Krugerpark, thuis van de grote vijf.

Door Mangwa gepubliceerd in Reizen en vakantie

Het Kruger Nationaal Park in Zuid-Afrika is één van de bekendste wildparken ter wereld en heeft een grote biodiversiteit. Naast de grote vijf leven er zo’n 147 verschillende soorten zoogdieren, dit is de helft van alle soorten die in zuidelijk Afrika voorkomen! Verder biedt het park een thuis aan meer dan 500 vogelsoorten, 112 soorten reptielen en meer dan 2000 plantensoorten.

Met een oppervlakte van 19.455 vierkante kilometer is het Krugerpark bijna half zo groot als Nederland. Als je daar de privé reservaten aan de westkant, het aangrenzende Limpopo Park in Mozambique en het Gonarezhou Park in Zimbabwe bij optelt heb je een natuurgebied ter grootte van de Benelux waar de dieren vrij kunnen bewegen.

Geschiedenis van het Krugerpark


In 1890 was Paul Kruger, de president van de Transvaalse republiek, bezorgt over de afnemende wildstand in het laagveld en begon een lobby om een wildreservaat op te richten. Dit stuitte aanvankelijk op veel weerstand, maar negen jaar later was het dan toch zover; een gebied van 4600 vierkante kilometer tussen de Sabie rivier en de Krokodil rivier werd tot beschermd gebied verklaard. Het Sabie reservaat was geboren. De Boerenoorlog (1899 – 1902) en de Britse bezetting van de Transvaal hadden het einde kunnen betekenen van Paul Krugers visie. Het reservaat hield echter stand en in 1902 werd James Stevenson-Hamilton aangesteld als hoofd parkwachter en kreeg al staak stropers, locale bevolking en boeren die hun vee in het park lieten grazen, aan te pakken. Hij deed dit zo goed dat hij van de locale bevolking al snel de bijnaam “Skukuza” (hij die schoonveegt) kreeg. Onder zijn bewind groeide het park en in 1905 besloeg het 17.000 vierkante kilometer. In mei 1926 werd het Sabie reservaat samengevoegd met het in 1903 opgerichte Shingwedzi reservaat, waarbij de tussenliggende gebief213de2120c3f4678e215eb4d446bc45_medium.den werden ingelijfd en één groot park werd gevormd dat het Krugerpark genoemd werd naar de oorspronkelijke geestesvader Paul Kruger. In 1959 werd begonnen aan een 1800 kilometer lang hek om het hele park. Het toerisme groeide gestaag en kampen en wegen werden uitgebreid. Het park heeft nu maar liefs 3000 kilometer aan wegen en 23 kampen (plus een aantal privé lodges). In 2002 openden het Limpopo Nationaal Park in Mozambique en het Gonarezhou Park in Zimbabwe officieel hun grenzen met het Krugerpark om het 35.000 vierkante kilometer grote Greater Limpopo Transfrontier Park te vormen. Aan de westgrens hadden enkele van de privé reservaten zoals Sabie Sands en Timbavati hun grenzen met het Krugerpark al geopend. In de afgelopen jaren zijn er nog meer hekken tussen de privé reservaten weggehaald waardoor de dieren een nog groter gebied kregen om vrij rond te zwerven. Het Greater Krugerpark, zoals dit gebied ook wel genoemd wordt, is nu één van de grootste natuurgebieden ter wereld.

Eco-zones


Doordat het Krugerpark zo’n groot gebied beslaat heeft het veel afwisseling in geologie, topografie en klimaat, wat weer zorgt voor verschillende eco-zones met elk hun eigen begroeiing en daardoor ook specifieke diersoorten. De westelijke helft van het park heeft een ondergrond van graniet en bevat enkele van de oudste gesteenten ter wereld. De ondergrond in het oostelijk deel van het park is voornamelijk basalt. In het oosten wordt het park begrensd door het Lebombo gebergte en ook in het zuid oosten vindt je bergachtig terrein. Het park wordt doorkruist door een aantal grote rivieren. De zuidgrens wordt nog steeds gevormd door de Krokodilrivier terwijl de Sabie en de Sand door het zuidelijk deel van het park lopen. In het centrale deel van het park kronkelen de Olifantsrivier en de Letaba terwijl in het noorden de Shingwedzi en de Luvuvhu lopen. Het landschap va279660861bebc0aeb327ad718249a707_medium.rieert van heuvelachtig tot open vlaktes en de begroeiing varieert afhankelijk van de ligging en de regenval. In het natte zuidoosten valt gemiddeld meer dan 700 mm regen per jaar terwijl in het droge noordwesten slechts 300 mm of minder valt. Tussen de Olifantsrivier en de Shingwedzi ligt de Mopani-gordel. Een strook waarin de Mopani struiken en bomen de begroeiing domineren. Een stukje ten zuiden van Satara, in het centrale deel van het park, groeit de meest zuidelijke baobab boom. Dit is een enorme boom die water opslaat in zijn stam en duizenden jaren oud kan worden. De grootste neushoorn populatie vindt je in het zuiden van het park en in het noorden kun je Sable antilopen en struisvogels vinden. De grootste leeuwen populatie vindt je in het centrale gedeelte, rond Satara.

 

Faciliteiten


In het park liggen verschillende kampen waar je kunt verblijven. De accommodatie varieert van kampeerterrein en hele eenvoudige hutjes tot luxe privé lodges. De privé kampen zijn alleen voor gasten die daar geboekt hebben, maar de andere kampen zijn ook bereikbaar voor dagbezoekers. In alle grotere kampen vindt je toiletten, een winkeltje en een restaurant. Naast de kampen zij er ook picknickplaatsen waar je de auto uit mag. Sommige picknickplaatsen zijn niet meer dan dat maar vaak is er ook een toilet aanwezig en Thsokwane heeft zelfs een kleine winkel en restaurant. De kampen bieden gamedrives en wandelingen aan voor gasten die daar verblijven en er zijn meerdaagse wandeltochten die vooraf geboekt kunnen worden. In Skukuza, de “hoofdstad” van het Krugerpark, kun je ook golfen en zelfs trouwen!

Lees ook het artikel "Tips voor een bezoek aan het Krugerpark".

tags/labels: Krugerpark Zuid Afrika safari BigFive grotevijf

17/05/2018 17:10

Reacties (3) 

07/06/2018 19:29
Wow lijkt me zo prachtig de parken eens te bezoeken. Schitterende foto's!
24/05/2018 17:18
Mooi informatief artikel.
18/05/2018 07:44
Fijn informatie over het park, dan weten we wat we kunnen verwachten. Handig dat er op de kampen en sommige rustplaatsen ook toilet voorzieningen zijn. ;-)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert