Natuurfotografie: eitjes van eigen kip(pen)!

Door Ktje gepubliceerd in Dieren en natuur

Regen en wind vandaag. Wat voor anderen als vervelend, te koud, te nat, niet bij augustus passend zal worden ervaren is voor mij genieten. De planten, bloemen en bomen krijgen water, de laatste restjes verbrand gras in onze gazonnen worden weer stralend groen en de vele drinkschalen voor de dieren worden vanzelf bijgevuld. De koolmeesjes schuiven aan bij het pindakaasbuffet: all you can eat! De merels, duiven en kraaiachtigen trekken wormen uit de grond. Het voelt heel fris aan, misschien wel té fris voor eind augustus maar na de hittegolven geniet ik er dubbel van.

Eden mis ik nog steeds. Na het vinden van een dode eekhoorn langs de kant van de straat heb ik lange tijd tegen beter weten in getwijfeld of het uberhaupt wel Eden was. Er huist hier meer dan één eekhoorn en een naambandje dragen ze niet... hoe kon ik zeker weten dat hij het was? De weken die daarop volgden zag ik hem niet aan de voederplaats - om toch een sprankeltje hoop te houden praatte ik mezelf aan dat het misschien door de hitte kwam. In die weken hield ik ook het huis zo koel mogelijk door gordijnen en rolluiken dicht en naar beneden te houden... mijn zicht op de voederplaats was op die manier weg. Misschien kwam hij wel langs maar zag ik het niet? Afdrukken van eekhoornpootjes in de pot met pindakaas hielden het sprankeltje hoop in leven. Nu, een tijdje later weet ik dat mijn eerste ingeving de juiste was: Eden is er niet meer. Hij ligt begraven in ons bos waar hij zo graag was en waar hij zijn eigen opslagplaats voor nootjes had. Op een stuk gevallen schors staat zijn naam. Ik blijf de andere eekhoorns van hun natje en droogje voorzien - ik weet dat ze er zijn, alleen zie ik ze nooit. Zo tam als Eden worden ze nooit...

De capriolen van de kippetjes dan: vorige week zat ik op een rustige dag in mijn luie stoel in de tuin, kijkend naar mijn grazende vrienden en de kippetjes die vrij rondliepen. Als de geitjes rondlopen heb ik altijd een stok bij me. Vooral onze oudste bok durft te knabbelen waar hij niet mag knabbelen: hij snapt heus wel het woord 'nee!' maar verkiest selectieve doofheid op dat moment. Hem wegduwen is ook geen optie want hoe tam en lief hij ook is... op dat moment draait hij zich om en ramt er op los. Met de stok sla ik op het moment dat hij iets mispeutert op de grond zodat hij schrikt... en zo laat hij mijn planten en bomen met rust. Toen ik neerzat had ik de stok op mijn schoot gelegd. Een kippetje - ik denk Marie want dat is de baas, de durfal en ook de meest aanhankelijke kwam dichter en dichter... om vervolgens, klappend met haar vleugels en een kleine vreugdekreet zingend op stok te gaan. Ik schrok me een ongeluk en was vertederd tegelijk. Misschien is dit het moment om te zeggen dat ik 's avonds als de kippen op stok gaan en ik het deurtje sluit, zachtjes tegen hen praat. Ze lijken wel terug te praten: geen idee wat ze zeggen al hoop ik niet dat het iets is in de zin van 'we weten het nu al, bol het nu maar af zonderling' - eens het deurtje dicht is duurt het slechts een paar seconden voor het volledig stil is ten huize kip.

We werden deze week ook getrakteerd op twee verse eitjes: twee dagen na elkaar lag er eentje op ons te wachten. Een supermoment voor mij omdat ik niet wist of het er ooit van zou komen gezien hun 'afkomst' maar voila: een paar weken zijn ze hier en het is al gelukt.

Met het raam open hoor ik het rustgevende geluid van de wind buiten des te beter. Wat ik ook hoor is onze jongste bok die vindt dat het graastijd is. Om de vijf minuten laat hij een wat zeurderig gemekker los en kijkt hij richting keuken. Op de terrastafel zitten ondertussen elf koolmeesjes te drinken en te eten. Af en toe knalt er eentje tegen het raam. Onze herder ligt naast mij, onze jack ligt in de zetel - onder een dekentje natuurlijk zoals het een prinses betaamt. De kater ligt waarschijnlijk te slapen in de voorraad hooi in één van de garages en de kerstpoes rent elk blaadje dat rondvliegt achterna. De kinderen genieten van hun laatste dagen vakantie... de zomer van 2018 zit er bijna op.

27/08/2018 08:43

Reacties (12) 

1
29/08/2018 16:05
R.I.P. Eden.
Die kippen zien er fantastisch uit! Echte scharrelaars.
Wat een prachtige foto's maak je toch!
1
01/09/2018 10:32
Inderdaad, RIP kleine rakker.

Merci! Deze week kregen we weer een (heel groot!) ei in de legbak, het vierde al ondertussen (als ik die zonder schaal meereken) - ze doen het dus heel goed :)
2
27/08/2018 21:06
Wat ontzettend jammer van Eden, ik kan me levendig voorstellen dat je die kleine schattige clown mist. Je mooie foto's bekijken is genieten, het groen oogt alsof er geen lange hete zomer geweest is en het is leuk om de kippen erin rond te zien scharrelen. De 1e eitjes...dus toch!
1
29/08/2018 08:52
Die kleine tuinkabouter zal nog lang gemist worden... dank je. De tuin heeft zichzelf snel hersteld - ik was zo blij toen ik het eitje vond, en de dag daarna nog één. Als een klein kind liet ik het eerste eitje zien aan iedereen die het wou, ik had het niet verwacht en zeker zo snel niet. Deze week vond ik ook een derde ei maar zonder schaal: dat zal een eerste poging geweest zijn van één van de andere dames, denk ik.
1
29/08/2018 22:21
Denk ook dat het een 1e mislukte poging van één van de andere is, gaat vast goed komen.
1
27/08/2018 13:51
Het doet zo'n deugd om het 'groene' gras terug te zien en vogels die de wormen komen halen (altijd iets fascinerend voor Ute).
Maar wat jammer van Eden :-(
Gelukkig zijn er de mooie foto's als herinnering. Ik mag me niet voorstellen dat ik zo'n nieuws zou moeten brengen aan Ute. Elk diertje dat sterft, hoe klein ook, is een drama :-)

MAAR wat fijn dat de kippendametjes al twee eitjes geschonken hebben. Dat is de mooiste bedanking voor hun nieuw logement.

De derde foto vind ik subliem!!
1
Ktje tegen Chrisrik
27/08/2018 19:52
Dat is een werkelijkheid die Ute ook zal moeten leren (maar liefst nu nog niet!) - Eden was een vrij dier en ik heb hem meermaals de straat zien oversteken - elke keer hield ik mijn hart vast. Zijn mooie foto's heb ik al meermaals herbekeken :(

De kippedametjes geven me evenveel plezier maar ik vond het zo apart om een semi tamme eekhoorn zo dicht bij mij te hebben.

Dank!
1
27/08/2018 12:50
Wat is dat triest dat Eden niet meer is. Komt dan hard aan als je het beestje zo beleeft hebt en dan is het gemis er ineens. Mooi dat hij begraven is in jullie bos. Die eitjes geweldig gevoel ze te zien en te kunnen rapen. Heb genoten van je artikel en je mooie warme foto`s. Graag gelezen.
1
Ktje tegen Yneke
27/08/2018 19:49
De dag dat we hem vonden heb ik echt mottig gelopen. Er was toen nog kans dat hij het niet was maar toch... toen duidelijk werd dat mijn eerste ingeving de juiste was liep ik dubbel zo mottig. Eekhoorns genoeg hier maar zo tam als Eden zal ik ze niet meer meemaken vrees ik...

Dank :)
1
27/08/2018 11:19
Zo leuk dat jullie nu toch eitjes hebben: dat betekent dat tenminste één van jullie kippen weer normaal functioneert. Mogen zij een lang en gelukkig leven hebben bij jullie.
Meestal tokkelen ze wat als ze een ei gelegd hebben: dat komt dan nog wel.
Prachtige foto's!
Ja, Eden...die kleine rooie kabouter - doodzonde. Maar daar kun je niets tegen doen. Ik zou wel eens willen weten hoe het Edette vergaan is, misschien komt ze in de winter terug?
1
27/08/2018 19:47
Precies mijn gedachte: van 'ploffers' transformeren ze naar blije en vrije kippen met alles wat daarbij hoort. Deze middag vond ik iets anders (ik veronderstel van een andere kip dan die die ons twee eitjes gaf) - niet in de legbak maar onder de slaapstokken lag een ei... maar zonder schaal. Ik denk dat dit een eerste poging was van één van de andere kippetjes. Ze krijgen dezelfde voeding dus...

Merci!

Ik mis die kleine sloeber... dat zal afhangen van wat de vossenfamilie zal doen én of ze in de winter een andere plaats heeft die haar van voldoende voedsel voorziet...
1
27/08/2018 19:59
Vaak is een ei zonder schil een signaal voor kalkgebrek, maar in dit geval zal het wel een eerste mislukte poging zijn.
Ik denk dat het wel goedkomt.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert