Dierenmishandeling in het verleden

Door Vita gepubliceerd in Dieren en natuur


Dierenmishandeling is niet alleen iets van nu, in het verleden waren dierproeven gebruikelijk om meer over het menselijk lichaam te weten te komen. Theorieën van wetenschappers werden in de praktijk op dieren getest. Tegenwoordig worden dieren bij proeven wel onder narcose gebracht maar in de 17de en 18de eeuw werden de proeven zonder verdoving gedaan.


Wet van Boyle

Robert Boyle leefde van 1627 tot 1691 en was onder andere een scheikundige. Hij ontwikkelde de Wet van Boyle. Hij zette heel veel dieren aan een vacuümpomp om te bewijzen dat een dier niet zonder lucht kon. Boyle was één van de eerste onderzoekers die van mening was dat elke theorie proefondervindelijk getest moest worden. Tot die tijd nam men de theoretische overdracht uit teksten van de oude Grieken en de Romeinen nog voor waar aan.

1c0bfafa5827e766995581a6451df160.jpg

 

 

Na Boyle werd de aanname van deze theoretische overdracht een stuk minder en vanaf de tweede helft van de 17de eeuw werden dierproeven gebruikelijk. Het aantonen dat een dier echt niet zonder zuurstof kan werd razend populair, er trokken zelfs artiesten mee door het land. Een bekende circusact in die tijd was: een vogeltje werd in een glazen reservoir gestopt, de luchtpomp werd aangesloten en de zuurstof werd uit de glazen stolp gezogen. Het vogeltje hapte naar adem en ging dood, ter lering en vermaak.

 

 

 

Vivisectie

In Leiden vonden ze dat de zwerfhonden alleen maar voor overlast zorgden en dat ze beter gebruikt konden worden om levende dierproeven op uit te voeren. Studenten mochten vivisectie, snijden in levend wezen, op de honden uitproberen. Het excuus voor het gegil en gekrijs van de honden was de filosofie van Descartes. Volgens Descartes waren dieren machines, apparaten die weliswaar eten, lopen en slapen maar geen ziel hebben en geen pijn kunnen voelen. Het gekrijs en gegil van de honden waarop vivisectie werd toegepast was slechts een mechanische reactie luidde de theorie.

de36bbbcfc7a50aadffe5b54203e67b0_medium.

 

Naast de vivisectie van de studenten voerden de hoogleraren in Leiden zelf ook proeven uit. Weer kwam de vacuümpomp er aan te pas, nee de hond kon toch ook echt niet zonder zuurstof, bewijs geleverd met de vacuümpomp. Een andere proef was het blootleggen van de bloedvaten bij levende honden om te kijken in welke richting het bloed loopt. Een andere hoogleraar was nieuwsgierig naar de spijsvertering en bracht in de levende hond een buisje aan in de alvleesklier om dit spijsverteringssap op te kunnen vangen en daarna te proeven. Weer een andere, al dan niet, pseudo wetenschapper wilde weten waar de moedermelk bij de hond vandaan kwam, hij ontleedde de vrouwtjeshond levend om dit te achterhalen.


Gruwelijk was het zeker, vaak waren proeven ook gewoon overbodig, toch is er veel kennis vergaard over het menselijk lichaam. Aan het eind van de 19de eeuw werd het wel allemaal wat diervriendelijker omdat men de dieren onder narcose ging brengen voordat ze tot onderzoek over gingen.
 

23/06/2018 11:49

Reacties (1) 

28/08/2018 06:30
Inderdaad gruwelijk. Het is van alle tijden zo te lezen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert