Daar ben ik weer

Door Yneke gepubliceerd in Levensstijl

'Oja dat is waar ook, dat moet ik niet vergeten.' Wat moet ik niet vergeten? De stille conversatie met mijn denken, drukt soms zwaar op mij. Ergens smacht ik naar minder druk door mezelf opgelegd. Laat me gerust wat mogen vergeten, behalve de dingen waar het echt omgaat. 'Waar het echt omgaat? Hoe weet je waar het echt omgaat?' Dat ligt zo verschillend per individu, dat zal duidelijk zijn. Toch lijkt het algemeen belang er bovenuit te springen. Eigen keuzes komen daarmee nogal zwaar onder druk te liggen.

a5256939aeabe2bb978909a7ef8574ca_medium.

Net als duizenden zandkorreltjes die elk een eigen weg hebben afgelegd, zich neer weten te drukken op jouw bestaan, zo voelt het leven soms aan. Van alles blijft eraan je kleven, je kunt niet eens meer beven. Roerloos. Overgegeven aan 'wetten' van 'moeten gebeuren', lig je doelloos aanwezig te zijn. Dat voelt niet fijn.

7db4b0f0b6cd2636a26f51990d37b149_medium.

Elke vorm is anders. Zelfde lot toegedeeld? Weinig beweging, moedeloos. Overgave. Daar lig je dan. Boven je vliegen vogels met hun veren nog intakt. Jij ligt vastgeplakt. Je kansen lijken verkeken. De zon, het water, de getijden zullen je verbleken. Dan voel je ineens de wind onder je. Een hand misschien. Opgepakt en meegenomen. Je krijgt een ander doel. Gevoel. Het leven. Zijn storm en regen, die je persoonlijkheid weg lijken te vegen. Maar dan ineens ben je er weer. Besef je het bezit van eigenheid. Kracht. Dan lig je te pronken als een veer. Je weet; 'je kan het.' Het maakt niet uit waar de wind je heen heeft gebracht. De storm je heeft doen breken. Je voelt de wind die kracht geeft om verder te gaan. Oké in een iets andere vorm, op een andere plek, Maar je bent er nog! Je kunt weer ademhalen. Je voelt je present. Krachten die je nooit eerder hebt gekend. Je voelt aan alles dat je door kan gaan. Wil gaan! Je rekt je uit en zucht. Je ogen gaan naar de lucht.
Je weet: Daar ben ik weer!

fa70c526e2e34879780304645421eccf_medium.

Laat de wind maar komen. Je hebt nog dromen. Doelloos ben je niet. Nutteloos evenmin. Die windvlaag onder jouw, maakt je blij. Mocht het moment daar zijn, dan ben je vrij. Dan zal je gaan en staan hoever je kan. Onderdruk gezet, vasgeplakt heeft je alleen maar vorm gegeven. Het koste veel energie. Maar je bent er weer!

 

Totziens
 
Nu vertrek ik voor een week
en staat mijn schrijven stil
stilte stilte stilte, de natuur in
waar ik wat van opsteek
energie, zelfreflectie, rijkdom
en dan kom ik terug
jullie weten wel waarom
 
Ik wil jullie lezen, van jullie leren
delen van zoveel, kennis en humor
tips en trucs. Schoonheid van natuur
het dagelijkse leven, fotograferen
jullie zijn mijn inspirator
bedankt daarvoor!
 
 
-Yneke-
07/09/2018 05:41

Reacties (21) 

1
12/09/2018 17:15
Op de laatste foto waait het veertje al weer bijna verder, even geduld nog ;)
Yneke tegen Vita
17/09/2018 14:38
Heerlijke reactie, zo is het en als de wind er weer onder zit gaan we vrolijk verder. Goed gezien van je, dankjewel Vita.
1
12/09/2018 12:30
Loslaten de boel, weekje erop uit gaan al dan niet met camera en je komt als herboren terug, en denk eraan niets moet, alles kan.
Yneke tegen Mippel
17/09/2018 14:36
Wat zeg je dat mooi. Is gelukt en houd ik vast. Dankjewel Mippel.
1
09/09/2018 13:05
Mooi geschreven en in beeld gebracht
09/09/2018 18:13
Dankjewel Mereltje
1
08/09/2018 13:07
Gedragen door de wind , het gevoel van vrijheid.
1
Yneke tegen Josh
08/09/2018 23:07
Wat verwoord je dat mooi! Dankjewel Josh
1
08/09/2018 13:07
1
07/09/2018 23:57
Geniet ervan lieverd.
08/09/2018 03:08
Dankjewel Willemijntje.
1
07/09/2018 11:48
Gelijk heb je - even helemaal loslaten.
Je komt vast met veel inspiratie weer terug.
En neem vooral je camera mee: dat willen wij niet missen.
1
07/09/2018 19:11
Die zal ik niet vergeten mee te nemen ;-) Dankjewel Zevenblad
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert