en kleinkinderen ook niet. Daar is pas deze eeuw verandering in gekomen, ruim na haar dood.

 

956554f494f3ab2c56f061a7751d8307_medium.

5. Sarah Haider

Sarah Haider is een jonge Amerikaanse van Pakistaanse afkomst. Ze was zeven toen haar ouders, gelovige sjiïtische moslims, naar Texas emigreerden. Tot haar zestiende was ze diep gelovig en paste ze zich volledig aan haar cultureel-religieuze conventies aan. Maar ze moest na het lezen van kritische boeken over de islam (waarvoor ze overigens toestemming van haar ouders had) erkennen dat ze in feite atheïstisch geworden was. Lange tijd dacht ze dat haar positie uitzonderlijk was, maar tijdens haar jaren als college-studente ontmoette ze meer "afvalligen". 
Afvalligheid, het verlaten van de islam, is voor veel moslims een immens probleem. In dertien landen staat op afvalligheid de doodstraf. Maar ook in de westerse wereld betekent afvalligheid heel vaak sociale uitsluiting, gepaard gaand met bedreigingen en maar al te vaak geweld en maar al te vaak dodelijk. Met andere ex-moslims richtte ze de organisatie Ex-Muslims of North America op. Deze organisatie ondersteunt geloofsverlaters, geeft voorlichting aan moslimgemeenschappen en probeert de negatieve beeldvorming rond afvalligheid te bestrijden. Sarah Haider geeft veel lezingen en verschijnt in een groot aantal discussieprogramma's. Haar grote probleem is het gebrek aan natuurlijke bondgenoten. Van (religieus) rechts hoeft ze vanwege haar atheïsme weinig te verwachten. Regressief links betitelt haar bijna continu als racistisch en islamofoob. Persoonlijk vind ik het een gotspe van de bovenste plank om een ex-moslima islamofoob te noemen en een "bruine" dame van Pakistaanse afkomst racisme van "kleurgenoten" te verwijten. 

 

 

4b891da634be790807e30f80938726b0_medium.

6. Irshad Manji

In tegenstelling tot Sarah Haider is Irshad Manji wél een gelovige moslima gebleven. Ze is momenteel een van de invloedrijkste hervormers binnnen de islam. Ze heeft erg veel kritiek op de islamitische cultuur, het gedrag van moslims en ergert zich aan de kritiekloosheid die binnen haar cultuur de norm is geworden. Ze concentreert zich op "ijtihad", de Arabische term voor onafhankelijk denken, waar volgens haar de Koran mee doorspekt is, maar wat nu al eeuwen niet meer wordt beoefend. Zij ziet veel mogelijkheden om én gelovig moslim te zijn en tegelijkertijd de waarden en normen van de seculiere rechtsstaat met zijn vrijheid van godsdienst en vrijheid van meningsuiting te omarmen, te koesteren en ervoor te vechten. Zij is de oprichtster van de organisatie Moral Courage en verschijnt ondanks vele doodsbedreigingen vaak in discussieprogramma's. Ze neemt geen blad voor de mond, is een charmante en zeer energieke debater en maakt overal duidelijk dat de islam "gekaapt" is door de eeuwenoude Arabische stammencultuur. Ze is een zelfverklaarde vriend van de staat Israël en lijdt een openlijk lesbisch leven. Ze heeft vooral veel aanhangers onder jonge moslims en moslima's, ook al durven ze zelf vaak niet hiervoor uit te komen.

 

b7c82ece9d70380cff386bcef6958d6e_medium.

7. Masih Alinejad

Vol overtuiging horen we zelfbewuste westerse moslima's vaak genoeg beweren dat de hoofddoek, de hijab, een eigen keuze is. In onze landen is dat inderdaad mogelijk, hier zelfstandig voor kiezen. Echter, vaak genoeg is er sprake van grote sociale druk, zodat er van een werkelijk vrije keuze maar bitter weinig sprake is. In een land als Iran is het zelfs verplicht en handhaaft de religieuze politie dit ook streng. De Iraanse journaliste Masih Alinejad verzet zich al jaren tegen de verplichte verhullende kleding. Tegenwoordig leeft ze in ballingschap. Zij is de oprichtster van de Facebookpagina "My Stealthy Freedom". Vele duizenden Iraanse vrouwen hebben hier als stil - en soms vrij luidruchtig - protest foto's van zichzelf geplaatst, zonder de verplichte hoofddoek. Deze pagina heeft fans en volgers over de hele wereld. Een tijd geleden was er een nieuwe trend: Iraanse mannen lieten zich in hijab fotograferen, in het bijzijn van hun vriendinnen of echtgenotes die geen hoofdbedekking droegen. Puur en alleen om Alinejad te ondersteunen en de belachelijkheid van dit soort religieuze restricties aan de kaak te stellen. En zeg nou zelf, als je haar weelderige haardos ziet, dan zing je toch mee met de musical "Hair": "Hair, show it, flow it, long it's gotta grow , my hair!"

 

f05d717ec69322f28df5c5053d95414a_medium.

8. Anne Askew

Anne Askew is voor mij een negatieve inspiratiebron. Ze was een dame waar ik het hoogstwaarschijnlijk op alle punten mee oneens zou zijn. Ze was een zeer gelovige protestantse in het Engeland van Hendrik VIII. Nadat deze vorst de Church of Engeland had opgericht, met hemzelf aan het hoofd, probeerden zowel katholieken als protestanten de kerkdogma's en leerstellingen te beïnvloeden. In de praktijk waren het vooral de politieke allianties die Hendrik VIII aanging, die de koers van de kerk bepaalden. Een alliantie met Spanje betekende meer comformering aan aloude katholieke dogma's, zoals de transsubstantiatie. Dit is het dogma dat een hostie in je mond daadwerkelijk verandert in het lichaam van Christus. Daartegen kwam Anne Askew in verzet. Ze werd gearresteerd en gedwongen haar ketterse ideeën te herroepen. Hiertoe was ze niet bereid. Anne Askew heeft de twijfelachtige eer de eerste vrouw te zijn die in Engeland op de pijnbank terechtkwam. Haar beulen hebben haar op zodanig beestachtige wijze gemarteld dat haar wanhopige kreten van pijn tot buiten de Tower of London te horen waren. Ze gingen zo lang door tot alle ligamenten in haar armen en benen verscheurd waren, met als gevolg dat ze nooit meer zou kunnen lopen of haar armen gebruiken. Uiteindelijk vond ze op 25-jarige leeftijd de dood op de brandstapel. Waarom staat ze in mijn shortlist? Voor mij is ze een symbool voor alle vrouwelijke slachtoffers van de vieze mix van politiek en religieuze dogma's. Iets waarvan ik hoopte dat we na de Verlichting voorgoed verlost waren. Helaas zie ik overal ter wereld allianties tussen politiek en religie de kop opsteken. Daar komen hele lelijke kindertjes van. 

 

5887aa2cd039c54f6898318ce9cdd2ed_medium.

9. Valentina Teresjkova

Ik ben nooit een vriend geweest van de Sovjet-Unie. Toch moest ik toegeven dat de "Russki's" op bepaalde terreinen het goede voorbeeld gaven. In de tijd dat hier de Dolle Mina's voor hun rechten opkwamen, draaide een Russische dame in haar Wostok 6 ruimtecapsule 48 rondjes om de aarde. Valentina Teresjkova was de eerste vrouw in de ruimte en tot op de dag van vandaag de enige vrouw die een solovlucht buiten onze dampkring heeft voltooid. In tegenstelling tot andere Sovjet-kosmonauten was ze niet militair, maar een gewone burger. Ze was fabrieksarbeider en in haar vrije tijd een ervaren parachutespringer. Als lid van het Presidium van de Opperste Sovjet maakte ze de val van het communisme mee. Sinds 2011 is ze lid van de Doema, voor de partij van Vladimir Poetin. Onlangs deelde ze mee dat ze ondanks haar vergevorderde leeftijd graag een trip naar Mars zou willen maken, zelfs als de kans op terugkeer 0,0 zou zijn. 

 

17db7d837779ba6054097ad3889dcda9_medium.

10. Annie M.G. Schmidt

Annie M.G. Schmidt, de vrijgevochten dochter van een streng gereformeerde dominee uit hetzelfde dorp waar mijn gereformeerde Zeeuwse familie leefde, was mijn absolute idool in mijn kleuterjaren. Ik had net leren lezen en verslond haar heerlijke, met een vette knipoog geschreven verhaaltjes waarin kindertjes lekker ondeugend en stout mochten zijn. Nog steeds kan ik met enige weemoed genieten van haar gedichtjes vol zelfverzonnen wezens. Nog steeds voel ik de walging en het onbegrip toen ze in de jaren zeventig uit de gratie viel, vanwege haar "rolpatroonbevestigende" (wat een absoluut kotswoord!) verhalen. Wie zich nu wel eens ergert aan de politiek correcte en drammerige 'social justice warriors', heeft blijkbaar nooit de jaren zeventig meegemaakt, omringd door ultra-linkse krachten. Het was toen minimaal net zo erg. De geestelijk moeder van Jip en Janneke en Pluk van de Petteflet is niet meer onder ons. Ik hoop dat nog vele generaties kindertjes in de leeftijd van 5-99 jaar van haar creaties blijven genieten.

 

Ben ik stiekem een feminist?

Het lijkt er misschien wel op. Ik beantwoord die vraag met een volmondig JA. Als een feminist iemand is die het onderhand tijd vindt voor een complete gelijkberechtiging van mannen en vrouwen, schaar mij dan maar in die groep. Als een feminist iemand is die kotst en walgt van culturele en religieuze regeltjes die vrouwen niet toestaan hun volledige potentieel waar te maken, dan wil ik dat label graag als geuzennaam dragen. Dan ben ik graag een feminist zoals een van mijn mannelijke voorbeelden, de Amerikaanse filmmaker Joss Whedon, dat ook is. In al zijn tv-series vind je een overvloed aan sterke vrouwelijke karakters. Hij is het brein achter geweldige tv-series als Dollhouse en Firefly. Maar hij werd pas echt bekend door Buffy the Vampire Slayer. Ik geef Buffy Summers het laatste woord, gericht aan alle vrouwen van de wereld.

d8fa8095e02cdf7b1b6a50b7ff26ad2e_medium.

 

03/11/2018 00:15

Reacties (18) 

1
07/11/2018 11:04
Voor dit artikel van jou ben ik weer eens bij Tallsay langsgewipt.
En niet teleurgesteld in de stiekeme feminist, die volmondig JA zegt.
Zeer benieuwd naar het vervolg.

Misschien kun je inspiratie halen uit '1001 vrouwen', zowel het boek samengesteld door Els Kloek als de tentoonstelling momenteel in het Amsterdam Museum.
1
07/11/2018 12:46
Die tentoonstelling klinkt interessant. Eens kijken wanneer ik in de buurt van Mokum ben. ☺

Ik zou natuurlijk ook een serie kunnen maken over inspirerende vrouwelijke schrijfsters die ik hier aardig aan het missen ben. Maar dan is de kans groot dat me overdreven nostalgie en sentimentaliteit wordt verweten. Kan ik daarmee omgaan? Ik denk het wel. ;-)
07/11/2018 17:53
Ik denk het niet. I dare you.
Hahaha.
1
04/11/2018 14:47
Prachtig, ga 'proberen' !!!! het te volgen Edwin, maar ik mis wel mijn Liesje, wat zo schrijf je:

"Achter elke grote man staat een grote vrouw"...........Grijns....
1
05/11/2018 12:51
Jack, ik kan toch moeilijk een ode aan jouw vrouw schrijven. Dat vind ik echt iets dat je zelf moet doen. ☺☺
1
05/11/2018 14:04
Komt goed!!!!
1
04/11/2018 00:07
Heb je dit artikel nu opnieuw geplaatst of heb ik er inderdaad geen commentaar bijgeschreven?
Ik zie wel dat Annie M.G. Schmidt en Valentina Teresjkova toegevoegd zijn. Wat mij betreft terecht.
Thalmaray heeft gelijk: de rij is eindeloos lang en gaat ver terug in de geschiedenis. Ze waren er in soorten: koninginnen en rebelse feeksen, dappere vechters en misleide idioten, en natuurlijk de wetenschappers.
Maar het is natuurlijk jouw persoonlijke keuze. Maggie Thatcher zal daar zeker niet in voorkomen - daar was ik nu een fan van.
Heb je mijn reactie soms weggehaald omda...
2
04/11/2018 01:42
Gisteravond heb ik het inderdaad herplaatst, omdat het niet bij nieuwe artikelen verscheen. Een trucje dus. Soms werkt het, soms ook niet. Ik zag dat je rond die tijd had gereageerd.

Ik doe niet aan reacties weghalen. Als ik dat zou doen, mag ik namelijk niet meer met goed fatsoen preken over de vrijheid van meningsuiting. Lijkt me best fijn, achter de kansel. Een restant van vijf jaar studententoneel. ;-)

Je vergist je een beetje. Maggie Thatcher noem ik geen persoonlijke inspiratiebron, maar ik ben wél fan. Haar gesigneerde autobiografie heeft niet voor niets een e...
2
03/11/2018 15:06
Mooi artikel met allemaal die inspirerende vrouwen, maar wat is nou de moraal van het verhaal ?
04/11/2018 14:45
Komt nog -is nog lang niet klaar...wat ik je Bromsnort!
3
03/11/2018 07:43
Prachtig artikel dat naar meer smaakt. Heb misschien nog enkele suggesties: Rosa Parks, Golda Meïr,Amelia Aerhart, Florence Nightingale, Elisabeth I van Engeland, Agatha Christie. Wanneer je begint te denken is de lijst eindeloos lang. Wat terecht opvalt is de discriminerende en dictatoriale druk van religie in veel van de biografieën, de mens is sinds het begin der tijden dader,gevangene,jury, rechter en beul door religieuze indoctrinatie en vrouwen zijn daar het eerste slachtoffer van.
1
03/11/2018 08:49
Zo, jij noemt even een paar Grote Namen. ☺
Ik zie dat ik één dame ben vergeten, mijn absolute idool toen ik een kleuter was. Annie MG Schmidt.

Genoeg te doen, dus.
2
03/11/2018 10:26
Toch nog maar even twee namen toegevoegd aan mijn lijstje...
2
03/11/2018 05:03
Oh van deze serie ga ik enorm genieten en zag namen die ik kende. Sarah Haider en Irshad Manji. Vaker over gelezen en daar zal je niet van staan te kijken. Voor mij is Themina Durrani ook zo' inspirerende vrouw en Ofra Haza ... echt waar, ze was meer dan enkel een geweldige zangeres. Maar ik ga van deze serie genieten.
1
03/11/2018 08:51
Themina Durrani ken ik (nog) niet. Ofra Haza, ach, je weet vast wel dat ik vroeger erg warm voor haar liep. En dat had niet alleen iets te maken met haar mooie stem. ;-)
03/11/2018 09:07
Themina was jarenlang de vrouw van een vooraanstaand Pakistaans politicus die haar slecht behandelde en ze wist van hem af te komen en schreef een boek "Tranen van vernedering" en is een voorvechtster voor vrouwenrechten.

Ofra ... dat weet ik van je. ,-)
Maar ook op maatschappelijk vlak heeft ze veel betekent. Shimon Peres ging niet naar elke begrafenis van een bekend persoon.
https://tallsay.com/page/4294994095/ofra-haza-idool-van-vele-israelische-vrouwen-jong-en-oud
1
03/11/2018 00:54
Een flinke hoeveelheid tekst, Edwin. Ik sla het op om het zondag op mijn gemak te lezen.
03/11/2018 08:51
Lang van stof zijn, een echt handelsmerk van me. ;-)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert