Literatuuranalyse 'Vele hemels boven de zevende'

Door Appeltjerood gepubliceerd in Boekverslagen

Titel
De titel van dit boek is ‘Vele hemels boven de zevende’. In dit boek wordt deze uitspraak twee keer genoemd. Allereest in een gesprek tussen Eva en Lou .

’’Toen ze klaar was met luisteren zei ze dat ze dacht dat geen enkele jongen haar ooit zou willen kussen. Ik zei dat ik zeker was van wel. En dat  dat vast ook niet meer lang zou duren. Hoe dat voelde, toen ik voor de eerste keer een jongen had gekust, dat wou ze weten. ''Dat was fantastisch'', zei ik ’’vele hemels boven de zevende''  Daar moest Lou ook weer om lachen.’’ (blz. 228)

De tweede keer dat deze uitspraak wordt genoemd is in de brief die Lou aan Eva schrijft net na Eva’s dood.

''ik duim voor dromen die zo mooi zijn
dat ze eeuwig mogen duren
ik duim voor dat ge nu zijt waar het prachtig is
ergens hoog of ver
ik weet het niet
maar bij voorkeur alvast vele hemels boven de zevende’’

Dit verwijst natuurlijk naar het spreekwoord ‘In de zevende hemel zijn’’. Ik denk dat de schrijver met deze titel probeert te zeggen dat er ook nog andere vormen van geluk zijn dan alleen in de zevende hemel zijn.

Schrijver
Griet op de Beeck is geboren op 22 augustus 1973 in Turnhout. Griet op de Beeck heeft pas drie boeken geschreven, ''Vele hemels boven de zevende'' (2013), ''Kom hier dat ik u kus'' (2014) en ''Gij nu'' (2016).

In ''Vele hemels boven de zevende'' komt het thema eenzaamheid duidelijk naar voren. In het boek ''Kom hier dat ik u kus'' en ''Gij nu'' is dat ook het geval. In alle drie de boeken komt veel drama voor. Wat ook opmerkelijk is is dat het boek ''Vele hemels boven de zevende'' wordt verteld door vijf verschillende personages en dat ''Gij nu'' wordt verteld door vijftien verschillende personages.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Griet_Op_de_Beeck

Samenvatting
Het boek heeft eigenlijk vijf hoofdpersonen; Eva, de zus van Eva (Elsie), de vader van Eva en Elsie (Jos), de familievriend (Casper), en dochter van Elsie (Lou).

Elsie is getrouwd met Walter en heeft twee kinderen. Op een gegeven moment komt er een schilder op haar pad, Casper. Langzamer had wordt de band tussen haar een Casper sterker en hebben ze een verhouding. Er is zelfs één ding wat hun beide dwars zit; ze zijn beide getrouwd.  Walter is vaak erg druk Elsie zou graag voor Casper kiezen, maar durft de sprong niet te maken.

Jos heeft een groot drankprobleem. Toen hij onder invloed reed naar zijn broer Karel heeft hij de zoon van Karel aangereden en deze jongen is nu zwaar gehandicapt. In het begin van het boek weet niemand dit. Karel gaat halverwege het boek dood aan kanker. Jos heeft vaak ruzie met zijn vrouw Jeanne. Jeanne is geen positieve vrouw en vindt dat de hele wereld om haar moet draaien. Zo is ze gemeen tegen Eva over haar gewicht.

Eva is een alleenstaande vrouw van 36. Tijdens het verhaal doet ze hard haar best om haar wederhelft te vinden, maar dit blijkt niet te werken. Ze is een lieve vrouw met een goede dosis humor, maar omdat ze niet te knapste is (zeg maar gerust lelijk) wil niemand haar man worden. Eva werkt in een gevangenis met gedetineerden.

Lou wordt in het begin op haar nieuwe school gepest. Uiteindelijk gaat ze naar een nieuwe school en ontmoet ze June. Dit wordt aan beste vriendin. 

De uiteindelijke plot van het verhaal is de zelfmoord van Eva. Eva deed erg haar best om altijd voor andere klaar te staan, maar ze was vaak eenzaam. Zo belt ze op een avond iedereen op die ze kent, maar niemand heeft tijd voor haar.  Ze wil niet meer leven zo zegt ze;''Mijn hart, mijn hoofd en ik, we zijn er klaar mee.’’ Eva springt van een gebouw af en laat een briefje achter voor de familie en vooral voor Lou, omdat ze daar zo’n goede band mee had. Jos weet niet goed hoe hij ermee om moet gaan en blijft maar drinken, terwijl Jeanne weer alle aandacht probeert te trekken. Lou heeft de iPod van Eva gekregen met Eva’s favoriete muziek. Verder komt het goed met Lou. Uiteindelijk besluit Elsie om met zo te ‘springen’ als Eva, maar dan niet letterlijk. Ze besluit haar hart te volgen en begint een relatie met Casper. Casper kan het erg goed vinden met de kinderen van Elsie.

Personages
Eva
Eva is een zesendertigjarige vrouw die altijd voor iedereen klaar staat. Zo gaat ze vaak langs bij haar vader om bij te praten en helpt ze haar ouders regelmatig. Ze werkt in een gevangenis en praat vaak met gedetineerden. Eva is vaak eenzaam en zou daarom dolgraag een vriend willen, maar dit blijkt maar niet te lukken. Ze is iet wat dik en heeft niet het mooiste hoofd. Uiteindelijk kan ze het leven niet meer handelen en springt ze van een flat af.

Lou
Lou is de twaalfjarige dochter van Elsie en het nichtje van Eva. In de eerste paar weken van het nieuwe schooljaar wordt Lou gepest. Dit komt omdat Lou een keer een Hello Kitty onderbroek aan had toen haar rokje kapot ging zodat iedereen haar onderbroek kon zien.

''De meeste pauzes zit ik op het toilet. Daar is het tenminste rustig. Ik weet niet hoe dat moet: vriendschap sluiten.'' (blz. 15)

Het geplaag stopt als Lou de hoofd pester ‘Vanessa’ ziet stelen in een winkel. Lou krijgt de macht in handen en wordt zelfs uitgenodigd op feestjes. Uiteindelijk besluit Lou toch dat ze naar een andere school wil. Daar wordt alles beter; ze ontmoet June, dit meisje wordt haar beste vriendin.

''Ik ben zo blij dat June bestaat. Soms moeten we zo vreselijk lachen samen...'' (blz. 270)

Ze ziet dat het huwelijk tussen haar vader en moeder niet goed is, maar durft er niet over te praten met haar ouders. Ze is hier erg mee bezig.

Elsie
Elsie is de tweeënveertigjarige zus van Eva en de moeder van Lou. Ze heeft ook nog een zoontje Jack. Ze is niet gelukkig in haar huwelijk met de nefroloog Walter. Wanneer ze verschillende keren seks heeft met Casper wil ze bij hem blijven. Naar veel getwijfel besluit ze haar man te verlaten voor Casper. Aan het einde van het boek is Elsie wel gelukkig.

Casper
Casper is een zesenveertigen schilder. Hij is de vriend van Eva en de minnaar van Elsie. Zijn huwelijk met Merel loopt ook niet al te soepel.  Hij heeft één kind, Willem. Casper besluit weg te gaan bij zijn vrouw en voor Elsie te kiezen.

Jos
Jos is eigenaar van een restaurant en heeft een groot drank probleem. Hij heeft onder invloed van drank een ongeluk bij zijn neefje veroorzaakt, die nu gehandicapt is. Vooral financieel gezien steunt hij zijn broer en diens gezin. Jos is niet goed met woorden en vaak als dingen moeilijk worden gaat hij roken. Jeanne en hij zijn niet gelukkig getrouwd. Jeanne is een heks die eigenlijk maar twee dingen kan; praten over zichzelf en klagen over anderen. Ook trekt ze Ben, haar enigste zoon, erg voor.

Perspectief
Per subhoofdstuk heeft één van de vijf personages, Lou, Eva, Elsie, Casper en Jos, in de ik-vorm het woord. Die naam staat met dik gedrukte letters boven het subhoofdstuk aangegeven. Alle vijf de personages hangen met elkaar samen en eigenlijk vertellen ze met z’n vijven dus het hele verhaal. Er is dus sprake van een wisselend ik-perspectief. Zodra één personage een situatie omschrijft weet jij niet hoe de andere personages zich op dat moment voelen. Wél weet je hoe de ik-persoon zich dan voelt.

''Ik ben te gevoelig. Dat zegt mijn moeder. Ik zou niet weten hoe het anders moet.'' (blz. 15)

Ook zijn er subhoofdstukken in dialogen vorm. Deze dialogen worden aangegeven door de naam van de persoon die wat zegt en dan een dubbelepunt daarachter.

Elsie: gaan we dit echt doen?
Casper: Ja.
Elsie: Gaan we ’t kunnen? No matter what?’’ (blz. 230)

Ruimte
Het boek speelt zich af in België, dat kun je ook duidelijk zien aan het taalgebruik. ''Gij? Binnenkort? Allee, ik ben eens benieuwd.’’ (blz. 98)

Er wordt weinig verteld over waar het verhaal zich precies afspeelt. Er zijn een hoop gebeurtenissen, de personages verplaatsen zich telkens en zo zijn er wel tientallen plaatsen op te noemen. Zoals de affaire van Elsie en Casper die plaatsvind op het atelier van Casper. En zoals Lou, die gepest wordt op haar school niet ver van haar huis. En de familie ruzie die zich plaats vindt in het huis van Jos en Jeanne.

Exacte plaatsnamen geeft het boek niet.

Verhaalbegin
Het verhaal begint met het voorstellen van de personages. Alle vijf de personages vertellen iets over zichzelf en zeggen hoe oud ze zijn.

''Ik ben zesendertig. Dat is niet jong en ook niet oud. Ik kan heel goed autodansen en op hoge hakken lopen, risotto maken en lief zijn voor kleine dieren.'' (blz 10)

Afloop
Er lopen vijf verschillende verhaallijnen door elkaar die allemaal een gesloten einde hebben. Eva verlaat het leven doormiddel van zelfmoord. Elsie en Casper kiezen voor elkaar en leiden samen een gelukkig leven. Lou heeft een beste vriendin met wie ze honderduit praat en al haar verdriet mee kan delen. Jos verteld eindelijk hoe verschrikkelijk hij zich voelt.

Tijd
Er worden niet echt jaartallen in het boek genoemd. Wel weten we dat de verjaardag van de vrouw van Jos 2 oktober was. Ook onthuld het boek dat Eva in diezelfde maand zelfmoord pleegde. Je kunt wel opmerken dat het verhaal zich ongeveer rond deze tijd afspeelt, zo heeft Eva een Ipod.

De vertelde tijd is ongeveer een jaar. Eva is 36 jaar als het verhaal start en Eva is 37 jaar als ze overlijdt.

Het verhaal is niet helemaal chronologisch geschreven. Zo vertelt Jos dat hij vroeger onder invloed van drank zijn neefje heeft aangereden. De schrijver maakt geen gebruik van flashforwards.

Er komen ook tijdversnellingen in het boek voor. ''Na het eten gaan we op café. Hij bestelt twee koffie met calvados. En daarna nog twee. Ik vind het niet erg dat hij lichtjes dronken wordt, dan is hij ook wat losser. Maar er gebeurd veder minder dan niks.'' (blz 62)

Er komen ook tijdvertragingen in het boek voor. ''Als ik begin te denken dat ik maar weer eens richting huis moet gaan, neemt hij opeens mijn handen vast. Ik slik. Ik tuit mijn lippen een beetje. Dat gaat per ongeluk. Zou dit het moment zijn? Ik slik zo hard dat ik het kan horen in de binnenkant van mijn oren.'' (blz. 63)

Thematiek
Het thema van dit verhaal is de zin van het leven. Alle personages kampen met hun eigen problemen; Lou wordt gepest, Eva is nog steeds single en lelijk, Elsie is niet gelukkig met haar huwelijk, Casper wil Elsie maar is getrouwd met Merel en Jos heeft een drank probleem en een draak van een vrouw. Vreemdgaan, pesten, slechte huwelijken en drankverslaving zijn dan ook motieven uit dit boek.

Aan het einde van het boek heeft Eva zelfmoord gepleegd omdat ze het leven niet meer zag zitten, heeft Lou een beste vriendin gevonden, is Elsie samen met Casper en heeft Jos eindelijk verteld wat hem allemaal dwars zat. Op Eva na vinden de personages hun zin van het leven.

Een van de motieven uit dit boek is zelfmoord. Elsie doet in het begin van het boek een poging tot zelfmoord. Ze rijdt extreem hard de snelweg op en doet haar ogen dicht, maar uiteindelijk overleefd zij het. Aan het einde van het boek pleegt Eva zelfmoord. Ze vond haar zin van het leven niet.

Hoop is ook een belangrijk motief van dit boek. Elsie en Casper vinden hoop in een relatie met elkaar. Lou zoek hoop in de muziek. De laatste regels van dit boek zijn dan ook: ''En ik zet gauw een liedje op van Jonny Cash, ‘I walk the line’, bijvoorbeeld, want June, die heeft gelijk: een goed liedje helpt altijd.'' (blz 271)

Spanning
Om heel eerlijk te zijn zat er weinig spanning in het verhaal. Het verhaal zit vol drama en problemen, maar echt spannend wordt het niet.

De beoordeling
Het thema van dit boek, de zin van het leven, komt erg vaak terug. Verschillende personages in dit boek kampen met problemen. Zo zie je dat het thema vanuit verschillende perspectieve terug komt. Lou wordt namelijk gepest, Eva is nog steeds single en lelijk, Elsie is niet gelukkig met haar huwelijk, Casper wil Elsie maar is getrouwd met Merel en Jos heeft een drank probleem, de zoon van zijn broer invalide gemaakt en een draak van een vrouw. Het onderwerp spreek mij aan en heeft mij aan het denken gezet. Mensen die altijd voor andere klaar staan en vrolijk over komen hoeven niet altijd vrolijk te zijn van binnen en kunnen zelf met suïcidale gedachtes rondlopen net zoals Eva.

Voor zover ik mij kan herinneren heb ik nooit een boek of film over dit onderwerp gelezen/gezien.

Het boek komt langzaam opgang, maar er zit al vanaf het begin een hoop drama in het boek. Er lopen verschillende verhaallijnen door elkaar. En er zijn vijf verschillende vertellers. In het begin vond ik dat een beetje vaag, maar op een gegeven moment snap je dat alles met elkaar samenhangt en wordt het juist interessant om de gebeurtenissen uit iemand anders perspectief te bekijken.

Er zit veel drama in het boek en daarom bleef het boek mij boeien. Ik vind het een geslaagd boek omdat het einde onverwachts was. Het einde is duidelijk: Eva is dood en de rest van de personages leven hun leven gewoon veder. Eva was altijd zo lief voor iedereen en precies zij pleegde zelfmoord. Je leeft tijdens het boek echt met haar mee, omdat je aan alles merkt dat Eva een goed hart heeft.

De personages spreken mij niet heel erg aan. Zo heeft iedere personage zijn eigen probleem en ik kan mij dan niet erg goed in verplaatsen. Lou wordt gepest, Eva is nog steeds single en lelijk, Elsie is niet gelukkig met haar huwelijk, Casper wil Elsie maar is getrouwd met Merel en Jos heeft een drank probleem en een draak van een vrouw.

Jeanne, de vrouw van Jos, vond ik het minst sympathiek. Zij is negatief, heeft het altijd alleen maar over zichzelf en levert veel commentaar op Eva, terwijl Eva dit niet verdient. Al met Al is Jeanne echt een vreselijk mens.

Tijdens het leven van het boek wist je dat het niet goed ging met Eva. Maar dat ze aan het einde zelfmoord zou plegen was wel echt een plottwist. Ik ben blij dat het boek aan het einde een beetje spannender werd.

Wat mij meteen opviel was dat hij boek zich afspeelt in België en dat de personage Vlaams spreken. Het leest soms wat lastig en op een gegeven moment begon ik me te irriteren aan die ''ge’s'' en ''gij’s''. De tekst is veder niet lastig om te lezen.

''Ge laat mij hier zitten met uw volk en al dat eten, en dan moet ik me ook nog slecht voelen omdat hij geen tijd krijgt om uw lezing voor de Rotary-idioten voor te bereiden, da’s helemaal proper.''

De gedachtes en gevoelens zijn goed beschreven, je weet dan ook vaak waarom de personages doen wat ze doen en dat vind ik prettig om te weten. Zo weet je aan het einde van het boek precies waarom Eva van een flat sprong.

Dialogen worden niet heel uitgebreid beschreven en worden deze aangegeven door de naam van de persoon die wat zegt en dan een dubbelepunt daarachter.

''Elise: Wij zijn net terug uit New York, moe. WE hadden niks in huis.
Jeanne: De supermarkten zijn nog open.
Elsie: Waarvoor belt ge?
’’

Het taal gebruik past goed bij de personages, zo merk je een duidelijk verschil tussen de zinnen van Lou en Eva. De schrijfster heeft goed naar voren laten komen welk persoon aan het praten is. Zo gebruikt Lou alleen makkelijke woorden terwijl de rest lastigere woorden gebruikt. Ook gebruiken Eva en Elise vaak Franse en Engelse woorden.

''Ik heb hem gevraagd om het zich niet aan te trekken, gezegd dat mijn collega formidabel was. Hij keek gekrenkt.’’ – Eva

''Terwijl ik zit te wensen dat ik hier en nu zou opstijgen om nooit meer terug te hoeven komen, zie ik een verdieping lager de adjunct-directeur passeren. (Het is een vreemd mannetje. Klein van gestalte, grote, ouderwetse bril, een stem die overslaat als hij boos wordt. En hij wordt vaak boos. Dat is een beetje zijn beroep.)’’ – Lou

05/07/2018 17:31

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert