Doe Maar op tour: Er verandert NIX! (5)

Door Sanne blogt van zich af gepubliceerd in Sanne blogt van zich af

Na het succes van de Symphonica in Rosso concerten in 2012, het platspelen van de Ziggodome in 2016 en de tour langs de grotere festivals van Nederland in 2017, besloot Doe Maar dat het 40-jarig jubileum van de band in 2018 gevierd moest worden met een heuse clubtour!

Doe Maar op tour: Er verandert NIX!

64cff0137217a56c597766facf551e0c_medium.

013 Tilburg

woensdag 17 oktober 2018

Doe Maar zou twee concerten doen in Tilburg, woensdag 17 en donderdag 18 oktober. Vanwege drukte op mijn werk kon ik er echter geen twee doen en bleef het voor mij bij alleen de woensdag.

In maart bij de voorverkoop hadden we drie kaarten gekocht, vriendin S. en vriendin Y. zouden met mij meegaan. Helaas had Y. al eerder laten weten dat ze geen vrij kon krijgen van haar werk en verkocht haar kaartje. Twee dagen voor het concert in Tilburg liet S. mij echter weten dat ze er finaal doorheen zat en even pas op de plaats moest maken om bij te tanken. Ook haar kaartje werd doorverkocht. En zo reisde ik ineens alleen af naar Tilburg.

Gelukkig is de Doe Maar groep groter en kom ik altijd wel weer bekenden tegen, dus ik was niet echt alleen. En er was feest want vriendin A. was jarig! Voorafgaand aan het "deurhangen" deden we eerst een drankje en een hapje in een tentje om de hoek. Rond een uur of vier liepen we naar de ingang van 013, waar dranghekken al klaarstonden. Maar verder nog geen kip te zien.

0ff1307ce46eca77cd1c28040839443c_medium.

(Foto: © SanneFotografeert)

Het was heerlijk nazomerweer, dat veraangenaamde het wachten. We kletsten wat met een paar andere bekenden. Pas rond een uur of zes werd het drukker en vormde zich een echte rij. Er waren feitelijk twee rijen, terwijl er maar één dubbele deur open zou gaan. Dat leverde wat "deurstress" op: hoe konden we er voor zorgen dat wij eerder dan de andere rij naar binnen zouden kunnen? Want "zij" van die andere rij waren tenslotte veel later gekomen dan "wij", de echte diehard-fans. Toch lukte het om als tweede naar binnen te gaan en samen met andere A. rende ik als eerste de zaal in!

"Binnen, en vooraan", appte ik dochterlief. "Yes!", antwoordde ze lief.

Ik keek om me heen. De vorige keer dat ik hier was, in februari 2013, was ook met een Doe Maar concert. De laatste van de Glad IJs tour, en in de veronderstelling dat het echt de állerlaatste keer was dat ze op zouden treden. Het was een emotionele avond. En voor mij nog extra bijzonder omdat ik die keer zoon en dochter bij me had. Die tijd is voorbij, zij hebben nu andere muzikale interesses. Al heb ik hen wel de liefde voor concerten kunnen bijbrengen, en dat is fijn.

Het podium was iets hoger dan ik me herinnerde, en er stond een dranghek voor. Op zich wel fijn, want dranghekken "hangen" lekker, zeker ten opzichte van een redelijk hoog podium. Het nadeel was alleen dat ik nu mijn tasje en flesje water op de grond moest zetten en er dus wat lastiger bij kon tijdens het optreden. De vorige keer in Haarlem stond het voor me op het podium, dat was reuze handig.

Ik stond in het midden, recht voor Jan Hendriks z'n plekje. Naast mij vriendin M. en A. en aan de andere kant naast me een moeder (van mijn leeftijd gok ik) en haar dochter van een jaar of 16. Dochter was enorme Doe Maar fan en dit was de eerste keer dat ze hen in het echt zou zien. Als klein meisje was ze gek van Henny, maar nu was ze geswitched naar Ernst. Het was erg leuk om haar zo enthousiast te zien en ik herkende veel in haar.

Na het gebruikelijke loopje naar de garderobe en het toilet was het wachten tot half 9. Ik zag hen in de coulissen al staan, Henny's jasje werd nog even rechtgetrokken en er ging nog een hand door het haar. De zaallichten doofden, het applaus zwol aan en de mannen kwamen van twee kanten het podium opgelopen. Alles doet het nog!

07238b5617a6b92d99f1b9ebbfa1d768_medium.

(Foto: © SanneFotografeert)

Het werd een mooi concert waarbij Henny meermalen refereerde aan het feit dat hij in Tilburg was opgegroeid en dat hier ook zijn eerste Doe Maar hits waren ontstaan. De zaal joelde bij het ophalen van zulke herinneringen.

De setlist was hetzelfde gebleven, al kende ik het nog niet helemaal uit mijn hoofd. Wat erg leuk is aan deze setlist is dat ze nummers als "Dansmuziek", "Vergeet Me" en de instrumentale "Bella Donna" en "Skunk" spelen. Natuurlijk spelen ze ook gewoon de grote hits, zoals "Pa", "De Bom", "32 jaar" en "Smoorverliefd". Alleen géén Nederwiet, Joost Belinfante is dit keer niet mee op tour.

Twee uur lang stond ik de dansen en te zingen, wat een heerlijkheid! Na de toegift bleef de zaal nog onrustig en de zaallichten gingen ook niet meteen aan. Zou er nog één? Maar nee, toch niet, er kwam al muziek uit de boxen. Moe en tevreden wachtte ik tot de zaal een beetje was leeggelopen. Daarna haalde ik mijn jas op, en zag ineens het standje van de merchandise. Die kon ik eerder niet vinden. Toch nog even hallo gezegd voor ik vertrok aan de lange reis naar huis.

d8c0f816eca43c48c2f16c3ac84e4dd2_medium.

(Foto: © SanneFotografeert)

 

Tot maandag, in Groningen!

© Sanne 2018

 

Lees verder: http://tallsay.com/page/4294998211/doe-maar-op-tour-er-verandert-nix-6

Volg de hele serie vanaf het begin: http://tallsay.com/page/4294995843/doe-maar-op-tour-er-verandert-nix-1

Of lees de serie Glad IJs, de tour uit 2013: http://plazilla.com/page/4295064952/doe-maar-op-glad-ijs-vet-lekker-1

 

21/10/2018 22:00

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert