Een Nederlands kattensprookje, zonder Happy End.

Door Zevenblad gepubliceerd in Dieren en natuur

Dat ik hier één van mijn oude artikelen (van Plazilla) herhaal komt door dat mooie Japanse kattensprookje dat ZiaRia gisteren hier plaatste.

Eigenlijk is het geen sprookje, maar gewoon nuchtere Hollandse realiteit. Daarom heeft het natuurlijk ook geen gelukkig einde met hele scharen poezelige nakomelingen die allemaal lang en gelukkig leefden. Een uit het echte leven gegrepen liefdesdrama.

Hier in de tuin bloeide iets moois op - tussen een allochtone kater en een kleine oer-nederlandse lapjespoes. Midden in de Hollandse lente.

e1f9352598a15eed8c96c9c31ffea246_medium.

De jonge dorpse schoonheid - een "gelukskatje" zoals de Japanners het noemen -  met rode en zwarte vlekken op een smetteloze witte vacht, raakte met huid en haar verslingerd aan een uit de kluiten gewassen exoot met een zwart masker:  een Siamees.

c3e9ba0e8681f7eb7348d35aa3542dc4_medium.

De Siamees was al wat ouder en heeft doorgaans een uitgesproken hekel aan vreemde katten in zijn territorium, het kan niet schelen van welke kunne - hij mept ze allemaal met angstaanjagend geloei "de grens over": de natte droom van Geert Wilders. Een heleboel katachtige boerenjongens kunnen daar vreselijke griezelverhalen over vertellen: hij vecht als een Thaise kickbokser en heeft uitermate scherpe tanden en nagels die soms diepe halen in de neuzen en oren van zijn tegenstanders achterlaten. Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken dus. Bruce Lee in een kattengedaante.

Maar nu was er Floortje. Ik weet niet of ze zo heette, maar als het mijn kat was zou ik haar zo genoemd hebben. Floortje liet zich ongeveer half april voor het eerst in de tuin zien, en de Siamees zág haar. Hij stoof op haar af, schreeuwde verontwaardigd over zoveel onnozelheid en had zo te zien een forse haal over dat kleine roze neusje in zijn gedachten. Maar halverwege stopte hij, als door de bliksem getroffen.

Het katje was ineen gedoken, heel laag bij de grond, maar ging geen stap achteruit. De oude bruut was ineens helemaal stil en bleef op een afstand van ongeveer drie meter staan, zijn ogen strak op de jonge meid gericht.  En die ging rollen, op haar rug. Duidelijk krols, en kennelijk diep onder de indruk van dat mannelijke machtsvertoon. Dat kun je zo hebben met dorpse jongedames. Loverboys weten daar munt uit te slaan.

De mooie allochtoon had geen idee wat hij er mee aan moest, dus ging hij rustig zitten kijken. En zo zaten ze daar dan wel een uur: de blik strak op elkaar gericht , ieder als gehypnotiseerd door de ander.  Uiteindelijk gingen ze dan voorzichtig, stapje voor stapje, beiden een andere kant op.

De volgende dag zag ik ze weer: op een afstand van ongeveer twee meter strak in elkaars ogen staren. Zo nu en dan ging het katje weer rollen en de Siamees bleef zitten kijken. Geen enkel teken van vijandigheid of territoriumdrift bij hem, en bij haar volledige overgave. Zo ging het een heel weekend.

Het verliefde driekleurtje wachtte duidelijk op avances van zijn kant, maar hij wist niet wat hij ermee aan moest. Hij was duidelijk door haar gefascineerd, maar zocht geen enkele toenadering. En zo keken ze elkaar dagenlang diep in de ogen, maar ze begrepen elkaar niet.

De oplossing van dit raadsel is voor een mens niet moeilijk te vinden: de Siamees was ooit "onder het mes" geweest. Hij is ontmand, beroofd van zijn instincten, gewoon een mooie kastraat. Ergens in zijn achterhoofd zal wel iets van besef gezeten hebben dat dat katje geen bedreiging voor hem was maar een kans - maar welke kans dat was lag buiten zijn bevattingsvermogen.  Die wereld is voor hem een gesloten boek.

Zo zaten ze daar dan en wisten niet wat ze met elkaar aan moesten. Triest eigenlijk, maar onveranderlijk. Die boerenmeid heeft op een gegeven moment natuurlijk haar geduld verloren en is elders op zoek gegaan naar een vrijer, maar ik denk dat ze deze exotische prins van haar dromen niet gauw zal vergeten.  Een mooie droom, maar helaas onvervulbaar.

Het zijn soms net mensen.

 

 

05/05/2018 08:04

Reacties (10) 

1
07/05/2018 09:20
Floortje, de wilde boerendochter... Brutus de hartenbreker was zich van geen kwaad bewust!
1
07/05/2018 01:43
;-) mooie naam Floortje. Mooi geschreven, ik leefde mee even in een kattenwereld en ja tenslotte zijn het soms net mensen inderdaad.
1
06/05/2018 11:01
Ik kan me niet herinneren deze ooit gelezen te hebben 'aan die andere kant'.
Tja, inderdaad net mensen...

Ik herinner me een tijd dat ik een kamp eerstejaars studenten leidde. We deden harde en noeste arbeid voor Staatsbosbeheer, het was warm en iedereen kleedde zich "functioneel"
Er stond een oud boertje op de fiets te kijken. Diep zuchtend zei hij meewarig dat hij al die mooie jonge meiskes prachtig vond om naar te kijken. "Maar helaas, ik heb geen munitie meer". Arme Siamees, ik voel met hem mee. :P

Wat doen wij onze katers aan! Ik hoop maar dat die F...
1
06/05/2018 11:36
Wel nee! Floortje is vast en zeker nog in hetzelfde seizoen bezwangerd geraakt door een heel stel van de boerenjongens die zich niet op ons erf durven te vertonen. Hoe het haar en haar kroost (?) verder vergaan is weet ik niet. Ik heb haar in elk geval nooit meer hier gezien.
1
06/05/2018 08:39
Mooi beschreven
1
06/05/2018 00:00
Tja zo gaat het als de mens ingrijpt, hier dartelt ook een frisse meid hoopvol rond, maar onze 'geholpen' kater heeft weinig interesse.
1
06/05/2018 10:00
Ook bij mensen komt zoiets voor. Jaren geleden, nog vóór de emancipatie van het hele HLBT-gebeuren, was de dochter van een collega smoorverliefd op een jongen uit haar klas. Ze heeft zowat alles in de strijd gegooid om hem te strikken: tevergeefs. Hij was knap, vriendelijk, beleefd, intelligent en had geen vriendin. Zij leek een 'perfect match' voor hem, dat vonden zelfs zijn ouders.
Totdat hij eindelijk uit de kast kwam.
Hij leeft nu al jaren samen met een partner, en zij is gelukkig getrouwd met haar tweede keuze.
1
05/05/2018 13:50
Zo gaat dat soms in het kattenleven...
1
05/05/2018 11:19
Ach, wat triest, een onbeantwoorde liefde! Tja, zo gaat dat in de realiteit; daar is niet altijd een sprookjesachtig einde.
1
05/05/2018 18:55
Ik vond het zo sneu voor haar...maar ja.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert