Over respect tussen roofdieren: Vos versus Kat.

Door Zevenblad gepubliceerd in Dieren en natuur

Ik heb het er al eerder over gehad: mijn bezorgdheid over de vrede in mijn tuin. Nu ik weet dat niet slechts Fokko de Vos, maar ook zijn hele familie hier haar intrek genomen heeft – met vrouw en drie kinderen – vraag ik mij zo nu en dan af of dat wel goed gaat.

Edette, mijn vaste bezoekster die elke winter tenminste één keer per dag op het terras verschijnt en met de vogels mee eet, die ben ik kwijt sinds de vossenbende hier woont: geen wonder natuurlijk. Hetzelfde geldt voor mijn trouwe huisfazant, maar die was er toch nooit in de zomer. Van april tot oktober zag ik hem niet: alsof hij weet dat er in die maanden niet gejaagd mag worden. Dan vertrok hij kennelijk naar bos, haag en veld.

De enige vaste bezoekers die hier het loodje gelegd hebben zijn twee houtduiven – maar dat zijn er zoveel hier dat de vrijgevallen plaatsen onmiddellijk ingenomen worden door nieuwe paren: het leven gaat gewoon door.

Moeder Fokje brengt kippenvleugels in veiligheid: de hele bek vol.

624f1fcc87abbd90d12d54c0ee20d6b3_medium.680dd3caad388e4f3f9c10ab23fc193e_medium.

De eksters zijn nog even brutaal: die komen hier de hele dag kijken of er wat de snaaien valt: alleen vandaag had ik meer dan dertig foto's van eksters op de chip van de camera staan. Mooie vogels zijn het, maar hondsbrutaal. Die gaan nauwelijks voor een vos aan de kant, terwijl die ook steeds vaker in vol daglicht op het pleintje onder aan de trap verschijnen.

4fd0b50650464be77cd58be7d527ce6f_medium.9ca518c23a7e390dc5d704141837bc0c_medium.

Nu zeggen ze wel dat bepaalde roofdieren niet jagen rondom hun hoofdverblijf: om geen aandacht te trekken in de eigen buurt. Van de bunzing en van marters weet ik het heel zeker: die hebben wij jarenlang gehad, zelfs af en toe op zolder. Wij hadden toen nog krielkippen, zes hennetjes en één haan. Daar is er nooit ook maar één van verdwenen. Maar bij de buren verderop waren er voortdurend kippen weg, tot groot verdriet van de houders. Hun resten vond ik geregeld bij ons op zolder, in de donkerste hoeken, gewoon door de rottinglucht. Daar hebben wij nooit iemand iets van verteld: het was waarschijnlijk dezelfde schaamte die ouders van een stelend kind moeten voelen. Het feest was pas afgelopen toen wij dat gat in het dakbeschot dichtgemaakt hadden. Waar de karkassen daarna gebleven zijn weet ik niet.

Maar nu Brutus.... Wie regelmatig mijn berichten over Fort Zevenblad leest weet dat mijn kater niet de gemakkelijkste is: het liefst heeft hij geen medebewoners in zijn tuin, vooral geen vreemde katten. Hij wordt weliswaar een dagje ouder, maar het is nog steeds zijn territorium hier waar buurtkatten niets te zoeken hebben. Dan staat hij op zijn strepen, en terecht. Maar hoe zit dat nu met vossen?

1705705f9b41777647a5eed320909151_medium.

Hier boven Brutus in gevechtstenue...met hoge rug en dikke staart.

In het begin was ik nogal bang dat het tot een confrontatie zou komen, waarbij ik wel zeker wist dat hij het onderspit zou delven als de grote 'show down' zou plaatsvinden en de hele familie Vos gezamenlijk de strijdbijl op zou nemen. Maar behalve dat Brutus kennelijk een soort time-sharing ingevoerd heeft – overdag hij en vanaf zonsondergang de vossen – heb ik toch de indruk gekregen dat de vossen andere dieren (de egel en enkele buurtkatten die ook 's nachts verschijnen) ongemoeid laten, ook al zijn het in feite voedselconcurrenten, in elk geval wat de brokjes betreft.

c3f0357e3015f20375d0a88ded7d9448_medium.

Gisteravond was ik nu voor het eerst getuige van een ontmoeting tussen Brutus en één van de jonge vossen, die nu ook steeds vaker zonder moeder op onderzoek uitgaan. Dat was op de trap naar het terras, die net buiten het bereik van de wildcam valt.

Ik stond binnen voor de terrasdeur en zag het gebeuren – de directe confrontatie. Brutus kwam van opzij het terras op, de jonge vos (Einstein?) zocht onder aan de middelste trap naar brokjes – kennelijk hadden de eksters niet alles opgeruimd. Het was rond 20.30, dus nog steeds licht. Brutus liep naar de trap waar het vosje bezig was, en de vos kwam de trap op. Bij de bovenste trede stonden ze recht tegenover elkaar.

a19aad5b3c16241fa21b060f88ff4479_medium.

Ik hield mijn hart vast: als het een andere kat geweest was had Brutus al lang een dikke staart gehad en was begonnen te loeien. Maar niets daarvan. Toen ik doorkreeg dat dit anders verliep kon ik ook mijn eerste impuls bedwingen om de deur open te gooien en in te grijpen. Ik bleef dus stil staan en liet het gebeuren. Helaas had ik de Canon niet voor het grijpen...

Brutus bleef bovenaan de trap staan, en de vos – bijna volgroeid inmiddels – stond één tree lager. Geen teken van vijandigheid te zien, alleen maar pure nieuwsgierigheid. Geloof het of niet, ze besnuffelden elkaar uitgebreid: de snuit, de oren, de nek – en dat zonder ook maar een greintje agressie. Na enkele minuten hadden beide kennelijk door dat ze niets van elkaar te vrezen hadden en gingen ze uit elkaar: de vos daalde weer af naar het pleintje waar hij verder rondsnuffelde, en de kater wandelde rustig naar de terrastafel waar hij plaatsnam op zijn uitkijkpost. Daar bleef hij zitten tot het donker werd.

00179aa8f860d43d4d29c3d98dd02f2d_medium.

Tja, twee echte roofdieren...maar zo te zien toch met wederzijds respect. Zou het met Donald Trump en Kim Jong-un net zo gewerkt hebben? En zou Donald de G7 top soms daarom met een opgestoken middenvinger verlaten hebben omdat hij dat clubje huichelaars gewoon niet serieus neemt? Zoals een vos een stelletje scheldende eksters negeert?

Ach, de tijd zal het leren...

Al kan ik uit de commentaren in de Westerse media wel opmaken dat ze gewoon behoorlijk de p... in hebben, omdat ze zelf niet in de schijnwerpers van de wereldpers hebben kunnen staan. Een historisch moment – wat zou bijvoorbeeld haantje Macron dáár niet voor over gehad hebben, in plaats van met de staart tussen zijn benen af te moeten druipen naar Parijs, waar ze hem ook hoe langer hoe meer door beginnen te krijgen.

De druiven zijn zuur....zei de vos bij Aesopus.

 

Mijn vossen hebben meer trots en waardigheid in hun kleine teen dan de hele EU bij elkaar – dat zijn de échte klaplopers.

ad821cf3393a5705e981b0a7425e141d_medium.

 

 

 

13/06/2018 14:04

Reacties (12) 

1
24/06/2018 13:06
Wat een prachtig verhaal, leuk om te zien dieren die je s'nachts niet gauw ziet, maar pas actief zijn als je in bed ligt
1
17/06/2018 20:18
Vossen en Brutus tegenover elkaar, dat is inderdaad een niet alledaagse situatie

Wat heerlijk toch om het leven in je tuin te mogen meebeleven. Maar ik zou het wel jammer vinden als Edette niet meer komt in de winter :-(
1
15/06/2018 22:36
De natuur zoals de natuur hoort te zijn, ook in jouw tuin.
Prachtig die dansende eksters!
1
14/06/2018 11:10
Lijkt me volkomen normaal wat er in je tuin gebeurt. Vossen en katten zijn beide roofdieren maar geen 100 % voedselconcurrent. Er is geen schaarste, dus is openlijke agressie niet nodig. Alleen als er echt sprake is van schaarste en dreiging ga je een gewapende tegenstander aanvallen. Agressie tegenover een andere roofdierensoort betekent veel risico's nemen. Als er geen pay-off is, doe je dat dus niet.

Kim heeft gekregen wat hij wilde. Van een geflipte God-Keizer van een afgesloten imperium is hij nu gelegitimeerd tot een "normaal" staatshoofd. Geen harde concessies gedaan, maar ...
1
14/06/2018 08:12
Bijzonder hoe deze twee roofdieren (klein, maar toch) zo met elkaar omgaan: eerst alles over elkaars soort te weten komen via de neus en dan weer ieder zijns weegs ...
1
14/06/2018 01:59
Fijn zo een wederzijds respect. Wat groeien die jonge vossen goed, leuk lijkt me dat om ze alleen al rond te zien gaan in je tuin. Den dat Donald Trump en Kim Jong-un er nog veel van zouden kunnen leren. Prachtige foto`s en artikel weer, heb er erg van genoten
1
14/06/2018 00:53
Gelukkig dat het allemaal goed samen gaat...de vossen en Brutus dan. Dat er een vreemde kat de tuin uit wordt gemept is normaal. Nou ja normaal; toen ik er vanochtend vroeg uit ging om te plassen trof ik een buurkat aan die zich binnen heerlijk tegoed deed aan de brokjes van onze katten... ons eigen kattenspul was nergens te bekennen. Zou die twee banjers van ons wel een cameraatje om willen hangen om te zien waar ze bij nacht en ontij uithangen!
14/06/2018 08:40
Wedden dat ze de brokjes van andere katten bij de buren opeten? Wat dat betreft hebben katten een ander eigendomsbegrip dan mensen, tenminste 'beschaafde' mensen. Ik denk dat ze er op kikken het voer van andere katten te jatten.
Net als een Roemeense zakkenroller die thuis de opbrengst van de dag natelt...dat is scoren!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert