Pikken van vogels

Door Willemijntje gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Wintervoedselveld

Ons dorpje wordt omringt door vruchtbare landerijen. Ook aan de oostkant – de kant waar ik meestal mijn dagelijkse wandelrondje begin – ligt een uitgestrekte akker. De gewassen die erop geteeld worden verschillen; het ene jaar kijk ik uit over goudgeel wuivend graan, dan weer over prachtig bloeiende aardappelplanten of het saaie groen van de suikerbieten, het bloeiende en geurende koolzaad of de hoog opgroeiende voedermaïs.

Wat wel ieder jaar hetzelfde is (en toch ook weer anders), is een brede strook van die akkerrand, die - gescheiden door een sloot – langs een deel van het wandelpad ligt. Dit deel van de akker wordt jaarlijks ingezaaid met een mix van planten, die in de winter de vogels van voedsel kunnen voorzien. Tussen graan en gerst groeien er o.a. kaardebollen en zonnebloemen. Op een bij het veld geplaatst informatiebordje kun je lezen dat het hier om een Wintervoedselveldje gaat.

Mijn eigen zaken

Ook vanmiddag deed ik weer mijn rondje en een, bij het begin van het wandelpad, onbekende half op de akker geparkeerde auto trok mijn aandacht. Ter hoogte van het voedselveldje zie ik er twee dames in rondstruinen; ze snijden zonnebloemen en banjeren van de ene naar de andere zonnebloem en trappen alles plat wat daar tussenin ligt.

‘Hallo’ roep ik vanaf het wandelpad ‘Dit is geen plukveld, dit is een wintervoedselveld voor vogels’. Er volgt geen reactie. Misschien hebben ze me niet gehoord!  Nogmaals roep ik mijn boodschap, maar nu wat luider.

‘Bemoei je met je eigen zaken’ krijg ik nu terug als reactie. Mijn eigen zaken? Dit zijn mijn eigen zaken! Dit is mijn dorp en ons wintervoedselveld! Zonnebloemen zijn momenteel bij iedere supermarkt in de aanbieding! Twee bossen voor € 5,-! Voor dat geld ga je toch de vogeltjes niet beroven van hun broodnodige voer om de winter door te komen, dit veld ligt er niet voor de sier, maar is noodzaak!

Dan maar kwaadschiks

Even kom ik in de verleiding om mijn gedachten in woorden te spuien, maar ik doe het niet. Ik loop het stukje terug, en met de ogen van de beide dames op mij gericht, vis ik mijn telefoon uit mijn zak en maak daarmee foto’s van de auto en het kenteken, daarna volg ik weer het wandelpad en fotografeer ook de plukkende dames een aantal keer.

In een oogwenk veranderen de dames in schreeuwende viswijven. ‘Wat ben je met die foto’s van plan? Je maakt met die ongevraagde opnames inbreuk op onze privacy’, wordt er gesteld. Dat zou tegenwoordig zomaar kunnen bedenk ik me, maar ik haal slechts mijn schouders op en zonder verder te reageren loop ik rustig door. ‘We gaan al, trut’ schreeuwen ze me na. Het woest uitgespuugde woord ‘trut’ voel ik niet als een belediging, maar klinkt me als muziek in de oren: ik win!

Wat ik met die foto’s had willen doen?

Niets, helemaal niet...want die waren er helemaal niet; met de telefoon die ik bij me had kan ik namelijk geen foto’s maken.

20/08/2018 21:49

Reacties (15) 

1
23/08/2018 11:40
Heel slim gedaan! Wat kunnen mensen toch aso zijn.
1
21/08/2018 14:58
Ik sluit mij helemaal aan bij de reactie van Zevenblad.
2
21/08/2018 09:21
Een wintervoedselplaats! Kijk, dat noem ik nou een prachtig initiatief.

Helemaal eens met wat Zevenblad zegt.Gewoon aangeven, dat soort apen.
2
21/08/2018 08:59
Goed zo. Natuurlijk had je foto's van die twee mispunten mogen maken. Op heterdaad betrapt - bij stroperij. Dat is nog steeds een misdrijf. Gewoon een bijzondere vorm van diefstal. Niks privacy: daar had je pas mee te maken gehad als je de foto's op het internet gezet had.
Als ik in jouw plaats geweest was waren ze er niet zo gemakkelijk mee weggekomen.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Stroperij_(strafrecht)
1
21/08/2018 14:17
Helaas kon ik geen foto's maken, ik kon alleen maar bluffen en doen alsof en dat bleek voldoende om ze te laten vertrekken. Ik had de politie kunnen bellen, maar waarschijnlijk waren ze tegen de tijd dat die zouden arriveren al gevlogen.

De 'dames' menen dat ik foto's van hen heb en weten niet, dat er helemaal geen foto's zijn. Ik hoop dus van harte dat zij zich een tijd nerveus maken over een mogelijk gevolg van hun diefstal.
1
21/08/2018 15:59
Net goed dat ze nu een tijdje in de zenuwen zitten. Dat zal ze leren...
Wat een tuig...en dan nog een grote mond.
2
21/08/2018 08:26
Wat een mooi gebaar van die boeren!

...en dan helemaal het tegengestelde: er staat een informatiebord en toch kunnen de 'dames' het niet laten om te vernielen. Alsof dat nog niet marginaal genoeg is beginnen ze te schelden - heel goeie actie van je! Hilarisch eigenlijk, de foto's die er helemaal niet zijn.
1
21/08/2018 13:42
Het doen alsof ik foto's maakte, was voldoende om ze op te laten hoepelen uit dat veld...ze wisten dus heel goed dat ze fout zaten.
1
21/08/2018 05:48
Wat goed je hebt ze op die manier mooi weg kunnen jagen.
21/08/2018 13:38
Zo is dat!
2
20/08/2018 23:27
Die verleiding om je gedachten te uiten begrijp ik helemaal. Mooi trouwens zo een wintervoedselplaats. Mooi geschreven en haha ja een telefoon die geen foto`s maakt geeft geen foto`s weer. En je bent geen trut...vergeet dat woord je bent een vogelheld. Van de winter lekker genieten van wat je bewerkstelligt hebt. Prachtig veld met bloemen. Graag gelezen.
20/08/2018 23:55
Dank. De meeste boeren hier in de buurt zaaien al jaren hun akkerranden met een mix van planten en bloemen in om vogels, bijen en vlinders te helpen. Ik kan er niet tegen, dat er dan toch weer mensen zijn die ook deze voor die dieren bedoelde stroken niet met rust kunnen laten.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert