Natuurfotografie: gemis in het bos

Door Ktje gepubliceerd in Dieren en natuur

Geen dagelijkse afspraak meer aan de voederplaats. Geen gekke fratsen meer aan de boomstammen en hoog in de bomen. Geen twee kleine oogjes meer op mij gericht door het raam. Ik mis die kleine schat zo... we komen in het seizoen dat de tuin bomvol noten ligt - noten die Eden dagelijks kwam sprokkelen en eten. Vandaag liep ik door ons bos met de honden langs de plaats waar Eden begraven ligt en uiteindelijk bij één van zijn opslagplaatsen voor nootjes. Mijn gedachten gingen terug in de tijd...

Met de haren in de wind en toch de zon in m'n gezicht - de veranderende kleuren en geuren opnemend liep ik daar te mijmeren. Gek hoe je zo'n beestje zo graag kunt zien... een diertje waar je totaal geen 'recht' op hebt, een diertje dat ten volle van z'n vrijheid geniet en dus nooit 'de jouwe' kan zijn.

Je gaat de kleine dingen missen: zelfs het hysterische geblaf van onze jack toen ze hem in het vizier kreeg. Hij is lang de ster geweest in mijn artikelen - gelukkig heb ik de meeste eekhoornperikelen hier neergepend.

Over naar de rest van de beestenboel hier: bij de geitjes is er een opmerkelijke verandering gaande. Onze jongste bok probeert de macht te grijpen en laat zich niet meer zo gemakkelijk doen. Hij durft zelfs uit te dagen en deinst niet meer terug. Onze oudste bok - mijn ex-papflesbokje is er helemaal van in de war. Ik zou er zowaar medelijden mee krijgen als ik niet wist hoe hard hij voor zijn zoon is. Die laatste heeft het heel moeilijk gehad toen zijn moeder, zijn beschermer, stierf. Vader en zoon bleven over. Met harde poot heeft vader de rest van de opvoeding overgenomen... streng maar rechtvaardig zullen we het maar noemen. Er heerst nu eenmaal een rangorde. Wordt die nu door elkaar geschud? Het zal me benieuwen.

Onze kerstpoes loopt al een tijdje mee met mij naar de kippen. Als ik buitenkom en ze zit aan de achterdeur hoef ik maar 'mee naar de kippetjes?' te zeggen en ze gaat er met een rotvaart vandoor richting kippenverblijf. Ze vindt het reuzegezellig om even rond te neuzen in de legbak van de dames. Over de dames gesproken:

Alle drie lukt het ze nu om eieren te leggen. Bij de derde en laatste heeft het even geduurd maar na drie 'windeieren' is het nu ook bij haar gelukt. Wel valt het op dat zij haar eieren niet in de legbak deponeert maar onder de slaapstokken. Daarnet lagen ze alle drie op een rijtje te relaxen op wat hooi dat bij de geiten ligt.

Hierboven de vangst walnoten van vandaag. Er liggen nog honderden te wachten om opgeraapt te worden. Een deel laat ik liggen voor de vele tuindieren - een deel wordt 'uit het vuistje' gegeten, een deel verdwijnt in gebak en maaltijden en een deel verdwijnt in de maag van de honden. Raar maar waar: die zijn gek op walnoten. Een fijne zondagavond!

 

09/09/2018 19:09

Reacties (17) 

1
17/09/2018 13:53
Indrukwekkende foto`s, sfeervol en warm. Ik kan me zo voorstellen dat je hem mist Geweldig die walnoten zelf te kunnen rapen en nog wat te kunnen laten liggen voor de tuindieren. Je hebt me weer verwent met dit mooie artikel.
1
Ktje tegen Yneke
17/09/2018 14:54
Dank je... vanmorgen wel een lichtpunt in de duisternis: EJ (of een andere nazaat) werd achteraan in ons bos gespot.

Welkom terug!
1
Yneke tegen Ktje
17/09/2018 16:38
Dat is fijn zo een lichtpunt!
Dankjewel, tis fijn zoveel moois te lezen weer.
1
12/09/2018 09:30
Tja meid, knaagdiertjes hebben helaas niet het eeuwige leven. Far from it, in fact.
Hier heb ik er een stuk of vijf. Ik wil best een goed gesprek met ze voeren en zeggen dat er ergens in België ook een mooi eekhoornparadijs bestaat.
2
12/09/2018 09:38
Niet lang voor we hem vonden in de berm heb ik nog opgezocht hoe oud een eekhoorn in het wild wordt... hij werd gegrepen door een auto - dat maakt het wel iets wranger.

Komen ze bij jou alle vijf in beeld of zijn ze schuw? De nazaten van Eden leven hier nog, ook zijn partner. Ook een ander mannetje komt hier al jaren van de nootjes snoepen - ook al was dit Edens domein... maar geen van al zijn ze zo tam als Eden was. Ze zijn er maar ik zie ze niet of nauwelijks.

Doen! Ik was hier daarnet een letterlijk 'tok tok tok' gesprek aan het voeren met de kippedames, waarom z...
2
12/09/2018 12:06
Vooral in de ochtend en als het ietsje begint te schemeren, zie ik ze over de takken en over de grond rondrennen. Soms lijken ze tikkertje te spelen.
Hier moet ik vooral de kat van de buren in de gaten houden, maar volgens mij zijn de eekhoorntjes alert genoeg.

Ik heb ze alleen nog maar van een afstandje van minimaal 20 meter kunnen bewonderen. Tam zijn ze bepaald niet. Met mijn phonecamera heb ik ze nog niet goed vast kunnen leggen.
1
10/09/2018 13:31
Ach ja, Eden. Een vertrouwd stukje persoonlijkheid op afstand ga en blijf je toch missen.
Ik heb genoten van je verdere buitenleven-vertelling en de prachtige foto's!
3
09/09/2018 23:25
Je foto's prachtig en ik weet de herfst komt eraan, maar hier (gelukkig) nog even niet. Waar ik in het voorjaar niet kan wachten tot alles ontluikt wat bij jou al bloeit, mag ik nu wat langer nagenieten van de zomer.

Een gekke zomer dit jaar; de kamperfoelie gaf weinig vreugde qua bloei, clematissen waarvan de bloeitijd volgens het boekje voorbij is krijgen opeens volop bloemen, de varens beginnen aan een 2e leven en de bloemen aan de hortensia's zijn zo flets, dat er geen leuke najaarskrans van te maken valt.

Eden...
2
10/09/2018 09:22
Dank je. Hier hetzelfde: de kamperfoelie was twee keer niets in de zomer maar nu krijgt hij opeens weer heel veel bloemen bovenaan terwijl hij onderaan en in het midden al volledig in herfst/wintermodus is. De clematissen deden het hier wel goed. Onze varens waren echt een hoopje miserie na de hittegolven - die zijn nu ook weer groener en groener aan het worden.

De hop is nu belletjes aan het maken, die kan ik dan weer gebruiken als herfstdecoratie binnenshuis.
1
10/09/2018 09:57
Hier is één grote hortensia helemaal verbrand van de hitte. Zo jammer! Ik hoop dat er terug wat leven in komt, anders wordt het een grote lege plek (en het zo'n mooie :-(
2
10/09/2018 18:24
Dat is inderdaad heel jammer, zou het nog even aanzien. Hortensia's zijn sterk en zeker de wat oudere struiken leggen niet snel het loodje.
10/09/2018 20:52
Tja, wat geduld
De andere struiken hebben alweer groene blaadjes
1
09/09/2018 22:20
Ja, Eden...geen wonder dat je hem mist. Je vriendelijke, grappige rode tuinkabouter...

Maar wie weet, straks in de winter? Hij heeft zijn jongen toch laten zien waar de voederplaats was? Er komt vast wel een opvolger.

Prachtige foto's heb je weer gemaakt. De eikels, de noten...
Hebben wij eigenlijk ooit een foto van je bokjes gezien? Ik kan het mij in elk geval niet herinneren.
De kippen: wat hebben die geluk gehad dat ze nu een lekker normaal kippenleven kunnen leiden! Zo zie je maar weer: wie goed doet goed ontmoet. Ik ben benieuwd wanneer ze stoppen met...
1
10/09/2018 09:20
Ik verwacht (hoop) ook wel dat de nazaten van Eden in de winter meer zichtbaar zullen worden... nu weet ik wel dat ze er zijn maar ik zie ze niet.

Merci! Ik heb al verschillende keren foto's van de geitjes in mijn artikelen verwerkt. Ik zal ze de volgende keer weer tonen - foto's genoeg. Ik ben ook benieuwd wanneer ze hun winterpauze zullen nemen, voorlopig leggen ze er nog lustig op los. Ze lopen nu weer heerlijk vrij rond in de tuin, na eerst een boterham gepikt te hebben van de geitjes.

Het buitenleven in harmonie met de natuur wil ik voor geen geld ter wereld in...
1
10/09/2018 11:36
Ik kan je alleen maar één advies geven: gooi er 100 € voor een wildcam tegenaan en hang die op een strategische plaats op.
Dan zie je 's morgens wat er allemaal rond struint 's nachts, vooral in de buurt van het kippenhok. Strooi desnoods maar wat kattenvoer, wie weet wat er op afkomt?
Vooral nu je de kippen hebt is dat zeker een goede voorzorgsmaatregel. Dan weet je namelijk wat je verwachten kunt, en kun je op tijd maatregelen nemen.

Ik had ook geen idee wat zich hier in het donker afspeelde: nu is mijn 'informatiepositie' duidelijk verbeterd. Ik ga dus niet meer...
1
09/09/2018 20:02
Toen Ute vrijdag eikeltjes had opgeraapt en aan mij vroeg om ze te bewaren (tot na de wandeling) .. dacht ik opeens aan Eden. Ik vertelde haar dat een 'mevrouw' vroeger een eekhoorn in de tuin had en dat het diertje nu gestorven en begraven is. Je had haar gezicht moeten zien én de vragen die ze stelde: hoe, waarom, wanneer en heeft ze nu een andere eekhoorn ... enz ... enz ... (amai, ze bleef doordrammen - ik verwenste mezelf dat ik dat verteld had)

Wat de bok betreft .. bij de mensen gaat het ook vaak zo. Vader voedt op met harde hand en na verloop van tijd, spelt de zoon de le...
2
Ktje tegen Chrisrik
09/09/2018 20:30
Ach... lieve kleine Ute! Ik kan me de 101 vragen zo goed voorstellen als ze zo jong zijn.

Klopt - de dieren en mensenwereld verschilt op sommige vlakken niet téveel...

Er staat een mandje walnoten op het keukeneiland en zonet heb ik een grote glazen kom gevuld en die op de salontafel gezet. En zo doet de herfst langzaam zijn intrede ten huize Ktje :) De druiven zijn al allemaal op, nog een paar pepertjes zijn over, morgen kan ik een volgende lading tomaatjes plukken en vanavond ging er een vers eitje door de aardappelpuree. Zo belangrijk om van de kleine dingen te g...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert