Het raadsel van het derde jong: de grote verrassing.

Door Zevenblad gepubliceerd in Dieren en natuur

Wat is het toch ook een avontuur: een vossengezin in je tuin.

Aan de ene kant is het, voor iemand die van dieren en van de natuur houdt, puur plezier om ze in de gaten te houden en hun onderlinge strubbelingen te volgen. Vooral de ontwikkeling van de jongen tot eigenwijze pubers is een dagelijks feest...al zie ik meestal de interacties pas de volgende ochtend op de nachtelijke camerabeelden, met uitzondering van Einstein – die komt ook bij daglicht in beeld.

4846825bc0775ac43a77757ff5e43f28_medium.

Aan de andere kant ben je soms ook een beetje bezorgd over hun welzijn.

Zoals ik al schreef: ik twijfelde al een tijdje over het aantal jongen. Eind mei was ik er nog zeker van dat het er drie waren, want ik had het jonge grut met eigen ogen achter elkaar aan over het terras zien rennen. Brutus is mijn getuige: die wilde er het liefst achteraan, maar dat leek mij niet zo'n geweldig plan. Ik had immers geen idee hoe de ouders op hem zouden reageren.

Daarna had ik eigenlijk steeds maar twee jongen in beeld: Einstein (met het vriendelijk-nieuwsgierige gezichtje en de knik in de staart) en een tweede, iets minder vaak in beeld komend broertje of zusje met een iets donkerder vacht: die had kennelijk de kleur van moeder Fokje geëerfd, maar had wél een witte pluim aan de staart.

a30028f8be9bad07c538261857631890_medium.

Over het derde kind was ik een beetje bezorgd – daar zou toch niet iets mee gebeurd zijn? Bij wilde dieren weet je het maar nooit: ziekte, een ongeluk, verstoten...alles is tenslotte mogelijk.

Terwijl de twee jongen die ik de hele tijd in beeld had voorspoedig groeiden, steeds brutaler werden en hoe langer hoe meer op de ouders begonnen te lijken bleef ik mij afvragen wat er van de derde spruit terechtgekomen was.

Tot gisteren.

Wie hebben we daar nu toch, dacht ik...

Een stuk kleiner nog, vrij schuchter en alleen maar samen met vader, moeder of een broertje/zusje in beeld. Wat achtergebleven en tot dusver zonder speciale kenmerken. Maar nu wél aanwezig op het pleintje, heel voorzichtig nog in de planten. Maar oordeel zelf maar: ik kan het niet anders uitleggen.

c409a742fe8684f44237e8aa4bbf575d_medium.ce7a6c5b62aa53fa513c25ba14095d07_medium.

Boven: samen met Fokko. Onder: nog één keer met Fokko, dan met moeder Fokje.

cc22eab69ca222cf213e75091bf43f13_medium.b2b4317ebf35e31e0bb56032e89420e5_medium.

En weer met Einstein:

14634f459e0b2466f2981bd2e43987be_medium.

ba7ae6cac350d2a384c80d0ace8c6dc5_medium.ffa5eb3077035b362d9b8c3f4053b171_medium.

Onder: Fokko weer, met egel achterin - en weg zijn de appels...

9fe0577458a016b8cba2c03638a8f74c_medium.

Ja, wat moet je ervan denken? Ik zal maar doorgaan met bijvoeren, want dat kleintje begint nu eindelijk aan het buffet te wennen.

Nog maar een paar mooie foto's van gisteren en van vannacht: hier Einstein...

cbe469646251688d8284ba510f4e1368_medium.f39ef8d7e9e8142345e23dc4557edd5c_medium.

En Fokko:

544450dfb592e15f057b5ed16ef2d736_medium.

Fokje kwam pas weer laat in beeld:

9961d5d80c540a9e815901528c1ba818_medium.

En het derde jong was weer nergens te zien...ik hoop in elk geval dat het goed komt met hem.

Vanmorgen heeft het hier heel licht geregend, maar de grond is nog steeds gortdroog. En nu schijnt de zon weer volop.

Tot slot:

Voor alle vrienden in België: succes vanavond in St.Petersburg! Stuur de Macronhaantjes maar naar huis, anders gaat die vent in het Elysee nog méér naast zijn schoenen lopen.

10/07/2018 16:23

Reacties (18) 

1
12/07/2018 18:53
Ja, de tijd komt dat ze op eigen benen (poten) moeten staan en het veilige nest moeten verlaten.
1
11/07/2018 11:40
Kan ook zijn dat ze geen zin meer hebben en hun eigen gang gaan .
1
11/07/2018 09:10
Eigenlijk heel raar dat het derde jonkie het merendeel uit beeld blijft... ik vraag me af wat daarachter zit. Wat een klein scheetje. Het 'kakkenestje' van de familie, zeggen we hier.

De voetbal: we speelden -ondanks de 4/5 kansen die we kregen en de bal rakelings langs het net vloog- niet op het niveau van de vorige matchen... neem daar nog bij de anti-voetbal op- en instelling van de haantjes en je kreeg een heel vervelende match om naar te kijken. Zaterdag spelen we voor de derde plaats - hoe dan ook, we zijn ver geraakt en daar mogen we best trots op zijn. We liggen er nu wel ...
1
11/07/2018 10:14
Al was het maar om te zien hoe de haantjes door de Engelse leeuwen of door Kroatië afgestraft worden...
2
11/07/2018 10:26
Vanavond weten we wie de eer krijgt... een mooie match moeten we niet verwachten, helaas.

Het was hier gisteren de slecht-nieuws-show all around: een lid van de begeerde eekhoornfamilie werd aangereden door een auto. We hebben hem uit de berm gehaald en in ons bos begraven. Ik sla de voederplaats gade, de volgende dagen zal ik weten of het ons aller schatje Eden was. Mijn hoofd explodeert ondertussen zowat... wat sluiten we die kleine (en minder kleine) tuinvrienden toch in ons hart.
1
11/07/2018 11:09
Jeetje, toch niet Eden!
Laat ons maar hopen dat het een 'visiting fellow' was - Eden zou toch wijzer moeten zijn...
Maar dat heb je met dieren die je als het ware adopteert, terwijl je er geen enkele zeggenschap over hebt.
2
11/07/2018 23:00
O, nee! Wat vind ik dit toch vreselijk sneu nieuw. Dit gun ik niemand van alle leden van de eekhoornfamilie (en aanverwanten) en jullie ook niet.
1
11/07/2018 07:34
Heel leuk om weer wat in deze 'reality-reeks' over de vossenfamilie te lezen!
1
11/07/2018 02:35
Wat heb je ze prachtige namen gegeven. Ik smul van je artikelen hierover en de beelden. Dank voor deze reeks nachtelijk tuinleven
1
10/07/2018 23:19
Hij/zij is wat kleiner, maar is er nog wel. Echt zorgen maken zou ik me niet, hij/zij ziet er goed uit, waarschijnlijk trekt ie met het verdelen van de buit net aan het kortste eind.

Uit ons hondennestje (van 5 pups) was Elmo de zwakste en het zorgenkind. Uiteindelijk heeft ze drie van de vijf overleefd en was ze het meest bij de pinken van allemaal!
1
11/07/2018 00:29
Hahaha. Dat heb je zelfs bij mensen. Kijk maar naar onze minister van EZ (vroeger Financiën). Die was als kind vast niet Hollands welvaren...

Bij katten heb je het ook heel duidelijk. Het enige nestje dat wij ooit zelf gehad hebben - van een aanloop poes - telde twee flinke katertjes en een heel klein poesje. Dat katje hebben wij Kriebeltje genoemd omdat ze zo iel was als kitten.
De twee katers (een rode en een 'blauwe' zijn beide vóór hun vijfde gesneuveld. Kriebeltje verhuisde naar een boerderij op het Hoge Land, werd daar betovergrootmoeder en 21 jaar oud.
1
11/07/2018 22:52
Zo zie je maar weer, de zwakste kan zomaar één van de beste worden. O jee, wat lees ik nu bij Ktje...drama
1
10/07/2018 19:44
Wat geweldig leuk dat je die nacht foto's hebt..
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert