Lach is een universele taal

Door Yneke gepubliceerd in Mens en Natuur

Er zijn dagen waarin ik me zo somber kan voelen, dat ik er melig van wordt. Wetende dat de somberheid vaak ongegrond is. Meestal is het blijven hangen na een situatie die onaangenaam was. Inplaats van het los te laten en niet alles aan die situatie vast te koppelen, blijft het sombere vaak kleven. De natuur is mijn inspiratiebron juist wanneer ik wat somber ben, dan fleurt het me op. Het melige sceptische zou de reden kunnen zijn dat ik ineens vreemde dingen zie, alhoewel wie zegt me dat de natuur me niet ziet? 

98074f700a72367c11b40d1e7726ca92_medium.

Zag deze boom me aankomen en blies deze daarom een enorme bel (zwam). Ik vergeet mijn somberheid spontaan en kan het niet helpen dat ik een kauwgombellenblazende boom zie staan. Het maakt niet uit hoe of wat, ik voel de lach en dat is goed. De lach is een universele taal daarin begrijpen we elkaar. De reden begrijpen we niet altijd van elkaar, dat dan wel weer. Hij blaast er zelfs twee. Dat is waar ik stilletjes om lach.

250deece6b23bc17ca934f58151420c6_medium. 

In de natuur leef ik in een andere wereld. Een wereld van magie, van verzinsels en geheimen. Van onderonsjes voor de vrolijkheid en af en toe wat geniep. Soms zijn het net mensen die wriemelige draakjes die naar elkaar slaan met hun haakjes. Wanneer iemand op zijn rug ligt vreet men deze op met huid en haar. Zo liggen er wat veren, de strijd was klaar.

7af41e1156f0a2fef72e3dfaec69777b_medium.

Even is er dan weer wat somberheid, heel even. Want schoot daar een kabouter het hoge gras in? Was het een sprinkhaan, een krekel misschien. Even kijken. Ik zie een zwam in camouflage kleur, was het dan toch een kabouter op weg naar huis?

08de094451f52d90d26aceed3a7f4a2c_medium.

Volgens mij loop ik door een oud dorp der kabouters, want ik zie ze nu overal, hun huizen. Kunstzinnig vastgemaakt aan oude bomen. Zouden ze me zien, zich afvragen of ik geloof in hun bestaan. Lach maar even, misschien lachen ze terug. Voel die sprankeling.

bb7d3405bdfb59b5378b8ff5f920875f_medium.

Het is of ze het extra kracht willen geven, want als ik verder wandel zie ik één enkele mooie zonnige gele bloem. Als dat geen lach is..

2c9a0a3a1182e1562e7038c9abff9011_medium.

Een diepe zucht ontsnapt me. Hoe somber ik me ook voelen zal, wandelen door de natuur haalt me uit dat sombere dal. Al voelt het als een omgevallen boom die nooit meer zijn takken naar de hemel lijkt te wijzen, ook zij hebben me anders laten zien. Op hun stammen groeien gewoon weer nieuwe scheuten die lachen naar de zon. Somber somber somber echoot vaak zo door. Waar ik de moed vaak door verloor. Maar de lach van het universum geeft een kracht en maakt ons sterker elke dag!

becbe9babdf0cf7a286226b7cd321e4f_medium.

Kom naar buiten allemaal dan horen wij de wielewaal, ik herinner mij een liedje die volgens mij zo begon. Het is waar! Richt je zorgen naar de zon. Kijk, voel, verwonder en je zult de lach  horen om je heen, de lach van leven, de lach van kracht, de lach van verdriet voor even om deze kwijt te raken, om daarna een betere waardeschatting te kunnen maken.
Die lach zie ik elke dag. 

358a3072127f5588f0a561f6eb7a3285_medium.

Bedankt voor het lezen.

© -Yneke-

19/09/2018 21:18

Reacties (10) 

1
21/09/2018 14:47
1
Yneke tegen Oxalis
21/09/2018 18:50
Dankjewel Oxalis
1
20/09/2018 11:15
Wat een prachtige details schotel je ons weer voor, heb er weer van genoten.
20/09/2018 13:41
Dat doet me goed, dankjewel Willemijntje dat je mee 'wandelde' en keek.
1
20/09/2018 10:29
Prachtige foto's! Ik zei het gisteren nog tegen Chris: iedere fotograaf ziet andere details - het blijft heerlijk om jouw kijk, details en passie voor de natuur te blijven volgen.

Yneke tegen Ktje
20/09/2018 13:40
Dat zeg je zo goed, iedere fotograaf heeft zijn eigen kijk en daarom is het ook zo mooi andere iets vast te zien leggen vanuit hun kijk. Blij dat je mee loopt door die natuur en ervan geniet. Dankjewel Ktje
1
20/09/2018 09:43
Wat een heerlijk artikel. Ik begon, samen met jou, de sombere gedachten te overlopen. En ja, die hebben we allemaal.
We kunnen er ons in wentelen of we kunnen de natuur intrekken.
Ik ging mee met jou op stap; op zoek naar kabouters, kauwgombellenblazende bomen, lachende bloemen en nieuwe scheuten uit oude takken ...
Dàt is pas genieten
X
1
20/09/2018 09:51
En wat hebben we dat soms nodig he! Fijn om samen met je op zoek te gaan naar deze dingen en ik weet zeker dat we zullen lachen, en van alles zullen zien ;-)) Samen genieten maakt het leven zoveel aangenamer. x
1
20/09/2018 00:06
Schitterende foto's!
Ik kan me goed voorstellen dat je daar kabouters aan het werk ziet...;-)
Ik zie de mijne morgen wel weer op de camera...
1
20/09/2018 08:28
;-) Het zal wat wezen he als je ineens op die beelden zo een vreemd klein manneke rond ziet schuifelen tussen de vossen ekster en kater. Of op de rug van een vos ziet zitten. Dankjewel Zevenblad.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert