Doe Maar op tour: Er verandert NIX! (6)

Door Sanne blogt van zich af gepubliceerd in Sanne blogt van zich af

Na het succes van de Symphonica in Rosso concerten in 2012, het platspelen van de Ziggodome in 2016 en de tour langs de grotere festivals van Nederland in 2017, besloot Doe Maar dat het 40-jarig jubileum van de band in 2018 gevierd moest worden met een heuse clubtour!

Doe Maar op tour: Er verandert NIX!

8f558668799fa4fc348a51cf9686d2ee_medium.

De Oosterpoort Groningen

22 oktober 2018

De eerste van maar liefst drie concerten in Groningen, alle drie stijf uitverkocht trouwens. Wederom moest ik keuzes maken en was ik er alleen de eerste van de drie erbij.

Omdat Groningen vanuit mijn Noordhollandse polderdorpje best ver weg is, had ik een klein hotelletje in de buurt van de Oosterpoort geboekt. Ik kon daar terecht vanaf twee uur in de middag en was daar dan ook klokslag twee uur. Na de hotelkamer bekeken te hebben, mijn telefoon nog even opgeladen en een broodje gegeten te hebben ging ik dan richting Oosterpoort. Ik was er nog nooit geweest dus hoe leuk is het om pal naast de Q-park een roze groene gevel te vinden.

"Wat een heerlijk welkom", dacht ik glimlachend terwijl ik mijn auto de garage inreed.

Ik liep de garage uit op zoek naar de ingang van De Oosterpoort. Die zag er met zijn draaideuren meer uit als de ingang van een hotel of een luxe theater dan als een poppodium. Er stond niemand maar al gauw zag ik mijn vriendinnen binnen op een bankje zitten. Enthousiast en een beetje verbaasd liep ik naar binnen.

"Mogen we binnen wachten?"

Ja dus, wat een luxe. Mijn winterjas bracht ik terug naar de auto, die had ik nu niet nodig. Bij de receptie (ook dat leek meer op een theaterbalie) vroeg ik of en wanneer de aanwezige bar in de lobby openging. Helaas pas nadat de deuren naar de zaal opengingen, dus daar hadden we tijdens het wachten niets aan. Maar wat schetst onze verbazing? Nog geen tien minuten later kwam een kok uit het restaurant (ook al aanwezig in de lobby!) een drankjesbestelling opnemen. Zo luxe hebben we nog nooit gewacht! Hulde voor de gastvrijheid van de Oosterpoort!

d3cf68d0dbf9b16cd6d2588d8272ce0f_medium.

(foto: Sanne Fotografeert)

We zaten dus rond drie uur 's middags al heel gezellig aan de thee en cappuccino in de lobby. Het was een superweerzien, want de vriendinnen uit het hoge noorden zie ik niet zo heel vaak.

Een uurtje later arriveerde er een busje van TV Noord en stapte er een journalist en een cameraman uit. Ojee, nee toch? We zijn eigenlijk allemaal een beetje cameraschuw, vinden het ietwat genant om met de kop op tv te komen. De journalist kwam een praatje maken en was verbaasd mensen te treffen die niet alleen uit Groningen kwamen (ik was niet de enige van ver weg). Rond half zeven zou hij rechtstreeks in de uitzending een item over de wachtende fans hebben en vroeg ons of wij mee wilden werken aan zijn item. Schoorvoetend zegden we toe.

Zo af en toe zagen we andere fans voorbij lopen, die daarna nog weer een rondje door de stad deden nadat ze zagen dat er maar zes wachtenden voor hen waren. Zo bleef het rustig in de lobby. Bij de security vroegen we hoe de route was naar de zaal wanneer de deuren eenmaal opengingen. Ik heb het eens gehad dat ik verkeerd rende en de zaalingang zo voorbij spurtte. Dat gebeurt me niet nog eens, dus zoek ik nu altijd goed uit waar we heen moeten.

Rond half acht was het dan zover. Vriendin A. en ik waren weer als eerste binnen en renden de zaal in. Onderweg haalden we een aantal mindervaliden in, die mochten via een andere ingang al eerder naar binnen om op de tribune plaats te nemen. Gelukt, ik stond weer vooraan op mijn favoriete plekje. De zaal was breed en kort. Hierdoor stonden de tribunes dicht bij het podium en was het podium ook breed. Mooi, dat houdt het intiem.

Nog geen tien minuten later waren de tribunes al afgeladen vol terwijl de zaal nog halfleeg was. Blijkbaar willen Groningers liever zitten dan vooraan staan? Zoiets stond ook al op het ticket verneld: "Wilt u zitten? Kom op tijd". Voor ons, diehards en frequente concertbezoekers, iets tegennatuurlijks. We komen ook altijd vroeg, maar juist omdat we vooraan willen staan. Bij de kaartverkoop streven we naar een zaal- of veldkaart en willen we juist niet op tribunes zitten.

96e0e260725b89a2f7dc42a655fdd69a_medium.

Ik maakte een rondje naar het toilet, vulde mijn waterflesje voor tijdens het optreden, maakte een praatje bij de merchandise en liep op mn gemakje weer terug de zaal in. Naast me stond mn Groningse vriendin H. en aan de andere kant stond vriendin T. Ik zag dat er, naast leeftijdgenoten, ook veel jonge mensen in de zaal stonden. Dat is mooi, het maakt me trots om te merken dat "mijn" bandje ook jongere generaties aanspreekt. Helaas waren de leeftijdgenoten achter mij niet zo gezellig bezig: er ontstond een ruzie tussen twee dames, waarbij veel geschreeuwd en gedreigd werd. Niet leuk en het drukte de sfeer. Ook tijdens het concert laaide de ruzie weer op. zodanig zelfs dat een security de boel moest komen sussen. Ze maakten zoveel herrie dat ze zelfs boven de muziek uitkwamen.

98c8dc03463ebcccd0f311b2dbb59707_medium.

(foto: Sanne Fotografeert)

Om half 9 doofden de zaallichten en onder luid gejoel kwamen de mannen op. Alles doet het nog! Twee uur lang genieten van het beste bandje van Nederland en ver daarbuiten. Het was mooi, het was goed, het was heerlijk en het was fijn. Hier krijg ik echt nooit genoeg van, dit verveelt nooit! Natuurlijk ging er wat mis en vergat Ernst zijn tekst, maar dat maakt het juist leuk. Het plezier dat de mannen zelf hebben, dat straalt de zaal in. Muziek maken voor de lol en ik kijk naar ze en geniet omdat zij zo genieten. Het fijne van vooraan staan is dat je de interactie tussen de mannen zo goed meekrijgt. Het knikje, de lach of de reactie op de fout van een ander. Ik kijk en kijk en wil niks missen van hen. Al is de muziek soms zo meeslepend dat ik mijn ogen dicht wil doen om me mee te laten voeren op die heerlijke basritmes, toch hou ik mijn ogen open om niets te missen wat er op het podium gebeurt.

e4de4417f51fbf3a0842b481c90b4fff_medium.

(foto: Sanne Fotografeert)

Na twee uur was het dan weer klaar. En dat is ook goed, want na twee uur ben ik wel helemaal gaar. Ik krijg steeds meer bewondering voor de ouwe knarren op het podium. Drie-en-twintig keer in twee maanden tijd, hoe doen ze dat toch! En zij zijn 70 en ik pas 50. Echt bewonderenswaardig, die conditie van hen.

Om vijf over 12 stapte ik mijn hotelkamer in. Op bed lag ik nog mijn gemaakte foto's te bekijken om daarna in een onrustige slaap te vallen. Pas de volgende ochtend zou ik weer naar huiswaarts rijden.

Tot het volgende concert, op 4 november in Tivoli Vredenburg in Utrecht!

© Sanne 2018

 

Lees verder: http://tallsay.com/page/4294998366/doe-maar-op-tour-er-verandert-nix-7

Volg de hele serie vanaf het begin: http://tallsay.com/page/4294995843/doe-maar-op-tour-er-verandert-nix-1

Of lees de serie Glad IJs, de tour uit 2013: http://plazilla.com/page/4295064952/doe-maar-op-glad-ijs-vet-lekker-1

29/10/2018 11:32

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert