Langs de vloedlijn

Door Yneke gepubliceerd in Mens en Natuur

De zon schijnt al een tijdje hoog aan de hemel. Heerlijk totdat het te aan het worden is. Te heerlijk zal dat wel bestaan trouwens? In de wereld van de mens is hectische momenten schering en inslag. Daar past het woordje te beter bij. Te druk, te veel. Gelukkig kennen we plekken op deze bewoonbare aarde waar rust heerst. Daar voel ik me heerlijk. Te heerlijk?

Het kan me niet teveel worden om op deze plek te zijn. In mijn gedachten heb ik er vele malen een zandkasteel gebouwd. Gelukkig mag dat niet echt daar, huizen bouwen. Er is zelfs geen restaurantje, geen frietkot. Er heerst rust. 

Een tentje. Doek om op te liggen en heel decadent een kussentje. Vroeger maakte ik het van zand, zo een kussen. Te veel mens met behoefte aan comfort ben ik geworden. Ouder worden kent mankementen. Het lichaam houdt het iets langer vol zo op het strand. De stilte. Het lekkerder liggen heeft mij in slaap gekregen. De zeegeluiden. De strandvogels. Het ontspant.

Lang stilliggen kan ik niet. Dan is wandelen langs de vloedlijn een plezier om te doen. Eerst over het zachte, momenteel hete zand. Het brandend zand. Bij de vloedlijn koel je af en een duik in de zee is aangenaam.

Er ligt van alles. Schelpen. Zeewier. Veren. Een soort komkommertje. En in het water wat is blijven liggen na de vloed zie ik een vis. De scholeksters of de meeuwen zullen het hapje wel vinden. Regelmatig zie ik er één over vliegen met een visje tussen zijn snavel.

In het strand groeit een plantje. Een plantje met een schattig bloemetje. Een teer veertje zit klem tussen de zandkorrels. Terug in de duinen heeft het zand zich laten vormen door de wind. Prachtig. Tussen de begroeiïng is een veertje blijven steken.

Langs de vloedlijn van het leven, ligt een wijsheid meegegeven. Golven komen en gaan. Het enige wat telt is dit moment. Geniet. Ontspan. Hoor de zee. De meeuwen. Zelfs het hete zand voelt ergens aangenaam.

Een schelp ligt tussen het wier. "Ik lig hier" ...

Te heerlijk bestaat hier niet. Heerlijk is het. De vloedlijn laat ik achter me. De zon gaat onder. Het leven is bijzonder.

Bedankt voor het lezen.

-Yneke-

09/07/2018 03:55

Reacties (8) 

1
09/07/2018 22:25
Heerlijk. Ik woon niet meer in de buurt, maar weet hoe het voelt...heerlijk!
10/07/2018 01:09
Het is altijd fijn om het gevoelt te hebben en te herinneren ook. Dankjewel Willemijntje
1
09/07/2018 11:47
wat een prachtig artikel. Ik ruik en hoor de zee terwijl ik lees en de foto's bekijk.

De Belgische kust trekt me niet aan, veel te druk en vol beton :-(
Als wij naar zee gaan is het over de Nederlandse grens (Zeeland) of Frankrijk (Opaalkust). We hebben geluk dat die twee richtingen ideaal zijn en niet ver vanuit Tielt.

Toen ik foto 4 zag, dacht ik meteen aan een spiegelei haha
of een donut :-)

Prachtige foto's Yneke
X
10/07/2018 01:10
Ja he dat vond ik dus ook een spiegelei lijkt het wel ;-). Fijn om die twee richtingen te hebben. Dankjewel Chrisrik
1
09/07/2018 10:04
Prachtige foto's om bij weg te dromen. Zoals Zevenblad hieronder zegt, om jaloers op te worden als je iets verder van de zee af woont.

Geen mens te zien op de foto's - lekker vrij en blij.
1
Yneke tegen Ktje
10/07/2018 01:11
Het is er al jaren elke keer weer zo heerlijk rustig. Dankjewel Ktje.
2
09/07/2018 07:45
Om jaloers op te worden, als je zo ver van de zee woont als ik.
Schitterend, die foto's! Ik kan de zee bijna ruiken.
1
10/07/2018 01:12
Als ik kon zou ik de zee hier mee heen willen nemen en je meenemen te wandelen langs die vloedlijn. Ik voel me elke keer weer verwend als ik er ben. Dankjewel Zevenblad
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert