Wie voert heerschappij over uw leven?

Door B B Koster gepubliceerd.

Onder wiens heerschappij sta jij?

Deze vraag stelde ik onlangs aan iemand die stellig gelooft dat een wedergeboren christen tot het einde weer heel makkelijk kan afvallen van het geloof. Met als voorbeeld een crimineel die amnestie heeft gekregen van de koning en zo weer de bak in kan draaien (verloren kan gaan) als hij zich niet aan de regels houdt. Maar is dit een eerlijke vergelijking of is het appels met peren vergelijken?

 

Omdat ik er in de discussie niet uitkwam gooide ik het over op een andere boeg. Ik stelde de vraag: 'Wie voert er heerschappij over jouw leven?' Sta jij:

  • Onder de wet van Mozes – trouwens de wet van God is ten eerste geestelijk! Dit volk eert mij met hun lippen maar hun hart is ver van mij zei Jezus over o.a.de Farizeers en schriftgeleerden. Werkers der wetteloosheid worden ze genoemd!
  • Óf
  • Onder de genade van Christus – een wedergeboren christen is gestorven en begraven, opgestaan én geheiligd (1. Korinthe 6:11) in Christus; overgezet uit de duisternis ín het licht; vrijgekocht met het bloed van Jezus. En notabene verzegeld met de heilige Geest!

Ziet u mijn ‘vriend’ zowel de bekering als de wedergeboorte wordt (voor)bewerkt en voltrokken door de Geest van God. Uitverkiezing en redding is een aktie die vanuit genade en dus alleen van Gods kant komt! Een ieder die de roepstem van het evanglie hoort en gehoorzaamd: Kom als zondaar tot Jezus, Hij stierf ook voor u; is uitverkoren van voor de grondlegging van de wereld en daarmee verzekerd van eeuwig heil. Anders is het immers geen uitverkiezing meer? Zonden moeten verzoend worden door vereenzelviging met het offer en bloed van Jezus Christus; simple as that!

Iemand die belijd christen te zijn maar de leer van genade en werken verdedigd met de uitleg zich op dusdanige wijze te rechtvaardigen voor een heilig God, spreekt de apostel Paulus keihard tegen en verdraait het evangelie.

'Maar als het door genade is, is het niet meer uit de werken, anders is genade geen genade meer. En als het uit de werken is, is het geen genade meer, anders is het werk geen werk meer.' (Romeinen 11:6) Duidelijker kan het toch niet? Voor alle duidelijkheid gaat het hier om de vraag hoe een zondaar gerechtvaadigd wordt en zó kan staan tegenover een driemaal heilig God! -> werken = geen genade én genade = geen werken.

 

Geen evangelie dat de oren kietelt!

Onlangs las ik in een artikel dat er groot gevaar schuilt in het brengen van een gemakkelijk evangelie in de trant van: kom naar voren, of steek je vinger op als jij Jezus wil volgen. Ik heb dat een keer meegemaakt in notabene een dienst van een bekende voorganger en wilde hem daar later op aanspreken maar werd vriendelijk door hem doorverwezen naar een vrijwilliger. Wat had deze man gedaan wat mij hoogstens verbaasde en irriteerde? Hij sprak het gebed over de veelal jonge mensen die let op!: hun vinger hadden opgestoken met de wens om Jezus te volgen. Zei waren volgens deze man vanaf nu opgeschreven in het boek des levens van het Lam. Hoe gevaarlijk en Godonterend is het om zo’n gebed te bidden! Ja maar, hoorde ik later van een kennis: Hij is zo’n enthousiaste man... Werkelijk!

  • deze man mág dat niet bidden omdat hij niet in het hart kan kijken van de persoon
  • naar aanleiding van een gebed kán hij niet weten of de persoon daadwerkelijk wedergeboren is!
  • In de preek en het gebed werd niet gesproken over een diep besef een zondaar te zijn en dáárom redding nodig te hebben.
  • intrinsiek is bekering en wedergeboorte een persoonlijke zaak tussen de mens en God.
  • daarmee zeg ik dat naar aanleiding van een door de Heilige Geest geleide prediking het wel degelijk mogelijk is dat mensen terplekke zich bekeren in het diepe besef een zondaar te zijn!

De Heilige Geest is toch immers Degene die door de prediking van het Woord, de verloren zondaar overtuigd van zonde, gerechtigheid en toekomend oordeel? Het geloof komt immers door het gehoor en het gehoor door het gepredikte Woord?

Ik noem dit voorbeeld omdat ik dit ook las in een blog van de desbetref-fende persoon: God/Jezus/Heilige Geest volgen. Oh werkelijk? Als deze persoon zich blijft volhouden dat een wedergeboren christen elk moment weer kan afvallen van het christelijk geloof; gelooft hij in een verdraaid, vals evanglie van werken én genade, en heeft hij kennelijk nog nooit ten volle beseft een zondaar te zijn en redding nodig te hebben. Daarmee gaat hij ondanks alle door hem bijgehaalde bijbelteksten keihard tegen de waarheid van het evangelie in. Voor deze persoon is het niet of moeilijk te begrijpen dat een wedergeboren christen niks kan doen om zijn redding te verkrijgen; immers het is genade? En dus óók niet door het niét doen van werken de genade van God te verliezen. Immers het doen van z.g. zelfrechtvaardigende werken veroordelen de vleselijke mens? Daarom noemt Jezus de woorden: werkers van de wetteloosheid. Dat de werken die door de Geest van Christus openbaar worden, laten zien dat een verloste zondaar een gelovige in Christus is geworden (positie!) is een ander verhaal maar het staat geheel los van de rechtvaardiging op zichzelf!

 

Werken: dankbaarheid en positie

Genade echter is nooit een vrijbrief om er maar op los te leven! Sterker gezegd: als u dat wel doet maar een christen belijd te zijn heeft u de onmetelijke genade van God aan u betoont nog nooit begrepen. Als u eenmaal met berouw van zonde bij het kruis gekomen bent zult u ook begrijpen dat u zichzelf nooit kunt rechtvaardigen voor God door het doen van werken. De werken van de wedergeboren christen tonen dankbaarheid naar God en de Here Jezus toe omdat hem/haar onverdiende gunst is bewezen. Toon werken (beetje, meer, veel, heel veel) om je geloof in Christus te tonen. Dat is het bewijs van een echt geloof en de rechtvaardigmaking welke is alleen door Christus moet de basis zijn. Niemand maar dan ook niemand zal voor God komen te staan en durfen te zeggen: kijk eens God, hier zijn mijn werken en wat ik niet kon volbrengen als zondig mens met al mijn gebreken dát heeft uw Zoon Jezus Christus gedaan! Nee, want juist dan zal Jezus zeggen:

Niet ieder die tegen Mij zegt: Heere, Heere, zal binnengaan in het Koninkrijk der hemelen, maar wie de wil doet van Mijn Vader, Die in de hemelen is. Velen zullen op die dag tegen Mij zeggen: Heere, Heere, hebben wij niet in Uw Naam geprofeteerd, en in Uw Naam demonen uitgedreven, en in Uw Naam veel krachten gedaan? Dan zal Ik hun openlijk zeggen: 'Ik heb u nooit gekend; ga weg van Mij, u die de wetteloosheid werkt!' (Mattheüs 7:21-23).

Ziet u: als u buiten Christus staat (niet wedergeboren) bent en gaat u voor eeuwig verloren. Als u vertrouwd of blijft vertrouwen op uw werken in het vlees (dat zijn de werken der wet!) staat u onder het oordeel van God, want een mens komt niet in de hemel op basis van zijn of haar werken (die geschieden door het vlees). Het is de verantwoordelijkheid van de christen om door gehoorzaamheid én inspanning de vrucht van de Heilige Geest, dat is de Geest van Christus, tot groei te laten komen in zijn of haar leven. Alleen die vrucht heeft eeuwigheidswaarde en zal blijven bestaan!

De vrucht van de Geest is echter: liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing. (Galaten 5:22).
Dwaal niet! Ontuchtplegers, afgodendienaars, overspelers, schandknapen, mannen die met mannen slapen, dieven, hebzuchtigen, dronkaards, lasteraars en rovers zullen het Koninkrijk van God niet beërven. Sommigen van u zijn dat wel geweest, maar u bent schoongewassen, maar u bent geheiligd, maar u bent gerechtvaardigd, in de Naam van de Heere Jezus en door de Geest van onze God. (1 Korinthe 10-11).

Over deze versen wil ik in een ander artikel wel uitleg geven maar vers 10 heeft alles te maken met vers 11, nl. schoongewassen, geheiligd (apart gezet) én gerechtvaardigd. Het ging om een uit de hand gelopen situatie in de gemeente te Korinthe. Daarbij ben ik ervan overtuigd dat een wedergeboren gelovige in Christus nooit blij en gelukkig kan zijn als hij of zij het bovenstaande continue blijft praktiseren. De Heilige Geest wordt bedroefd of uitgeblust en de aanklager van de broederen (satan) heeft een reden om aan te klagen. Ik spreek uit levenservaring, laat dat gezegd zijn! Met andere woorden: een gelovige in Christus kan in zonde vallen maar zal daardoor als gevolg zijn vreugde en blijdschap in Christus kwijtraken en de zekerheid van eeuwige redding gaan betwijfelen. Aan het in zonde vallen door welke omstandigheid ook, is dus een prijs verbonden!

Onderstaande teksten gaan over de misstanden rond het avondmaal maar ze maken wél duidelijk dat het oordeel begint bij het huis Gods!

Want wie op onwaardige wijze eet en drinkt, die eet en drinkt zichzelf een oordeel, omdat hij het lichaam van de Heere niet onderscheidt. Daarom zijn er onder u veel zwakken en zieken, en velen zijn ontslapen. Want als wij onszelf zouden beoordelen, zouden wij niet geoordeeld worden. Maar als wij geoordeeld worden, worden wij door de Heere bestraft, opdat wij niet met de wereld veroordeeld zouden worden. (1 Korinthe 11:29-32).

 

Bemoediging voor de gelovige in Christus

Als de satan mij wijst op mijn schuld zeg ik, Ja,
maar t' is alles genageld aan 't kruis
'k Zie niet meer op mijn zonden, 'k volg Jezus slechts na,
Die m'een plaats schonk in 't Vaderlijk Huis.

Ja, genageld aan 't kruis (2x)
Heeft de Heiland gedragen mijn schuld,
en het bloed uit Zijn zij spreekt van zonde mij vrij,
Hij heeft d' eis van Gods wet gans vervuld.

Johannes de Heer 698

 

Terwijl ik dit lied beluister stromen de tranen over mijn gezicht want ik begin de verlossing die ik heb in Christus en de diepe werkelijkheid van het Evangelie steeds meer en meer te zien. In haar schoonheid is zij mooier en waardevoller dan alle schatten van deze wereld. Neem de wereld, geef mij Jezus, wereldse vreugd gaat ras voorbij!

Als ik en u op de zonden in ons leven blijven kijken (introspectie) worden wij verdrietig en depressief. Kijk naar de Here Jezus die voor mij en u stierf aan het kruis. Weet dat de Here Jezus voor u bidt en pleit bij de Vader. Hij is onze Hogepriester en wil onze levens heiligen door allerlei omstandigheden en beproevingen (tuchtiging en kastijding), ziekte, pijn en dood worden ons niet bespaard. Eén van de bewijzen van zoonschap is lijden opdat wij met hem mogen delen in Zijn heerlijkheid.

De Geest Zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn. En als wij kinderen zijn, dan zijn wij ook erfgenamen: erfgenamen van God en mede-erfgenamen van Christus; wanneer wij althans met Hem lijden, opdat wij ook met Hem verheerlijkt worden. (Romeinen 8:16-17).

Een fijne en gezegende zondag toegewenst!  

 

 

Geschreven door: B.B. Koster

Bron gegevens: Stichting Herziening Statenvertaling     

25/05/2018 13:41

Reacties (2) 

16/06/2018 15:31
Hoi Bas, ik heb dit artikel gelezen....het is veel informatie en het komt een beetje dwingend over, misschien niet zo bedoeld maar het lijkt zo door de vele uitroeptekens. Ik reageer op dat wat me aanspreekt......

Ik ben het met je eens als je stelt dat je door je geloof alleen en uit genade behouden bent. Dan sta je in Gods handpalm gegraveerd, Hij zal je daar nooit uithalen. Ik heb wel eens horen zeggen dat je dat zelf wel kunt, maar dat kan ik niet onderbouwen.

Maar ik denk dat wanneer je geloof oprecht is, wanneer je je zonden hebt beleden en je van de genade heb...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert