Op Facebook

Door Nellekekeizer gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

“ Mevrouw. Mag ik u een brutale vraag stellen? “ zegt de kassière van mijn vaste supermarkt.

Ja joh! Van mij wel. Ik ben wel van de vragen. Vooral de brutale. Daar kun je tenminste nog wat lol mee beleven. Of tot een dieper gaand gesprek komen. Tegenwoordig is het allemaal zo braaf en beleefd.

En het gaat ook altijd goed. Met iedereen gaat het fantastisch. Geloof je me niet? Moet je díe vraag maar eens stellen aan de mensen. Hoe gaat het? Goed! Of prima! Wedden? Niks gelogen ook nog hoor. Het gaat echt heel goed met de mensen.

Ik weet dat want dat zie ik op Facebook. Allemaal blitse bordjes eten en vrolijke fotomodellen. Ik zie hele romantische relaties voorbijkomen. Echt joh. De mensen maken tegenwoordig geen ruzie meer. Ze gaan op vakantie naar witte stranden, drinken wijn in een mooie achtertuin of gaan naar festivals met vrienden. Wel fijn voor die mensen hè, dat ze dan ook nog vrienden hebben om mee uit te gaan. Daar geniet ik dan van mee als ik op zaterdagavond op de bank zit. Thuis. Onder een dekentje. Met Facebook.

Ik heb het niet zo hoor, met die festivals. Ik vind dat maar druk en chaotisch. Maar ja. Ik ben hoog sensitief hè. Dan is geluid veel harder en veel te veel impulsen. Dat ik over de recycle bekertjes struikel of niet weet waar het toilet is. Daar kan ik me dan zorgen over maken.

En ik weet nooit zo goed wat ik aan moet. Eerlijk? Ik kan me daar al druk over maken als ik een date met Netflix heb. Dat ik dan niet weet wat ik aan moet. Dus ga ik maar niet. Zit ik zaterdag thuis. Op de bank. Onder een dekentje. Met Facebook.

Ik ben heus nog niet zo oud hoor. 45 pas. Ja in jouw ogen wel natuurlijk. Jij bent nog jong en ongerimpeld. Bij jou ziet het er nog strak uit. Hangt alles nog op hoogte. Zonder te sporten. Kun je óók zien hè? Op Facebook. Dat de mensen zo veel sporten. Voetbalkindjes. En hardlopen is in. Volgens mij.

En wat ik dan zo aardig vind. Dat ik de hele route kan zien. Op facebook. Inclusief de plaspauze. Dan loop je in gedachten toch een beetje mee met zo iemand. Als je zondag thuis zit. Op de bank. Onder een dekentje. Met Facebook.

Ik vind het wel knap hoor. Dat je op de tien kilometer maar één keer hoeft te plassen. Dan geef ik een duimpje. Want ik kan het niet. Nee joh! Als ík ga lopen moet ik metéén plassen. En na een kwartier nog een keer. Eigenlijk moet ik nu ook.

Altijd al gehad hoor. Dat ik zo vaak moet. Lieverd echt, ik kan heel Facebook vullen met plaatjes van toiletjes. Voor mij niks nieuws onder de bril. En als het echt niet anders gaat, tja, dan ga ik in het wild. Helemaal nu. Ik ben in de overgang gegaan begrijp je. Zie je nou nooit. Op Facebook. Een foto van een gezellige opvlieger ofzo. Maar geloof me. Ik ben een echte Tena-lady. Geen woord gelogen.

Maarreh… wat wilde je nou eigenlijk vragen?

“ Staat u soms binnenkort in het theater? “

Kind! Hoe kom je daarbij?

“ Stond op Facebook mevrouw. “

Tsss. Maar lieverd. Je moet echt niet alles geloven wat op Facebook staat hoor!

 

Hallo Leven

Het hek is van de dam

Ik vertoon me vanaf nu

Alleen nog op Instagram

 

07/09/2018 13:52

Reacties (2) 

08/09/2018 13:02
Daar had je toch een mooi diepgaand gesprek van kunnen maken , alleen zouden de klanten achter je daar niet zo blij mee zijn.
07/09/2018 20:11
Heerlijk dit mevrouw Keizer. Meer dan een gouden column.
Aan mij vroegen ze vorige week; "Heeeey Jack hoe gaat het"...
Ik heb in mijn jeugdige tijd van mijn ouders geleerd altijd eerlijk te zijn.
Mijn antwoord was kort maar krachtig; "Kut...op 12 juli een herseninfarct (je) gehad, maar ik zat gelukkig maar op 4 meter hoog op de ladder. Dus ik ben blij dat ik zelf alweer boodschappen kan halen...Stel dat ik op 12 meter hoogte onderuit was gegaan."
Wedden dat als je minder goed nieuws hebt je zo van mensen af ben! Eerlijk heeft dus ook zo zijn voordelen ;) ...Maar deze v...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert