Fokje de moervos in retrospectief - wat is het ook een kanjer!

Door Zevenblad gepubliceerd in Dieren en natuur

Als ik terugblader naar de eerste keer dat ik hier een vos gezien heb – op 28 februari van dit jaar – moet ik achteraf het één en ander rechtzetten.

https://tallsay.com/page/4294995803/hoe-kouder-het-weer-hoe-mooier-de-gasten

Het was steenkoud die week, zelfs overdag 5 graad C onder nul, en ik moest om de paar uur het water in de stijf bevroren drinkschalen vervangen. Op het terras was er voer voor de vogels en de eekhoorns, kattebrokjes, zonnebloempitten, rozijnen en appels. En toen verscheen er ineens, in de ondergaande zon, een prachtige vos die kennelijk honger had. Hij schraapte het bevroren kattenvoer van de terrastegels, at wat zonnebloempitten en appels en nam een paar slokjes water. Ik noemde hem Fokko en dacht er geen moment aan dat het ook een vrouwtje – een moervos – zou kunnen zijn. Waarom eigenlijk niet? Omdat ik kennelijk toch nog denk in rolpatronen (tenminste wat dieren betreft): een vos die zo moedig was om zo maar overdag op mijn terras te komen eten en die zich ook niets van mij aantrok kon alleen maar een rekel zijn, om precies te zijn een 'brutale rekel'.

1ca39c3331a6df19362ad4e651a43968_medium.e2deee11a39b950904271617f61b5776_medium.

Nu, achteraf, weet ik dat ik het mis had. Het was geen brutale rekel, het was een wanhopig hongerig dier, en een vrouwtjesvos. Niet Fokko, maar Fokje. Vlak vóór of vlak ná de bevalling van – ook achteraf gezien – drie welpen.

Ik heb deze week bijna tweeduizend foto's opnieuw bekeken en daarbij gelet op lichaamsbouw, vacht, gedrag en gezichtsuitdrukking. Vossen hebben heel sprekende gezichten, iets wat ik voor die tijd niet wist. Net als katten, maar daar heb ik al mijn hele leven ervaring mee. Hoe langer je ze kent hoe meer je ziet en herkent. Niet dat ik nu een specialist in de fysionomie van vossen ben, maar de grondbeginselen begin ik inmiddels wel door te krijgen.

Eind februari had Fokje nog haar volle wintervacht: dat maakte haar wat dikker en kleuriger, vooral in de rode avondzon. Daarna zag ik haar slechts een enkele keer in een flits door de tuin lopen – totdat ik de wildcamera installeerde. Dat was drie maanden later: eind mei. Toen moeten de jongen al bijna drie maanden oud geweest zijn, en Fokje was inmiddels verkleurd, haar vacht was sterk uitgedund en ze was behoorlijk vermagerd. Zo erg dat ik haar niet eens herkende. Het enige waar ik houvast aan heb zijn de donkere haren op haar rug, de grijze dijen en haar lange staart, die in mei ook de witte punt kwijtgeraakt was. Het dier was afgetakeld tot een schim van haarzelf – haar hele kracht en energie was naar haar drie jongen gegaan.

578a261f297c55e8f25790db5666e1ed_medium.fcd713e5bb327120a9fa67cee3485400_medium.7512824ad88b2065e4ad260e9cec9389_medium.

Toen ik de jongen voor het eerst zag moeten ze ongeveer drie maanden oud geweest zijn, en waarschijnlijk net gespeend. Die moesten dus vast voer hebben, en daar zorgde Fokje voor – door alles wat ik haar gaf naar haar kroost te brengen. Het heeft tot half juli geduurd voordat ik haar voor het eerst zelf kip zag eten. Vóór die tijd heeft ze het moeten doen met wat ze zelf kon vangen (maar ook dat zal wel naar de jongen gegaan zijn) en met katten- en hondenbrokjes – en misschien ook met wat Fokko verder nog aansleepte.

5d15db214288004a136dd28226dbefff_medium.45aeacbc92202177b9dcb6bad7b6e0b7_medium.76605bc5205ca887d89fbfeb0e4f8209_medium.62c66215bf6d438b86cf35619b821881_medium.fdcc382d2f96b0b8f677deb3d7613a5c_medium.d43ac3923a4db4b219fc7f2d73826eb9_medium.

Een voorbeeldige moeder dus, onze Fokje, en ik ben heel blij dat ik haar een beetje heb kunnen helpen om haar jongen groot te brengen en zelf op de been te blijven. Als ik het allemaal geweten had had ik wel eerder maatregelen genomen.

4ce140615e278f569944843f937c9cba_medium.3303c1d0bd5a1ccf9441ea22122fcaee_medium.1794477f4e10edc3742e313fdfff5ac8_medium.8b1e3a9837c695ba685dbadf8a9d25c0_medium.

Op 11 juli kwam de omslag: toen zag ik Fokje voor het eerst de kip zelf opeten (terwijl Einstein en Fokko hier diverse malen ongegeneerd hebben zitten schrokken) en sindsdien is zij ook behoorlijk aangekomen. Haar flanken zijn niet meer zo ingevallen, haar achterste wordt weer wat voller en en zelfs het witte puntje aan haar gehavende staart komt weer terug. Dat was het wat mij eindelijk de ogen opende. Ze trekt weer helemaal bij, en tegen de herfst zal ze ook wel weer haar mooie rode kleur teruggekregen hebben.

e95cfa8bea034572a688f0f867d16fdc_medium.61be3c2f004c919b776960dc586d84a2_medium.

3941974d3cb263953128375c4df927b1_medium.58104f7dacc00b641ad39fb78dc3f9c6_medium.

Dan is de metamorfose compleet, en haar taak is voor dit seizoen volbracht. Respekt, Fokje!

Achteraf ben ik blij dat ik kennelijk net op tijd ingegrepen heb. Onwetendheid kan net zo erg zijn als onverschilligheid of kwade bedoelingen. Had ik de camera maar eerder opgehangen...

Ik hoop dat Fokje blijft: bij leven en welzijn van ons beiden komt er volgend jaar weer een 'vossige' zomer. Maar dan zorg ik er wel voor dat zij ook in het voorjaar niets tekort komt – wat moet dat een zware tijd voor haar geweest zijn!

01/08/2018 16:38

Reacties (12) 

1
03/08/2018 09:58
Heerlijk om te constateren dat het goed gaat met de Zevenblad vosjes!
Ik denk dat ze gewoon terug blijven komen, het is voor hen immers een prachtige 'voedzame' omgeving. En...., een veilige foerageerplek!
1
02/08/2018 12:36
Hopelijk kunnen ze zich handhaven in de vrije natuur !
1
02/08/2018 10:01
Een mooie samenvatting... Fokje heeft een veilige plaats gevonden, misschien wel voor altijd. Ze is een heel goeie moeder - ik moest onmiddellijk aan Loesje denken. Zij is nog steeds bij de opvangmama waar ze het heel goed naar haar zin heeft. Er is al interesse geweest voor haar maar blijkbaar willen de meeste mensen een 'schootpoes' en dat is ze zeker niet. Voor alle kleine opvangertjes stelt ze haar moederhart open, de schat. Ik hoop stiekem dat haar voor-altijd-mandje bij de opvangmama blijft.

Ondertussen zit meneer Ktje naast het bos waar we de L familie vonden. Deze morgen ...
2
02/08/2018 12:32
Ja, inderdaad...omdat er mensen zijn die dieren verwaarlozen en uitzetten.
Echt wild kan dat katje nog niet zijn op die leeftijd - wel bang natuurlijk. Daar dient zich dus weer het volgende drama aan. Misschien kunnen de 'kattenmoeders' de vangkooi weer inzetten? Zo'n jong dier kan zich nog niet redden alleen - tenzij daar ook weer een heel gezinnetje aan vast zit.
De grijze kater heeft zich vannacht niet meer laten zien: zou hij het opgegeven hebben nadat hij drie nachten geen kip gescoord heeft? Maar Brutus was ook buiten - misschien heeft die hem weggejaagd.
1
02/08/2018 16:49
O, nee niet weer één...of misschien meer.
02/08/2018 17:38
Het is echt dweilen met de kraan open...
1
01/08/2018 23:33
Bij Fokje's was de nood blijkbaar hoog en de redding gelukkig nabij.

Ik vraag me dan af; is Fokko een flierefluiter, die zich onvoldoende bekommerd om zijn partner en kroost? Het lijkt me zijn taak om haar van voldoende voedsel te voorzien, als zij aan het nest gekluisterd is vanwege de zogende jonge. Is Fokko op leeftijd? Doet hij wel zijn best, maar lukt het hem niet meer om tijdens de jacht voldoende te vangen? Of is er voor de vossen niet meer overal voldoende voedsel?
1
01/08/2018 23:55
Ik denk het laatste. Er komen steeds meer vossen in Nederland, en de spoeling wordt dunner. Sinds de jacht op vossen verboden is - ik meen sinds 2007 - is het aantal flink toegenomen.
Maar misschien is Fokko inderdaad een flierefluiter die zijn taak niet al te serieus neemt? Ik heb hem diverse keren, terwijl Fokje steeds magerder werd, alle stukken kip ter plekke op zien vreten, en Einstein deed het hem na. In die tijd was moeder nog bezig haar andere twee jongen van voer te voorzien.
Ik weet het natuurlijk niet 100% zeker, maar zoals ik het nu achteraf zie is het zo gegaan.
1
01/08/2018 22:40
Wat een moederliefde. Prachtig beschreven en geobserveerd door je. Ik geniet van elke aflevering.
1
01/08/2018 23:59
Ja, en wat een flierefluiter van een vader, die zelf alle stukken kip opvreet en niets voor zijn gezin overlaat...
Ik heb het hem zeker drie keer zien doen in die tijd, en Einstein deed het hem na.
En toen kwam de kat er nog bij...maar die vist nu al sinds drie dagen achter het net sinds ik de tijden aangepast heb.
1
01/08/2018 20:42
rara, wie was er eerst Fokko of Fokje :-)
Leuk om te volgen en fijn dat ze weer bijgekomen is, haar rode kleur komt nog wel !
1
01/08/2018 18:08
Hij komt graag bij je op bezoek
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert