De rand van ons Universum:

Door Candice Simionescu gepubliceerd in Wetenschap en onderwijs

De rand van ons Universum:

da1ce136401304e3c671a47353862192_medium.

Voor ik begin … eerst even over bovenstaande foto:

Deze ongelooflijke foto toont de overblijfselen van de vuurbal waaruit ons universum is ontstaan, 13,7 miljard jaar geleden. Het beeld biedt wetenschappers nieuwe inzichten in de manier waarop sterren en sterrenstelsels worden geboren. De foto werd geproduceerd door de Europese ruimtetelescoop Planck en het duurde zes maanden om hem te maken.

De lichte band in het midden is ons eigen melkwegstelsel. De blauwe vegen zijn koude gassen en ruimtestof. Minder spectaculair, maar misschien wel interessanter zijn de rode vlekken aan de boven-en onderkant. Dit is de kosmische microgolf achtergrond straling (CMBR). Dit zijn overblijfselen van de oerknal, en ze geven een indruk hoe de huidige clusters en superclusters van sterrenstelsels werden gebouwd.

De verschillende kleuren staan voor minieme verschillen in de temperatuur en de dichtheid van de materie. Het CMBR bestrijkt de hele hemel, maar het meeste is verborgen op deze afbeelding door de straling van de Melkweg.

De rand van ons Universum:

Die rand is er dus niet, want het Universum dijt nog steeds uit en je kan je afvragen waarin, in wat voor ‘ruimte’ dijt het uit? Velen van u zullen iets hebben van: “Lekker boeiend!” En dat is uw goed recht. Is totaal niks mis mee om daar niet bepaald benieuwd naar te zijn. Maar wetenschappers en andere Universumbewonderaars (om het zo even te noemen) zijn er wel benieuwd naar, want dat bolletje wat explodeerde en wat vervolgens de oerknal werd genoemd, moet ergens in wat dan ook rond hebben gezweefd. Dat kan niet anders. Er kan niet zoiets zijn als niets, want dan zou er ook geen bolletje in hebben kunnen rondzweven. Niets is niets en niets anders dan dat. Nou ben ik wel geen wetenschapster, maar ik ben wel al decennia lang meer dan geobsedeerd door het Universum en dan met name over hoe groot het is en dus ook over wat voor sterrenstelsels zich aan de rand van het nu waarneembare Universum bevinden … en kan daar dan leven bestaan?

Wij zullen dat nooit te weten komen, want veel van de sterrenstelsels die nu in kaart gebracht zijn, zijn op dit moment mogelijk al miljarden jaren niet meer onder ons. Oftewel, ze kunnen al lang en breed zijn opgegaan in zwarte gaten en in wat dies meer zij. Wij kijken dus namelijk nooit naar de toekomst van ons Universum, maar altijd naar het verre verleden. En dan heb ik het niet over kijken naar de maan, maar het Universum inkijken in afstanden van lichtjaren.

Heb het al vaker uitgelegd, maar kwaad kan het niet:

De reissnelheid van het licht is nagenoeg gelijk aan ...

300.000 km per seconde,

18.000.000 km per minuut,

1.080.000.000 km per uur,

25.920.000.000 km per dag,

9.460.800.000.000 km per jaar.

Zeg dus maar dat licht 9.5 biljoen kilometer per jaar aflegt. Dus een lichtjaar is 9.5 biljoen kilometer.

Als wij dus kijken naar de Andromedanevel (afstand 2.5 miljoen lichtjaar) dan kijken we naar een nevel die in kilometers 23.750.000.000.000.000.000 (23 triljoen, 750 biljard) van de Aarde verwijderd is. Dat is best wel vrij ver. Alhoewel het vanuit het Universum qua afstanden een heel klein stukje is.

Ooit heb ik eens zo goed als het kon met de info die ik had uitgerekend wat de kubieke inhoud van het ons waarneembare Universum zou kunnen zijn.

723.322.704.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000 km3

Valt dat uit te spreken? ja natuurlijk.

723 duodeciljoen, 322 undeciljard, 704 undeciljoen km3

En nu gaan we naar de ‘rand’ van het voor ons waarneembare Universum toe en dan gaan we echt reizen om bij het verst van ons verwijderde sterrenstelsel (TGSS J1530+1049) te komen. We gaan reizen naar een afstand van 12,5 miljard lichtjaar en voor wie weten wil wat dat is in kilometers (en voor wie dat helemaal niet wil weten ….. ik doe het toch), we hebben het hier over een afstand van 118.750.000.000.000.000.000.000 km (118 triljard, 750 triljoen). En mocht daar dus iemand leven en een geweldige telescoop hebben en onze Aarde zoeken, dan vind hij/zij die niet, want ja onze Aarde bestaat dan nog lang niet. Dat duurt dan nog zo’n 7,8 miljard jaar.

Wij kijken naar een sterrenstelsel dat mogelijk al lang vergaan is, want wij kijken naar licht dat 12,5 miljard jaar onderweg geweest is om ons te bereiken. En ja dat vind ik dus keer op keer onwijs mooi om over te lezen.

http://www.allesoversterrenkunde.nl/!/!/index/_detail/gli/astronomen-ontdekken-verst-verwijderde-radiostelse/

TGSS J1530+1049:

3ad615800a827251a1187f9bc37caa1b_medium.

Zo mooi is ze.

 

 

 

 

 

Nou staan wetenschappers niet vaak met hun mondje vol inhoud, maar ze ontdekten iets wat best wel vreemd was. In het centrum van dit sterrenstelsel bevind zich een kolossaal groot zwart gat. Nou is dat niet vreemd, maar dat zou betekenen (kan niet anders) dan dat zich in het centrum van TGSS al op een hele jonge leeftijd een zwart gat is gaan vormen en dat is verre van normaal.

Oer zwarte gaten zijn niet vreemd, daar zij een grote rol gespeeld hebben in de ontwikkeling en de groei van sterrenstelsels, maar niettemin zijn wetenschappers wel verbaasd dat deze zwarte gaten kunnen bestaan in sterrenstelsels die zo ‘kort’ 700 miljoen jaar, na de oerknal zijn ontstaan.

De wetenschap is verbaasd over het feit dat zich in dat centrum na ‘slechts’ zo weinig tijd, zo kort na het ontstaan van het Universum zo’n grote hoeveelheid massa heeft kunnen ontstaan.

Even ter verduidelijking:

fae2d06c0edf5806d2a40fcf2df9bc30_medium.

Zwarte gaten ontstaan pas als een zware ster aan het eind van zijn leven explodeert als supernova. De kern van de ster stort dan ineen tot een zwart gat. Zware sterren zijn zeldzamer dan lichte en leven ook veel korter dan lichtere sterren. De lichte sterren leven miljarden jaren en zware sterren miljoenen jaren.

155c681a97b2a4ef18a87c9bb12e32a5_medium.

Nou zou ik nog heel veel info willen verstrekken over dit waanzinnig ver weg staande sterrenstelsel, maar het is nog te kort geleden ontdekt om er al bergen info over te kunnen verstrekken. Maar zodra ik die vind … dan verleng ik dit artikel met die informatie.

Voor nu is het gewoon zo dat ik zulke ontdekkingen fantastisch vind. Het prikkelt mij dus om weer te gaan rekenen met mega getallen en je kan mij met weinig dingen meer plezier doen dan rekenen met mega getallen. Noem het een fetisj van mij … maar dan is het wel een mooie fetisj, vind ik zelf.

*Candice*

 

 

 

 

14/09/2018 21:27

Reacties (7) 

1
15/09/2018 13:32
Als ik zo om me heen kijk op astronomische sites, dan zijn hun 'getallen' vele malen groter dan de jouwe. Jij rekent blijkbaar erg conservatief. :P

En dan hebben zij het alleen nog maar over het waarneembare universum, net als jij.

Die CMBR-straling is inderdaad machtig interessant. En heel ingewikkeld; het laatste woord daarover is nog lang niet gezegd.

Ik ben ook wel een beetje een getalletjesgek. ;-)
15/09/2018 14:00
Ik reken heel conservatief met mijn koppie. ;-)
Maar het klopt qua berekenen en als hun getallen zoveel groter zijn, dan komt het omdat ze nu eenmaal graag mogen overdrijven en dat is iets wat ik dus echt nooit zal doen. ;-)

Dat was al bekend.
1
15/09/2018 08:23
Ongelooflijk wat men al heeft weten te ontdekken en verklaren. De tijdsbestekken en afstanden zijn echt duizelingwekkend; het geeft ook aan hoe nietig wij mensen zijn in dit enorme universum.
1
15/09/2018 08:57
Klopt en dan nog voelen we ons heer en meester. We stellen helemaal niks voor in het Universum.
1
15/09/2018 00:35
Boeiend. En dan nog heel begrijpelijk uiteengezet.
Als ik het goed lees toont de bovenste foto het universum voor zover wij dat met de laatste snufjes van wetenschap en techniek kunnen zien. Ligt het nu aan mij dat ik vind dat onze melkweg - slechts één van een gigantisch aantal spiraalnevels, en dan ook nog één van de kleinere - zo'n prominente plaats inneemt? Dat is dan vrij 'egocentrisch' weergegeven.

Ik lees dat ons 'universum' 13.7 miljard jaar oud is: dat wil dan zeggen het ons bekende universum. Wat wij dus niet weten is of er niet veel meer is dat wij (nog) niet...
1
15/09/2018 00:58
Oeps tikte verkeerde duim aan, maar al hersteld.

Merci.

Mee eens, daar onze Melkweg zeker niet in het centrum ligt.
Het zal ongetwijfeld veel ouder kunnen zijn en groter is zeker, want dit licht duurde al 12,5 miljard jaar om ons te bereiken ... maar het uitdijen zal niet stil hebben gestaan gedurende die jaren.

Dat heb ik vaker gelezen. Ben best wel benieuwd hoe dat nou precies zit en of het een joekel is.
1
15/09/2018 13:36
"Egocentrisch weergegeven"? Lijkt me niet meer dan logisch als je vanaf de aarde die straling in alle richtingen meet. Natuurlijk is onze eigen Melkweg dan het voornaamste 'obstakel' aan de hemel. Hoe had het anders gemoeten? ;-)

Er zijn verschillende methodes om de leeftijd van het universum te meten. Ze komen allemaal uit op 13,7-13,8 miljard jaar. Maar het is verdomd ingewikkelde materie. ;-)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert