Doe Maar op tour: Er verandert NIX! (4)

Door Sanne blogt van zich af gepubliceerd in Sanne blogt van zich af

Na het succes van de Symphonica in Rosso concerten in 2012, het platspelen van de Ziggodome in 2016 en de tour langs de grotere festivals van Nederland in 2017, besloot Doe Maar dat het 40-jarig jubileum van de band in 2018 gevierd moest worden met een heuse clubtour!

Doe Maar op tour: Er verandert NIX!

De eerste voor mij, de tweede uit de tour

Patronaat Haarlem

donderdag 4 oktober 2018

a801353a4e5cb3724928da29349aa871_medium.

Al eerder die week kreeg ik een appje van mijn Doe Maar vriendin S.: "jij hebt toch de kaartjes?" Kaartstress! Toen in maart de kaartverkoop begon kocht de één kaarten voor de ene avond en de ander kaarten voor de andere avond. Zo liggen nu de kaarten van het Patronaat voor ons allevier bij mij, en kaarten voor Carré aan het eind van de tour bij S.

In de ochtend van 4 oktober was ik nog druk met andere zaken, ik had tenslotte alle tijd. Om 3 uur reed ik naar vriendin M. en samen reden we door naar Haarlem. Het was niet druk op de weg en we waren er al om kwart voor 4. Alle tijd voor een bak koffie in een leuk koffietentje. Maar we zaten er net toen ik een appje kreeg: "Wij zitten er al hoor, we zijn met z'n vieren". Zoiets maakt me onrustig, maar ik hield me in en dronk rustig mijn koffie.

Vriendin M. was vorig jaar al mee naar het festival Live in Hoorn. Dat was de eerste keer dat ze Doe Maar live zag. En het beviel blijkbaar, want ze was er nu weer. Vriendin S. was met een jeugdvriendin nog een middagje op pad en zou pas tegen 7 uur komen. Na de koffie liepen we naar het Patronaat waar we aanschoven bij de andere vier die er al waren. We zaten, stonden en hingen in een heerlijk zwoel najaarszonnetje op de stoep voor de ingang. Voorbijgangers keken ons meewarig of verbaasd aan: wat doen die daar? Toch hoort het er voor ons zo bij, deurhangen noemen we dat.

Echter, het werd 5 uur en 6 uur en we zaten nog steeds met z'n zessen! M. verbaasde zich dat we zo vroeg waren gekomen terwijl dat dus blijkbaar niet nodig was geweest. Daarop vertelde ik haar mijn ervaringen van eerdere concerten waarbij plotseling halverwege de middag wel een enorme toestroom van fans ontstond, waardoor het fijn was dat we er wel vroeg waren. Alles voor een plekje vooraan tenslotte. Je weet echter nooit wanneer er wel of geen toestroom zal zijn, dus kiezen we meestal voor een vaste tijd. We vermaken ons best en kletsen heel wat af. Beregezellig, zo'n rij(tje).

Pas rond half 7 kwam er wat meer volk op de been, en sloten ook andere bekenden zich bij ons aan. Iets na 7 uur ging de deur open en stonden we 10 seconden later voor een nog gesloten zaaldeur. Ze waren nog niet helemaal klaar binnen, dus moesten we nog even wachten. Na een paar minuten mochten we dan toch echt de zaal binnen. Als één van de eersten rende ik naar binnen en bemachtigde ik mijn favoriete plekje voor het podium. Een hoog podium, geen dranghek. Elke keer weer een verrassing hoe zo'n zaal dat inricht. Ik ging met mijn rug tegen het podium staan en zag hoe de zaal en het balkon zich langzaam maar zeker vulde. De ronde naar de garderobe, toiletbezoek en de bar maakte ik voordat het echt te druk werd. Ook liep ik even langs de merchandise, die mensen ken ik inmiddels ook al jaren. Toen ik terugliep de zaal in zag ik veel bekenden en ook vriendin S. was inmiddels gearriveerd. Gezellig, het feest kon beginnen!

7ed77f003b41ad9cbcbbd4a28ec5c00b_medium.

(foto: © SanneFotografeert)

Half 9, de zaallichten gaan uit terwijl de mannen het podium oplopen. Ze starten met het veelzeggende "Alles doet het nog", gevolgd met "Okee". Ik geniet, dans, zing, lach en ben ongelofelijk gelukkig. Er komen liedjes voorbij die ze inderdaad niet vaak spelen, en ik zing alles woord voor woord mee, ook al heb ik ze zelf ook al jaren niet meer gehoord. Twee uur lang spelen ze op volle kracht en aan niets is te zien dat ze al 70 (!) zijn! Natuurlijk komen ook de grote hits aan bod, en de hele zaal buldert uit volle borst mee. Vriendin M. staat naast mij stilletjes te genieten, vriendin S. staat achter mij compleet uit haar dak te gaan. Ieder geniet op zijn eigen manier, maar genieten doen we!

Na een dampende toegift is het dan echt afgelopen. De zaal stroomt leeg. Wij stappen snel in de auto want de winkel van M. moet de volgende dag om 7 uur alweer open. Op de terugweg praten we na, we hebben genoten! En ik ga slapen met het fijne idee dat ik over twee weken wéér mag!

Wordt vervolgd!

f36ec14f3f961b93a6535673304ee5d0_medium.

(foto: © SanneFotografeert)

 

© Sanne 2018

Lees verder: http://tallsay.com/page/4294998009/doe-maar-op-tour-er-verandert-nix-5

Volg de hele serie vanaf het begin: http://tallsay.com/page/4294995843/doe-maar-op-tour-er-verandert-nix-1

Of lees de serie Glad IJs, de tour uit 2013: http://plazilla.com/page/4295064952/doe-maar-op-glad-ijs-vet-lekker-1

 

11/10/2018 11:35

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert