Frankrijk: Montpellier en de zoutvelden van Aigues-Mortes

Door Asmay gepubliceerd in Reizen en vakantie

35435d4f93ebcc6f3e204af95734ce71_medium.Veel mensen zullen Montpellier vooral kennen als de laatste Zuid-Franse stad vòòr de grens met Spanje, als zij op weg zijn naar één van de Spaanse kusten voor hun vakantie. Men rijdt er langs, stopt er hoogstens in de buurt voor die nodige sanitaire stop en dat is dat.

Links: Place de la Comédie met het standbeeld van de Drie Gratiën.

Eeuwig zonde, want Montpellier is een bruisende (universiteits-) stad, die een bezoek van één of meerdere dagen meer dan waard is.

Montpellier, wat is er mooi om te zien?

c757300fe2ed5ac70a3f33794f3255d9_medium.Montpellier is de hoofdstad van het Franse departement Hérault, in de vlakte van de Languedoc. In de Romeinse tijd bestond hier al een gehucht, dat Monspuellarum werd genoemd. Om die Romeinse wortels te benadrukken werd in 1772 zelfs een aquaduct (Les Arceaux) in de oude Romeinse stijl (na-) gebouwd.

Dan is er het zogenaamde waterkasteel (zie foto hierboven), een waterbassin dat is ontworpen als een monument. Het staat in het Parc du Peyrou en werd in 1768 gebouwd om het water van het aquaduct op te vangen.

3e8fd5b1346231d13d166d5edeefb67d_medium.Fraai is ook de nabijgelegen Promenade du Peyrou. Door de hoge ligging heb je er een prachtig uitzicht over het achterland. In het midden van deze promenade staat (sinds 1828) een standbeeld van Lodewijk XIV, de Zonnekoning. Recht voor dit standbeeld staat een 15 meter hoge triomfpoort, de Porte de Peyrou (uit 1691), met daarachter de toegangsweg tot de middeleeuwse binnenstad. Verder bevat de oude stadskern nog onder meer het Musée Fabre (met een interressante schilderijenverzameling van onder meer Monet, Manet en Renoir) en enkele woonhuizen uit de 16e-17e eeuw. Mooi is zeker ook de Place de la Comédie, waar onder meer het fraaie operagebouw, diverse hotels, restaurants en terrassen te vinden zijn.

780c34dc691bf55e64d4113bc0447720_medium.Montpellier ligt op ongeveer 10 kilometer van de Middellandse Zee en is (na Marseille en Nice) de op twee na grootste stad aan de Franse Mediterrane kust. Uitgesproken modern zijn de wijk Antigone (zie foto hiernaast) uit de jaren 1970, het winkelcentrum Odysseum uit 1998 en de Arbre Blanc (17 verdiepingen tellend apartementenblok) uit 2017 (zie foto helemaal onderaan het artikel).

Montpellier, historische ontwikkeling tot stad

Het was in de middeleeuwen, dat Montpellier groeide en bloeide. Op schrift verscheen de naam Montpellier voor het eerst in 985. Het werd toen als het ware gecreëerd door de adellijke familie van Guilhem, die er een kasteel bouwde en de twee erbij gelegen dorpen samenvoegde.

39b3b12e45d6ad56bcb57665b7225df7_medium.Montpellier bestaat uit een oude kern en een nieuwer gedeelte, dat zich in latere eeuwen om die oude kern heen heeft ontwikkeld. Het oude centrum heeft echter zijn middeleeuwse karakter bewaard door de vele smalle straten en stegen, die het nog bevat. (Het centrum van Montpellier is tegenwoordig een voetgangersgebied en dus voor auto’s gesloten.)

Omstreeks 1150 werd een stadsmuur om het geheel heen gebouwd en rond 1200 werden er nog een aantal torens aan toegevoegd. Van die torens zijn nog twee torens over, namelijk de Tour des Pins en de Tour de la Babotte.

af2d233bd59f2b7205b5624e0b49681a_medium.In de middeleeuwen groeide de stad uit tot de belangrijke zeehandelstad aan de Middellandse Zee. Dit duurde tot 1481, toen Montpellier op dit gebied werd overschaduwd door Marseille.

Rechts: Tour de la Babotte, Montpellier.

Het was ook een – voor die tijd – bijzonder tolerante stad; Joden, moslims, katharen en protestanten leefden, werkten en handelden er aanvankelijk zonder veel problemen tussen de verder Rooms-katholieke bevolking. Tot 1622 was Montpellier bijvoorbeeld een bolwerk van de Hugenoten (Franse protestanten). Toen werd de vervolging van de protestanten ook in Montpellier te sterk, waarna de meesten de stad (en het land) verlieten en naar het buitenland vertrokken.

Montpellier, universiteit en botanische tuin

cd00a7126bd97c45ebe884c09f7c6b9f_medium.Heersend vorst Guilhem VIII de Montpellier (1157-1202) verleende de stad in 1180 vrijheid van onderwijs. Rond 1220 waren er al diverse faculteiten voor de studie van rechten en medicijnen ontstaan en in 1289 culmineerde dit in de opening van de universiteit van Montpellier. Dankzij die universiteit werd Montpellier al snel het intellectuele centrum van de streek. De gebouwen van de geneeskundige faculteit - de oudste in de westerse wereld - liggen nog steeds in het oude centrum van Montpellier (in een vroegere kerk, met bibliotheek en museum).

Bij de universiteit werd in 1593 een botanische tuin aangelegd door Richer de Belleval, professor in plantenkunde en anatomie. Het ontwerp van de tuin was geïnspireerd op de Orto Botanica van Padua uit 1545. Vandaag de dag is de Jardin des Plantes de Montpellier de oudste botanische tuin van Frankrijk en stond op haar beurt in 1626 weer model voor het ontwerp van de Jardin des Plantes in Parijs.

Montpellier, van Spaanse in Franse handen

In 1204 raakte de stad uit het bezit van de feodale familie Guilhem; Marie de Montpellier (dochter van Guilhem VIII) huwde met de Spaanse Pedro II van Aragon en de stad kwam in Spaanse handen. Montpellier bleef tot het koninkrijk van Aragon behoren, totdat het door vererving in bezit kwam van Jaime III (de laatste koning) van Mallorca. f73cda3031275c25c8685bbb26e4235f_medium.Deze verkocht de stad in 1349 aan de Franse koning Philippe VI, om geld te verwerven voor zijn constante oorlogen. Sindsdien behoort de stad tot Frankrijk.

Het middeleeuwse Montpellier was zelfs zo belangrijk, dat het in de 14e eeuw een eigen bisschop kreeg. De grote kapel van het bij Montpellier gelegen Benedictijner klooster werd daarop tot kathedraal gepromoveerd, de Cathédral de Saint-Pierre (zie foto rechts).

Aigues-Mortes, van zeehaven naar toeristische trekpleister

Op een half uurtje rijden, ongeveer 20 kilometer ten oosten van Montpellier, ligt het middeleeuwse stadje Aigues-Mortes (hetgeen zoveel betekent als ‘dode’ of ‘stilstaande wateren’). Het werd ooit, in de 13e eeuw, gebouwd om te dienen als uitvalsbasis voor de kruistochten van de Franse koning Lodewijk IX (bijgenaamd de Heilige). Destijds lag Aigues-Mortes nog direct aan zee.

1e2da6cceb9183866158e99c7079aecf_medium.De koning had de grond, een stuk zoutmoeras, gekregen van de monniken van de abdij van Psalmody, die er blijkbaar niets mee konden. Hij liet er tussen 1246 en 1272 een stadskern bouwen, waarna er (tot 1310) hard gewerkt werd aan de omwalling van Aigues-Mortes. De 7e en de 8e kruistocht vertrokken hier vandaan naar het ‘Heilige Land’ en Jeruzalem.

In 1418 werd de stad tijdens de 100-jarige oorlog ingenomen door het Bourgondische leger. Echter, kort erop heroveren de Armagnacs Aigues-Mortes te vuur en te zwaard. De (vele) gedode Bourgondiërs legde men tijdelijk in één van de torens gelegd, tot men gelegenheid had hen te begraven; die toren heet sindsdien de Tour des Bourguignons. In 1481 werd het gebied voorgoed ingelijfd bij Frankrijk.

46d2e9598ca425f63cc5a32821025aa9_medium.De haven van Aigues-Mortes verzandde echter door aanslibbingen van de westelijke arm van de Rhône, zodat de stad inmiddels meer dan 5 kilometer landinwaarts ligt. In de 18e raakte Aigues-Mortes geheel in verval.

Tegenwoordig is de stad behoorlijk gerestaureerd en leeft - naast de zoutwinning - vooral van het toerisme. De originele stadsmuren met de toegangspoorten staan nog overeind en ook de rest van de stad is nog middeleeuws te noemen; alsof je een openluchtmuseum binnenwandelt.

Zoutvelden: Salin d’Aigues-Mortes

72eea67c7058b26f17839c0ecd1dd81c_medium.Dankzij de verzanding en de erbijkomende verzilting zijn ten zuiden van Aigues-Mortes in de loop der tijd gigantische zoutvelden ontstaan. De Salin d’Aigues-Mortes liggen in de zogenaamde Petite-Camargue en behoren dus tot het totale gebied van de Camargue, een natuurreservaat met zoutpannen, dat door de eeuwenlange aanslibbingen van de westelijke èn de oostelijke arm van de Rhône is ontstaan. Het gebied heeft een totale oppervlakte van ongeveer 8.000 hectaren en is daarmee bijna even groot als de stad Parijs.

Hier wordt per jaar ongeveer 250.000 kilo zout vanuit de Middellandse Zee gewonnen. Typerend voor deze zoutvelden is het roze fleur de sel, dat meestal in potten met een kurken dop wordt verkocht.

9af87507f1c9e67a0d1e4fbac4f55f9c_medium.Behalve zoutwinning is er echter meer te zien in de Salin d’Aigues-Mortes. De flora en fauna in dit gebied is uniek: er lopen wilde paarden, er kunnen ongeveer 200 verschillende vogelsoorten worden gezien en er leeft zelfs een kolonie flamingo’s.

Verder zijn er tal van andere mogelijkheden om het gebied te verkennen, zoals bijvoorbeeld met een toergids per treintje, per fiets of mountainbike, of eventueel zelfs per paard.

 

ASMAY.

© 2018 Foto's: Asmay, Office.microsoft.com, Pixabay.com.

 

Rechts: Arbre Blanc (Witte Boom) in Montpellier.

ad69130b7c59cd198e5c7f731e309157_medium.Zie ook:

Frankrijk-Amiens-en-Bayeux-het-bezichtigen-zeker-waard

Kanaal-Eilanden-een-rondje-over-Jersey

Engeland-the-Isle-of-Wight

Spanje-Cadaqués-en-Figuéras-kunst-en-cultuur-aan-de-Costa-Brava

Spanje-Girona-voor-liefhebbers-van-de-middeleeuwen

Of lees verder via:

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

 

03/07/2018 12:41

Reacties (6) 

1
04/07/2018 03:20
prachtig artikel!
1
03/07/2018 19:48
heel mooi én interessant artikel.
Wij zijn hier nog niet geweest en het is een goede tip voor eventueel latere vakanties.

Zoutmijnen zagen wij in het zuid-oosten van Spanje, nabij Cabo de Gata
1
03/07/2018 13:51
Mooi artikel. Lijkt me zeker een prachtbestemming voor een vakantie. Zo vlak bij de zee heb je 2 in 1: stad èn strand.
1
Asmay tegen Robin93
03/07/2018 13:52
Dat is zeker waar!
1
03/07/2018 13:42
Wat een mooie stad! Nog niet eerder geweest en - zo te zien en te lezen - zeker de moeite waard.
1
03/07/2018 13:41
Tot mijn schande moet ik bekennen, dat ik ook menigmaal langs Montpellier ben gereisd zonder er te stoppen. Zo te lezen heb ik heel wat gemist. Misschien de volgende keer toch maar eens naar het zuiden met Montpellier als vakantiedoel.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert