Zelfbedacht "tijdisme" onbekend

Door Yneke gepubliceerd in Mens en Natuur

Haar ogen stralen niet. Kijken niet. Zien niet. Het spreekwoord; tijd heelt alle wonden, werkt niet. Het truitje dat ze draagt kreukelt in haar vuist, alsof ze zich vasthoudt aan iets tastbaars. Als mijn hand zachtjes haar knie raakt, reageert ze niet. Er lijkt niemand thuis te zijn, tenminste niet hier en nu.

Het "tijdisme" heeft toegeslagen, komt spontaan in mijn gedachten op. "Tijdisme" is geen bekend woord, bestaat niet eens. Daarom. "Tijdisme" is in een wereld leven van het onbestane, de plek van wonden zonder tijd. Een tijd waar pijn is blijven kleven. Het is een zelfbedacht woord met een onbekende betekenis. Ik vul het in, bedenk het. Doordat ik naar haar kijk. Haar "tijdisme" kan ik niet betreden. 

Een herhaaldelijke pijnervaring lijkt het overgenomen te hebben. Ze is zichtbaar onzichtbaar. Troosteloos afwezige aanwezige. Mijn hart breekt. Hoe kom ik bij haar in het tijdloze "tijdisme."

387b4cb49aabf188a974e907350450ad_medium.

Zachtjes sta ik op, verlaat ik haar. Voor even maar. Het valt haar niet op. Haar oude kater komt de ruimte binnen, kijkt naar haar. Voorzichtig legt hij zijn poten op haar knie en kruipt eerbiedig op haar schoot. Haar vuist komt krampachtig los. Alsof de kater haar bezweert, zo is het hoe zij reageert. Haar handen strelen de zachte haren op de katers rug. Diepe zucht. De kater knijpt liefdevol zijn beide ogen teder toe en legt zijn poot op haar borstkast. Een traan uit het verleden rolt geluidloos langs haar wang. Het licht in haar ogen gaat aan. Trillend gaan haar mondhoeken omhoog, voorzichtig is haar glimlach. Het "tijdisme" is voor even weer verlaten. Tijd voor haar kater, terug naar realiteit.

364f520fd5720f139dbcbcc8eb0bc10c_medium.

"Wat zit je naar me te kijken?", vraagt ze me. Waarschijnlijk zoek ik nog wat rond in haar ogen. Ik antwoord niet. Glimlachend leg ik mijn hand op haar schouder en zeg; "wat is jouw kat toch een bijzonder dier." "Ja he", antwoord ze. 

Bedankt voor het lezen.

-Yneke-

16/05/2018 02:26

Reacties (12) 

1
18/05/2018 20:53
Een woord: mooi.
Yneke tegen Fresse
20/05/2018 03:51
Dankjewel Fresse
1
18/05/2018 14:33
Bijzonder, ja.
Yneke tegen Theun50
20/05/2018 03:51
Dankjewel Theun
1
16/05/2018 22:49
Mooi, Yneke, heel mooi.
18/05/2018 02:59
Dankjewel Appelpit
1
16/05/2018 21:52
wat een aangrijpend verhaal.
De manier waarop je dit beschrijft kan ik zo aanvoelen.
Je bent een prachtige vrouw én moeder
X
1
18/05/2018 02:58
Dankjewel Chrisrik x
1
16/05/2018 12:44
Indrukwekkend en invoelbaar.
Gelukkig is de kater er, en jij natuurlijk.
1
18/05/2018 02:58
Dankjewel Zevenblad
1
16/05/2018 10:18
Wow Yneke... ik kreeg hier kippenvel van. Zo mooi geschreven - de kracht van...

Een hele mooie kater, die heb je mooi op de foto gekregen. Die foto van je dochter is zo sprekend.
1
Yneke tegen Ktje
18/05/2018 02:57
Dankjewel Ktje
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert