Het 'contact' met overledenen en dementie

Door San Daniel gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Ik was onlangs enige tijd in Canada, e.e.a had te maken met promotie van mijn boeken en daar uit voortvloeiend familiebezoek. Mijn drie zusters wonen nog in Canada, al weer langer dan een halve eeuw. Mijn ouders emigreerden daarheen in 1967 en na allerlei vervelende omstandigheden ben ik (in mijn eentje) teruggekeerd naar Europa.  Er was veel gebeurd, mijn broer werd gedood tijdens de jacht en een paar maanden later verloor ik mijn moeder, om zaken nog problematischer te maken hertrouwde mijn vader binnen enkele maanden, tjah met ons dienstmeisje, die iets ouder was dan ik. Daar kon ik niet mee omgaan. Maar genoeg daarover, ik heb mij daar leeg over geschreven in 'the-canadian-years.'

                               61PARGJOCwL._SX331_BO1,204,203,200_.jpg

Mijn oudere zus is inmiddels 74 jaar oud en dementeert, als zij spreekt is soms ronduit vulgair in haar woord gebruik omdat zij verkeerde keuzen maakt uit de reeks van woorden uit semantische woordvelden. Een voorbeeld daarvan is dat zij wil zeggen dat een bepaalde volksgroep zich vermenigvuldigt als konijnen en dan aan de koffietafel zegt: 'ze neuken als beesten.' Daarnaast 'verandert' zij onze gezamelijke herinneringen, 'zij heeft zus ..of zij heeft zo gedaan, en ja ik was in die tijd aanwezig in ons gezin en ik weet dat er kernen van waarheid in zitten in wat zij zegt, maar ik weet dat zaken anders waren. Er zit veel boosheid in haar en in haar verhalen, speelt zij de hoofdrol en zij heeft wel eens even gezegd .. of en toen blah blah en ik weet dat zij juist héél bang was en onderdanig.

Zij woont gelukkig in een klein dorp en mensen beseffen dat zij dementeert en daarmee is de kous afgedaan.

Haar wereld moet héél verwarrend zijn. Het doet mij pijn haar zo te zien. Zij was mijn tweede moeder en een 'beauty, an absolute stunner', een klassieke schoonheid omringde haar en jongemannen die haar wilde aanspreken, konden alleen nog maar onsamenhangend brabbelen of liepen op straat tegen lantaarnpalen aan. Die schoonheid is overgaan in een verdaasde uitdrukking en haar scherpe blik heeft haar verlaten.

       9200000035825933.jpg

                                     de Canadese jaren.

                                              

Enfin om een lang verhaal kort te maken, ik heb een huis in dat dorpje gekocht uit de commissies van mijn boeken, om de relatie met mijn zussen te verstevigen en nu er nog herkenning is bij mijn oudste zus om daar nog in mee te delen.

Het was avond en ik dacht, 'ik loop langs mijn zus voor een kopje thee, want binnenkort verlaat ik dit gebied weer.'

Ik liep de vijf minuten die het duurde en klopte aan. Ik hoorde de tv het weerbericht uitbleren. Zij heeft het weerskanaal 24 uur per dag aan, als een soort achtergrondruis. Ik voelde aan de deur, die was los, zij had vergeten hem op slot te doen. Ik stapte half naar binnen. 'Hi Johanna,' riep ik, 'ben je thuis.' Dat was zij en even later zaten we met een kopje thee met het weerbericht, dat voor de zoveelste maal de kamer vulde met weersvoorspellingen.

                                     images?q=tbn:ANd9GcT26pd30infex3WHGjszYg

'Je moet je deur niet loslaten,' begon ik. 'Ik doe hem nooit op slot,' zei zij, 'want als ik de sleutel kwijt ben, kan ik er niet meer in. 'there is a method in the madness,' dacht ik en ik besefte dat zij waarschijnlijk veel dingen kwijt raakte.

Er was iets veranderd aan haar, zij zat in haar eigen omgeving en zag er helder uit. We keuvelden wat over haar kinderen die haar nooit kwamen opzoeken. Over hoe zij het 'te' druk hadden en in andere provincies woonden en eigenlijk over koetjes en kalfjes.

Het was prettig, ineens viel mij op wat er veranderd was, zij was helder en haar verhalen klopten.

En alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, kondigde zij mij aan dat zij met Evert gesproken had.  Evert, mijn broer, die tijdens de jacht door zijn rug door zijn hart geschoten was en zijn leven weg zag vloeien in de sneeuw.

Dat gaf mij een schok, maar haar blik was niet veranderd, zij zag er scherp uit. 'Vertel mij daarover,' moedigde ik haar aan terwijl de haartjes op mijn arm nog rechtovereind stonden.

'Hij kwam binnen,' vervolgde zij, 'net zoals jij net.' 'Johanna,' zei ik langzaam sprekend, 'je weet dat Evert dood is' en ik keek haar aan en dacht als het haar te veel aangrijpt dan verander ik het onderwerp. 'Al 49 jaar,' was haar antwoord, en ik besefte dat het inderdaad alweer zo lang geleden was. 'Hij wilde hier wonen,' zei zij, 'hij had het zó koud, zo vreselijk koud, van de sneeuw weet je wel.' Nu voelde ik een rilling over mijn rug trekken.

Ik wist niet wat ik moest zeggen en nam een behoedzaam slokje thee. 'Ik zei,' vervolgde mijn zus, 'dat hij hier niet thuis hoorde en dat ik het onprettig vond dat hij hier was.' 'Heb je dit met Nicolet besproken,' vroeg ik, duidend op mijn jongere zus die psycholoog is en in het zelfde dorp woont. 'Natuurlijk niet,' zei Johanna, dan zou zij denken dat ik gek ben.'

Daar had ik wel een beeld bij.

                                         images?q=tbn:ANd9GcT26pd30infex3WHGjszYg

'Overal waar hij liep werd het koud,' vervolgde mijn zus, 'en ik wilde hem weg hebben.' Ik was weer zonder woorden en boog iets naar voren om niets te missen. 'Hij kwam met regelmaat en had het steeds zo koud,' vervolgde mijn zus, 'hij is in de kou gestorven weet je.' 'Boy,' dacht ik, 'tell me.' 'Ja,' zei ik, 'hij is doodgebloed.'

'En,' vroeg ik,' spreek je hem nog steeds?' 'Nee,' zei zij, 'ik wilde hem niet hebben, de doden horen niet onder de levenden.' Ik knikte, ik wist niet anders te doen. 'Dus ging ik naar de priester en ik heb hem om raad gevraagd,' meldde mijn zus, 'en hij heeft mij geholpen.' Juist,' zei ik, 'en hoe heeft hij dat precies gedaan?'.

'Als ik hem weer zag,' vervolgde zij, 'dan moest ik zeggen verlaat dit huis uit naam van Jezus Christus, en dat heb ik gedaan.' 'En,' vroeg ik? 'Dat heeft het opgelost,' meldde mijn zus, 'en daar ben ik blij om.'

'Bedankt voor de thee,' zei ik toen het weerbericht voor de zoveelste maal zich dreigde te herhalen. 'Ik moest maar eens gaan.' Ik stond op en knuffelde mijn oudste zus en liep beladen met informatie de deur uit.  Zij zwaaide mij nog na en sloot toen de deur wat de weerman's stem deed dempen.

                                             images?q=tbn:ANd9GcT26pd30infex3WHGjszYg

Daar liep ik door de donkere avond, richting mijn eigen huis. Vervuld met vragen, levensvragen. Mijn zus was helder geweest, uitermate helder net als vroeger.  Had zij het bezoek van mijn broer zelf geprojecteerd en een andere vraag meer een academische, wierp zich op. 'Als er zo'n contact bestond en je stierf in de kou zou je dan voor de rest van je rondwaren met dat gevoel gepaard gaan, dat leek mij verschrikkelijk. Dat zou inhouden dat als je in vuur omgekomen was ..ach ik zal u de overpeinzingen besparen maar u weet wel waar ik op duid.

En nog weer een vraag, waarom had het gewerkt, de incantatie van Jezus Christus? Was het omdat zij daar in geloofde en iets dat zij geprojecteerd had weer te niet deed met iets dat zij aanvaard had als geloof. Of als het waar was.. echt waar.. was Jezus dan een collectief geworden door het aantal mensen die het geloof daarin volgden en had dat net als een algemeen geaccepteerd idee, daadkracht.

Ik schudde het van mij af. Mijn huis was op slot en ik moest de sleutel opdiepen uit mijn zak en ik vroeg mij af, terwijl ik naar binnen stapte, als mijn broer mij op zou zoeken, zou ik hem dan de deur wijzen. Ik was naar mijn verwarde zus gegaan voor een kopje thee en ik was thuis gekomen, een verward man met veel levensvragen.

 

San Daniel 2018

landingspage-san-daniel

Best verkochte boeken in leestips

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.:landingspage-san-daniel

en 

Nederlandse auteurs page van San Daniel in Hebban

and the page of Dutch authors in Hebban

Author's pages:

Amazon author’s page San Daniel

Hebban.

Deel dit artikel aub! / share this information please! 

Vriendelijke groet en God Bless, kind regards and God Bless!

                                

11/06/2018 07:15

Reacties (11) 

1
24/06/2018 13:09
Wat een indrukwekkend verhaal.
2
11/06/2018 17:33
Om het bij Shakespeare te houden: There are more things in heaven and earth, Horatio,
Than are dreamt of in your philosophy.
- Hamlet (1.5.167-8), Hamlet to Horatio.
Parapsychologie, religieuze waanzin of nonsense, wat bevreemdend is dat er dergelijke verslagen zijn in alle culturen, van alle tijden. Net zoals wij de arrogantie hebben te denken dat wij het enige intellect zijn in het universum, is het misschien even absurd te denken dat er geen symbolische vorm van communicatie kan zijn tussen zielen over de grenzen van de dood heen. Ik deel je scepticisme doch er is nog zo...
1
11/06/2018 11:52
Wat een bijzondere ervaring. Ik ben bang dat Asmay een gevoelige snaar raakt: vooral bij ouderen die dichter bij de dood staan... Maar ook juist kinderen staat er voor open. Wat dat betreft zijn kinderen en dementerenden meer onbevangen dan nuchtere volwassenen. Ik denk dat haar ervaring echt wel mogelijk is en dat je broer bij haar langskwam om haar te helpen of beschermen. Je zus is helder, weet dat hij al 49 jaar dood is. Mooi dat ze dan met haar verhaal (wel) bij jou terecht kan. Haar opvatting is logisch, doden horen niet onder de levenden. Maar toch, ik geloof er in en ook al 'hoort' het...
11/06/2018 12:18
Ik weet niet echt hoe ik er in sta...ik ben wel redelijk sceptisch mbt media..ik hoop en dat ,meen ik met heel mijn hart, dat het niet zo is.. dat mijn broer in extreme koude is gestorven en dat gevoel bij zich zou dragen tot in de eeuwigheid..(there is more between heaven and earth friend Horatio...Hamlet (1.5.167-8), en zo zal het dan wel zijn.. het heeft mij wel een beetje uit balans geworpen, dat wel
1
12/06/2018 10:56
Ik ben misschien iets zweveriger en heb onlangs ook een aantal afleveringen gekeken van 'paranormale kinderen'. De ervaring van je zus heeft mij ook bezig gehouden. Er is een ander scenario waar ik aan kan denken: Als de energie van je broer nu onder de levenden is, misschien is hij dan nu klaar om rust te vinden. Symbolisch gezien: hij heeft het koud en wil thuis zijn. Hij heeft lang niets laten horen, er is nu veel meer vrede en hereniging in je familie. De timing zou goed zijn, ook omdat jij weer in Canada komt. Misschien heeft de tijd vor hem stil gestaan tot nu? Mocht hij zich bij jou mel...
12/06/2018 15:55
zal ik zeker doen met mijn boezemvriend en broer
1
12/06/2018 19:44
Het is in wezen heel eenvoudig. Bij kleine kinderen en dementerende ouderen werkt de 'tijdslijn' nog niet, of niet meer. Ze kunnen gebeurtenissen of herinneringen niet aan tijdstippen koppelen.

Het is niet voor niets dat dementerende bejaarden soms om hun moeder of vader roepen, omdat ze zichzelf niet meer in de tijd kunnen plaatsen, en menen met lang overledenen te kunnen praten. Verleden en tegenwoordige tijd lopen in elkaar over, en herinneringen vermengen zich met actuele waarnemingen. Als 'vroeger' en 'nu' in elkaar overlopen omdat het tijdraster ontbreekt kun je op dit soor...
1
11/06/2018 11:33
Projectie. Een gevoel dat na 50 jaar weer komt bovendrijven nu ze heel veel ballast kwijtgeraakt is.
Ik neem aan dat 'de koude' sinds het ongeluk al in haar onderbewustzijn zit: lang verdrongen en nu weer levendig. En Jesus? Net iets sterker dan de oude herinnering, een panacee voor gelovigen.
2
11/06/2018 08:50
Wonderlijke geschiedenis, maar - naar mijn mening - zeker niet onmogelijk. Ik heb het zelf ook met familieleden meegemaakt; vooral bij ouderen die zelf dichter bij de dood staan, lijkt de sluier tussen de levenden en de doden veel dunner te zijn en kan een dergelijk contact vaker voorkomen.
11/06/2018 12:12
Dank je ..ik was mij dat niet bewust
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert