Lachen om vossen: het zijn echte komieken.

Door Zevenblad gepubliceerd in Dieren en natuur

Men heeft mij in mijn leven heel wat verweten, maar nooit dat ik geen gevoel voor humor zou hebben. In tegendeel, zelfs in bloedserieuze situaties zie ik soms nog hilarische elementen – vaak werkt dat bevrijdend en haalt het de angel eruit, maar soms werkt het ook averechts: bij mensen die niet in staat zijn om te relativeren.

Ik kan het soms ook niet laten om te experimenteren. Dan doe ik bewust iets onverwachts om te zien hoe anderen reageren. Gisteravond was de familie Vos de klos. Zoals u op de foto's in deze serie hebt kunnen zien heb ik de kippenvleugels, -poten en -halsen altijd gewoon op de zandige stenen onder aan het terras gegooid. Daar hadden de vossen geen bezwaar tegen. Zand schuurt de maag, zeiden ze vroeger wel, en de vossen zijn niet zo verwend als Brutus, die zijn eten altijd op een mooi gepolijst schaaltje van WMF krijgt.

37975718677ad464fe9dbbc093efdca1_medium.

Ik heb de kip gisteravond dus eens op een plastic schaal geserveerd, en de varkenspoten ook. Die had ik voor de afwisseling gekookt. Toen ben ik in de serre op mijn uitkijkpost gaan zitten en heb gewacht.

538051381214a7800db022d8338551c3_medium.

Brutus moest natuurlijk nog even het buffet inspecteren...

7ce9d43290d3ac702c57826c43b3fffc_medium.

Moeder Fokje was zoals altijd de eerste: binnen vijf minuten was ze er al. Ze kwam aandrentelen, keek verbaasd naar de schalen, liep er in een boogje omheen – en ging toen onder aan de trap kattenbrokjes eten. Na enkele minuten liep ze terug, keek weer naar de schalen, bleef even staan, keek nog eens en vertrok toen richting bossages, zonder kip. Ze wist jammer genoeg net buiten het bereik van de camera te blijven.

Dat herhaalde zich nog een keer: kijken, er langs lopen, brokjes eten (trek had ze kennelijk wél) en wéér zonder kip naar achteren. Daarna zag ik een kwartier geen vos meer.

En toen kwam Fokko.

63931c74026b0b8451870a36a8d7c04f_medium.

Fokko liep quasi onverschillig langs de schaal met kip, tot aan de trap en weer terug. Hij keek even peinzend naar de uitgestalde lekkernijen, maar liep dan door tot aan de waterschaal, Daar nam hij – buiten beeld - een paar slokjes en kwam weer terug. Terwijl hij er langs liep snaaide hij bliksemsnel een vleugel mee en verdween daarmee langs het zijpad uit het zicht.

1fd65eef9c4080288335119589cdf54d_medium.

Enkele minuten later was hij weer terug en pakte een halsje. Terwijl Fokje altijd zoveel mogelijk tegelijk meeneemt – wat ze maar in de bek kan houden – haalde Fokko de schaal stuk voor stuk leeg, met telkens een tussenpauze van enkele minuten.

d630cb919e7f8287ec8648598932b046_medium.94ada276072eeb946d50da0f84650202_medium.4d097e4bc922632cf0290673bfbc4d5b_medium.e5e13aaeff8c32bac762638c6b85e2f5_medium.

Of hij het allemaal naar zijn gezin bracht weet ik niet, maar gezien de tijd die hij nam is het ook best mogelijk dat hij alles zelf opgevreten heeft. Fokje liet zich in elk geval niet meer zien – die kwam pas tegen de ochtend weer in beeld.

87f92931cb5109120082e484237fa9cc_medium.

Maar toen gebeurde er iets wat ik nooit verwacht had: Fokko kwam nog eens terug, keek even om zich heen – en pakte de lege schaal mee. Daar verdween hij mee in de bosjes. Mijn mond viel open. Wat zou hij doen? Zijn vrouwtje laten zien dat het ding niet gevaarlijk was? Toch niet dat plastic ding opvreten?

424f50ffa539171f4bff2e9bb7fa5e0b_medium.

Mijn mond viel voor de tweede keer open toen hij terugkwam. Jawel, met de schaal in zijn bek. En hij zette hem bijna op dezelfde plek neer als waar die gestaan had, nog geen halve meter verderop – maar net buiten het bereik van de camera. Alsof hij wilde zeggen: maak hem maar weer vol...Hij pikte nog even een paar brokjes mee, gaf een knipoog aan de camera en verdween in de struiken.

343137fd590388107e76bd62ad90a98c_medium.

Vossen...je houdt het niet voor mogelijk...

Toen werd het donker en ik kon het niet verder volgen.

558319128d0471888d9443cdd2557f1a_medium.

Halverwege de nacht kreeg ik ineens een slecht geweten. Die schaal – als de jongen nu eens dat plastic zouden opvreten? Dat rook vast nog naar kip...Ik ben dus opgestaan, heb de zaklamp gepakt en heb dat ding opgehaald: die was gelukkig nog daar waar Fokko hem neergezet had.

c3cf8cb2a8e61fdcf58d39c00c1ad0b9_medium.

Vanmorgen zag ik op de foto's dat moeder Fokje zich uiteindelijk toch over de gekookte varkenspoten ontfermd heeft. De ekster en de kat visten vanmorgen in elk geval achter het net.

e26d1d8a4a9a2c1b6b62af593f46cdef_medium.

895b75330a467bd36bd21cc644730de4_medium.

39877b5d14ed3701fdbf530fa3353b11_medium.75a8b142bf0e0d1ae0a245b80a65546b_medium.

Vanavond zal ik het maar weer gewoon op de oude manier doen: anders ondergraaf ik nog de autoriteit van moeder Vos. Of zou die inmiddels ook begrepen hebben dat de kip ook op een schaaltje gewoon kip is?

There is this difference between genius and common sense in a fox: Common sense is governed by circumstances, but circumstances is governed by genius. (Josh Billings, 1873)

04/07/2018 13:42

Reacties (8) 

1
05/07/2018 04:23
Wat is dit toch genieten. Prachtige foto`s zijn gewoon actie foto`s.
1
05/07/2018 00:17
Het blijft zo leuk om dit te volgen. Grappig en boeiend hoe het werkt; moeder vertrouwd het niet en vader - stoer als hij is - gaat/moet op verkenning uit.

Wat hun tolerantie tegenover o.a. Brutus en de egels betreft; je voorziet een ieder van voldoende voedsel, er is dus geen noodzaak om hierover te strijden. Ik denk dat het plaatje anders wordt als je dat niet meer zou doen.
1
05/07/2018 01:23
Weet je, dat is iets waar ik zelf ook soms aan denk.
Maar wat ze van mij krijgen is natuurlijk niet voldoende om twee volwassen vossen te voeden - plus nog twee (of zelfs drie?) opgroeiende jonkies erbij. Ze zullen dus ook zelf moeten jagen: ratten, muizen, mollen (ik zag vandaag achter in het weiland een uitgegraven molshoop) en klein spul zoals insecten, slakken en regenwormen. De voedselconcurrentie zou dus wel een rol moeten spelen.

Wat ik eerder denk is dat ze een soort burgvrede aanhouden: geen 'misdragingen' op hun eigen terrein. Ik schreef al eerder over de marter d...
1
04/07/2018 20:01
haha, wat leuk dat Fokko wegliep met de schaal.
Het is, zoals Ktje zegt, zo leuk om de avonturen in je tuin mee te beleven.
Wat een voorrecht dat we dit mogen zien en meemaken.
1
04/07/2018 15:15
Alweer een heerlijk verhaal... ik moest onmiddellijk denken aan onze Herder die als de drinkpan in de keuken leeg is, die meepakt naar waar ik ook ben, ze aan mijn voeten gooit en wacht.

Door jouw vossenfamilie krijgen wij lezers wel een heel boeiende inkijk in hun leven... helemaal geweldig! Ik weet niet of jij het al 'gewoontjes' vindt om ze in de tuin te hebben - ik als lezer kan alleen maar zeggen dat ik élke keer weer verwonderd en vertederd ben.
1
04/07/2018 15:45
ja, vossen zijn 'hondachtigen' - net als de wolf, de jakhals en de coyote. Die slimheid zit in de hele familie - het is niet voor niets dat de mens de hond tot zijn vriend gemaakt heeft.
Ik leer nu in enkele weken meer over vossen dan de meeste mensen in hun hele leven: dat alleen is al de moeite waard. Bovendien zijn het gewoon wilde dieren, dus min of meer de oertoestand van wat later de hond geworden is. Ik voel mij ook gewoon bevoorrecht wat dat betreft. Gelukkig heb ik geen vooroordelen tegen dieren die niet gedomesticeerd zijn.

Wat mij vooral verbaast is hun tolerantie...
1
04/07/2018 16:04
Bevoorrecht ben je zeker - en bedankt dat je dit hier allemaal deelt met ons!

Die tolerantie, daar verbaas ik me ook over... natuurlijk ben ik opgelucht voor Brutus maar ik had erger verwacht. Ik blijf het met veel plezier volgen en zoals gezegd: ik denk niet dat je het laatste al van Fokje gezien hebt. Het zou me niets verbazen als haar volgende nestje ook in jouw tuin rondhuppelt.
1
04/07/2018 14:57
Jawel, vossen hebben een 'gezond' wantrouwen. Ze merken de kleinste verschillen.
Je bent er maar druk mee. Prachtig om dit te lezen en de foto's te bekijken, met af een toe een 'verdwaald' been. ;-))
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert