Stoppen is de boodschap!

Door Mara62 gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Alle keukenmiddeltjes en drankjes uitgeprobeerd, daarna overgeschakeld naar de klassieke medicijnen, paracetamol, sinutab, neusspray, puffer,  hoestsiroop...  niets hielp. Het hoesten hield niet op, elke spier in mijn borst deed pijn.  Bij elke hoestbui omklemde ik mijn borst om mijn pijnlijke spieren niet te voelen. Reeds een week vocht ik tegen verkoudheid, maar dinsdag was mijn koorts dermate hoog en het hoesten zo erg dat ik een visite aan de huisarts niet meer kon uitstellen. 

- je bent erg ziek, zware luchtweginfectie, op het randje van longonsteking - was het verdict. 

- rook je nog? Hoeveel?

- ja, ik rook nog. Nu niet, natuurlijk.  Dat varieert.  Soms heb ik genoeg aan 1 of 2 sigaretten per dag, soms zijn het er 5 à 10 per dag. 

Hij gaf mij niet de raad om te stoppen, maar ik verstond wel de onderliggende waarschuwing.  Hij stuurde mij naar huis met zware antibiotica, paracodine , een puffer en sinutab en vooral veel, veel, rust!

Na, ondanks de zware antibiotica, weer een slapeloze nacht voelde ik gisteren eindelijk wat verbetering.  Elke hoestbui doet mij nog steeds mijn borst omklemmen, maar ik voel me toch al wat beter.  Zoveel beter dat ik toch opnieuw aan die onderliggende waarschuwing denk.  

Hij heeft gelijk! Waarom rook ik?  

En daarom begin ik dit artikel.  Ik hoop dat het publiceren van dit artikel en de opvolging ervan, mij gaat helpen mij over deze rookverslaving heen te helpen.  Zie het als een anti-rook dagboek, een hulp om vol te houden en mij verhindert om met rode wangen opnieuw te moeten toegeven dat ik herbegonnen ben. 

En daarom de meest belangrijke vraag voor mij : Waarom rook ik? 

Ik heb altijd wel gerookt.  Toendertijd, in mijn jeugd, hoorde roken gewoon bij de sociale omgang.  Ik ben nooit een kettingroker geweest, meer een sociale roker.  Ik heb nooit gerookt tijdens mijn zwangerschappen of thuis, als de kinderen klein waren . Roken tijdens de dag, smaakte mij niet en ik dacht er ook gewoon niet aan om gedurende de dag een sigaret op te steken.  Hoe komt het dan dat het voor mij zo moeilijk is om de sigaret volledig te laten?  Het is ook niet dat ik het nooit geprobeerd heb, zelfs met behulp van medicijnen. 

Roken was iets dat ik deed in gezelschap, bij avondjes uit onder vriendinnen, feestjes, etentjes, discussies... dat hoorde vroeger bij onze levensstijl.   Er werd toen ook nog niet zoveel heibel gemaakt over het wel of niet opsteken van een sigaret.  Bij een gezellig avondje uit, hoorde een drankje en een sigaret! 

Nu... als je rookt, ben je een paria, een schadelijk item voor de maatschappij.  Daar zorgen bewustwordingscampagnes en nieuwe wetten wel voor.   Uit principe, niet omwille van de campagnes, rook ik niet in het bijzijn van kinderen. 

Maar waarom kan ik het dan niet volledig laten?  Als ik dat wist, was ik nu volledig gestopt! Ik rook vooral 's avonds, tijdens de dag als ik een stressmoment heb of ... en dit is de ergste reden, uit eenzaamheid.  - Als ik nu een sigaret opsteek, dan ben ik weer zoveel minuten verder! - maar ook in gezelschap, bij een drankje , onder vrienden , na het eten  ... 

Als ik nu probeer om elk moment dat ik rook te analyseren, zou ik er dan in slagen mezelf te overtuigen de sigaret te laten voor wat het is?  Wel ... ik ga dit doen... op hoop van zege!

 

 

10/05/2018 09:43

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert