Als het regent, verschijnen de vissen, Andalusië deel 4

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                                  images?q=tbn:ANd9GcQlG3O6QNC-zGYrXKZCPHB

Het was warm en de grond vertoonde scheuren van de droogte die al maanden aangehouden had en de bladeren van de olijven wezen hemelwaarst samengetrokken van dorst. Ik liep het eerste veld op naar de balsa, een bak die 40 kubieke meter water hield, hij was ingegraven en werd gevoed door een asequia, een stenen goot die  kilometers door het land liep en het water neer deed storten en de bak binnen 10 minuten opvulde, als ik de waterschuif opende. Driehonderd boeren hadden geld bijeengelegd in een grijs verleden en een boring laten verrichten. Zij 'raakten' een ondergrondsmeer en en het kunstmatige trechtervormige meertje dat rond het boorgat lag vulde op en men legde een goot aan langs de boerderijen. Dat leek geweldig ..maar .. net zoals met zoveel goede plannen.. was het één en ander niet goed gegaan. Dat heb je zowel eens in Spanje.

                                              images?q=tbn:ANd9GcR2Ly-h73bWDbogvV72N8l

De 'regantes', zij die irrigeren, hadden de wet niet in het oog gehouden en de put van mijn boerderij was drooggevallen, zij waren laakbaar geweest, je mag geen put binnen honderd meter van een andere slaan en zij hadden mijn put en putten van buurboeren doen droogvallen. Putten die water uit een ondergronds riviertje tapten, één van de riviertjes die naar alle waarschijnlijkheid het ondergronds meertje voedde.. Dan heb je als nieuw opgerichte groep van regantes een probleem. Het probleem dat je veroorzaakt hebt is niet meer terug te draaien. Onderaardse druk en natuurkrachten zijn zó groot dat de schade die je aangericht hebt, van blijvende aard is. Het had tot eindeloze vergaderingen geleid en alhowel die gepaard waren gegaan met veel landwijn, waren de gedupeerden standvastig gebleven. Dat was niet verwonderlijk, mijn boerderij had een zware dieselpomp gehad die niet alleen de balsa vulde maar ook via 90 mm slangen veldjes tot 80 meter hoogte onder water zette.

                                              images?q=tbn:ANd9GcSpuvFBL0tSFUpIfCo_LkI

In het vroege voorjaar kleurde dan de berghellingen met haar plateaus, roze van de bloesem van de bloeiende amandelbomen. De regio had sinds oudsher maar drie producten gekend, Olijven en Amandelen en druiven. Producten die een gespreide oogst kenden, De amandelen, waren het eerst aan de beurt, in Augustus. de buiten schillen van de vruchten trokken door de zon open en je wist dat het tijd was om te oogsten. Je maaide het gras rond de bomen weg en spreidde een net uit. Dan sloeg je met een fikse stok hard tegen de stam en de boom regende leeg op het net. Dat leegde je dan in kratten en je versleepte het net naar de volgende boom.  

                                          images?q=tbn:ANd9GcTFvE1DQdqOss6z6_-Eenx

Druiven werden geoogst vanaf midden September, en wel voor de eerste regen, anders werden zij getroffen door verrottings ziekten. Als zij eenmaal geplukt waren dan moest je hen kneuzen en persen. Het sap ging dan de vaten in en zonder menselijk tussenkomst, begon de gist spontaan binnen een paar uur haar heilzame werk. Gist zit en zweeft altijd door de lucht en hecht zich aan vruchten. In koudere, Noordelijkere landen had je een gist starter nodig, maar ons land was gezegend met het klimaat en de suikers gecombineerd met de gistdeeltjes van de schillen deden de vaten binnen een paar uur bruisen en kolken.. Dan gingen de deuren van de bodega dicht om pas weer geopened te worden na 6 weken. Net als met brood laten rijzen, bekend bij de bakkers onder ons, wordt het proces door windvlagen of verplaatsingen van lucht verstoord. De deur ging dus dicht.

                                              images?q=tbn:ANd9GcTsldKwE4ZVl0dsTVR63w9

De olijven oogst begon vanaf eind November tot en met Februari, en daarna werden de bomen gesnoeid en was het tijd geworden om de druiven terug te snijden en te injerteren of te klonen, want tegen Maart zouden zij uit hun dormante staat terugkeren en spoedig blaadjes en miniscule trosjes vormen. De andere maanden waren de maanden van onderhoud en irrigeren en de fruitbomen verzorgen zodat je nooit verstoken was van vijgen, perziken, peren of appels. Het was een fijn leven.

Al die schitterende gewassen liepen nu gevaar door het onbezonne boeren collectief dat onze waterhuishouding had verstoord.

Ach komt tijd, komt raad, en die raad bracht een oplossing mee, de gedupeerden, wij, kregen waterrechten en werden met onze boerderijen preferent. Als eersten hadden wij recht om te irrigeren wanneer wij maar wilden en zo werd een dreigend rechtzaak met eisen en schadevergoeding afgeblazen en iedereen was weer min of meer gelukkig en de rust keerde weer terug in het dorp.

                                              images?q=tbn:ANd9GcTeBLlKaKylQeJ9LOzKxnu

Ik had op internet over drup irrigatie gelezen en ik had rollen van hoofdslang gekocht. Die kwamen in rollen van 100 meter, zij waren 10 jaar gegarandeerd en moeilijk te hanteren. Ik legde die uit over de velden die ik niet onder water kon zetten op natuurlijke wijze en alleen waar een boompje stond, prikte ik een gaatje in de slang schoof een 'pijlkoppelingetje' de slang in en bevestigde daar aan een dunner slangetje naar de boom.

Het had jaren in beslag genomen, maar toen was de waterhuishouding onder controle en kon ik op de bovenvelden planten wat ik wilde. Het was was zwaar werk geweest en alles was handmatig verricht. Ik kocht een zware pomp en ontluchtte die en startte hem op. De pomp had een slang in de balsa hangen en aan de andere kant werd het water naar het slangen netwerk geperst.

Tot mijn onsteltenis werkte het niet, de lagere velden werden bevloeid en dat ging magnifiek want het water kwam nu alleen waar het nodig was en er hoefde dus niet meer gemaaid te worden, maar voor de hogere velden had de pomp geen bereik.

                                                  images?q=tbn:ANd9GcS-AsnosH2pAImjuMxR8xi

Geen enkele buurboer had een soorgelijke oplossing bedacht en er was niemand waar ik ten rade kon gaan. Ik liep veel rond en sloot kranen hier en opende elders delen van de leiding met tussenkranen en toen begreep ik dat er een betere oplossing was. Ik kocht een opslag vat van 2000 liter en kreeg dat met moeite naast de balsa geplaatst. Ik rolde het nadat het van de aanhanger kwam de helling op naar het eerste veld. Met een dompel pomp vulde ik het vat en onder aan het vat sloot ik met wat geknutsel een kraan aan naar de achterkant van de zware pomp die vroeger het water op had moeten pompen en vervolgens door moest stuwen. Water heeft een soortelijke massa (vroeger zeiden wij: soortelijk gewicht) van 62.4 pond per cu voet. 2000 liter duwt nu tegen de pomp aan die niets meer hoeft op te zuigen, maar alleen maar hoeft door te stuwen.

Ik besefte dat ik een drukvat had gemaakt en was beretrots op het idee dat onder het genot van wat wijntjes was geboren.

Werkte het? Jawel en hoe! Nu was de truc om te zorgen dat er een balans ontstond tussen de dompelpomp die het vat vulde en de centrifugale pomp die het vat leegde en doorpòmpte. Proefondervindelijk met een tussenkraan werd die balans ontdekt. Mijn oude natuurkundeleraar zou mij gezoend hebben.

                                                images?q=tbn:ANd9GcR4nW5eosMoVV5qJSfUytP

Daar stond ik en keek uit over de landerijen en een liefde vervulde mij voor de omgeving. Mijn mooi Andalusië! Droomland van ruige pracht. Ik starte de pomp, deed de kraan van het vat open en liet het water eerst naar het hoogst gelegen veld pompen en vandaar kwam het precies zonder verspilling bij elk boompje terecht. Je moet evengoed langs de waterlijntjes lopen om te zien of een pijlsproeiertje niet verstopt was geraakt of verkalkt, want dan zou het geplante boompje alsnog verdrogen. Management is altijd nalopen van wat je verwacht dat er zou moeten gebeuren en herstellen wat er fout gaat.

Na drie kwartier waren 8 velden boven 'gered' van de gesel van de droogte. De balsa stroomde nu over op haar laagste punt en de onderliggende velden zouden geïnundeerd worden. Onder water gezet zoals de wadi's in Indonesië. Ik liet de schuif zakken en zag dat het tijd was om naar het dorp te gaan om Chris te vervoeren naar de residencia alwaar zijn moeder nu verbleef.

Bij de slangebocht lagen weer twee geplette slangen, 'onvoorstelbaar, hoeveel slangen zijn er wel niet in de omgeving' dacht ik en ik reed naar de brug en nam de scherpe bocht naar links om vervolgens de cuesta de la mina op te stuiven. Uiteindelijk haalde de oude diesel in haar één de steilte en reed ik langs de eerste huizen het dorp binnen.

Ik zag Chris al van verre, hij zat te wachten, stoicijns, en veerde op toen hij de oude pruttelpot herkende. Hij veerde op en liep naar de oude diesel. 'Hola San' zei hij, 'wil je eerst koffie of gaan we meteen naar mijn moeder?' 'Hola amigo mío,' antwoordde ik, ' wat heb je het liefst?' 'Naar mijn moeder,' luidde het nuchtere antwoord. 'stap dan maar in,' lachte ik, 'die koffie komt later wel.' Hij stapte in en de tabakslucht kwam uit zijn poriën. 'Chris nergens om,' begon ik, 'maar ik heb liever niet dat je in mijn auto rookt.'  'Tu manda,' 'jij bepaalt dingen,'zei hij en hij kneep zijn sigaret uit en wij zetten koers het dorp uit, richting Macael.

San Daniel 2018

lees ook deel 5

deel gemist? druk op de link

landingspage-san-daniel

Best verkochte boeken in leestips

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.:landingspage-san-daniel

en 

Nederlandse auteurs page van San Daniel in Hebban

and the page of Dutch authors in Hebban

Author's pages:

Amazon author’s page San Daniel

Hebban.

Deel dit artikel aub! / share this information please! 

Vriendelijke groet en God Bless, kind regards and God Bless!

 

 

                                                  

 

           

 

23/08/2018 18:17

Reacties (3) 

1
24/08/2018 02:40
Een ware wijnboer aan het woord. Prachtig als uiteindelijk een goede oplossing gevonden is en je trots op je wijngaarden en je manier van het redden daarvan kan kijken. Graag gelezen.
1
23/08/2018 23:27
Met de foto's van Chrisrik erbij kan ik mij daar nu wel wat bij voorstellen....;-)
Toch maar even de boel geregeld, met méér verstand dan geluk...
Knap.
1
24/08/2018 04:40
Gracias amigo mio
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert