Een hinikend geluid uit de keuken!

Door Theun50 gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

(Verhaal met een kern van waarheid)

Klaas woonde met zijn vrouw Klazien even buiten het dorp Spankeren in een klein boerderijtje.
Het boerderijtje zag er oud en vervallen uit en was alleen te bereiken over een vijftig meter onverhard hobbelpad. De omgeving was lieflijk, weilanden met daartussen smalle drooggevallen slootjes.
De ‘grote’ boeren hadden op de weilanden veel koeien grazen en het was een verademing om ze af en toe te horen loeien. Klaas had maar een klein stukje grond achter zijn huis, een groentetuin, een paar fruitbomen en verder een grasveld voor twee melkkoeien en een stukje voor zijn paard Merrie.
Elke morgen ging Klazien al vroeg de koeien melken en Dries ging met paard en wagen langs de dorpen om schillen op te halen. Ja, Klaas was ook ‘schillenboer’. En…, fruit verkoper.
De oogst was vaak zo overdadig, dat hij met aardbeien, pruimen, melk en groenten langs de huizen ging in het dorp ging. Jawel, behalve schillen ophalen kwam Klaas dus ook wel eens langs om fruit te verkopen. Hij liep dan langzaam naast Merrie en met zijn luide stem probeerde hij zijn waren aan de man en de vrouw te brengen.

Klas stond bekend als een zeer asociaal figuur. Sommige inwoners van het dorp hadden gezien, dat hij zijn paard wel eens in de keuken had staan. Klaas was wat moeilijk ter been.
Hij had een houten kunstbeen, overgehouden aan de tweede wereldoorlog. Hij kon later wel een mooie prothese krijgen, maar hij was tevreden met zijn houten been, want daar kon hij zo af en toe dan nog eens op bijten. En die was ook nog eens veel goedkoper in aanschaf. En nog een voordeel: als zijn been kapot was had hij alleen maar een timmerman nodig. Klaas had een oudere broer.
Woutje heette hij en was getrouwd met Marietje.
Op een mooie warme dag, zei Marietje tegen Woutje:
‘’Zeg ouwe, wordt het niet weer eens tijd om je broer te bezoeken. Het is lekker weer om te fietsen, en misschien heeft hij nog wat melk en fruit voor ons.’’
‘’Doen we meid, ik zal de fietsen uit de schuur halen en dan gaan we.’’
Ze stapten beiden op de fiets en reden naar het einde van het dorp om dan de heerlijke natuur gade te slaan en te genieten.
''Wat is het hier toch mooi hé, dat weidse uitzicht. Schitterend gewoon.’’

Toen ze de weg afgingen en het pad op reden naar het boerderijtje van Klaas hield ze plotseling haar hand voor haar mond en zei lachend:
''Moet je nou toch eens kijken Wout, zijn paard staat in de keuken. Wat is je broer toch een rare, trouwens hij heeft het niet van een vreemde, jullie zijn allemaal soms een beetje kierewiet.
Die psychiater had wel gelijk toen hij jou een idioot vond, toen je die witte muizen bij hem in zijn spreekkamer los liet.’’
''Zeg Marietje, een beetje dimmen', hé.’’
Klazien kwam al naar buiten om ze te begroeten. Klaas kwam ook strompelend aanlopen en gaf Marietje een begroetingszoen. Zijn broer bekeek hij nauwelijks.
Marietje wees naar de keuken, en zei:
''Klaas, ik wilde het nooit geloven, maar nu zie ik het eens in het echt. Jouw Merrie staat in de keuken, schijt hij daar de boel niet onder dan?’’
''Soms wel, maar ik vind paarden strontlucht wel lekker ruiken.' En het is droge stront, die kun je makkelijk opvegen.”

Ze gingen naar binnen en namen plaats in de huiskamer, waar het ook nog naar stront rook.
Marietje had de grootste moeite om niet te gaan kokhalzen.
''Zal ik een bakkie koffie zetten?'', vroeg Klazien.
Daar hadden ze wel zin, maar Marietje niet zo erg, maar dat liet ze niet blijken. Klaas kwam er ook bij zitten en vertelde, dat er vannacht een kalfje was geboren. De koe had het zwaar gehad, maar gelukkig was de bevalling goed verlopen. Het kalfje ligt nu met haar moeder in de slaapkamer op wat hooi en stro.
''Wat? In de slaapkamer?'', vroeg Marietje verbaasd.
‘’Ja hoor, onze dieren lopen gewoon door het huis. We moeten wel elke dag de vloeren schrobben, maar dat is geen probleem. Eerst was ik van plan de koe te verkopen, maar nu hij moeder is doe ik het niet. Zij moet bij zijn kindje blijven.’’

Truus kwam ondertussen met vier bekers koffie binnen en zette die op de tafel, samen met vier dikke plakken krentenbrood op een bordje. Met tegenzin pakte Marietje een plak krentenbrood en nam er een hap van. In haar verbeelding rook ze weer strontlucht. Dat brood heeft natuurlijk open en bloot in de keuken op het aanrecht gelegen en misschien heeft Merrie er wel aan gesnuffeld.
‘Ik ga hier niet meer naar toe, wat een vieze troep hier’, dacht ze.

Opeens ging de slaapkamerdeur, die op een kiertje stond, open en kwam de koe met haar kalfje de kamer binnen wandelen. Ze liepen meteen naar Klazien en vervolgens naar Klaas om hen te besnuffelen. Wout aaide ze over hun koppen om een goede indruk te maken, maar zijn vrouw zag het helemaal niet meer zitten. Toen de koffie op was, zei ze:
''Hé Wouwtje, zullen we maar weer eens op huis aan gaan, het is al over vieren en ik moet nog de aardappelen schillen, het vlees braden en de groente koken.’’
Op de terugweg zie Marietje verontwaardigd:
“Een ‘groene’ biologische boer, zoals je broer, juich ik van harte toe…., maar er zijn grenzen!”
“Daar ben ik het bio-logisch helemaal mee eens”, grapte Wout.
 

Theun50, 2018.

03/08/2018 13:18

Reacties (8) 

1
04/08/2018 14:45
;-) prachtig! Mooi geschreven.
Theun50 tegen Yneke
04/08/2018 15:08
Dank je wel, Yneke.
1
03/08/2018 17:59
Ja, zoiets zal inderdaad wel eens gebeuren: een koe en kalf in de slaapkamer en een paard in de keuken.
Ach, mensen doen wel ergere dingen...
Maar van het Bronzen Tijdperk tot in de Middeleeuwen was het heel gewoon dat op het platteland de dieren en de mensen onder één dak leefden. Dat was ook warmer in de winter, en veiliger.
1
03/08/2018 22:31
Je bent het kamervarkentje vergeten!
Mijn opa had een paard dat zelf het hek v.d. wei opendeed en dan in de opening van de keukendeur bleef staan totdat hij een 'versnapering' had ontvangen, vervolgens liep hij (het was een hengst) weer terug naar de wei. Ik was toen ongeveer een jaar of vijftien.
Dat van de middeleeuwen was mij ook bekend.
2
03/08/2018 13:50
haha een beetje kierewiet zijn, daar hebben we hier ervaring mee maar er moet toch érgens een lijn getrokken worden! Heerlijk verhaal... en nu ga ik ons varken uit bad halen ;)
1
Theun50 tegen Ktje
03/08/2018 15:02
Hahahaha, je hebt dat varkentje dus even gewassen!
Ook achter de oren?
1
03/08/2018 13:29
Inderdaad erg veel van het goede, maar ja hun waren gelukkig en daar gaat het om.
Leuk weer om te lezen.
03/08/2018 15:01
Dank je voor de reactie.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert